Σαμαράς και δανειστές ελέγχουν -προς το παρόν- το παιχνίδι

  

Της Βασιλικής Σιούτη

Ικανοποιημένος  από τις εξελίξεις εμφανίζεται ο Αντώνης Σαμαράς και οι συνεργάτες του, καθώς οι δανειστές τους επαινούν ότι τα πάνε  καλά, η ελληνική κοινωνία –προς το παρόν- δεν  αντιδρά, οι κυβερνητικοί τους εταίροι εισπράττουν περισσότερη φθορά από τους ίδιους και ο βασικός τους αντίπαλος παραμένει χωρίς συμμάχους.fb01a0dc200578a93b49bc7a4f08160f_XL

 Όσο για τα χρήματα της πολυσυζητημένης δόσης, αυτό που ουσιαστικά καλείται να κάνει τώρα ο πρωθυπουργός,  είναι να επαναλάβει το θαύμα του Χριστού με τους πέντε άρτους και τα δύο ψάρια, με τα οποία κατάφερε να χορτάσει ένα πλήθος εκατοντάδων πεινασμένων ανθρώπων. Θα το καταφέρει; Κανείς δεν ελπίζει στο θαύμα.

            «Τα χρήματα της δόσης δεν θα μας βγάλουν από  την κρίση» παραδέχονται οι πιο μετριοπαθείς συνεργάτες του πρωθυπουργού, «αλλά για πρώτη φορά υπάρχει  κάτι εξισορροπητικό απέναντι στα σκληρά πακέτα μέτρων. Το βάρος του μένει να αποδειχθεί».

            Στο Μέγαρο Μαξίμου επιχειρούν να εμφανίσουν τον πρωθυπουργό, ως το μόνο σημείο αναφοράς για όλους τους άλλους και το μοναδικό αρχηγό  που έχει σχέδιο, ισχυριζόμενοι ότι «όλοι οι άλλοι είναι τακτικιστές».

            Η αλήθεια είναι ότι στο ΠΑΣΟΚ κάποιοι –όχι χωρίς ν’ ανησυχούν- έλεγαν την περασμένη εβδομάδα,  ότι  ο Α.Σαμαράς «αποδείχθηκε ικανότερος απ’ ότι περιμέναμε». Ισχυρίζονται ότι διαχειρίζεται με μεγαλύτερη πολιτική επιδεξιότητα την κατάσταση από ότι ο Γ.Παπανδρέου και του προσάπτουν ότι αποκομίζει οφέλη, συνεχίζοντας να ασκεί  την πολιτική με τον παραδοσιακό τρόπο. «Η Ν.Δ βολεύει σχεδόν όπως παλιά τον κόσμο της και  όχι όπως ο Γ.Παπανδρέου που με  το opengov και τους αλεξιπτωτιστές του έδιωξε μακριά το δικό μας κόσμο».

            Στην Ιπποκράτους σχολιάζουν επίσης, αποδίδοντας το σε  αποτελεσματικούς χειρισμούς, ότι «για τον Α. Σαμαρά δεν έχει βγει κανενός είδους  σκάνδαλο , ενώ για τον Γ.Παπανδρέου υπήρχαν συνεχείς αναφορές στα ΜΜΕ για συνεργάτες και μέλη της οικογένειας του από τον πρώτο κιόλας μήνα». 

            Ακολουθώντας πιστά την πολιτική αυτή, που δε φαίνεται να μπορεί να ανατρέψει την ύφεση και τα αποτελέσματά της, ευελπιστούν περισσότερο στη συγκράτηση της επιδείνωσης και σε «μπαλώματα».

            Σκοπός, τόσο της κυβέρνησης,  όσο και των δανειστών, είναι το κυβερνητικό αυτό σχήμα να αντέξει τουλάχιστον μέχρι το φθινόπωρο, που θα γίνουν οι γερμανικές εκλογές. Η Γερμανία δε θέλει σε καμία περίπτωση να αντιμετωπίσει τώρα το ενδεχόμενο μιας πιθανής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ κι ακόμα και ο γερμανός πρέσβης στις συνομιλίες του στην Αθήνα δεν κρύβει ότι επιθυμούν οπωσδήποτε «να πετύχει η προσπάθεια του κ. Σαμαρά». Μετά τις γερμανικές εκλογές είναι πιθανό να αποφασιστεί ένα πραγματικό κούρεμα του ελληνικού χρέους, που θα το καταστούσε βιώσιμο (προφανώς όχι  χωρίς  ανταλλάγματα και πάλι), αλλά οπωσδήποτε αυτή τη φορά θα είχε κόστος και για τους Γερμανούς. Σε κάθε περίπτωση πάντως, η Μέρκελ προεκλογικά θέλει να εμφανίζει το «ελληνικό πείραμα» ως επιτυχές, γι’ αυτό και θα κάνουν τα πάντα για να αποφύγουν το  –κατ’ αυτούς- «πολιτικό ατύχημα».

            Το σενάριο για ελληνικές εκλογές το φθινόπωρο, μετά τις γερμανικές, είναι υπαρκτό και στο διάστημα αυτό σκοπεύουν να χρησιμοποιήσουν διάφορα «όπλα» που συγκεντρώνουν. Πέρα από την αξιοποίηση του κλίματος μετά από ένα κούρεμα, εάν αυτό επιτευχθεί, σχεδιάζουν και την αποδυνάμωση των αντιπάλων. Για παράδειγμα, μετά το  «κάψιμο» του Καμμένου, κυκλοφορούν σενάρια για πιθανή διάσπαση και της ΧΑ. Οι φήμες λένε ότι η κυβέρνηση διαθέτει στοιχεία για τη δράση κάποιων στελεχών της πριν από  την είσοδό τους στη Βουλή, τα οποία όμως κρατούνται για να εμφανιστούν στον κατάλληλο πολιτικό χρόνο που εξυπηρετεί την τακτική τους.

 Πολιτικά, ο στόχος τους είναι να διευρύνουν τις δικές τους συμμαχίες, ενσωματώνοντας παράλληλα ότι μπορούν, αλλά και να αφαιρέσουν κάθε δυνατότητα από το ΣΥΡΙΖΑ να βρει συμμάχους για να κυβερνήσει,  σε περίπτωση που δεν καταφέρουν να ανατρέψουν την πρωτιά που φέρεται να έχει στις δημοσκοπήσεις.

«Το θέμα τώρα είναι οι συμμαχίες» συμφωνούν στο ΠΑΣΟΚ και τη  ΔΗΜΑΡ, που δεν ελπίζουν ότι στο επόμενο διάστημα θα δουν να εισρέει μαζικά ο κόσμος στα κόμματά τους.  Οι περισσότεροι φοβούνται  ότι εάν η κυβέρνηση αποτύχει, θα χρεωθούν την αποτυχία όλοι μαζί, ενώ αν τα πάει καλά, θα το πιστωθεί η Ν.Δ.. Την άποψη ότι ,αν υπάρξει ανάκαμψη θα τη χρεωθεί μόνος του ο Α.Σαμαράς, εκφράζουν κυρίως όσοι αμφισβητούσαν από την αρχή τη συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ στην «κυβέρνηση της δεξιάς»,  γιατί «η δεξιά κυβερνάει,  μη γελιόμαστε» όπως λέει ένα από τα ιστορικά στελέχη  του ΠΑΣΟΚ, προσθέτοντας: «Σε εμάς και τη ΔΗΜΑΡ απλώς έχουν μοιράσει κάποιες κρατικές θέσεις».

