Η μηδενική και η επιλεκτική ανοχή

Της Βασιλικής Σιούτη

Εθνική Τράπεζα - Ματ

Παρά τη μηδενική ανοχή «απέναντι σε κάθε ανομία» που διακηρύττει,καιρό τώρα, ο αρμόδιος για τα θέματα Δημόσιας Τάξης υπουργός, Ν.Δένδιας, οι φραουλοπαραγωγοί της Νέας Μανωλάδας εξακολουθούσαν να εφαρμόζουν τις παράνομες και μαφιόζικες πρακτικές τους απέναντι στους αλλοδαπούς –κατ’ ευφημισμό εργαζόμενους, γιατί σαν σκλάβοι δούλευαν και ζούσαν.
Έπρεπε να τους πυροβολήσουν, όταν πήγαν να ζητήσουν τα ψιχία που είχαν συμφωνήσει ως δεδουλευμένα, και το γεγονός να προβληθεί στα διεθνή ΜΜΕ, για να ασχοληθεί ο Ν.Δένδιας. Κι όμως, δε χρειαζόταν καμία κοπιώδη επιχείρηση για να διαπιστώσει τις παρανομίες του συγκεκριμένου μεγαλοκαλλιεργητή. Ήταν εκεί, μπροστά στα μάτια όλων, γνωστή από χρόνια, καθώς δεν έκανε καμία ιδιαίτερη προσπάθεια για να κρύψει τις παράνομες πράξεις του.
Ούτε παρακολουθήσεις, ούτε κοριοί, ούτε προσπάθεια συγκέντρωσης αποδείξεων…τίποτα δε χρειαζόταν, παρά μόνο η αληθινή βούληση του αρμόδιου υπουργού να πατάξει την ανομία.

Υπάρχουν πολλές Μανωλάδες στην ελληνική επικράτεια, αλλά η αντιμετώπισή τους προϋποθέτει μηδενική ανοχή απέναντι σε όσους παρανομούν εναντίον των αδυνάτων. Μέχρι στιγμής όμως, η «μηδενική ανοχή» του Ν.Δένδια είναι αρκετά επιλεκτική, τόσο που καθιστά αδόκιμη τη χρήση του χαρακτηρισμού «μηδενική».

Δύο από τους διαμαρτυρόμενους κατοίκους της Ιερισσού για τα μεταλλεία χρυσού, βρίσκονται ήδη στη φυλακή με διαδικασίες και αποδεικτικά στοιχεία για τα οποία υπάρχουν έντονες διαμαρτυρίες. Συνδικαλιστές που ενόχλησαν με τη δράση τους, όπως των ΠΟΕ ΟΤΑ, του Μετρό και της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ, βρίσκονται υπόδικοι στα δικαστήρια. Δημοσιογραφικά σάιτ του αντιεξουσιαστικού χώρου, όπως το Indymedia, που υπάρχει εδώ και πολλά χρόνια, κατεβαίνουν από το διαδίκτυο χωρίς καμία εξήγηση , παρότι μέχρι σήμερα -όσο κι αν ενοχλούσαν τις κυβερνήσεις- δεν τολμούσαν να προβούν σε κινήσεις «φίμωσης». Την ίδια στιγμή η Ελλάδα αλλάζει κατηγορία, κατρακυλώντας προς τα κάτω, στους τομείς που αφορούν τον πλουραλισμό την πολυφωνία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Αλλά για αυτούς που καταπατούν ανθρώπινα και δημοκρατικά δικαιώματα δεν υπάρχει μηδενική ανοχή. Για την ακρίβεια υπάρχει τεράστια ανοχή. Τα δύο κόμματα που συγκυβερνούν με τη Ν.Δ δικαιολογούν τον κ.Δένδια, με το άλλοθι της Χρυσής Αυγής, στην οποία «δεν πρέπει να αφήσει περιθώρια αύξησης της επιρροής της», όπως λένε! Αποδεικνύεται λοιπόν, σύμφωνα με τη λογική αυτή, ότι η ύπαρξη της Χρυσής Αυγής βολεύει τα μέγιστα όσους θέλουν να ακολουθήσουν μία συγγενική πολιτική. (Στην κυβέρνηση επικρατεί και άλλη μία «βολική» αντίληψη , ότι η πολιτική της μηδενικής ανοχής εκθέτει τον ΣΥΡΙΖΑ, χρεώνοντας του την υπεράσπιση της ανομίας, από την οποία εκτιμούν ότι χάνει πολιτικά).

