Έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ κωλοτούμπα;

Πέμπτη 12 Μαρτίου 2015

Της Βασιλικής Σιούτη

20150304175457_img_27451425491537 (1)1426159082

Έκανε ο Σύριζα κωλοτούμπα ή δεν έκανε; Αν η ερώτηση διατυπωνόταν κάπως αλλιώς, ας πούμε αν έκανε στροφή 180 μοιρών, ίσως θα μπορούσε να απαντηθεί πιο εύκολα.

Γιατί μια στροφή την έχει κάνει, αλλά 180 μοιρών για την ώρα, δεν τη λες. Αν θα επιλέξει να την ολοκληρώσει ή αν θα επιστρέψει στις θέσεις του, μένει να το δούμε στο επόμενο διάστημα. Το σίγουρο είναι -έτσι όπως τρέχει ο πολιτικός χρόνος τελευταία- πως θα το διαπιστώσουμε πολύ σύντομα.

Προς το παρόν, δεν μπορούμε να πούμε λοιπόν ότι έκανε κανονική κωλοτούμπα, αλλά ας δούμε τι έκανε και πόσο έχει στρίψει.

Ο πρώτος προγραμματικός στόχος του ΣΥΡΙΖΑ ήταν: «Ακυρώνουμε τα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς νόμους». Με την απόφαση της 20ης Φεβρουαρίου του Eurogroup όμως, η κυβέρνηση δεσμεύτηκε να τα σεβαστεί και να μην τα ακυρώσει. Στο εσωτερικό ακροατήριο υποστηρίζει ότι δεσμεύτηκε μόνο για τέσσερις μήνες, ερμηνεία που δεν τεκμηριώνεται ωστόσο από τη συμφωνία . Μένει να διαπιστώσουμε αν στην πορεία η κυβέρνηση αποφασίσει να μην τηρήσει όσα υπέγραψε.

Ο άλλος βασικός προγραμματικός στόχος του ΣΥΡΙΖΑ ήταν η επαναδιαπραγμάτευση της δανειακής σύμβασης και η διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους. Αντί για επαναδιαπραγμάτευση όμως, κατέληξε να ζητήσει την παράτασή της για τέσσερις μήνες (και για την ώρα επαναδιαπραγματεύεται μόνο τα μέτρα του μνημονίου για να κλείσει η αξιολόγηση και να πάρει τη δόση) ενώ η διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, ούτε καν διατυπώνεται ως αίτημα μετά τις 25 Ιανουαρίου μέχρι και σήμερα από την ηγεσία της κυβέρνησης.

Ο προεκλογικός ΣΥΡΙΖΑ ήταν κατά των πλεονασμάτων και έλεγε ότι «Τα δημόσια έσοδα θα προέλθουν από τη φορολόγηση του πλούτου, των καθαρών κερδών, των υψηλών εισοδημάτων, της μεγάλης ακίνητης και της εκκλησιαστικής περιουσίας, από την ακύρωση των προνομίων της ολιγαρχίας και των πολυεθνικών επιχειρήσεων και από την ανάσχεση της ύφεσης της οικονομίας».

Σήμερα αποδέχεται την λογική των πλεονασμάτων, παρότι αυτά ενισχύουν την λιτότητα που θα καταργούσε. Όσο για τη φορολόγηση του πλούτου, της ολιγαρχίας και της εκκλησιαστικής περιουσίας, δεν έχει προβεί για την ώρα ούτε καν σε μία συμβολική κίνηση, ή έστω σε μία πρόταση πιο συγκεκριμένη που να δείχνει πως θα κινηθεί. Αντιθέτως, στα μέηλ Βαρουφάκη που έχουμε δει μέχρι τώρα, δεν υπάρχει ούτε ένα μέτρο που θα υποδήλωνε τη βούληση αυτή , πέρα από γενικές ρητορικές διατυπώσεις.