Στο  ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ, πάντως,  εάν συνεχιστεί η πτωτική τάση της επιρροής τους, όπως καταγράφεται στις μετρήσεις, θεωρείται  πολύ πιθανό ότι θα κατεβούν ενωμένοι. Τελευταία ο Φ.Κουβέλης έχει αρκετούς προβληματισμούς για αυτό, αλλά και πιέσεις που εκφράστηκαν με την υποχώρηση τους από το «διάλογο με για την κεντροαριστερά» με το ΠΑΣΟΚ και την παραίτηση Μπίστη. Στο ΠΑΣΟΚ λένε ότι η συμπόρευση αυτή είχε δρομολογηθεί από καιρό και  ότι « τώρα στη ΔΗΜΑΡ κάνουν πίσω, αλλά θα αναγκαστούν να το ξαναδούν».

Για τον πρόεδρο της ΔΗΜΑΡ  λέγεται ότι συνομιλεί με όλους και ότι έχει ανοιχτή γραμμή ακόμα και με τον Αλέξη Τσίπρα. Οι σχέσεις του με τον Α.Σαμαρά είναι καλή, αν και κινδύνεψε με το θέμα της ιθαγένειας που είναι από τις πιο βασικές διαφορές τους.

            «Δεν μπορεί να κάνει πίσω ο πρωθυπουργός γιατί είναι αίτημα της κοινωνίας και μάλιστα από αυτά που μπορεί να ανταποκριθεί» λένε συνεργάτες του. Πιστεύουν δηλαδή ότι τα άλλα δύο κόμματα έρχονται σε αντίθεση με την απαίτηση της κοινωνίας για το μεταναστευτικό. «Η κοινωνία έχει αποφανθεί»λένε. «Η  κυβέρνηση πρέπει να λειτουργήσει αποθαρρυντικά. Να σταματήσει  τα κύματα μεταναστών και προσφύγων. Όχι με όρους ρατσιστικούς, αλλά επειδή δεν το αντέχει η χώρα, οικονομικά και κοινωνικά. Να σεβαστούμε και τις ευαισθησίες της αριστεράς, αλλά ο νόμος Ραγκούση κατέπεσε. Αποφάνθηκε η δικαιοσύνη και πρέπει να εφαρμοστούν οι νόμοι της χώρας».

Τα περί εκλογικού  νόμου θα συνεχίσουν να συζητούνται. Άλλωστε, αν αποφασίσουν να τον αλλάξουν, ακόμα και χωρίς τις 200 ψήφους μπορούν, απλώς θα ισχύει στις μεθεπόμενες εκλογές. «Αν οι πρώτες αποβούν άκαρπες, όμως, μπορεί να πάμε αμέσως σε δεύτερες (όπως έγινε με του Μαΐου και του Ιουνίου) κι εκεί να ισχύσει» συζητούσαν πρόσφατα στελέχη των τριών κομμάτων.

Στο Μέγαρο Μαξίμου είναι ικανοποιημένοι σε γενικές γραμμές από τη συνεργασία των τριών πλευρών μέχρι τώρα. Εκτιμούν ότι ο Φ.Κουβέλης ελέγχει το κόμμα του, ενώ ο Ευ.Βενιζέλος παρά τη συρρίκνωση του δικού του,  εξακολουθεί να δυσκολεύεται. Η περαιτέρω αμφισβήτηση  θα εξαρτηθεί από την εξέλιξη της υπόθεσης «Λίστα Λαγκάρντ» και από τα ποσοστά που θα δείχνουν οι δημοσκοπήσεις.

            Και οι τρεις πλευρές παρατηρούν, με ικανοποίηση, ότι ο «Ο Σύριζα καθυστερεί πολύ στις συμμαχίες». Ακριβώς αυτός είναι και ο κεντρικός προβληματισμός στη Κουμουνδούρου, όπου πολλά στελέχη γύρω από τον πρόεδρο πιστεύουν ότι τις περασμένες εκλογές τις έχασαν ακριβώς επειδή δεν είχαν συμμαχίες. Επειδή αυτό όμως δε θα λυθεί πολύ εύκολα, στο ΣΥΡΙΖΑ συζητάνε την προώθηση του πλάνου  για αυτοδυναμία.  Μέχρι πρότινος υπήρχε  κι ένα σενάριο που μιλούσε  για μεταβατική συμμαχική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ 3-4 μηνών  η οποία  θα καταργούσε τις περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, καθώς και τους νόμους για τα εργασιακά. «Αυτό θα έδινε στο ΣΥΡΙΖΑ την πρωτοβουλία κινήσεων και αυτός θα οδηγούσε τη χώρα σε  νέες εκλογές με σκοπό την αυτοδυναμία» αναφέρει συνεργάτης του Α.Τσίπρα.

            Ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως παραμένει μόνος, με το κυβερνητικό μπλοκ να συσπειρώνεται εναντίον του στο προσκήνιο και στο παρασκήνιο, μη αφήνοντας του πολλά περιθώρια, πλην της διεκδίκησης αυτοδυναμίας, η επίτευξη της οποίας θα μοιάζει με ηράκλειο άθλο.

(Δημοσιεύθηκε στον «Επενδυτή)

Ο κύκλος των χαμένων βουλευτών στο διαρκώς μεταβαλλόμενο πολιτικό τοπίο

syiza_2

Της Βασιλικής Σιούτη

Είναι γνωστό ότι κάθε χώρα που προσφεύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο βλέπει μετά από λίγο καιρό το πολιτικό σκηνικό της ν’ ανατρέπεται. Η Ελλάδα δεν αποτέλεσε εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα. Η κυβέρνηση του Γ.Παπανδρέου που έφερε στη χώρα το ΔΝΤ έπεσε λίγο μετά, αλλά ούτε και η κυβέρνηση του «τεχνοκράτη» Λ. Παπαδήμου που ακολούθησε, κατάφερε να σταθεί. Το ΠΑΣΟΚ κατέρρευσε και ο τρίτος κυβερνητικός εταίρος της πρώτης «εθνικής» κυβέρνησης, ο ΛΑΟΣ του Γ.Καρατζαφέρη, καταποντίστηκε, με τα πρωτοκλασάτα στελέχη του να πηδάνε στη σωσίβια λέμβο της Ν.Δ. Ο ΣΥΡΙΖΑ, κόμμα του 4-5% μέχρι το 2009, αναδείχθηκε σε αξιωματική αντιπολίτευση και σήμερα έρχεται πρώτος στις δημοσκοπήσεις. Κι όπως συνέβη στην Ουγγαρία, όπου η προσφυγή στο ΔΝΤ, μεταξύ άλλων εκτόξευσε και το νεοφασιστικό κόμμα Jobbik στο 16,7%, εδώ ήταν το κόμμα της Χρυσής Αυγής που από το περιθώριο βρέθηκε στη Βουλή, με 6,92% και 18 βουλευτές.

