Αυλαία για την κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου

καμμενοτσιπρας

Της Βασιλικής Σιούτη

Αυλαία λοιπόν για την «πρώτη κυβέρνηση της αριστεράς» που δεν ήταν ακριβώς αυτό, αφού κυβερνητικός εταίρος του ΣΥΡΙΖΑ ήταν το δεξιό κόμμα των ΑΝΕΛ, άρα επρόκειτο για την κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου. Των δύο αντιμνημονιακών ηγετών, που ζήτησαν την λαϊκή εντολή για να καταργήσουν την πολιτική των μνημονίων και εφτά μήνες μετά την ξαναζητάνε για να τη νομιμοποιήσουν.

Η κατάληξη αυτή, της μνημονιακής στροφής της κυβέρνησης, που επικυρώθηκε στις 14 Αυγούστου με την ψήφιση του τρίτου μνημονίου λιτότητας* με νέα άδικα οριζόντια μέτρα, είχε διαφανεί από τις 20 Φεβρουαρίου με τη συμφωνία του EUROGROUP που υπέγραψε ο πρώην υπουργός Οικονομικών με την έγκριση του πρωθυπουργού https://vassilikisiouti.wordpress.com/2015/02/21/%CE%B1%CF%85%CF%84%CF%8C-%CE%AE%CF%84%CE%B1%CE%BD-%CE%BB%CE%BF%CE%B9%CF%80%CF%8C%CE%BD/

συλλεκτικό

Από εκείνη την ημέρα και μετά, σχεδόν όλα όσα ακολούθησαν ήταν περίπου προδιαγεγραμμένα. Το δημοψήφισμα μόνο, φάνηκε ότι μπορεί να άλλαζε την κατεύθυνση μετά το ηχηρό “όχι”, αλλά τελικά αυτό δεν συνέβη, αφού η κυβέρνηση το μετέτρεψε σε “ναι”.
Η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου δέσμευσε τη χώρα με ένα νέο δάνειο κι ένα τριετές μνημόνιο, τα οποία δεν είχε νομιμοποίηση να φέρει, αφού είχε εκλεγεί με ένα πρόγραμμα που υποσχόταν στον ελληνικό λαό ακριβώς τα αντίθετα. Ο πρωθυπουργός δεν είχε ούτε την λαϊκή εντολή για το νέο μνημόνιο, αλλά ούτε και την έγκριση του κόμματος του, το οποίο παρέκαμψε εντυπωσιακά μέχρι τέλους.

Εχθές ο Αλέξης Τσίπρας αποφάσισε να απευθυνθεί ξανά στους πολίτες με εκλογές, για να ζητήσει την έγκρισή τους. Μόνο που ανεξάρτητα εάν εκείνος τη λάβει, το τρίτο μνημόνιο έχει ήδη εγκριθεί.
Τελικά ο Αλέξης Τσίπρας πηγαίνει σε εκλογές μόνο και μόνο για να απαλλαγεί στο κόμμα του από όσους δεν συμμορφώθηκαν με την αλλαγή της γραμμής. Είναι γεγονός ότι στο επόμενο διάστημα αναμένεται να έρθουν προς ψήφιση πολλοί ακόμα μνημονιακοί νόμοι και η επίμονη άρνηση συμμόρφωσης κρίσιμου αριθμού βουλευτών δεν ήταν καλοδεχούμενη και βεβαίως ούτε βολική. Για αυτό και τώρα, θα επιδιώξει να φτιάξει μία πιο ομοιόμορφη και υπάκουη κοινοβουλευτική ομάδα.

