Πάνος Σκουρλέτης: Ο υπουργός που βγαίνει από το κάδρο των πολιτικών ευθυνών

Έχει καθίσει σε τέσσερις υπουργικές καρέκλες σε λιγότερα από τέσσερα χρόνια, αλλά δεν έχει αφήσει έργο.

Βασιλική Σιούτη  insidestory.gr

σκουρλφωτο

 

Τα τελευταία χρόνια καλλιεργεί  το προφίλ της αριστερής συνείδησης του κόμματος και προσπαθεί να ασκεί μία “αντισυστημική” ρητορεία, η οποία συχνά έρχεται σε αντίθεση με την πολιτική του στην πράξη. Φαίνεται να διατηρεί προβάδισμα για την επόμενη μέρα (αν και πολλοί αμφισβητούν αν θα υπάρχει τέτοια) με ισχυρό πλεονέκτημα τους κοινούς πολιτικούς μέντορες με τον Αλέξη Τσίπρα.

Η “φυγάδευσή” του στο κόμμα πιθανόν θεωρεί ότι είναι ικανή να τον διασώσει. Το να δραπετεύσει από τις κυβερνητικές ευθύνες, κρίνεται ως μία τακτική κίνηση, ειδικά μετά την εμπειρία του από το υπουργείο Εσωτερικών, όπου κατάλαβε πόσο βαριές είναι, καθώς και ότι το υπουργείο εσωτερικών δεν είναι μόνο οι εκλογές και τα εκλογομαγειρέματα.

 

Το επιχείρησαν όλοι, αλλά μόνο ένας κατάφερε να βγάλει τον εαυτό του από το κάδρο των ευθυνών για την καταστροφική πυρκαγιά: ο υπουργός Εσωτερικών, Πάνος Σκουρλέτης. Πρόκειται για τον υπουργό που ήταν προϊστάμενος του παραιτηθέντα (Παραιτήθηκε ο Νίκος Τόσκας | Η Καθημερινή ) αναπληρωτή υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Νίκου Τόσκα και του επίσης παραιτηθέντα (Παραιτήθηκε ο γγ Πολιτικής Προστασίας Γιάννης Καπάκης | CNN Greece ) γενικού γραμματέα Πολιτικής Προστασίας Γιάννη Καπάκη. Παρότι πολιτικά έχει ίσως τις περισσότερες ευθύνες, ως τώρα δεν του τις καταλόγισε κανείς και, επικοινωνιακά τουλάχιστον, κατάφερε να περάσει στα μέσα ενημέρωσης ότι δεν είχε καμία σχετική αρμοδιότητα.

ΜΕ ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ

Γενικότερα μετά την καταστροφή στο Μάτι, η προσπάθεια αποποίησης των ευθυνών των αρμόδιων υπουργών, αυτοδιοικητικών, κρατικών αξιωματούχων και λειτουργών ήταν αυτή που κυρίως προκάλεσε την οργή της κοινής γνώμης. Όλοι τα έκαναν όλα καλά και κανένας δεν έφταιγε για τίποτα. Αυτή ήταν περίπου η εικόνα που προσπάθησαν να περάσουν οι αρμόδιοι για τον εαυτό τους. Από τον Τσίπρα και την Δούρου, μέχρι τον Τόσκα, τον Ψινάκη, τον γενικό γραμματέα Πολιτικής Προστασίας και τον επικεφαλής της Πυροσβεστικής. Κανένας τους όμως δεν φαίνεται να κατάφερε να πείσει την κοινή γνώμη ότι δεν ευθυνόταν, όσο κι αν προσπάθησαν να τα ρίξουν όλα στην κλιματική αλλαγή και στα αυθαίρετα, καθώς λίγες μέρες μετά την καταστροφή υπήρξαν καταγγελίες, μαρτυρίες, αλλά και στοιχεία ότι ο κρατικός μηχανισμός ήταν ανέτοιμος και σχεδόν τίποτα δεν λειτούργησε σωστά σχετικά με την Πολιτική Προστασία.

Σε πρόσφατη συνέντευξή του στο ραδιόφωνο του Real FM, ο Πάνος Σκουρλέτης έσπευσε να ισχυριστεί ότι η Πολιτική Προστασία και η Πυροσβεστική δεν είναι στην άμεση δομή του υπουργείου Εσωτερικών, αλλά στο Δημόσιας Τάξης και ότι το υπουργείο Εσωτερικών και το Δημόσιας Τάξης είναι δύο διαφορετικά υπουργεία (Όταν ένας Υπουργός δεν ξέρει ούτε το Υπουργείο του…| airetos.gr. ) Αποσιώπησε δηλαδή ότι το Δημόσιας Τάξης (νυν Προστασίας του Πολίτη) υπάγεται – με απόφαση αυτής της κυβέρνησης – στο ΕσωτερικώνΥπουργείο  ( Εσωτερικών| ypes.gr ) και ότι ο υπουργός είναι ένας, ο Πάνος Σκουρλέτης, ενώ ο Νίκος Τόσκας ήταν αναπληρωτής υπουργός, υφιστάμενός του.