Αυτές ήταν οι πρώτες συνέπειες. Το πουλόβερ όμως εξακολουθεί να ξηλώνεται. Οι αλλαγές συνεχίζονται, σε ένα πολιτικό τοπίο ρευστό που διαρκώς μεταβάλλεται. Οι πρωταγωνιστές επιχειρούν να πάρουν θέση στο επόμενο σκηνικό που θα στηθεί, το οποίο όμως ακόμα δεν γνωρίζουν.

Μετά τις εκλογές του περασμένου Ιουνίου πολλοί προέβλεπαν ότι η σύνθεση των κοινοβουλευτικών ομάδων των κομμάτων δεν θα παρέμεναν ίδιες μέχρι τη λήξη της θητείας αυτής της Βουλής. Έξι μήνες μετά το τοπία είναι ήδη διαφορετικό.

Η Νέα Δημοκρατία ξεκίνησε με 129 βουλευτές και σήμερα έχει 125, καθώς μέσα σε αυτούς τους μήνες έχασε 4 (Νικολόπουλος, Κασαπίδης, Σταυρογιάννης, Σολδάτος). Το ΠΑΣΟΚ μετρά μεγαλύτερες απώλειες. Από τους 33 έφτασε τους 25, μετά τις διαγραφές 8 βουλευτών (Μπόλαρης, Γκερέκου,Κουτσούκος, Κασσής, Παραστατίδης, Ανδρουλάκης, Σκανδαλίδης, Λοβέρδος). Η ΔΗΜΑΡ, ο τρίτος εταίρος της συγκυβέρνησης, πληρώνει κι αυτή παρόμοιο κόστος, με μία διαγραφή επισήμως, (του Μιχελογιαννάκη που συνεργάζεται πλέονμε τον ΣΥΡΙΖΑ), αλλά άλλοι δύο ( Βουδούρης και Μουτσινάς) βρίσκονται στην έξοδο και θεωρούνται ήδη «ξένο σώμα». Επί της ουσίας η ΔΗΜΑΡ θεωρεί ότι έχει 3 βουλευτές λιγότερους. Από τους 17 που είχε αρχικά, σήμερα υπολογίζει τους 14.

Κι ενώ μέχρι τώρα «αιμορραγούσαν» μόνο τα κόμματα που συμμετείχαν στην κυβέρνηση, οι «Ανεξάρτητοι Έλληνες» άνοιξαν το νέο κύκλο των αλλαγών που τους συμπεριλαμβάνει όλους. Οι ΑΝΕΛ μπήκαν στη Βουλή με 20 βουλευτές και μετά την αποχώρηση των Μαρκόπουλου και Κουράκηέχουν μείνει με 18 (μέχρι χθες) . Εκτός από τους δύο βουλευτές, όμως, το κόμμα εγκατέλειψαν 4 ακόμα στελέχη (Ζώης, Γιαννάκης, Μανώλης, Σταμάτης).

Οι αποχωρήσεις αυτές δεν εξέπληξαν τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ. Για κάποιους από αυτούς ήταν γνωστό ότι ήθελαν να φύγουν, με σκοπό τη δημιουργία ενός «καθαρόαιμου δεξιού, λαϊκού, πατριωτικού κόμματος». Συζητούσαν μάλιστα και με κάποια στελέχη της Ν.Δ, διαγραμμένους και μη.

«Η κατάσταση στους «Ανεξάρτητους Έλληνες» αυτή τη στιγμή λειτουργεί προς όφελός μας» αναφέρει στέλεχος της Ν.Δ. «Η διάλυση ή η αποδυνάμωσή τους, ενθαρρύνει την επιστροφή των ψηφοφόρων τους στη Ν.Δ. Αν όμως επιχειρήσουν να φτιάξουν ένα νέο κόμμα, μπορεί και να έχουμε πρόβλημα. Αν το φτιάξουν, όμως, και αν πετύχει» επισημαίνει, δίνοντας έμφαση στα δύο «αν».

Την ίδια στιγμή η Ν.Δ, που δείχνει να αντέχει με λιγότερες φθορές, προς το παρόν, κρατάει στο συρτάρι της τα σχέδια περί μετατροπής της Ν.Δ σε ένα ευρωπαϊκό-μεταρρυθμιστικό κόμμα, πιο ευρύχωρο, για να χωράει κι άλλα πολιτικά στελέχη, όπως κάποια του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ που δεν θα είχαν αντιρρήσεις για κάτι τέτοιο. Στελέχη του λεγόμενου εκσυγχρονιστικού/μεταρρυθμιστικού ΠΑΣΟΚ συζητούσαν πολύ καιρό πριν, με φιλελεύθερα στελέχη της Ν.Δ, όπως τους Κ.Χατζηδάκη, Α.Σπηλιωτόπουλο και Κ.Μητσοτάκη, την ένωση των δυνάμεων τους. Μόνο που τότε ήταν ακόμα η εποχή που ο Α.Σαμαράς ήταν «αντιμνημονιακός». Σήμερα, ο Α.Σαμαράς ακολουθεί μία πολιτική που τα στελέχη αυτά εγκρίνουν, ενώ «προδομένοι» από την πολιτική αυτή, νιώθουν κάποιοι από εκείνους που μέχρι τότε ήταν οι πιο φανατικοί οπαδοί του.

Κεντροαριστερά

aganaktismenoi-syntagmaΟ Μ. Χρυσοχοίδης αναφέρει συχνά ότι δεν φτάνει μόνο η συναίνεση πλέον και ότι χρειάζεται και η ένωση. Ο Α.Λοβέρδος που έφυγε από το ΠΑΣΟΚ δηλώνει ότι θα στηρίζει την κυβέρνηση. Στο χώρο αυτό έχουν συγκεντρωθεί πολλές προσωπικότητες, -κομματικά ανέστιοι οι περισσότεροι- που έχουν φτιάξει κι από έναν «πολιτικό όμιλο» για τον περίφημο «διάλογο για την κεντροαριστερά»: Εκτός από τη νέα είσοδο του Α.Λοβέρδου, στο χώρο αυτό προυπήρχαν ο Γ.Φλωρίδης, ο Η.Μόσιαλος, ο Γ.Ραγκούσης , ο Γ.Τούντας , ενώ στις ζυμώσεις παίρνουν μέρος αρκετοί ακόμα πρώην υπουργοί του ΠΑΣΟΚ, κυρίως, όπως ο Ν.Χριστοδουλάκης, ο Α.Παπαδόπουλος, η Άννα Διαμαντοπούλου κ.α Κανείς τους δεν αμφισβητεί την πολιτική των μνημονίων, αντιθέτως οι περισσότεροι υπερθεματίζουν και βασική επιδίωξή τους είναι ο σχηματισμός ενός κόμματος «με ευρωπαϊκό χαρακτήρα που θα στηρίζει τις μεταρρυθμίσεις». Ο κύριος λόγος που δεν έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν το κόμμα αυτό, είναι –όπως παραδέχονται οι περισσότεροι- η έλλειψη ενός ηγέτη που να του αναγνωρίζουν το προβάδισμα οι υπόλοιποι. Από την πλευρά της αριστεράς, πολλοί τους κατηγορούν ότι επιδιώκουν να παίξουν το ρόλο της εφεδρείας («κυβερνητική τσόντα» το λένε) αντικαθιστώντας τη ΔΗΜΑΡ και το ΠΑΣΟΚ σε περίπτωση που θα έχουν την τύχη του ΛΑΟΣ.