Θα το πετύχει; Η λίστα βοηθάει, θα χρειαστούν όμως και καλά εκλογικά ποσοστά. Το επιτελείο του, όπως και οι περισσότεροι στην κυβέρνηση, δηλώνουν αισιόδοξοι και πιστεύουν ότι όχι μόνο θα αυξήσει τις δυνάμεις του ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ότι μπορεί να κερδίσει και αυτοδυναμία. Γνωρίζουν ότι πολλοί αριστεροί ψηφοφόροι θα τους εγκαταλείψουν, αλλά εκτιμούν ότι ο αριθμός αυτός θα υπερκαλυφθεί από κεντρώους που προβλέπουν ότι θα εισρεύσουν μετά τη μετάβαση τους στον ρεαλισμό. Κάποια αξιόπιστη έρευνα που να καταδεικνύει κάτι τέτοιο, πάντως, για την ώρα δεν υπάρχει.

Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που αρνήθηκαν να ψηφίσουν το τρίτο μνημόνιο και να ακολουθήσουν την ηγεσία στην αλλαγή πλεύσης, πιστεύουν ότι το ρεύμα είναι μαζί τους. Αυτό που επιθυμούν τώρα είναι να εκφράσουν το 62% του κόσμου που είπε όχι στο δημοψήφισμα. Αυτό βέβαια δεν είναι απλό γιατί θα πρέπει αφενός να παρουσιάσουν μία πολιτική πρόταση που θα καλύπτει όλον αυτόν τον κόσμο (πράγμα αδύνατο) αλλά και να υπάρξει ένα μεγάλο φάσμα πολιτικών στελεχών που θα το εκφράσει και που θα ξεπερνά τα στενότερα όρια της Αριστερής Πλατφόρμας.
Ο πυρήνας των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ που αρνήθηκε να ψηφίσει το νέο μνημόνιο έχει ήδη τη δική του κοινοβουλευτική ομάδα, και με το όνομα “Λαϊκή Ενότητα” στήνουν τον νέο πολιτικό φορέα. Υπάρχουν όμως και άλλοι βουλευτές που δεν έχουν προσχωρήσει στο κόμμα Λαφαζάνη, παρότι αποστασιοποιούνται από τον “μνημονιακό” ΣΥΡΙΖΑ. Και όχι μόνο αυτοί . Είναι κι ο Μανόλης Γλέζος, η Ζωή Κωνσταντοπούλου, ο Γιάννης Μηλιός, που ταυτίστηκαν με τον αγώνα του “Όχι” αλλά δυσκολεύονται να ταυτιστούν με την πρόταση για έξοδο από την Ευρωζώνη. Πληροφορίες λένε ότι ήδη βρίσκονται σε επαφή μεταξύ τους και υπάρχει και μία σχετική κινητικότητα αυτές τις μέρες.

Το Φθινόπωρο η χώρα θα εισέλθει σε μία ακόμα νέα πολιτική φάση η οποία θα διαιρέσει περαιτέρω το ήδη κατακερματισμένο πολιτικό σκηνικό. Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ δύσκολα θα αποφύγουν την τύχη που ακολουθεί όλα τα κόμματα που υιοθετούν τις πολιτικές του ΔΝΤ . Ο ΣΥΡΙΖΑ αναμένεται να χάσει αρκετούς αριστερούς ψηφοφόρους και οι ΑΝΕΛ δύσκολα θα μπουν στην Βουλή. Πολλοί πολιτικοί αναλυτές προβλέπουν ήδη μεγάλη αποχή.
Ο Αλέξης Τσίπρας γνωρίζοντας καλά τι έρχεται, σπεύδει σε εκλογές πριν κλείσει καλά καλά μια εβδομάδα από την ψήφιση του νέου μνημονίου για να προλάβει, πριν αρχίσουν να γίνονται αντιληπτά στην κοινωνία τα νέα μέτρα και οι νέοι φόροι, καθώς και η συνέχιση των παλιών.
Το αν θα του βγει ή όχι θα φανεί από το αποτέλεσμα, το οποίο όμως -κατά πάσα πιθανότητα- κι αυτό προσωρινό θα είναι.

http://news.in.gr/greece/article/?aid=1500018638

Advertisements

Η αλλαγή του ΣΥΡΙΖΑ και τα σχέδια για αυτοδυναμία

Τρίτη 18 Αυγούστου 2015
(Δημοσιεύθηκε στα ΕΠΙΚΑΙΡΑ)