Η «μηδενική ανοχή» της κυβέρνησης υποτίθεται ότι επιδιώκει να παρέχει στους πολίτες το αίσθημα της ασφάλειας. Αντί όμως να προστατεύονται οι μη προνομιούχοι, ενισχύεται ο κατασταλτικός μηχανισμός, ειδικά σε περιοχές που θεωρούνται ύποπτες για αναταραχές και εξεγέρσεις, όπως στις Σκουριές, παλιότερα στην Κερατέα κτλ. Ο φόβος που καλλιεργείται για το έγκλημα και την τρομοκρατία, συμβάλει στην στοχοποίηση και ποινικοποίηση συνδικαλιστών, μεταναστών, διαμαρτυρόμενων πολιτών κ.α Αλλά η ενίσχυση της καταστολής, στην πραγματικότητα, στοχεύει όλη την κοινωνία. Η κυβέρνηση αδυνατεί να ελέγξει το πραγματικό έγκλημα και χρησιμοποιεί την καταστολή για να καλύψει αυτή την αδυναμία της και να διατηρήσει την εξουσία της, ειδικά σε συνθήκες κρίσης, όπου η κατάσταση είναι απρόβλεπτη.

Ο κ.Δένδιας εξαντλεί όλη την αυστηρότητα του στις Σκουριές, αλλά είχε τα μάτια κλειστά στη Μανωλάδα, όπου όλα γίνονταν φανερά.
Η κυβέρνηση παραβιάζει στην πράξη την αρχή της ίσης μεταχείρισης, ωθώντας συχνά με τις δικές της πράξεις ή παραλείψεις στην ανομία. Αλλιώς, ας μας απαντήσουν γιατί δεν επιδεικνύουν την ίδια μηδενική ανοχή για τους πολιτικούς που αποδεδειγμένα δωροδόκησε η Siemens; Γιατί δε διενεργούν έρευνες για το θέμα αυτό; Γιατί δεν έχει τιμωρηθεί ποτέ κανείς για κατάχρηση εξουσίας, για τα θαλασσοδάνεια στα κόμματα, για την τεράστια και πανθομολογούμενη φοροδιαφυγή; Αντιθέτως, όμως, σε αυτές τις περιπτώσεις, όχι μόνο μηδενική ανοχή δεν επιδεικνύουν, αλλά νομολογούν εκ των υστέρων για να τους προστατεύσουν από τυχόν ποινικές ευθύνες στο μέλλον, όταν η πολιτική βούληση μπορεί να είναι διαφορετική.

(δημοσιεύθηκε στον “Επενδυτή”)

Advertisements

Αλέκος Αλαβάνος: Η κοινωνία είναι πιο μπροστά από το πολιτικό σύστημα

Την ανακοίνωση του «Σχεδίου Β» ως πολιτικού σχηματισμού, ο οποίος θα κατέβει στις ευρωεκλογές με πρόταση εξόδου από την Ευρωζώνη, θα ανακοινώσει αύριο ο Αλέκος Αλαβάνος. Στη συνέντευξή του στον «Ε» μιλά για τις δυσκολίες αλλά και τις προσδοκίες ενός τέτοιου εγχειρήματος και υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει καμία λύση εντός Ευρωζώνης. Ισχυρίζεται, μάλιστα, ότι όσα έγιναν στην Κύπρο αποδεικνύουν ότι όσοι μιλάνε για λύση εντός Ευρωζώνης είναι εκτός πραγματικότητας.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
στη ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ

ALAVANOS

-

Τελευταία υπάρχει σημαντική άνοδος του ευρωσκεπτικισμού. Γιατί αυτό δεν εκφράζεται πολιτικά αντιστοίχως; 
“
Έχω πάντα μία επιφύλαξη για τις δημοσκοπήσεις, ακόμα κι αν τα αποτελέσματα είναι θετικά για την άποψή μου. Αλλά είναι σαφές ότι υπάρχει αυτό. Πιστεύω ότι θα ήταν μεγαλύτερο αν δεν υπήρχε τρομοκρατία για το θέμα του ευρώ, η οποία ασκείται από την κυβέρνηση, αλλά υιοθετείται και από την αντιπολίτευση. Το θέμα της μη πολιτικής έκφρασής του ισχύει. Υπάρχει το ΚΚΕ, που είναι αρνητικό, αλλά το ΚΚΕ παραπέμπει το ζήτημα στη βασιλεία των ουρανών. Τι συμπέρασμα βγαίνει; Η κοινωνία ξεπερνάει το πολιτικό σύστημα”.