Άλλος προγραμματικός στόχος του ΣΥΡΙΖΑ ήταν: «Θέτουμε το τραπεζικό σύστημα υπό την ιδιοκτησία και τον έλεγχο του δημοσίου, με ριζική τροποποίηση του τρόπου λειτουργίας του και των στόχων που σήμερα υπηρετεί». Δεν χρειάζεται να εξηγήσουμε ότι ως τώρα τίποτα δεν άλλαξε στο τραπεζικό σύστημα και ότι εξακολουθούν να το διαχειρίζονται οι ίδιοι τραπεζίτες, στους οποίους ο προηγούμενος ΣΥΡΙΖΑ έριχνε βαριές ευθύνες.

Βασική προεκλογική θέση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν και η ακύρωση των ιδιωτικοποιήσεων. Αντί για αυτήν όμως, ο Γ. Βαρουφάκης συμφώνησε για λογαριασμό της κυβέρνησης να μην ακυρώσει καμία.

Στροφή αποτελεί φυσικά και το γεγονός ότι ενώ μιλούσαν για κατάργηση της τρόικας, αυτό που έκαναν ήταν να της αλλάξουν το όνομα της και το μέρος της συνάντησης, καθώς και να ζητήσουν να έχουν μια πιο διακριτική παρουσία. Ο ρόλος της για την ώρα δεν έχει ακυρωθεί.

Όσο για το μνημόνιο, η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι το διαχώρισε από τη δανειακή σύμβαση, της οποίας ζήτησε την παράταση, κάτι τέτοιο όμως -πέρα από το ότι διαψεύδεται από όλα τα υπόλοιπα κράτη μέλη- δεν προκύπτει ούτε από τα ντοκουμέντα της παράτασης που είναι δημόσια.

Όλα τα παραπάνω συνιστούν σαφή υποχώρηση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ από τις προγραμματικές θέσεις. Είχε φροντίσει ωστόσο, λίγο πριν από τις εκλογές, να παρουσιάσει το «μινιμαλιστικό» (σε σχέση με το κανονικό) πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, το οποίο δεσμεύτηκε ότι θα υλοποιήσει άμεσα, ανεξάρτητα και πριν από τη διαπραγμάτευση με τους δανειστές. Τελικά όμως ούτε αυτό για την ώρα μπορεί να υλοποιήσει, αφού συμφώνησε να μην προχωρήσει σε καμία «μονομερή ενέργεια», χωρίς την έγκριση δηλαδή των δανειστών. Το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης είχε κοστολογηθεί στα 12 δισεκατομμύρια ευρώ και τώρα αντ’αυτού προωθείται ένα μικρό τμήμα του μόνο, που κοστολογείται μόλις στα 200 εκατομμύρια.

Ο Αλέξης Τσίπρας και το επιτελείο του παρουσιάζουν τις υποχωρήσεις αυτές ως κινήσεις τακτικής για να κερδίσουν χρόνο και επιμένουν ότι παρά τις δεσμεύσεις Βαρουφάκη προς τους δανειστές, αυτοί θα εφαρμόσουν κανονικά το πρόγραμμά τους και θα ψηφίσουν άμεσα όλα τα νομοσχέδια που έχουν υποσχεθεί.
Αυτό που τώρα γίνεται φανερό, είναι πως τελικά δεν υπήρχε καμία ουσιαστική και σοβαρή προετοιμασία για την περίφημη εναλλακτική πρόταση, για ένα δικό τους σχέδιο μελετημένο, πλήρες και επεξεργασμένο. Η στρατηγική της ηγετικής ομάδας στηρίχθηκε κυρίως στην … «καλοσύνη των ξένων» .

Δηλαδή στην υποστήριξη που περίμεναν ότι θα έβρισκαν από τις ΗΠΑ, τη Γαλλία, την Ιταλία, τον Ντράγκι και τον Γιούνκερ, οι οποίοι για τους δικούς τους λόγους επιθυμούν να πιεστεί η Γερμανία και να χαλαρώσει την άτεγκτη πολιτική της. Οι δυνατότητες βοήθειας των «συμμάχων» όμως, φαίνεται να έχουν όρια για την ώρα. Οι ΗΠΑ είχαν προσπαθήσει ξανά και στο παρελθόν, επί Γιώργου Παπανδρέου, αλλά με μηδαμινά αποτελέσματα. Όσο για τους Ευρωπαίους «συμμάχους», πέρα από κάποιες κινήσεις αμφιβόλου αποτελέσματος ως τώρα, στο Eurogroup συντάσσονται στο τέλος πάντα με τη Γερμανία και οι συσχετισμοί που μας αφορούν καταλήγουν 18-1.