ελπιδα

Της Βασιλικής Σιούτη

Να προλάβουν τον χρόνο επιθυμούν στο Μέγαρο Μαξίμου, καθώς για το αμέσως επόμενο διάστημα προβλέπονται μόνο φόροι και δύσκολα μέτρα. Αντιθέτως, σε λίγο καιρό, ο πρωθυπουργός και οι συνεργάτες του, πιστεύουν ότι θα έχουν κάποια θετική εξέλιξη για το θέμα του χρέους, καθώς και κάποιο έργο να παρουσιάσουν. Στο Μέγαρο Μαξίμου θεωρούν τροχοπέδη την ύπαρξη κρίσιμου αριθμού βουλευτών που διαφωνούν με την κυβέρνηση και παρά την αντίθεση των δανειστών, πιστεύουν ότι το πρόβλημα αυτό δεν λύνεται με άλλον τρόπο πλην των εκλογών.

«Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να πάει σε εκλογές πριν την εφαρμογή των νέων μέτρων» παραδέχεται υπουργός της κυβέρνησης , μιλώντας στα ΕΠΙΚΑΙΡΑ. Είναι κοινό μυστικό άλλωστε ότι πολλοί συνεργάτες του πρωθυπουργού έχουν επισημάνει ότι οι εκλογές πρέπει να γίνουν και πριν αρχίσει η είσπραξη των φόρων, που ξεκινά από τον Οκτώβριο, καθώς οι φορολογούμενοι θα διαπιστώσουν ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει στο θέμα της δυσβάσταχτης φορολόγησης, η οποία έπαιξε κρίσιμο ρόλο στη φθορά της προηγούμενης κυβέρνησης.

Βασικά, δύο είναι τα πράγματα που πρέπει κυρίως να προλάβουν και συνηγορούν υπέρ των άμεσων εκλογών: αφενός τα νέα μέτρα και τους φόρους, αφετέρου να στερήσουν από την Αριστερή Πλατφόρμα και τους διαφωνούντες με το τρίτο μνημόνιο , να προετοιμαστούν για την αυτόνομη εκλογική τους κάθοδο (η οποία ωστόσο έχει αποφασιστεί).
«Είναι βέβαιο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα απολέσει κάποιους αριστερούς ψηφοφόρους, αλλά θα τους υπερκαλύψει με ψηφοφόρους από το κέντρο» αναφέρει ο ίδιος υπουργός. Εκτιμά ότι η Αριστερή Πλατφόρμα και οι συνεργαζόμενοι μαζί της που θα κατεβούν στις εκλογές, δεν θα καταφέρουν να πετύχουν κάτι παραπάνω από 5%. «Η πρόταση εξόδου δεν είναι δυνατή αυτή τη στιγμή. Ας ανοίξει η συζήτηση, ας προετοιμαστούμε, αλλά τώρα είναι ανέφικτη αυτή η πρόταση» υποστηρίζει.
Για τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ είναι εξαιρετικά αισιόδοξος, όπως άλλωστε και το πρωθυπουργικό επιτελείο, και δηλώνει βέβαιος ότι θα αυξήσει τις δυνάμεις του από τις τελευταίες πρόσφατες εκλογές. «Ίσως 37% με 38% , δεν αποκλείω καθόλου την αυτοδυναμία, αντιθέτως την θεωρώ πολύ πιθανή» λέει.

Βέβαια σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας υπάρχει ένα ρίσκο σχετικά με τις συνεργασίες που θα χρειαστούν για να κυβερνήσουν, ειδικά αν οι ΑΝΕΛ δεν καταφέρουν να μπουν στη Βουλή, κάτι που οι ίδιοι φοβούνται και για αυτό η ιδέα των εκλογών δεν τους ενθουσιάζει. Αλλά σε αυτή την περίπτωση εξετάζονται ήδη και άλλα σενάρια, ενώ υπάρχουν και διάφορες προτάσεις.

