Οι «ναι σε όλα» και το ένα «όχι»

Της Βασιλικής Σιούτη
siouti@ependytis.gr

kuprosdiadil_631152260
Δεν είναι τίποτα επαναστάτες οι κύπριοι πολιτικοί. Ούτε ο κυπριακός λαός. Και φυσικά οι πανηγυρισμοί των Ελλήνων για το «όχι» της Κύπρου ήταν και βιαστικοί και επιπόλαιοι. Το «όχι» εκείνο ήταν απλώς το αυτονόητο «όχι στην καταστροφή της χώρας» και απέδειξε ότι η μικρή Κύπρος δε μπορεί να θεωρείται σε κάθε περίπτωση δεδομένη. Κάτι που δεν έκανε μέχρι τώρα η Ελλάδα και που οι πολίτες της, θα ήθελαν -έστω και μια φορά για τα προσχήματα- να έχει πράξει. Οι αντιδράσεις τους για το κυπριακό «όχι» έδειξαν πόσο πολύ το ήθελαν. Όμως…
Οι πανηγυρισμοί ήταν βιαστικοί γιατί όλα έδειχναν ότι ο δρόμος θα είναι μακρύς μέχρι την εξεύρεση λύσης για έξοδο της Κύπρου από την κρίση.
Ήταν επιπόλαιοι γιατί δεν υπήρχε η βεβαιότητα ότι το «όχι» θα ήταν οριστικό, ούτε κανείς γνώριζε ποια θα ήταν η συνέχεια.
Δεν ήταν ηρωικό το «όχι» της Κύπρου. Δεν είχε χαρακτηριστικά αυτοθυσίας για κάποια υψηλά ιδανικά (της ελευθερίας, της ανεξαρτησίας, της ισότητας, της δικαιοσύνης κτλ ).

Τα κυριότερα χαρακτηριστικά του «όχι» των Κυπρίων ήταν ο πραγματισμός και η κοινή λογική. Και το συμφέρον της Κύπρου. Αλλά μας έκαναν τόσο μεγάλη εντύπωση, όχι μόνο γιατί δεν έχουμε ακούσει ούτε ένα όχι από τα χείλη των δικών μας κυβερνόντων προς τους δανειστές, αλλά και γιατί εδώ στην Ελλάδα, πολύ καιρό τώρα, επικρατεί το αδιανόητο αντί για το αυτονόητο. Η κοινή λογική είναι ζητούμενο και το συμφέρον της χώρας αγνοείται από αυτούς που λαμβάνουν αποφάσεις για το μέλλον της.

Η Κύπρος, ως όφειλε, επιχείρησε να παίξει με όλα τα χαρτιά της. Ακόμα και με την έξοδο από την ευρωζώνη. «Αν οι επιλογές που έχουμε είναι η καταστροφή της χώρας ή η έξοδος από την ευρωζώνη, θα βγούμε» επεσήμαναν κύπριοι πολιτικοί. Είπαν, δηλαδή, το αυτονόητο. Αυτό που στην Ελλάδα δεν τολμάει κανείς ούτε καν να ψελίσσει, από φόβο μην τυχόν και δυσαρεστήσει τους δανειστές.

Στην Ελλάδα δεν έγινε ποτέ μια νηφάλια συζήτηση για την προοπτική εξόδου από την ευρωζώνη, ώστε να ενημερωθούν οι πολίτες για τα υπέρ και τα κατά και να τα ζυγίσουν. Ούτε καν διπλωματικά δε χρησιμοποιήθηκε. Το θέμα αντιμετωπίστηκε με την ίδια ψυχραιμία που αντιμετωπίζουν τον «εξαποδό» οι ακραία θρησκόληπτοι . Κι ας αποτελούσε ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί, ειδικά στην αρχή της ελληνικής κρίσης, αφού οι δανειστές θα είχαν να χάσουν πολλά.

Η κατάσχεση καταθέσεων στην Κύπρο δε θα μπορούσε να μη βρίσκει αντίθετο οποιονδήποτε υπερασπίζεται τα συμφέροντα της, αφού κάτι τέτοιο θα επηρέαζε αρνητικά όλη την κυπριακή οικονομία και θα έβλαπτε τα συμφέροντα των εργαζομένων και της χώρας. Κατά τ’ άλλα, ως μέτρο αναγκαστικής είσπραξης εσόδων είναι πιο δίκαιο από τα μέτρα που εφαρμόστηκαν εδώ, κι ας σπεύδει ο Ευ.Βενιζέλος να καταδικάσει τα ηπιότερα από τα δικά του μέτρα για την Κύπρο. Γιατί εδώ κατασχέθηκαν οι μισθοί και οι συντάξεις, με αποτέλεσμα οι χαμηλοσυνταξιούχοι και οι μισθοσυντήρητοι να δυσκολεύονται ακόμα και να επιβιώσουν. Στην Κύπρο η κατάσχεση αφορά το «περίσσευμα», σχετικά με τους πολίτες.

Όσο για την αποτελεσματικότητα της ελληνικής πειθήνιας στάσης, η ανεργία, τα λουκέτα και η φτώχεια δίνουν την απάντηση για το αν σώθηκαν και ποιοι.

Αυτό που έκανε τους κύπριους πολιτικούς να φανούν πιο αξιοπρεπείς σε σύγκριση με τους δικούς μας, δεν ήταν τίποτα άλλο, παρά μόνο ότι οι Κύπριοι σκέφτηκαν το συμφέρον της χώρας και επιχείρησαν να ξεφύγουν από τη φάκα της Μέρκελ, ακόμα κι αν στο τέλος δεν τα καταφέρουν. Τουλάχιστον προσπάθησαν.

(δημοσιεύθηκε στον “Επενδυτή”)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s