-Σε τι οφείλεται, κατά τη γνώμη σας, η μέχρι σήμερα μη πολιτική έκφραση της θέσης για έξοδο από την Ευρωζώνη; Και ρωτάω και για εσάς που την υποστηρίζετε.
“
Όχι, όμως, από την αρχή. Όταν άρχιζε η κρίση, νόμιζα ότι υπάρχει ένα πεδίο διαπραγμάτευσης εντός της Ευρωζώνης. Γρήγορα, βέβαια, κατάλαβα ότι δεν υπάρχει. Από εμάς σήμερα γίνεται μία προσπάθεια. Το Σχέδιο Β, που υιοθετούμε, γίνεται ένα πολιτικό ρεύμα στην κοινωνία”.

-

Μπορείτε να μας πείτε τι ακριβώς είναι ο πολιτικός σχηματισμός Σχέδιο Β που θα ανακοινώσετε;
“Δεν θα είναι ένα σχήμα σαν αυτά της σημερινής κομματοκρατίας. Πρόκειται για ένα δίκτυο συνελεύσεων με αξιοποίηση και αμεσοδημοκρατικών διαδικασιών που σήμερα επιτρέπει το Διαδίκτυο. Και με σαφές πολιτικό στίγμα, που περιλαμβάνει την έξοδο από το ευρώ”.

-

Κι επιστροφή στο εθνικό νόμισμα;
“Η έξοδος από την Ευρωζώνη και το εθνικό νόμισμα είναι αναγκαία, αλλά δεν αρκούν. Εάν δεν είναι μέσα σε ένα πολιτικό πλαίσιο που ανάμεσα στα άλλα είναι η παύση πληρωμών στους ξένους δανειστές, η εθνικοποίηση των τραπεζών, ο παραγωγικός σχεδιασμός, το κοινωνικό κράτος. Μόνο μέσα σε αυτό το πλαίσιο μπορεί να ανοίξει ένας δρόμος διαφορετικός.”

-

Αν βγαίναμε από το ευρώ με μία κυβέρνηση σαν τη σημερινή;

“Οχι, πρέπει να είσαι προετοιμασμένος. Το να βγεις με έναν ανοργάνωτο τρόπο στην πραγματικότητα δεν σου λύνει τα προβλήματα. Η πρώτη προϋπόθεση είναι η πρόταση αυτή να έχει υιοθετηθεί από την κοινωνία, να τη στηρίξει, να καταλάβει ότι είναι μια πολύ μικρή περίοδος δυσκολίας που θα ξεπεράσει. Όταν μια χώρα βρίσκεται σε υφεσιακή κρίση, προχωρά σε υποτίμηση του νομίσματος. Αυτό είναι το μάθημα από το 1929. Γι’ αυτό χρειάζεσαι δικό σου νόμισμα”.

-

Μέσα στην Ευρωζώνη δεν θα μπορούσε να βρεθεί λύση;

“Πιστεύω ότι είναι αδύνατο. 100% αδύνατο.

Κάποιοι ισχυρίζονται ότι το παράδειγμα της Κύπρου έδειξε ότι τα «όχι» δεν οδηγούν πουθενά και ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος.
Η Κύπρος ξεκίνησε με την πιο σκληρή διαπραγματευτική στάση. Δεν υπήρξε ούτε ένας βουλευτής που να ψήφισε «ναι». Και είδαμε στην πορεία τι έγινε. Η Ευρωζώνη χρησιμοποιεί ένα πολύ απλό όπλο: τη διακοπή της ρευστότητας προς τις τράπεζες. Αυτό με έναν τρόπο μόνο μπορείς να το αντιμετωπίσεις. Με εθνικό νόμισμα. Από εκεί και πέρα, το δίλημμα της κυβέρνησης Αναστασιάδη ήταν ή να γονατίσει  ή να προχωρήσει στην έξοδο από το ευρώ, με τρόπο όμως ανοργάνωτο. Συμπέρασμα; Όλα αυτά που λένε ότι μπορούμε να καταργήσουμε τα μνημόνια μέσα στην Ευρωζώνη δεν έχουν καμία βάση στην πραγματικότητα”.