Στο Μαξίμου γνωρίζουν ότι έχουν να περάσουν ένα μεγάλο αριθμό μνημονιακών νόμων από εδώ και πέρα και για αυτό θα πρέπει η Κοινοβουλευτική Ομάδα «να είναι στο σύνολό της συνεργάσιμη με την κυβέρνηση», όπως λένε, και το ίδιο ισχύει «και για την πρόεδρο της Βουλής».

Άλλωστε ο ίδιος ο πρωθυπουργός μίλησε για «θεσμική δυσαρμονία» στην οποία επιθυμεί να βάλει ένα τέλος το συντομότερο δυνατό. Άρα η αλλαγή της σύνθεσης της Κ.Ο του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και της προέδρου της Βουλής, που θεωρούν ότι τους βάζει εμπόδια και τους δυσκολεύει ακόμα περισσότερο σε μία ήδη δύσκολη κατάσταση , είναι για αυτούς πρώτη προτεραιότητα.

Η δεύτερη προτεραιότητα είναι η αλλαγή του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ που μέχρι τώρα δεν έχει συναινέσει στην έγκριση του μνημονίου. Πρώτα οι εκλογές ή πρώτα το συνέδριο; Το πρώτο μοιάζει να είναι πιο βολικό, καθώς η φυγή αριστερών ψηφοφόρων και η αναπλήρωσή τους από κεντρώους, όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά και αρκετοί από τους συνεργάτες του πρωθυπουργού, θα αλλάξει εκ των πραγμάτων τη φυσιογνωμία του ΣΥΡΙΖΑ. Επίσης εκ των πραγμάτων τίθεται και το ερώτημα: ποιος τελικά θα κάνει το νέο κόμμα στον ΣΥΡΙΖΑ; Η μειοψηφία που επιμένει στο παλιό πρόγραμμα; ή η προεδρική πλειοψηφία που θέλει ένα κόμμα με άλλα χαρακτηριστικά;
Αρκετοί στην κυβέρνηση ισχυρίζονται ότι η βίαιη πρόσκρουση του Αλέξη Τσίπρα στην πραγματικότητα τον άλλαξε και τον ωρίμασε. Θεωρούν ότι έχει μπροστά του την πρόκληση -όπως λένε- να φτιάξει ένα σύγχρονο σοσιαλδημοκρατικό ευρωπαϊκό κόμμα.

Στην ερώτηση: τότε ποια θα είναι η διαφορά του με τους προηγούμενους, τώρα που κι εκείνος έφερε μνημόνιο; άλλος υπουργός της κυβέρνησης (που δεν είναι μέλος του ΣΥΡΙΖΑ) απαντά: «Είναι πιο φρέσκος, πιο άφθαρτος και έχει το ηθικό πλεονέκτημα. Τα περιθώρια, όπως φάνηκε, είναι πολύ στενά. Το «σοσιαλισμός από Δευτέρα» δεν υπάρχει. Ματώσαμε για να πετύχουμε έναν συμβιβασμό, για τον οποίο απαιτούσαν πρώτα τη συντριβή μας. Άλλη λύση όμως δεν υπήρχε και ο κόσμος αυτό στην πλειοψηφία του το καταλαβαίνει».

Συνεργάτες του πρωθυπουργού τονίζουν ότι «δεν μπορεί να πάει άλλο αυτή η κατάσταση» και ότι «δεν έχουν καμία διάθεση να είναι εξαρτημένοι» από τις ψήφους της Ν.Δ , του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού, από τη στιγμή που δεν τους στηρίζουν όλοι οι βουλευτές του κόμματος τους και «αυτό πρέπει να αλλάξει άμεσα».