Οι πιέσεις, οι εκβιασμοί, οι απειλές χρεοκοπίας και η διαπόμπευση ήταν απολύτως αναμενόμενοι, καθώς είχαν επαναληφθεί με τον ίδιο τρόπο και επί Γιώργου Παπανδρέου (ο οποίος σύμφωνα με μαρτυρίες που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας αργότερα, είχε υποστεί άγριο μπούλινγκ). Στενός συνεργάτης του Αλέξη Τσίπρα δήλωσε πρόσφατα σε τηλεοπτική του εμφάνιση ότι όλα ήταν αναμενόμενα. Άρα καμία έλλειψη προετοιμασίας δεν μπορεί να αποτελεί βάσιμη δικαιολογία.

Σε έναν πόλεμο -πραγματικό, διπλωματικό ή οικονομικό- τόσο η νίκη, όσο και η ήττα αποτελούν πάντα ένα ενδεχόμενο. Είναι όμως πολύ διαφορετικό όταν πηγαίνεις σε πόλεμο και έχεις προετοιμαστεί για εκδρομή.

Επειδή για την ώρα τίποτα δεν έχει κριθεί οριστικά, παρά τις υποχωρήσεις της κυβέρνησης , όλα τα ενδεχόμενα παραμένουν ανοιχτά. Για να διατηρηθεί η ελπίδα όμως, χρειάζεται -εκτός από σοβαρότητα και υπευθυνότητα- να επιστρέψει η πολιτική και να παραμερίσει η επικοινωνία.

http://www.thepressproject.gr/article/74315/Ekane-o-SURIZA-kolotoumpa

Advertisements

Ασάφειας και διγλωσσίας συνέχεια

Τρίτη 10 Μαρτίου 2015

Μετά και το χθεσινό Eurogroup διαπιστώσαμε για άλλη μια φορά πως άλλα μας πληροφορεί η ελληνική πλευρά ότι συζητήθηκαν κι αποφασίστηκαν και άλλα οι ευρωπαίοι εταίροι. Ή αλλιώς, αυτά που η πλευρά των Ευρωπαίων παρουσιάζει ως δεδομένα, η ελληνική πλευρά είτε τα διαψεύδει, είτε να παρουσιάζει με τη γνωστή πλέον «ασάφεια».

21_05_20150127_kt_1751_sooc1422360879 (1)1426006315

Της Βασιλικής Σιούτη

Ήταν γνωστό τις τελευταίες μέρες ότι οι δανειστές πίεζαν για την άφιξη στην Αθήνα των τεχνικών κλιμακίων της άλλοτε αποκαλούμενης τρόικας και νυν αποκαλούμενων θεσμών, προκειμένου να ελέγξουν ιδίοις όμμασι την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα και ειδικά τα ταμεία της.

Η κυβέρνηση όμως δεν το ήθελε. Μέχρι και την έναρξη του χθεσινού Eurogroup διαβεβαίωνε ότι αυτό δεν θα συμβεί. Κατά την έξοδο του από το Μέγαρο Μαξίμου, κι ενώ το Eurogroup συνεχιζόταν, ο υπουργός Άμυνας Πάνος Καμμένος , έσπευσε να κάνει δηλώσεις στις κάμερες, ανακοινώνοντας ότι έχει πολύ ευχάριστα νέα, ότι λύνεται το πρόβλημα χρηματοδότησης της χώρας και ότι αυτό συνιστά πολύ μεγάλη επιτυχία.

Οι δανειστές ωστόσο έχουν δηλώσει δεκάδες φορές τον τελευταίο μήνα ότι η Ελλάδα θα πάρει χρήματα, μόνο αν κλείσει την αξιολόγηση του τρέχοντος προγράμματος (δηλαδή την τελευταία αξιολόγηση του μνημονίου που παραμένει ανοιχτή από την προηγούμενη κυβέρνηση).