Συνεργάτης του Α. Σαμαρά μιλά για «άθροισμα προσωπικών επιδιώξεων που δεν εκπροσωπούν κάτι στην κοινωνία». Στην ερώτηση εάν κάποιοι από τη Ν.Δ συνομιλούν μαζί τους ή αν θα συνεργάζονταν με τα πρόσωπα αυτά, απαντά: «Οφείλεις να προετοιμάζεσαι. Σενάρια υπάρχουν πολλά. Θα δούμε, ανάλογα με τις εξελίξεις. Σε κάθε συνεργασία πρέπει να υπάρχει κι ένα υπόβαθρο όμως». Σε άλλη ερώτηση για το εάν κάποιοι πρώην υπουργοί του ΠΑΣΟΚ θα χωρούσαν στην «ευρύτερη Ν.Δ», αναρωτιέται εάν αυτοί θα είχαν να προσφέρουν κάτι πέρα από τον εαυτό τους. Σε μετρήσεις που έχουν γίνει πάντως, ούτε ένα κόμμα Λοβέρδου, ούτε κάποιου άλλου πολιτικού αυτού του χώρου, φαίνεται ότι θα είχε κάποια τύχη. Ορισμένοι από αυτούς πιστεύουν ωστόσο ότι «εάν ΔΗΜΑΡ και εκσυγχρονιστές ενώναμε τις δυνάμεις μας, θα παίρναμε 15%».

Το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ, που συμμετέχουν κι αυτοί στον «διάλογο για την κεντροαριστερά» βλέπουν τις δυνάμεις τους να υποχωρούν και είναι περίπου κοινή πεποίθηση ότι πρέπει να ενώσουν τις δυνάμεις τους. Ουσιαστικές πολιτικές διαφορές δεν υπάρχουν. Η ηγεμονία στο χώρο είναι που προκαλεί τις συγκρούσεις, αλλά όπως επισημαίνει σημαίνων στέλεχός τους, «αν συνεχίσουν έτσι δεν θα υπάρχει καν σε λίγο ο πολιτικός χώρος στον οποίο αμφότεροι επιθυμούν να ηγεμονεύσουν».

Κάποιοι, όπως Γ. Φλωρίδης έχουν ζητήσει να διαλυθούν τα δύο κόμματα και όλοι μαζί να πάνε σε ένα ιδρυτικό συνέδριο και να εκλέξουν όργανα. Με την πρόταση αυτή διαφωνούν στο ΠΑΣΟΚ αλλά και στη ΔΗΜΑΡ που προτιμούν ένα μοντέλο συνασπισμού, όπως εκείνο της ιταλικής «Ελιάς».

Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι συμμαχίες

Τόσο στο ΠΑΣΟΚ όσο και στη ΔΗΜΑΡ, υπάρχουν κι αυτοί, όπως π.χ ο Κ.Σκανδαλίδης, που θα έβλεπαν κυβερνητική συνεργασία και με τον ΣΥΡΙΖΑ, αν επικρατούσαν οι μετριοπαθέστερες φωνές.

Στο ΣΥΡΙΖΑ το «Αριστερό Ρεύμα»,ωστόσο, κατέγραψε στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη μία ισχυρή επιρροή της τάξης του 25% , αλλά αν προσθέσει κανείς σε αυτή και άλλες δυνάμεις, ριζοσπαστικότερες της κεντρικής γραμμής, θα διαπιστώσει ότι όταν κι αν ο Α.Τσίπρας κάνει την κίνηση προς το κέντρο, «τα νώτα του θα είναι εκτεθειμένα» όπως επεσήμαινε στέλεχος του κόμματος.

«Στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη φάνηκε ξεκάθαρα ότι εντός του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει κάτι αριστερότερο από τη γραμμή της πλειοψηφίας, με ισχυρή επιρροή» αναφέρει κυβερνητικός παράγοντας που παρατηρεί ότι συμβαίνει στο αντίπαλο στρατόπεδο. Το τελευταίο διάστημα αρκετοί στον ΣΥΡΙΖΑ επικρίνουν στελέχη όπως τον Γ.Δραγασάκη και τον Γ.Σταθάκη για υποχώρηση από τη θέση της καταγγελίας του μνημονίου. «Τουλάχιστον η θέση αυτή δεν είναι πάντα ξεκάθαρη στο δημόσιο λόγο τους» αναφέρει μέλος της Κεντρικής Επιτροπής που δεν θεωρεί δεδομένη την ενότητα του χώρου μελλοντικά. «Την ενότητα του ΣΥΡΙΖΑ θα κρίνει το εάν θα προχωρήσει σε ρήξη με την πολιτική του μνημονίου ή θα μπει σε λογική διαχείρισης» αναφέρει.

Το κεντρικό ζήτημα που έχει να λύσει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι με ποιον θα συμμαχήσει σε περίπτωση που αναδειχθεί πρώτο κόμμα στις επόμενες εκλογές, όπως δείχνουν οι μετρήσεις. Οι αντίπαλοί του κάνουν ότι μπορούν για να του στερήσουν τη δυνατότητα πιθανών συμμαχιών. Το επιτελείο του Α.Τσίπρα δεν φαίνεται να μπορεί να το λύσει εύκολα αυτό, μετά και τη διάσπαση των «Ανεξάρτητων Ελλήνων», την οποία κάποιοι συσχετίζουν.

Τελευταία έχουν πυκνώσει ωστόσο οι συνομιλίες τους με στελέχη που προέρχονται από το χώρο του ΠΑΣΟΚ, αν και πολλοί αναρωτιούνται αν όλοι αυτοί τους βλάψουν τελικά αντί να τους ωφελήσουν. Η (σε συνεννόηση με συνεργάτη του Α.Τσίπρα) εμφάνιση της Σοφίας Γιαννακά στην εκδήλωση για την «3η Σεπτέμβρη» προκάλεσε αρκετές αντιδράσεις , όπως και η αρθογραφία στην «Αυγή» στελεχών όπως ο Ν.Χριστοδουλάκης και η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου. Υπάρχουν πρώην υπουργοί του ΠΑΣΟΚ, με «αριστερότερο» προφίλ που σε προσωπικές συζητήσεις τους αφήνουν να εννοηθεί ότι θα μπορούσαν να ενισχύσουν την εικόνα «κυβερνησιμότητας» του ΣΥΡΙΖΑ.