Βουλευτές της Αριστερής Πλατφόρμας, από την άλλη, ξεκαθαρίζουν ότι δεν σκοπεύουν να στηρίξουν κανένα μνημονιακό νόμο. «Δεν μπορούμε να στηρίξουμε το νομοθετικό έργο μιας κυβέρνησης που φέρνει μνημόνια και εφαρμόζει μνημόνια. Δεν μπορούμε όμως ούτε να ρίξουμε μία κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Το δικό μας καθήκον είναι να σταματήσουμε τα μνημόνια» αναφέρει χαρακτηριστικά ένα από τα εξέχοντα στελέχη της.

Η Αριστερή Πλατφόρμα ωστόσο, μέχρι αυτή τη στιγμή δεν έχει πάρει τις οριστικές αποφάσεις για τις επόμενες κινήσεις της. Ούτε έτοιμο κόμμα υπάρχει ακόμα, παρά την προετοιμασία. Όλοι όμως θεωρούν δεδομένο ότι στις εκλογές, όποτε κι αν αυτές γίνουν, σύντομα ή αργότερα, δεν θα κατέβουν στον ίδιο πολιτικό φορέα με τον «κυβερνητικό» ΣΥΡΙΖΑ. Οι δυνάμεις της, σε κάθε περίπτωση, είναι συντεταγμένες και οργανωμένες και υπάρχει δίκτυο της Αριστερής Πλατφόρμας σε όλη την Ελλάδα. Πλην των οργανωμένων δυνάμεων της Πλατφόρμας όμως, που θα κινηθούν συλλογικά, υπάρχουν κι άλλες μεμονωμένες δυνάμεις που αντιδρούν μετά την ψήφιση του μνημονίου και ήδη κάποια μεσαία στελέχη και μέλη του κόμματος έχουν αρχίσει να αποχωρούν. Για την ώρα όμως, στην Κουμουνδούρου δεν ανησυχούν και λένε ότι πρόκειται για μικρό αριθμό.

Αξιόπιστες δημοσκοπήσεις τον Αύγουστο, ως γνωστόν, δεν υπάρχουν. Τις πρώτες ενδείξεις για το πώς κινείται το εκλογικό σώμα μετά την ψήφιση του τρίτου μνημονίου θα τις έχουμε τον Σεπτέμβριο. Για την ώρα όμως, φαίνεται να υπάρχουν τρεις τάσεις μεταξύ των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ. Η πρώτη αποδέχεται τον συμβιβασμό και το μνημόνιο ως αναγκαίο κακό και αναπόφευκτο. Θεωρεί ότι ο Τσίπρας προσπάθησε και ότι μπορεί να κάνει κάτι καλύτερο, έστω στα περιορισμένα αυτά πλαίσια. Επίσης του αναγνωρίζει «ηθικό πλεονέκτημα». Μία άλλη τάση δείχνει συντηρητικοποίηση και αποδοχή του μονοδρόμου του μνημονίου , γεγονός όμως που μπορεί να τους οδηγήσει στους πιο αυθεντικούς εκφραστές του και η τρίτη τάση, αυτή που δεν συμβιβάζεται με τη λογική της πολιτικής του μνημονίου ως μονόδρομο και που επιμένει στο «ΟΧΙ» και στο προεκλογικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτούς ακριβώς τους ψηφοφόρους είναι που ελπίζει και προσδοκά να εκφράσει η Αριστερή Πλατφόρμα.

Οι ψηφοφόροι αυτοί όμως δεν ακολουθούν αποκλειστικά τον Λαφαζάνη, τον Λαπαβίτσα και τα υπόλοιπα στελέχη της Αριστερής Πλατφόρμας, καθώς εξαιρετικά δημοφιλείς στην ομάδα αυτή είναι ο Γ.Βαρουφάκης και η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Θα τα καταφέρει ο πολιτικός φορέας του Λαφαζάνη να εκφράσει τους ψηφοφόρους που θα επιμείνουν στο «Όχι» χωρίς την Κωνσταντοπούλου και τον Βαρουφάκη; Πολύ δύσκολα. Θα μπορέσει ο Λαφαζάνης να συνεργαστεί ή να πείσει και να πάρει μαζί του αυτούς τους δύο; Επίσης δύσκολο. Με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου πάντως φαίνεται να υπάρχει ένα ανοιχτό παράθυρο και τίποτα δεν αποκλείεται για την ώρα.