Θα μπορούσαν να εκταμιεύσουν κάποια υποδόση, όπως είπαν, αν έβλεπαν ότι η σημερινή κυβέρνηση αποδέχεται και προωθεί μεταρρυθμίσεις (δηλαδή μέτρα) και οι οποίες αποτελούν μνημονιακούς όρους της δανειακής σύμβασης.

Επίσης, όπως έχουν ξεκαθαρίσει, δέχονται και ισοδύναμα μέτρα, αρκεί να αποφέρουν τα ίδια έσοδα.

Άρα τι θα μπορούσε να είχε συμβεί εχθές για να δικαιολογεί τις δηλώσεις Καμμένου; Μήπως απέσυραν τους όρους τους οι δανειστές για συμφωνία πριν δώσουν χρήματα; Ή δέχθηκε η κυβέρνηση τους όρους των δανειστών; – αλλά σε αυτή την περίπτωση δεν θα ήταν «μεγάλη νίκη», αλλά υποχώρηση.

Οι ασάφειες του Βαρουφάκη συνεχίζονται

Ο Γ.Βαρουφάκης στη συνέντευξη τύπου που έδωσε, δήλωσε: «Σήμερα κάναμε ένα αποφασιστικό βήμα για την εφαρμογή της συμφωνίας».

Παραδέχθηκε δηλαδή ότι αποδέχθηκε τη συμφωνία που ζητάνε οι δανειστές. Για την τρόικα δεν ήταν ξεκάθαρος: «Η τρόικα ήταν μία ομάδα τεχνοκρατών, η οποία έμπαινε στα υπουργεία με αποικιοκρατικό ύφος. Αυτή η πρακτική έχει τελειώσει. Οι θεσμοί δεν θα μπαινοβγαίνουν στα υπουργεία» είπε, αλλά ταυτόχρονα δήλωσε ότι θα έχουν πλήρη πρόσβαση στις πληροφορίες που θέλουν.

(Όταν του επισήμαναν οι δημοσιογράφοι ότι πολλοί Ευρωπαίοι αξιωματούχοι συνεχίζουν να την αποκαλούν τρόικα, επιχείρησε να απαντήσει με –μια μάλλον απόπειρα- χιούμορ, λέγοντας :«κάποιοι Ευρωπαίοι επιμένουν στη λέξη τρόικα. Αν τους αρέσει τόσο πολύ, ας τους τη στείλουμε»)..

Ο υπουργός Οικονομικών της χώρας ανέφερε ότι «καμία από τις νομοθετικές μας ρυθμίσεις δεν θα έχει αρνητικό δημοσιονομικό αντίκτυπο», δήλωση επίσης με πολλή ασάφεια που δημιουργεί εύλογες απορίες.
Δεσμεύτηκε δημόσια άλλη μια φορά ότι η κυβέρνηση δεν θα κάνει μονομερείς ενέργειες, αλλά είπε ότι δεν θα ζητάει άδεια για τα πάντα, μόνο για όσα αφορούν τη δημοσιονομική σταθερότητα.

Για τη λίστα Βαρουφάκη, δηλαδή τη λίστα μεταρρυθμίσεων που όσο πάει μοιάζει όλο και πιο πολύ με τη λίστα Χαρδούβελη, είπε ότι αυτή θα εμπλουτιστεί με μερικές ακόμα.

Τέλος, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο ενός τρίτου προγράμματος, το οποίο όμως δεν αποκάλεσε ούτε δανειακή σύμβαση, ούτε μνημόνιο, αλλά «συμβόλαιο».

Άλλα λέει η κυβέρνηση και άλλα λέει ο Ντάισελμπλουμ

Στο εσωτερικό η κυβέρνηση επιχειρεί ακόμα να πείσει ότι δεν θέλει άλλα λεφτά (πολλοί βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθούν να το ισχυρίζονται) τη στιγμή που συζητάνε όχι μόνο πως θα πάρουν την τελευταία δόση του προγράμματος, που άφησε ανοιχτό η προηγούμενη κυβέρνηση και η σημερινή επέκτεινε, αλλά και για νέα δανειακή σύμβαση, που φυσικά δεν υπάρχει περίπτωση να μην συνοδεύεται από όρους και νέα μέτρα.