Άμεση σχέση με την αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού έχει και η συζήτηση για την απλή αναλογική που τέθηκε ξαφνικά εσχάτως με πρωτοβουλία του Φώτη Κουβέλη και εντάσσεται στο σχεδιασμό των κυβερνητικών δυνάμεων για να περιορίσουν τον ΣΥΡΙΖΑ.
«Οι αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό της χώρας θα κρατήσουν αρκετά χρόνια ακόμα, μέχρι να αναδιαμορφωθεί η νέα οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα» αναφέρει και ο πολιτικός επιστήμονας, Χριστόφορος Βερναρδάκης. «Αλλάζει η οικονομία, αλλάζουν οι σχέσεις και τα συμφέροντα, αλλάζει η ταξική σύνθεση της κοινωνίας, άρα θα αλλάζει και η πολιτική εκπροσώπηση. Για αρκετό καιρό ακόμα θα έχουμε μεταβατικές κυβερνήσεις, τακτικές κινήσεις και αλλαγές σε όλες τις παρατάξεις, δεξιά κι αριστερά. Όταν ολοκληρωθούν οι οικονομικές και οι κοινωνικές αλλαγές, τότε θα έχουμε ένα πιο ξεκάθαρο πολιτικό τοπίο».

Μέχρι τότε, προφανώς, θα δούμε πολλά κόμματα και πρόσωπα που θα αναλώνονται και θα συνθλίβονται, καθώς η χώρα θα μεταβαίνει στη νέα και άγνωστη εποχή.

Δημοσιεύθηκε στον «Επενδυτή» 16/12/12

Ο Λαυρεντιάδης και η …κεντροαριστερά

11a-thumb-largeΟ Λ. Λαυρεντιάδης είναι γνωστό ότι είχε σχέσεις με πολλούς πολιτικούς, που τώρα θα κάνουν ότι δεν τον ξέρουν. Είναι αξιοσημείωτο όμως ότι ήταν ο πρώτος επιχειρηματίας που ενθάρρυνε δημοσίως «τη σύγκλιση των δυνάμεων της αριστεράς με τα κόμματα του δημοκρατικού σοσιαλισμού».

Πριν από τρία χρόνια, μάλιστα, ήταν ο χορηγός της εκδήλωσης που διοργανώθηκε στην Αίγλη του Ζαππείου με τιμώμενο πρόσωπο τον Λεωνίδα Κύρκο και την παρουσία του Γ.Παπανδρέου και του Φ.Κουβέλη. Στην εκδήλωση εκείνη, ο Λ.Κύρκος είχε ζητήσει «εθνική ομοψυχία μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων και στήριξη της κυβέρνησης του Πασόκ για να βγει η χώρα από την κρίση», εκφράζοντας όπως είχε πει«μια κραυγή για την περιφρούρηση της ομαλότητας».

Ο Λ.Λαυρεντιάδης ήταν παρόν επιδοκιμάζοντας, αλλά και προκαλώντας αρκετά σχόλια την επομένη, όταν δημοσιεύθηκαν οι φωτογραφίες του event για την κεντροαριστερά.

ΒΑΣ.Σ

Η γερμανική επέλαση

Της Βασιλικής Σιούτη

 Όλο και πιο έντονη καθίσταται η παρουσία των Γερμανών στη χώρα μας, με κυβερνητικούς αξιωματούχους τους να  πηγαίνουν και να έρχονται. Ο Χ.Φούχτελ ήταν μόνο η αρχή, αφού με την  υλοποίηση της συμφωνίας  της  «Ελληνογερμανικής Εταιρικής Σχέσης», σε λίγο κάθε υπουργείο θα έχει το Γερμανό του.

Πρόκειται για  μία συμφωνία νεοαποικιακού τύπου,  με την οποία η χώρα ανοίγει τις πόρτες σε στρατηγικούς τομείς της εθνικής οικονομίας και του κράτους στη Γερμανία.  Την περασμένη Τετάρτη στο Μέγαρο Μαξίμου,  η υφυπουργός Εξωτερικών Εμιλυ Χάρμπερ και ο στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού, Σταύρος Παπασταύρου, επιβεβαίωσαν την βούληση των δύο κυβερνήσεων για την υλοποίηση της.

elhnogermasn

Οι βάσεις της στενής «συνεργασίας» με τη Γερμανία  μπήκαν το Μάρτιο του 2010, όταν ο Γιώργος Παπανδρέου υπέγραψε με την Ανγκελα Μέρκελ το σύμφωνο ελληνογερμανικής συνεργασίας, το οποίο είχε πολλές άγνωστες πτυχές, που αρχίζουν να φωτίζονται  δύο χρόνια μετά. Μέχρι τώρα γνωρίζαμε  μόνο για την «Ελληνογερμανική Συνέλευση» υπό τον Χ.Φούχτελ και την εγκατάσταση των γερμανικών πολιτικών ιδρυμάτων της Γερμανίας στην Ελλάδα.  Την περασμένη Τετάρτη έγιναν γνωστές και άλλες  πλευρές του συμφώνου, όπως η συνεργασία με τους Γερμανούς στην αναμόρφωση του συστήματος υγείας, στην οικονομική ανάπτυξη, σε ζητήματα μετανάστευσης, στον τουρισμό, στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, στην Παιδεία και αρκετά ακόμα.

Η παρουσία των Γερμανών στην Ελλάδα δεν έχει κάποια θεσμική επίφαση και δεν συμβαίνει κάτι αντίστοιχο με άλλα κράτη της Ευρωζώνης και των δανειστών. Ούτε ισότιμα διμερής είναι φυσικά, αφού μόνο η γερμανική πλευρά  δρα στην Ελλάδα, χωρίς να συμβαίνει το αντίστοιχο στη Γερμανία από την ελληνική πλευρά.

Όταν ο Γ. Παπανδρέου υπέγραφε με τη Μέρκελ τη συμφωνία αυτή, που ουδέποτε ανακοίνωσε το περιεχόμενό της στην Ελλάδα, οι διπλωματικές υπηρεσίες της Γερμανίας ανέφεραν καθαρά ότι «η συνεργασία επεκτείνεται και σε θέματα κρατικής διαχείρισης». Τις λεπτομέρειες ανέλαβαν ο γερμανός υπ.Εξωτερικών Γκ.Βεστερβέλε με τον έλληνα ομόλογό του  Δ.Δρούτσα, το Νοέμβριο του ίδιου χρόνου, ενώ την εντατικοποίηση των ελληνογερμανικών σχέσεων  στη συνέχεια αποφάσισε η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου , ως  αναπληρώτρια υπουργός Εξωτερικών μαζί με τον γερμανό υφυπουργό Εξωτερικών Βολφ Ρούτχαρτ Μπορν. Στις 17 Μαρτίου 2011, μάλιστα, αποφάσισαν συγκεκριμένα προγράμματα  για τη διαχείριση των ελληνικών νοσοκομείων, τη διαχείριση αποβλήτων και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Μετατρέπεται πράγματι τελικά η Ελλάδα σε  αποικία ή πρόκειται για μία ισότιμη εταιρική σχέση με τη Γερμανία να θέλει απλώς να προσφέρει τεχνογνωσία για τον εκσυγχρονισμό και την οικονομική ανάπτυξη της χώρας, όπως επισήμως αναφέρουν; 

  «Μέχρι το 2009 η γερμανική πρεσβεία στην Αθήνα ήταν ο παράδεισος για κάθε γερμανό διπλωμάτη πριν βγει στη σύνταξη» υποστήριζε πριν από λίγες μέρες  γερμανός πολιτικός αναλυτής. «Η Ελλάδα δεν είχε πολύ δουλειά, αλλά είχε καλό κλίμα και ο εκάστοτε πρέσβης αξιοποιούσε  τη δυνατότητα να δραπετεύει για να εκδράμει στα νησιά και στην ελληνική ύπαιθρο, είτε για θαλάσσια σπορ, είτε για πεζοπορία».  Όλα αυτά, όμως, μέχρι το 2009, γιατί μετά η κατάσταση άλλαξε εντελώς.  Οι Γερμανοί είχαν πλέον πολύ δουλειά να κάνουν στην Ελλάδα.