Είναι γεγονός ωστόσο ότι η πρόεδρος της Βουλής και ο πρώην υπουργός Οικονομικών απολαμβάνουν μία υψηλή δημοφιλία, παρά τις επιθέσεις που δέχονται, ωστόσο δεν έχουν λάβει οριστικές αποφάσεις για το πολιτικό τους μέλλον. Τίποτα δεν μπορεί να αποκλειστεί, ακόμα και η αυτόνομη πορεία, ή και η (προσωρινή;)απόσυρση.

Η ομάδα των προεδρικών πάντως δεν δείχνει να φοβάται ιδιαίτερα κανέναν από τους τρεις, κυρίως επειδή θεωρεί σχεδόν βέβαιο ότι δεν πρόκειται να συνεννοηθούν και να ενώσουν τις δυνάμεις τους. Την ίδια στιγμή εμφανίζουν μία σιγουριά ότι «η επιρροή Λαφαζάνη είναι πολύ περιορισμένη» και ότι το μεγαλύτερο τμήμα των ψηφοφόρων του «ΟΧΙ» θα παραμείνει μαζί τους, γιατί «Δεν ήθελαν ρήξη, αλλά μία καλύτερη συμφωνία, που την έφερε ο Τσίπρας». Πιστεύουν επίσης ότι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει καμία εναλλακτική πρόταση για να διαδεχθεί την κυβέρνηση Τσίπρα και ότι κανένα άλλο κόμμα δεν διαθέτει κάποιον πειστικό ηγέτη αυτή την ώρα που θα κέρδιζε τους ψηφοφόρους.

Για όλους αυτούς τους λόγους καθώς και για εκείνους που κάνουν επιτακτική την επίσπευση των εκλογών, θεωρούν ότι αυτή την στιγμή έχουν μία μοναδική ευκαιρία να διεκδικήσουν αυτοδυναμία, την οποία μπορεί να μην έχουν ξανά στο μέλλον.
Το βέβαιο είναι ότι δεν επιθυμούν να εγκαταλείψουν την εξουσία, αντιθέτως σκοπεύουν να δώσουν σκληρές μάχες σε όλα τα πεδία για να τη διατηρήσουν. Δεν ήταν λίγοι άλλωστε οι προεδρικοί που υπερθεμάτιζαν μέχρι πρότινος ότι η μόνη κόκκινη γραμμή πρέπει να είναι η διατήρηση του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία.

Η πρώτη εσωκομματική ήττα του Τσίπρα και η αναμονή της επόμενης κίνησης

Της Βασιλικής Σιούτη

Στη δυσκολότερη πολιτική στιγμή της ζωής του βρίσκεται ο Αλέξης Τσίπρας, καθώς αμέσως μετά την υποχώρηση που απαιτούσε ο συμβιβασμός με τους δανειστές , διαπιστώνει ότι τα προβλήματα του, όπως και της χώρας, αντί να μειώνονται, πολλαπλασιάζονται.
Η ολοκλήρωση της συμφωνίας μέχρι τις 20 Αυγούστου παραμένει αβέβαιη. Το περιεχόμενο της δεν είναι ακόμα γνωστό. Η οικονομία βυθίζεται, η κοινωνία πιέζεται και όλα αυτά μαζί με τις πρωτοφανείς μεταναστευτικές ροές που η κυβέρνηση δεν ήταν έτοιμη να αντιμετωπίσει, δημιουργούν ένα κλίμα ασφυκτικό .