– 

Λέτε δηλαδή ότι δεν μπορείς να τους πεις όχι εάν δεν έχεις προετοιμάσει το περίφημο plan B;
“
Ναι. Υπήρξε μια γελοιοποίηση της κυπριακής κυβέρνησης. Λέει το «όχι». Επεξεργάζεται ένα πλαίσιο ισοδύναμων μέτρων. Και την πέταξαν τελείως την πρότασή της. Δεν τη συζήτησαν καν. Και ήρθαν και της επέβαλαν -από μία άποψη- ακόμα σκληρότερους όρους. Και γονάτισε. Είναι πολύ υποτιμητικό αυτό που έγινε στην Κύπρο. 

Πολλοί Κύπριοι πολιτικοί είπαν να εξετάσουμε και το ενδεχόμενο να φύγουμε από το ευρώ. 
Ναι, αλλά το είπαν καθυστερημένα. Κατόπιν εορτής. Έπρεπε να είχαν προετοιμαστεί από πριν. Γι’ αυτό εγώ κρούω τον κώδωνα του κινδύνου. Σχέδιο Β έπρεπε να είχε ετοιμάσει κι εδώ η ίδια η ελληνική κυβέρνηση. Να είχε βάλει τα πανεπιστήμια και την Τράπεζα της Ελλάδος να το είχαν ετοιμάσει έστω για την περίπτωση ανάγκης. Εδώ η Φινλανδία, μία από τις ισχυρές οικονομίες στην Ε.Ε., ανέθεσε στη Nordea, τη μεγαλύτερη σκανδιναβική τράπεζα, να της κάνει μελέτη για το ενδεχόμενο εξόδου. Κι εδώ στην Ελλάδα το μόνο που κάνουν είναι να τρομοκρατούν”.

– 

Πώς έγινε τόσο ισχυρή η Γερμανία την τελευταία δεκαετία και κατάφερε να επιβληθεί στην Ευρώπη;
“
Η Γερμανία ακολούθησε μία σκληρή πολιτική στο εσωτερικό της, μία δεκαετία πριν, επί Σρέντερ, όταν άρχισε να μειώνει το εργασιακό της κόστος. Είναι μεγάλη βιομηχανική δύναμη και διαθέτει υψηλή τεχνολογία. Χρησιμοποίησε την ελευθερία διακίνησης προϊόντων και κεφαλαίων μέσα στην Ε.Ε., και αυτό τής έδωσε τη δυνατότητα να κυριαρχήσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση”.

-Εσείς το βλέπατε όσο γινόταν; Γιατί οι περισσότεροι το κατάλαβαν ξαφνικά τα τελευταία χρόνια.
“Από μελέτες που είχαν γίνει, διαφαινόταν. Αλλά έγινε πολύ εμφανές όταν τα μεγέθη ήταν πλέον πολύ μεγάλα και όταν αυτή η οικονομική ισχύς της Γερμανίας άρχισε να συνοδεύεται και από την πολιτική της ισχύ. Παρατηρήσατε πώς συνεδρίαζε το Eurogroup; Γίνονταν οι  διαπραγματεύσεις με τους υπουργούς απέξω. Μιλάμε για μια απόλυτη κυριαρχία της Γερμανίας”.

-

Το θέμα της δημοκρατίας και της εθνικής ανεξαρτησίας απασχολεί την ελληνική πολιτική τάξη καθόλου;
“
Η χώρα έχει απολέσει την εθνική της ανεξαρτησία σε όλους τους τομείς. Η μεγάλη ανάγκη των λαϊκών στρωμάτων είναι η επιβίωση. Αυτό κάνει μεγάλα θέματα όπως αυτό -που τελικά έχουν σχέση και με την επιβίωση- να παραγνωρίζονται, να θεωρούνται αμελητέα. Κι αυτό είναι μεγάλος κίνδυνος…”.