-Η κυβέρνηση, όσο αφορά την αξιολόγηση, υποστηρίζει ότι δεν πρόκειται για το τρέχον πρόγραμμα/ μνημόνιο, αλλά για κάτι άλλο. Ο Γ. Ντάισελμπλουμ , πάλι, υποστηρίζει κατηγορηματικά ότι πρόκειται για το τρέχον ( «The discussions between the Greek authorities and the institutions must and will start as from Wednesday with a view to achieve a speedy and successful conclusion of the current review»). Το ίδιο υποστηρίζουν συνολικά οι δανειστές.

-Η κυβέρνηση υποστήριζε ότι κλιμάκια της τρόικας δεν θα έρθουν στην Αθήνα, όταν ο Ντάισελμπλουμ εχθές δήλωνε ότι αυτά θα είναι καλοδεχούμενα («in this context, we agreed that the discussions with the institutions will take place in Brussels. In parallel, as needed, technical teams from the institutions will be welcomed in Athens…”).

-Πέρα από την υποχώρηση της ελληνικής κυβέρνησης για τις μονομερείς ενέργειες που παραδέχθηκε χθες και ο Γ.Βαρουφάκης ότι δεν θα κάνει, ο Γ.Ντάισελμπλουμ δήλωσε ότι υπογραμμίστηκε η δέσμευση της κυβέρνησης να σεβαστεί τα μέτρα που είχε συμφωνήσει η προηγούμενη κυβέρνηση. («We also underlined the importance of close and efficient cooperation between the Greek authorities and the institutions and underlined the commitments of no unilateral actions and no rolling-back on measures previously agreed needed to be respected at all times»).

Είναι προφανές ότι οι «εταίροι» παρουσιάζουν την κυβέρνηση να έχει αποδεχθεί το μνημόνιο των προηγούμενων κυβερνήσεων και να έχει δεσμευθεί ότι δεν θα το καταργήσει. Υποστηρίζουν επίσης ότι συμφώνησε πως για να πάρει χρήματα, θα πρέπει να κλείσει την τελευταία αξιολόγηση του μνημονίου, παίρνοντας τα μέτρα που προτείνουν οι δανειστές ή βάζοντας στη θέση τους ισοδύναμα, καθώς και ότι συζητά για ένα τρίτο πρόγραμμα μετά τη λήξη του τρέχοντος που παρατάθηκε μέχρι το τέλος Ιουνίου.

Η κυβέρνηση εξακολουθεί να λέει ότι το τρέχον πρόγραμμα/μνημόνιο τελείωσε και ότι δεν θέλει άλλα δανεικά, παρά μόνο χρόνο για να ετοιμάσει το πρόγραμμά της.

Η προφανής (και πρωτοφανής) αυτή ασάφεια και διγλωσσία, έστω και αν θεωρήσουμε ως διγλωσσία μόνο ότι άλλα λένε οι δανειστές και άλλα η Ελλάδα, είναι βέβαιο ότι δεν θα κρατήσει για πολύ, καθώς σε λίγο αναγκαστικά θα πρέπει όλοι να λάβουν κρίσιμες αποφάσεις. Γεννιούνται ωστόσο εύλογα ερωτήματα:

-Αν οι δανειστές ψεύδονται και μάλιστα τόσο προκλητικά, ώστε να παρουσιάζουν μια κυβέρνηση που αντιστέκεται σαν να συνθηκολογεί, γιατί δεν τους καταγγέλλουν για αυτό; Γιατί τους επιτρέπουν να λένε όσα λένε;

-Αν η κυβέρνηση όντως δεν θέλει άλλα χρήματα από τους δανειστές (όπως έλεγε και προεκλογικά) , αλλά μόνο χρόνο, τότε γιατί δεν παρουσιάζει επιτέλους το σχέδιο εξεύρεσης πόρων για την υλοποίηση του προγράμματος της; Πού είναι η εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης που θα μπορούσε να κρατήσει τη χώρα εντός της ευρωζώνης, αλλά χωρίς τους όρους που επέβαλλαν οι δανειστές;

-Όταν η προηγούμενη κυβέρνηση μιλούσε για το τέλος των μνημονίων και της τρόικας, ο ΣΥΡΙΖΑ απαντούσε ότι απλώς θα τους αλλάξουν όνομα. Γιατί οι εταίροι τώρα λένε και για εκείνους το ίδιο;