20150304175457_img_27451425491537 (1)1426159082
Το «φάντασμα» του Grexit συνεχίζει να πλανάται πάνω από τη χώρα και να στοιχειώνει το Μαξίμου, ενώ για πρώτη φορά αμφισβητείται η κυριαρχία του Αλέξη Τσίπρα στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ.
Για την ακρίβεια, ενώ στην κοινωνία φαίνεται να διαθέτει για την ώρα αρκετή ανοχή, παρά την αδυναμία να ανταποκριθεί στις προεκλογικές του δεσμεύσεις, στο κόμμα η αμφισβήτηση είναι έντονη και όχι μόνο από τον Παναγιώτη Λαφαζάνη.
Η πρώτη εσωκομματική ήττα του Τσίπρα ήταν στην Κ.Ο του ΣΥΡΙΖΑ, όταν απείλησε πως αν δεν ψηφίσουν όλοι οι βουλευτές του το νομοσχέδιο για τη σύναψη της συμφωνίας, θα παραιτηθεί και εκείνοι θα έχουν την ευθύνη για την πτώση της πρώτης κυβέρνησης της αριστεράς.

Μεγάλος αριθμός βουλευτών αγνόησε την προειδοποίηση του καταψηφίζοντας, αλλά εκείνος δεν υλοποίησε την απειλή του, ούτε προέβη σε «αντίποινα». Το ίδιο επαναλήφθηκε και στην επόμενη ψηφοφορία. Τον αγνόησαν ξανά, και πάλι εκείνος δεν τόλμησε να προχωρήσει σε διαγραφές όπως τον συμβούλευαν αρκετοί . Οι «αντάρτες» μάλιστα, τον κατηγόρησαν ότι αυτός παραβίασε τις αρχές και τις δεσμεύσεις του κόμματος και όχι οι ίδιοι, άρα δεν είναι εκείνοι που πρέπει να υποστούν τις κυρώσεις.

Οι εσωκομματικές προκλήσεις κορυφώθηκαν με την μεγάλη συγκέντρωση της Αριστερής Πλατφόρμας και την ηγετική εμφάνιση του Παναγιώτη Λαφαζάνη, ο οποίος ξεκάθαρα επιχείρησε να εμφανιστεί ως εκφραστής του “πραγματικού ΣΥΡΙΖΑ” και του «Όχι» του 62% του δημοψηφίσματος. Του «Όχι», που όπως είπαν, συνεχίζεται καθώς «εκείνοι δεν θα το εγκαταλείψουν».
Αυτή ήταν η πρώτη φορά που ο Τσίπρας εμφανίστηκε αδύναμος να αντιδράσει, παρά τις απειλές μέσω των συνεργατών του για εσωκομματική πειθαρχία και απαίτηση παράδοσης των εδρών, με τις οποίες είχε προειδοποιήσει το προηγούμενο διάστημα.

«Η Αριστερή Πλατφόρμα λειτουργεί σαν κόμμα μέσα στο κόμμα με ξεχωριστή δική της γραμμή. Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί» υποστηρίζουν αρκετοί προεδρικοί, από εκείνους που κρατάνε σκληρή στάση απέναντι στην εσωκομματική αντιπολίτευση.
Τα στελέχη της Αριστερής Πλατφόρμας όμως απαντάνε: «Δεν θα τους κάνουμε τη χάρη να φύγουμε. Θα μείνουμε να δώσουμε τη μάχη. Αν θέλει ο Τσίπρας ας προσπαθήσει να μας διώξει. Από πού όμως; Εμείς εκφράζουμε τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτός υποχώρησε χωρίς να υπάρχει καμία κομματική απόφαση για αυτό».
Παρά την άρνηση να εγκαταλείψουν αυτή τη στιγμή το κόμμα, ωστόσο, σχεδόν όλοι τους θεωρούν αναπόφευκτη τη διάσπαση το επόμενο διάστημα. «Ας περιμένουμε να δούμε ποιος θα είναι αυτός που θα φύγει» λένε με νόημα κάποιοι άλλοι.
Παρ’όλα αυτά τα πάντα παραμένουν ανοιχτά για την ώρα (από την συνεννόηση μέχρι τη ρήξη) και τίποτα δεν μπορεί να θεωρείται βέβαιο ακόμα, καθώς οι οριστικές αποφάσεις δεν έχουν ληφθεί .