-Έχετε μετανιώσει για αποφάσεις σας;
“
Υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει μετανιώσει για κάτι; Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όμως, όχι. Ξεκαθάρισα τους λογαριασμούς μου με το κομματικό κατεστημένο έγκαιρα, πριν από την κρίση. Όταν είσαι συνεχώς μέσα στο πολιτικό σύστημα κι έχεις τον αστυνομικό να σε χαιρετάει στρατιωτικά, δεν χρειάζεται να περιμένεις σε καμία ουρά, αποκτάς μια ελιτίστικη λογική που σε αποκόπτει από την κοινωνία. Το ότι αποχώρησα από αυτό είναι κάτι που με βοήθησε να συλλογιέμαι ελεύθερα”. 

-Πήρατε τον Συνασπισμό σε κατάσταση φθοράς και αφθαρσίας και, τη στιγμή που τον απογειώνατε, κάνατε στην άκρη χωρίς κανείς να καταλάβει το γιατί.
“
Αυτό που δεν καταλάβαινε κανείς είναι το μέγεθος της γραφειοκρατίας, των συμβιβασμών…
”.

-Τον Αλέξη Τσίπρα εσείς τον φέρατε στο προσκήνιο.

“Ναι. Ήταν ένα απονενοημένο διάβημα. Πίστευα ότι με ένα άνοιγμα στους νέους θα μπορούσε να αλλάξει η Αριστερά, να ξεπεράσει τη γραφειοκρατία, την ίντριγκα, τις συναλλαγές, να λειτουργήσει με δημοκρατικούς όρους. Έπεσα εντελώς έξω. Διαπίστωσα ότι δεν ήταν δυνατό. Έγινε η ρήξη… Αυτές, όμως, είναι παλιές ιστορίες. Το θέμα είναι τι κάνουμε σήμερα”.
 

-Ποιο είναι λοιπόν το μέλλον της Αριστεράς;
“
Τι θα πει Αριστερά; Είμαι επιφυλακτικός πλέον. Μπορώ να πω εγώ στη ΔΗΜΑΡ να μη χρησιμοποιεί τον όρο Αριστερά; Προέρχεται από την Αριστερά, είναι όμως μέσα στην κυβέρνηση του μνημονίου. Ο ΣΥΡΙΖΑ λέει ότι οι αλλαγές θα γίνουν μέσα στο πλαίσιο της Ευρωζώνης. Εμείς λέμε ότι θέλει ρήξη με την Ευρωζώνη. Πέρα από την ιστορική καταγωγή, εγώ μετράω την κάθε πολιτική δύναμη με βάση το πολιτικό της πρόγραμμα και τις πράξεις της, αλλά και τους συμβιβασμούς και τις υποχωρήσεις. Κυβέρνηση της Αριστεράς είχε και η Κυπριακή Δημοκρατία. Ε, και λοιπόν; Τι έγινε;”.
(δημοσιεύθηκε στον “Επενδυτή”)

Ο Heiner Flassbeck, ο Κώστας Λαπαβίτσας και οι συζητήσεις στην Κύπρο για το plan b

της Βασιλικής Σιούτη

Μπορεί η Κύπρος να απέρριψε,πριν λίγες μέρες όταν συζητήθηκε, το ενδεχόμενο εξόδου της από την ευρωζώνη, το θέμα όμως έχει τεθεί πλέον στην κυπριακή κοινωνία αλλά και στην πολιτική σκηνή και η συζήτηση έχει ανοίξει. Την περασμένη εβδομάδα βρέθηκαν στο νησί δύο γνωστοί οικονομολόγοι, ο Κ.Λαπαβίτσας από την Αγγλία και ο Heiner Flassbeck από τη Γερμανία για να συζητήσουν το πιθανό σχεδιασμό του σχετικού plan b. Η πρωτοβουλία ήταν του ΑΚΕΛ, αλλά πραγματοποιήθηκαν συναντήσεις με πρόσωπα από όλο το πολιτικό φάσμα.
lapavitsas

Ο Κύπριος υπουργός Εξωτερικών Γιάννης Κασουλίδης σε συνέντευξή του στη γερμανική Frankfurter Allgemeine Zeitung την περασμένη εβδομάδα παραδέχθηκε ότι η Λευκωσία έφτασε στο σημείο «να ζυγίσει σοβαρά την έξοδο από το κοινό νόμισμα». Σύμφωνα με πληροφορίες από την κυπριακή κυβέρνηση όμως, γρήγορα διαπίστωσαν ότι ένα τέτοιο ενδεχόμενο δεν μπορεί να εξεταστεί σοβαρά στο παρά 5 και χωρίς καμία προετοιμασία. «Άρα, στην πραγματικότητα δεν είχαμε καμία επιλογή πέρα από το να υποκύψουμε» αναφέρει κύπριος αξιωματούχος.