-Ο ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά, όταν τον ρωτούσαν τι θα κάνει αν οι εταίροι δεν υποχωρήσουν και δεν του επιτρέψουν να εφαρμόσει το πρόγραμμά του (για το πρόγραμμα Θεσσαλονίκης έλεγαν ότι θα το εφαρμόσουν άμεσα, από την επόμενη μέρα, ανεξάρτητα από την έκβαση της διαπραγμάτευσης και χωρίς την έγκριση των δανειστών) απαντούσε ότι δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση. Τι άλλαξε; Γιατί δεν επιβεβαιώθηκαν οι προβλέψεις τους; Και αν άλλαξαν τα δεδομένα γιατί δεν ενημερώνουν τους πολίτες γι αυτά;

Το βέβαιο είναι ότι δεν μπορεί να λένε όλοι την αλήθεια. Και να ζητάμε λεφτά και τα μην ζητάμε. Και να έρχονται τα τεχνικά κλιμάκια στην Αθήνα και να μην έρχονται. Και να χρειαζόμαστε τρίτο πρόγραμμα και να μην χρειαζόμαστε. Όποια κι αν είναι η αλήθεια, όσο και αν αργήσει, θα φανεί. Και αυτό που σήμερα μοιάζει για την κάθε πλευρά ως πολιτικό κέρδος, αν βασίζεται πάνω σε ψέματα, θα μετατραπεί σύντομα σε πολιτικό κόστος.

http://www.thepressproject.gr/article/74212/Asafeias-kai-diglossias-sunexeia

Την αλήθεια κι ας πονάει

libertas1424085251

Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2015
Της Βασιλικής Σιούτη

Η εντιμότητα στην πολιτική είναι αποτέλεσμα της δύναμης, ενώ η υποκρισία αποτέλεσμα της αδυναμίας, έλεγε ο Λένιν. Οι ώρες είναι εξαιρετικά κρίσιμες και η κυβέρνηση έχει μπροστά της μια πολύ δύσκολη μάχη που μόλις ξεκίνησε. Οι δυσκολίες προβλέπεται να διαρκέσουν πολύ και να ενταθούν, εάν η κυβέρνηση δεν σκοπεύει να υποχωρήσει. Άρα η συμμετοχή και η υποστήριξη του λαού είναι απαραίτητη. Ο λαός όμως έχει δικαίωμα να γνωρίζει. Έχει δικαίωμα στην ενημέρωση, ειδικά όταν του ζητείται είτε να στηρίξει μία κυβέρνηση όπως τώρα, είτε να κάνει θυσίες όπως πριν.

Στην αρχή της κρίσης, όταν φάνηκε ότι η επιλογή της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου ήταν να την πληρώσει ο λαός για να σωθούν οι τράπεζες και να απαλλαγούν αυτοί που την προκάλεσαν, κάποιοι πήραν την πρωτοβουλία να ζητήσουν τη δημιουργία Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του Χρέους. Μιας ανεξάρτητης επιτροπής που θα υπόκειται σε λαϊκό έλεγχο, αλλά θα έχει πρόσβαση στα επίσημα αρχεία του κράτους. Το σκεπτικό ήταν ότι δεν μπορεί να καλούν τους πολίτες να ματώσουν για να πληρώσουν ένα χρέος που δεν ξέρουν ούτε ποιοι, ούτε πως το δημιούργησαν.

Στην πρωτοβουλία αυτή πρωταγωνίστησαν και πρόσωπα που σήμερα είναι στον ΣΥΡΙΖΑ, όπως ο Κώστας Λαπαβίτσας, η Σοφία Σακοράφα και ο Γιώργος Κατρούγκαλος. Ο Αλέξης Τσίπρας έχει δεσμευτεί στο παρελθόν ότι η δημιουργία επιτροπής ελέγχου του χρέους θα ήταν μία από τις πέντε προτεραιότητες της κυβέρνησης του μόλις θα αναλάμβανε. Παρόλα αυτά στις προγραμματικές δηλώσεις δεν ακούστηκε τίποτα από κανέναν, αν και καμία δικαιολογία δεν υπάρχει πλέον για να μην συγκροτηθεί και να πιάσει δουλειά μια τέτοια επιτροπή.