Στην πρεσβεία, από τους χαλαρούς ρυθμούς, πέρασαν στις υπερωρίες. Το πρώτο βασικό καθήκον της γερμανικής πρεσβείας, η οποία στο μεταξύ αναβαθμίστηκε,  ήταν η συλλογή πληροφοριών. Η Γερμανία ήθελε να γνωρίζει όσο το δυνατόν περισσότερα και για περισσότερους, σχετικά με το κράτος του οποίου την τύχη (μέσω της ισχύος της στην Ευρωζώνη)  θα διαχειριζόταν. «Ο λόγος απλός» εξηγεί διπλωμάτης. «Η εξέλιξη του προβλήματος της Ελλάδας θα επηρέαζε άμεσα όλη την ευρωζώνη και τη Γερμανία, φυσικά. Έπρεπε λοιπόν, να ελεγχθούν οι κινήσεις της». Έτσι διοργανώθηκε άμεσα το σχέδιο ελέγχου και επιρροής της Ελλάδας, ώστε «η Γερμανία όχι μόνο να αποφύγει κάθε κίνδυνο, αλλά όπου είναι δυνατό να επωφεληθεί κιόλας από την κρίση».

Τον περασμένο Απρίλιο έφτασε στην Αθήνα  ο νέος δραστήριος πρέσβης,  Βόλφγκανκ Ντόλτ (Wolfgang Dold), ο οποίος θεωρείται πολύ ικανός, με προϋπηρεσία στο Τελ Αβίβ, την Πρετόρια και στην κεντρική υπηρεσία του υπουργείου Εξωτερικών της Γερμανίας, στη Βόννη και το Βερολίνο.

Την ίδια περίπου περίοδο άρχισαν να επανεμφανίζονται στην Αθήνα και τα γερμανικά πολιτικά ιδρύματα. Κάποια από αυτά είχαν μια χαλαρή παρουσία στην Ελλάδα κάποτε, αλλά τη δεκαετία του ’90 έβαλαν λουκέτο κι έφυγαν από τη χώρα.

Τις βάσεις για τις στενότερες ελληνογερμανικές σχέσεις έβαλε ο –αμερικανοτραφής είναι η ειρωνεία-  Γ. Παπανδρέου. Σε συνάντησή του πριν από δύο χρόνια με την Ανγκελα Μέρκελ συζητήθηκε  η  συμφωνία «ελληνογερμανικής προσέγγισης» στην οποία γινόταν λόγος και για την παρουσία των γερμανικών ιδρυμάτων στην Ελλάδα .  Στη συνέχεια  η γερμανική βουλή  ενέκρινε ειδικά κονδύλια προς το υπουργείο Εξωτερικών, προκειμένου  να ενισχυθούν οι δράσεις των πολιτικών γερμανικών ιδρυμάτων (κάθε ένα από αυτά σχετίζεται και με ένα γερμανικό κόμμα) εκτός Γερμανίας.  Έτσι,  από τον περασμένο Μάιο το ινστιτούτο Κόνραντ Αντενάουερ (που απηχεί την ιδεολογία και την πολιτική του  CDU της Μέρκελ) νοίκιασε γραφεία στην οδό Μουρούζη, στελέχωσε τα παράρτημά του με πολλά και δραστήρια  πρόσωπα και ξεκίνησε μία πολύ έντονη δραστηριότητα.  Ήδη συνεργάζεται στενά με το ΕΛΙΑΜΕΠ και το Ίδρυμα «Κωνσταντίνος Καραμανλής», ενώ δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και για τα ελληνικά ΜΜΕ. Πριν από λίγο καιρό διοργάνωσε σεμινάρια/εργαστήρια  για Έλληνες δημοσιογράφους, που φιλοξένησε σε κεντρικό αθηναϊκό ξενοδοχείο. Στα σεμινάρια, όπως ανέφερε το ίδρυμα,  συμμετείχαν  ο γερμανός πρέσβης Wolfgang Dold, το μέλος της Task Force JensBastian, ο συνεργάτης του ΕΛΙΑΜΕΠ Γιώργος Τζογόπουλος και ο δημοσιογράφος της «Καθημερινής» και του «Σκάι» Τάσος Τέλλογλου.

Το σοσιαλδημοκρατικό ίδρυμα Φρίντριχ Έμπερτ, που είχε αδρανοποιηθεί μετά την κυβέρνηση Σημίτη, επανεμφανίστηκε κι αυτό, το οποίο επίσης ξεκίνησε συνεργασία με το ΕΛΙΑΜΕΠ, αλλά και με το ΙΣΤΑΜΕ, καθώς και με κάποια στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Από τους πρώτους  που έσπευσαν να συνεργαστούν  μαζί του  ήταν ο βουλευτής ΠΑΣΟΚ Χίου, Κώστας Τριαντάφυλλος, από τα στελέχη της νέας γενιάς που προωθεί ο Ευ.Βενιζέλος. Ο Κ.Τριαντάφυλλος έχει ήδη πραγματοποιήσει κοινές εκδηλώσεις και ομιλίες με το «Φρίντριχ Έμπερτ» στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Χίο.

Από τις τελευταίες αφίξεις γερμανικών πολιτικών ιδρυμάτων που άνοιξαν γραφεία στην Ελλάδα, ήταν το «Φρίντριχ Νάουμαν» των Φιλελευθέρων και το «Ρόζα Λούξεμπουργκ» του γερμανικού κόμματος της Αριστεράς. Υπάρχει επίσης το «Χάινριχ Μπελ» του κόμματος  των γερμανών  Πρασίνων, που συνεργάζεται στενά  με τον Δήμο της Θεσσαλονίκης.