Το θέμα όμως έχει πέσει στο τραπέζι και απασχολεί σοβαρά όλα τα κομματικά επιτελεία. Το πρόσφατο άρθρο του νομπελίστα οικονομολόγου Πολ Κρούγκμαν στους New York Times που έλεγε ότι η Κύπρος θα πρέπει να εγκαταλείψει τώρα την Ευρωζώνη και να αφήσει το νόμισμα της να υποτιμηθεί ώστε να ανακάμψει, έγινε επίσης αντικείμενο προβληματισμού.
Ο Γ.Λιλλήκας έχει τοποθετηθεί υπέρ της εξέτασης του θέματος, ενώ και ο πρόεδρος Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής και αντιπρόεδρος του ΔΗΚΚΟ, Νικόλας Παπαδόπουλος, μιλώντας στο Bloomberg ζήτησε να επανεξεταστεί το ενδεχόμενο εξόδου από το ευρώ. «Πρόκειται να εισέλθουμε σε μια πολύ βαθιά ύφεση με υψηλή ανεργία και χωρίς προοπτική» είπε, «και χρειάζεται να εξετάσουμε εάν υπάρχουν άλλοι τρόποι να ξεπεράσουμε αυτά τα εμπόδια».

Στο πλαίσιο αυτού του προβληματισμού στελέχη του ΑΚΕΛ την περασμένη εβδομάδα τηλεφώνησαν στον καθηγητή Οικονομικών στο Λονδίνο, Κ.Λαπαβίτσα και τον ρώτησαν εάν θα ήθελε να συμβάλλει, καταθέτοντας κάποιες προτάσεις. Ο Κ.Λαπαβίτσας τους έστειλε μία ανάλυσή του για την Κύπρο και στη συνέχεια εκείνοι τον κάλεσαν στο νησί για να συζητήσουν εάν θα μπορούσε να σχεδιαστεί ένα πλάνο εξόδου με όλες τις επιπτώσεις και προοπτικές. Εκείνος απάντησε θετικά και μαζί με το γερμανό Heiner Flassbeck, με τον οποίο ανήκουν από κοινού σε ένα διεθνές δίκτυο οικονομολόγων που ασχολούνται με αυτά τα θέματα, επιβιβάστηκαν την Πέμπτη στο νησί, όπου πραγματοποίησαν σειρά επαφών με στελέχη όχι μόνο του ΑΚΕΛ, αλλά και από την κυβέρνηση και άλλα κόμματα.
index
Ο Heiner Flassbeck είναι κορυφαίος Γερμανός οικονομολόγος, επικεφαλής της Διεύθυνσης για την παγκοσμιοποίηση και την ανάπτυξη στρατηγικών της Διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για το Εμπόριο και την Ανάπτυξη (UNCTAD) και έχει υπάρξει στενός συνεργάτης του πρώην υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας Όσκαρ Λαφοντέν.
Παρ’ ότι γερμανός, ο Heiner Flassbeck, παραδέχεται καιρό τώρα, τα είπε και στην Κύπρο, ότι η εμμονή της Γερμανίας στις πολιτικές λιτότητας καταστρέφει τις χώρες του νότου και τις οδηγεί σε μόνιμη ύφεση εμποδίζοντας την ανάκαμψη.
Ο γερμανός οικονομολόγος μαζί τον Κ.Λαπαβίτσα εξήγησαν με βεβαιότητα στους κύπριους συνομιλητές τους ότι με τη συνταγή της Ευρωζώνης η Κύπρος θα καταστραφεί ταχύτατα. Τους είπαν επίσης, ότι εκείνοι μπορούν να καταστρώσουν ένα σχέδιο Β σε συνεργασία με δίκτυο οικονομολόγων με το οποίο συνεργάζονται και περιλαμβάνει διακεκριμένα ονόματα από τις ΗΠΑ, τη Γαλλία, την Αγγλία, την Ισπανία, την Αργεντινή και το Μεξικό. «Το χρέος της Κύπρου μέχρι τώρα ήταν βιώσιμο» επισήμαναν, «αλλά αν πάρει το δάνειο των 10 δισεκατομμυρίων ευρώ δε θα είναι». Συζήτησαν επίσης το θέμα του δημόσιου ελέγχου των τραπεζών και το πώς θα μπορούσε να προστατευθεί η εγχώρια οικονομία και οι εγχώριοι επενδυτές μετα κυλίοντας τη ζημιά στο εξωτερικό, περίπου όπως έκανε η Ισλανδία.
«Δεν υπάρχει πλέον κανένα επιχείρημα για να μείνετε στο ευρώ» τους είπε ο Κ.Λαπαβίτσας, εξηγώντας πως το βασικό επιχείρημα όσων υποστήριζαν ότι η έξοδος θα σήμαινε καταστροφή ήταν «μένουμε στο ευρώ για να προστατεύσουμε τις καταθέσεις».