Ο υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης Νίκος Βούτσης , από τους στενούς συνεργάτες κι αυτός του πρωθυπουργού, είναι από εκείνους που θεωρούν πολυτέλεια τη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ και δεν κρύβει την ανησυχία του. Ο Ν.Βούτσης και κάποια άλλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, σε ρόλο κυανόκρανων τις τελευταίες μέρες, προσπαθούν να πείσουν τις δύο πλευρές να συνεννοηθούν.
Η Αριστερή Πλατφόρμα και ο Παναγιώτης Λαφαζάνης δεν θέλουν να χρεωθούν μία διάσπαση του κόμματος κι έτσι -παρότι πιστεύουν ότι έχουν το πλεονέκτημα και την πρωτοβουλία των κινήσεων- δεν σκοπεύουν να βιαστούν και να διευκολύνουν την ηγεσία.

Ο Αλέξης Τσίπρας δέχεται -πολύ καιρό τώρα- εισηγήσεις «να τους διώξει» και «να φερθεί σαν Αντρέας». Όλοι αυτοί που του το πρότειναν, θεωρούσαν ότι η καταψήφιση του νομοσχεδίου για τη συμφωνία ήταν η ιδανική αφορμή για αυτό. Ο Τσίπρας όμως δεν μπόρεσε να το κάνει. Και η αλήθεια είναι ότι δεν είναι εύκολο. Δεν αισθάνεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ιδιοκτησία του (όπως ενδεχομένως ένιωθε ο Ανδρέας για το ΠΑΣΟΚ) και από την άλλη, δεν πρόκειται για 2-3 άτομα αλλά για δεκάδες και δεν έχει τη νομιμοποίηση να προβεί μόνος του σε μαζικές διαγραφές.

Την περασμένη Δευτέρα ο Παναγιώτης Λαφαζάνης τον αμφισβήτησε για πρώτη φορά ανοιχτά και δημόσια υπό τις ζωηρές επιδοκιμασίες ενός σημαντικού αριθμού μελών του ΣΥΡΙΖΑ. «Εμείς δεν θα προδώσουμε την λαϊκή εντολή» έλεγαν τα στελέχη που βρέθηκαν στην συγκέντρωση του Πανελλήνιου.

Τα στελέχη των προεδρικών πριν από το δημοψήφισμα έλεγαν ότι η «κόκκινη γραμμή» ήταν η παραμονή του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση. Σήμερα οι περισσότεροι από αυτούς εξακολουθούν να επιθυμούν την παραμονή στην κυβέρνηση σχεδόν πάση θυσία, αλλά ο πρωθυπουργός δεν δείχνει πολύ σίγουρος. Τις τελευταίες μέρες ταλαντευόταν συνεχώς και έτσι κανένας δεν ήξερε -προφανώς ούτε ο ίδιος- ποιες αποφάσεις θα λάβει τελικά.
Δεν είναι μόνο η Αριστερή Πλατφόρμα άλλωστε που του ασκεί πίεση μέσα στο κόμμα. Υπάρχουν αρκετές ομάδες που το κάνουν, ακόμα και εκείνη των «53» που συμμετέχει στην κυβέρνηση κι έχει δικό της τον γραμματέα (Τάσο Κορωνάκη) αλλά παρόλα αυτά διατηρεί μία επιφύλαξη- για την οποία οι «σκληροί» προεδρικοί θεωρούν ότι δεν διευκολύνει την κατάσταση.

Ο Αλέξης Τσίπρας μοιάζει σαν να βρέθηκε σε έναν αγώνα άρσης βαρών και τώρα περνάει στην επόμενη φάση με τα μεγαλύτερα βάρη, χωρίς να έχει καταφέρει να σηκώσει τα προηγούμενα λιγότερα (αλλά οπωσδήποτε πολλά) κιλά.
Η συνέχεια στη Βουλή, στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, στην κοινωνία.