Οι προηγούμενες κυβερνήσεις είχαν ευθύνη για το χρέος και μπορεί να καταλάβει κανείς ότι δεν είχαν καμία διάθεση να ενημερωθεί ο ελληνικός λαός για τα πεπραγμένα τους. Αυτή η κυβέρνηση έχει χρέος να προχωρήσει και να φανεί συνεπής απέναντι στη δέσμευσή της.

Μια κυβέρνηση της αριστεράς (σε όποιο βαθμό έστω) οφείλει να είναι έντιμη και ειλικρινής για να συνεχίζει να εξασφαλίζει την λαϊκή υποστήριξη. Όπου κρίνει ότι δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις δεσμεύσεις της, πρέπει να εξηγεί ξεκάθαρα στο λαό τις δυσκολίες που συνάντησε και την αναγκάζουν να υποχωρήσει από κάποια θέση. Εάν λέει την αλήθεια και έχει δίκιο, ο λαός κατά πάσα πιθανότητα θα καταλάβει. Εάν λοιπόν υπάρχει κάποιος λόγος που δεν ξεκίνησε ως τώρα το θέμα του ελέγχου του χρέους, ας το εξηγήσουν. Παρομοίως οφείλουν να δίνουν εξηγήσεις σχετικά με όλες τις προεκλογικές δεσμεύσεις ή επίσημες θέσεις από το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, όταν υποχωρούν από αυτές (όπως π.χ από τη διαγραφή χρέους).

Εξίσου έντιμοι πρέπει να είναι απέναντι στο λαό και με την πορεία της διαπραγμάτευσης. Η εικόνα του Αντώνη Σαμαρά και του Βαγγέλη Βενιζέλου όταν εξήγγελλαν το τέλος της τρόικας, μόνο ειρωνικό μειδίαμα προκαλούσε, καθώς όλοι γνώριζαν ότι δεν ήταν ειλικρινείς. Το ίδιο και όταν η προηγούμενη κυβερνητική εκπρόσωπος Σοφία Βούλτεψη άρχισε να αποκαλεί το μνημόνιο πρόγραμμα. Αυτού του είδους η υποκρισία υποτιμά τη νοημοσύνη των πολιτών και δεν υπάρχει κανένας λόγος να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτή τη στιγμή οι διαπραγματεύσεις στις Βρυξέλλες γίνονται με την τρόικα και τα ίδια ακριβώς πρόσωπα που ήταν και πριν. Όλοι οι ξένοι συνεχίζουν να την αποκαλούν τρόικα και στους διαδρόμους κυκλοφορούν ήδη τα σχετικά ανέκδοτα με την επιμονή της Ελλάδας να την αποκαλούν αλλιώς. Ας κάνουν μια καλή και διαφορετική αρχή, λέγοντας τα πράγματα με το όνομά τους.

Αυτού του είδους τα επικοινωνιακά τεχνάσματα, που χρησιμοποίησε και η προηγούμενη κυβέρνηση, είναι παλιά κόλπα και κρατάνε λίγο. Στο τέλος γυρνάνε και μπούμεραγκ. Πάνω από όλα όμως, δεν είναι συμβατά με το ήθος που πρέπει να έχει μία αριστερή κυβέρνηση που θέλει να κάνει τη διαφορά. Ο λαός περιμένει να ακούσει την αλήθεια. Μόνο έτσι θα συνεχίσει να δίνει τη στήριξή του. Και μόνο η λαϊκή υποστήριξη αποτελεί πραγματική ισχύ για μια κυβέρνηση της αριστεράς. Αλλιώς , η υποκρισία που είναι πράγματι ένδειξη αδυναμίας, θα διαψεύσει σύντομα την ελπίδα και όταν η ελπίδα διαψεύδεται μετατρέπεται εύκολα σε οργή. Υπάρχει όμως η δυνατότητα να αποφευχθούν όλα αυτά.

http://www.thepressproject.gr/article/73057/Tin-alitheia-ki-as-ponaei