Στην Κύπρο παραμένουν ωστόσο οι φωνές που ισχυρίζονται δημόσια ότι πιθανή εγκατάλειψη του ευρώ σημαίνει καταστροφή, όπως ο υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου, Ιωάννης Κασουλίδης, ο οποίος τόνισε ότι «είμαστε μια χώρα που εξαρτάται κατά 80%-90% από τις εισαγωγές».
Αλλά και ο υπουργός Οικονομικών της Κύπρου, Μιχάλης Σαρρής, σύμφωνα με το Reuters, μιλώντας σε ξένους δημοσιογράφους φέρεται να είπε ότι στην περίπτωση που η Κυπριακή Δημοκρατία βγει από το ευρώ θα πρόκειται «για οικονομική και πολιτική καταστροφή».

«Στην Κύπρο πάντως, οι πολιτικοί δεν έχουν αυτή την ψύχωση με το ευρώ που υπάρχει στους έλληνες πολιτικούς. Υπάρχει διάλογος για τα πάντα. Ανησυχούν, φοβούνται, αλλά εξετάζουν κάθε ενδεχόμενο με ψυχραιμία» σχολίαζε ο Κ.Λαπαβίτσας.

Το δίδυμο Λαπαβίτσα- Flassbeck είχε βρεθεί και στην Ελλάδα πριν από μερικούς μήνες και είχε εκθέσει τις απόψεις του στο επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑ και στον Αλέξη Τσίπρα σε μία καθαρά ενημερωτική, αλλά κλειστή συνάντηση όπου παρουσίασαν την ανάλυσή τους για την ευρωζώνη. Παρών ήταν και ο Γ.Δραγασάκης, ενώ κάποια στελέχη που ασχολούνται με την οικονομική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ προτίμησαν να απουσιάσουν, καθώς δεν επιθυμούν ούτε καν να ακούσουν αναλύσεις που αμφισβητούν την ευρωζώνη.

Την ίδια στιγμή, ωστόσο, που όχι μόνο στην Κύπρο, αλλά και στην ελληνική κοινωνία φουντώνει η αμφισβήτηση της ευρωζώνης, το θέμα έχει αρχίσει να συζητιέται και μεταξύ κάποιων βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ (από τη λεγόμενη λαϊκή δεξιά), μόνο ως «απαγορευμένη» συζήτηση, όμως, και μακριά από τη δημοσιότητα. Είναι χαρακτηριστική μία φράση του στενού συνεργάτη του Ευ. Βενιζέλου, Πάρη Κουκουλόπουλου στη σύσκεψη του πολιτικού γραφείου του ΠΑΣΟΚ , ο οποίος είπε ότι «μέχρι τώρα στον ελληνικό λαό έχουν ειπωθεί δύο αλήθειες. Η μία από το ΠΑΣΟΚ και η άλλη από το ΚΚΕ» είπε και εξήγησε τι εννοεί:» Το ΠΑΣΟΚ υποστήριξε ότι δεν υπάρχει άλλη λύση εντός του ευρώ και το ΚΚΕ ότι η λύση υπάρχει εκτός κοινού νομίσματος».
(δημοσιεύθηκε στον “Επενδυτή”)