 Στενή συνεργασία με τους Γερμανούς έχει αποκτήσει εσχάτως και το ΕΛΙΑΜΕΠ (Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής). Πρόσφατα, στις 26 Νοεμβρίου, το ΕΛΙΑΜΕΠ ανακοίνωσε ότι «ο αναπληρωτής καθηγητής του πανεπιστημίου Αθηνών και ερευνητής στο ΕΛΙΑΜΕΠ, Δ. Σωτηρόπουλος, μίλησε σε ημερίδα  του Ιδρύματος Friedrich Ebert στο Βερολίνο για τη μεταρρυθμιστική προσπάθεια της Ελλάδας και τον αντίκτυπό της στην κοινωνία». Εχθές, πάλι, ήταν προγραμματισμένη ημερίδα του ΕΛΙΑΜΕΠ  και του DAAD (Γερμανική Υπηρεσία Ακαδημαϊκών Ανταλλαγών) για να αναλύσουν την κρίση και τις επιπτώσεις των διαμαρτυριών («Διαμαρτυρόμενοι πολίτες – Ευρώπη σε κρίση»), ενώ στις 2 Νοεμβρίου το ΕΛΙΑΜΕΠ μαζί με  το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Ίδρυμα Friedrich Ebert διοργάνωσαν συζήτηση με θέμα: «Σενάρια για την Ευρωζώνη 2020: Κατάρρευση ή οδός διαφυγής από την κρίση;». Επίσης, μεταξύ των επιστημονικών συνεργατών του ΕΛΙΑΜΕΠ βρίσκεται  το όνομα του Jens Bastian, ο οποίος είναι μέλος της περίφημης Task Force, ενώ στο ανθρώπινο δυναμικό του ΕΛΙΑΜΕΠ αναφέρεται και ο συνεργάτης του ιδρύματος Κόνραντ Αντενάουερ, Γιώργος Τζογόπουλος. 

 Από τις πιο πολυσυζητημένες παρουσίες Γερμανών στην Ελλάδα είναι αυτή του εντεταλμένου της Ανγκελα Μέρκελ, Χανς Γ. Φούχτελ. Είναι γνωστό ότι γερμανοί τοποτηρητές έχουν τοποθετηθεί σχεδόν σε κάθε νευραλγικό πόστο, συνήθως όμως με κάποια θεσμική ευρωπαϊκή ιδιότητα.  Με τον Χ. Γ. Φούχτελ ,ωστόσο, δεν τηρήθηκαν παρόμοια προσχήματα. Η ιδιότητα με την οποία περιοδεύει εδώ και μήνες σε όλη την Ελλάδα (χαρίζοντας  ρολόγια κούκους στους δημάρχους που συναντά) είναι αυτή του επικεφαλής της «Ελληνογερμανικής Συνέλευσης». Πρόκειται για μία  γερμανικής εμπνεύσεως ένωση γερμανικών και ελληνικών δήμων, που είχαν συμφωνήσει η Ανγκελα Μέρκελ και ο Γ.Παπανδρέου. Η ελληνογερμανική συνέλευση ιδρύθηκε στις 5 Μαρτίου του 2010 από τους δύο τους,  για να ενισχύσουν τη «στενή φιλία» των δύο χωρών που ξεκινούσε,  καθώς και « τη συνεργασία σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης», όπως ανέφερε  η σχετική ανακοίνωση.

Ο Χ.Γ. Φούχτελ στην πραγματικότητα ενδιαφέρεται να συνεργαστεί με συγκεκριμένους δημάρχους και περιφερειάρχες για να τους «πουλήσει» την τεχνογνωσία γερμανικών δήμων και επιχειρήσεων, σχετικά με τα σκουπίδια, τη διαχείριση αποβλήτων, καθώς και θέματα ενέργειας και δευτερευόντως τουρισμού. «Τα ευρωπαϊκά κονδύλια που αναμένεται να έρθουν μελλοντικά στην Ελλάδα, θα πάνε στην περιφέρεια και στην τοπική αυτοδιοίκηση και αυτός είναι ένας τρόπος για να γυρίσουν να λεφτά αυτά πίσω στη Γερμανία» αναφέρει στέλεχος της Τ.Α που παραβρέθηκε σε μία από τις συναντήσεις που έχουν γίνει. Ο περιφερειάρχης Αττικής, Γ.Σγουρός,  είναι ο «αιρετός άρχοντας» που έχει δεχθεί το πιο έντονο  μαρκάρισμα του Φούχτελ, ενώ στενές σχέσεις διατηρεί και τους Γ.Μπουτάρη και Π.Τατούλη. Από την κυβέρνηση, συνεργάζεται στενά με τον υπουργό Εσωτερικών  Ευρυπίδη Στυλιανίδη, με τον οποίο επισκέφτηκαν και πρόσφατα, τον Οκτώβριο, τη Γερμανία. Εκεί ο Ευρ.Στυλιανίδης μίλησε  για «συνεργασία για τον εκσυγχρονισμό της διοίκησης, τη διαχείριση των σκουπιδιών και την αναβάθμιση και αξιοποίηση των ιαματικών πηγών».

 Ιδιαίτερα καλές σχέσεις με τον γερμανό πρέσβη αλλά και γερμανούς πολιτικούς, διαθέτουν σταθερά τα μέλη της οικογένειας Μητσοτάκη (η Ντόρα Μπακογιάννη έχει προσκληθεί από το Κόνραντ Αντενάουερ και στο Βερολίνο), παλαιότεροι και νεότεροι, καθώς την παράδοση συνεχίζουν και ο Κυριάκος Μητσοτάκης αλλά και ο Κώστας Μπακογιάννης. Ο Κωστής Χατζηδάκης έχει αφήσει τις καλύτερες εντυπώσεις στους Γερμανούς, ενώ καλή σχέση έχει και ο Ευάγγελος Αντώναρος από τους βουλευτές της Ν.Δ. Οι πολιτικοί που συνομιλούν με την γερμανική πρεσβεία έχουν πληθήνει εσχάτως, το ίδιο και οι δημοσιογράφοι, κάτι που είναι φυσικά εύλογο λόγω και του αυξημένου ενδιαφέροντος της χώρας.

Ο γερμανός πρέσβης  ενδιαφέρεται να συνομιλεί με όλους τους πολιτικούς αρχηγούς και δεν είναι λίγα τα σχόλια βουλευτών  που αναφέρουν ότι ο ρόλος του  «έχει υποκαταστήσει αυτόν που είχε κάποτε στην Ελλάδα ο αμερικανός πρέσβης», καθώς η Ελλάδα εξαρτάται πλέον εν πολλοίς από τις αποφάσεις της Γερμανίας.

Εντύπωση έκανε πρόσφατα και η συνάντηση που ζήτησε και πραγματοποίησε ο γερμανός επικεφαλής της Task Force, Χορστ Ράιχενμπαχ με τον Μανώλη Γλέζο. Έλληνας διπλωμάτης σχολίαζε ότι «ο εκπρόσωπος της χώρας που είχε υπό κατοχή την Ελλάδα συνάντησε τον άνθρωπο που κατέβασε τη γερμανική σημαία , ως ένδειξη συμφιλίωσης για να περάσει το μήνυμα ότι όλα αυτά πλέον είναι περασμένα  ξεχασμένα». Άλλες πληροφορίες όμως,  θέλουν τον Χ. Ράιχενμπαχ να έχει έντονο ενδιαφέρον για το θέμα του κατοχικού χρέους της Γερμανίας προς την Ελλάδα, παρότι  αυτό δεν αναγνωρίζεται από τη Γερμανία. Διπλωματική πηγή αναφέρει κι ένα πιο προχωρημένο (ανεπιβεβαίωτο) σενάριο, ότι δηλαδή,  επειδή αυτό είναι ένα θέμα για το οποίο οι Γερμανοί έχουν πάντα το νου τους, δεν αποκλείεται -σε περίπτωση που το κούρεμα που ζητά το ΔΝΤ καταστεί αναπόφευκτο, μαζί με το κόστος για τους Γερμανούς-  να βάλουν ως όρο την παραίτηση της Ελλάδας από τις απαιτήσεις σχετικά με τον β’ παγκόσμιο πόλεμο.

 Έντονο είναι το ενδιαφέρον της Γερμανίας και για  τις επιχειρηματικές ευκαιρίες που τους προσφέρει η κρίση της χώρας. Ελέγχουν ήδη τον ΟΤΕ εδώ και καιρό, ενώ δεν κρύβουν και το ενδιαφέρον τους και για τον έλεγχο της ΔΕΗ, κάτι που επιχείρησαν χωρίς επιτυχία επί κυβέρνησης Καραμανλή,  μέσω της γερμανικής RWE.

Οι γερμανικές εταιρείες Ferrostaal, Thyssen και ΜΑΝ, έχουν αποτραβηχθεί προς το παρόν, λόγω των σκανδάλων των δωροδοκιών που αποκαλύφτηκαν τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας. Η Siemens, πάντως,  επαναδραστηριοποιείται και πάλι , όπου μπορεί, συμμετέχοντας σε κοινοπραξίες, όπως έκανε πρόσφατα , συμμετέχοντας σε διαγωνισμό (που κηρύχθηκε όμως άγονος) για την ηλεκτρική διασύνδεση των Kυκλάδων, όπου έβαλε και ρήτρα δραχμής (όπως αποκάλυψε η «Καθημερινή»).

 Τόσο η γερμανική πρεσβεία, όσο και η ίδια η Μέρκελ δεν έπαψαν να πιέζουν και για τα ιδιωτικά γερμανικά συμφέροντα στην Ελλάδα. Όταν η  γερμανίδα καγκελάριος  επισκέφτηκε πρόσφατα την Αθήνα,  παρά το λίγο χρόνο που έμεινε, φρόντισε να παραβρεθεί μαζί με το  πρωθυπουργό Α. Σαμαρά σε εκδήλωση που οργάνωσε η γερμανική πρεσβεία στο Χίλτον με  γερμανούς επιχειρηματίες που είχε φέρει μαζί της.  Στη συνάντηση αυτή ήταν επίσης, μεταξύ άλλων,  ο διευθύνων σύμβουλος της Bosch στην Ελλάδα, Bairon Herzberg, ο διευθύνων σύμβουλος της Siemens Hellas, Πάνος Ξυνής, o διευθύνων σύμβουλος του ΟΤΕ, Μιχάλης Τσαμάζ και ο διευθύνων σύμβουλος της Hochtief Hellas, Joachim Koechling, αλλά  και ο πρόεδρος του ΣΕΒ  Δημήτρης Δασκαλόπουλος, ο πρόεδρος του Ελληνογερμανικού Επιμελητηρίου  Μιχάλης Μαϊλλης, ο Γιώργος Ζανιάςκαι o τραπεζίτης ΝίκοςΝανόπουλος, ο διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΗ  Αρθούρος Ζερβός και ο πρόεδρος του συνδέσμου φαρμακευτικών επιχειρήσεων Κώστας Φρουζής.  

Το γερμανικό ενδιαφέρον, βέβαια,  είναι μεγάλο για πολλούς ακόμα τομείς, όπως στα θέματα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, αλλά και του τουρισμού (όπου δραστηριοποιείται και ο γερμανικός τουριστικός κολοσσός TUI που συμμετέχει και στον όμιλο  Grecotel).  Η πλέον κερδοφόρα ενασχόληση ωστόσο, στη χώρα μας, εσχάτως, παραμένει αυτή της γερμανικής τράπεζας Deutsche Bank, η οποία έχει αναλάβει από την κυβέρνηση διάφορες δουλειές ως σύμβουλος ιδιωτικοποιήσεων και όχι μόνο, ενώ την Τετάρτη ανακοινώθηκε  ότι προσελήφθη μαζί με  τη Morgan Stanley και  ως συμβούλους για το πρόγραμμα επαναγοράς του ελληνικού χρέους.  Ασαφείς προς το παρόν παραμένουν  οι πληροφορίες σχετικά με τα σχέδια των γερμανικών τραπεζών για τον ελληνικό τραπεζικό τομέα.

 Αυτή την εβδομάδα –ως εισαγωγή στα «νέα ήθη»-  είχαμε και την επίσκεψη του γερμανού υπουργού Υγείας,  Daniel Bahr, στον  έλληνα υπουργό Υγείας, Ανδρέα Λυκουρέντζο. Ο γερμανός υπουργός  δήλωσε ότι η επίσκεψή του «αποτελεί την αναγνώριση για την πρόοδο η οποία έχει πραγματοποιηθεί από την Ελλάδα, αλλά και ένα μήνυμα από την πλευρά της Γερμανίας ότι σκοπεύει και επιθυμεί να βοηθήσει την Ελλάδα στην διαδικασία εφαρμογής των μεταρρυθμίσεων». Ο DanielBahr ανήκει στο κόμμα των Φιλελευθέρων (FDP)του αντικαγκελάριου Φίλιπ Ρέσλερ, που έχει πυροδοτήσει πολλά σχόλια με τις δηλώσεις του για την Ελλάδα. Ο Φ.Ρέσλερ, πάντως, στην Γερμανία πέρα από την κριτική που του ασκείται από την αντιπολίτευση, ότι έχει υποβαθμίσει τη δημόσια Υγεία στη χώρα του, θεωρείται και περίπου ως εκπρόσωπος του λόμπι των ιδιωτικών επιχειρήσεων στο χώρο της υγείας και του φαρμάκου.  Οι «κακές γλώσσες» μάλιστα,  συνέδεσαν την επίσκεψη αυτή με πιέσεις για εξόφληση των χρεών προς τους γερμανούς προμηθευτές  στην υγεία και στα φάρμακα.

Οι  πιέσεις προς στην κυβέρνηση  για εξόφληση των χρεών  προς τις γερμανικές επιχειρήσεις , είναι έντονες έτσι κι αλλιώς και αφορούν όλο το φάσμα. Αυτή την περίοδο, που αναμένεται να διατεθούν και κονδύλια από τη δόση για αυτό, είναι ακόμα μεγαλύτερες  και στο υψηλότερο επίπεδο.

Το επόμενο διάστημα, πάντως, οι Γερμανοί  αναμένεται να ρίξουν ιδιαίτερο βάρος και στα επικοινωνιακά, καθώς διαπιστώνουν ότι η κοινή γνώμη στην Ελλάδα είναι αρνητική κι εκείνοι επιθυμούν να περάσουν την εικόνα «των γερμανών φίλων που έρχονται για να βοηθήσουν».

(Δημοσιεύθηκε στον «Επενδυτή» 1-12-2012)