Οργανόγραμμα.PNG

Ο Πάνος Σκουρλέτης, εκτός από την προσπάθειά του να πείσει ότι δεν έχει σχέση με την Πολιτική Προστασία (που υπάγεται στο υπουργείο Εσωτερικών και με τη νέα της δομή, αυτήν της Εθνικής Υπηρεσίας Διαχείρισης Εκτάκτων Αναγκών που ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωσε (Εθνική Υπηρεσία Διαχείρισης Έκτακτων Αναγκών στα ευρωπαϊκά και αμερικανικά πρότυπα| avgi.gr ) την Πέμπτη 9 Αυγούστου 2018), προσπάθησε επίσης να πείσει ότι κάνουν λάθος όσοι μιλούν για «κακή οργάνωση, μη ανταπόκριση και έλλειψη μέσων» – παρότι υπάρχουν μαρτυρίες και γεγονότα που τα στοιχειοθετούν.

Κατά τη διάρκεια της τελετής παράδοσης-παραλαβής του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη το Σάββατο 4 Αυγούστου 2018, όπου ο Π. Σκουρλέτης ανέλαβε ο ίδιος και τις αρμοδιότητες του κ. Τόσκα, ανέφερε ότι η κυβέρνηση και εκείνος θα προχωρήσουν στον ριζικό ανασχεδιασμό της Πολιτικής Προστασίας, σε σύγκρουση με τα συμφέροντα, αναφερόμενος προφανώς στα αυθαίρετα, τα οποία όμως και η κυβέρνησή του προστάτευε επί 3,5 χρόνια που είναι στην εξουσία.

Ποιος λοιπόν είναι ο Πάνος Σκουρλέτης που διοικεί το πρώτο τη τάξει υπουργείο, στο οποίο έχουν έχουν ενσωματωθεί άλλα δύο (Προστασίας του Πολίτη και Μακεδονίας Θράκης);

Μία ανοδική πολιτική πορεία

Το Εσωτερικών είναι το τρίτο υπουργείο που του έχει αναθέσει η κυβέρνηση (Κυβέρνησις ΑΛΕΞΙΟΥ Π. ΤΣΙΠΡΑ| ggk.gov.gr ) του Αλέξη Τσίπρα. Προηγήθηκαν το Εργασίας στην πρώτη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και το Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας που πήρε αντικαθιστώντας τον Παναγιώτη Λαφαζάνη στις 17 Ιουλίου 2015 και το οποίο στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Περιβάλλοντος και Ενέργειας.

Η υπουργική θητεία του Πάνου Σκουρλέτη επί κυβερνήσεων Αλέξη Τσίπρα (Ιανουάριος 2015 έως σήμερα)

σκουρλθεσεις

Έργο θετικό, που να μνημονεύεται, δεν έχει αφήσει σε κανένα υπουργείο. Υποστήριξε ωστόσο – με τις ενέργειες που έκανε για να προχωρήσει απρόσκοπτα – το έργο της κατασκευής του αγωγού φυσικού αερίου TAP (H ιστοσελίδα του αγωγού | tap-ag.gr, )το οποίο είχε ξεκινήσει από τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Επίσης, εσχάτως ασχολήθηκε με την κατάτμηση της μεγαλύτερης εκλογικής περιφέρειας, της Β’ Αθήνας, και κατέθεσε τροπολογία σε νομοσχέδιο  (Μεταρρύθμιση του θεσμικού πλαισίου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης| parliament.gr ) του υπουργείου Εσωτερικών (Μεταρρύθμιση του θεσμικού πλαισίου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης – Εμβάθυνση της Δημοκρατίας – Ενίσχυση της Συμμετοχής – Βελτίωση της οικονομικής και αναπτυξιακής λειτουργίας των Ο.Τ.Α.- Πρόγραμμα «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ»), η οποία ψηφίστηκε από τα περισσότερα κόμματα. Ο Πάνος Σκουρλέτης, παρά την ανυπαρξία κυβερνητικών επιτευγμάτων, καταφέρνει να επιπλέει κάθε φορά και αυτό είναι το βασικό πολιτικό χαρακτηριστικό του.

Στον τελευταίο ανασχηματισμό της 5ης Νοεμβρίου 2016 (Προεδρικό Διάταγμα 125- Διορισμός Υπουργών, Αναπληρωτών Υπουργών και Υφυπουργών.| ΦΕΚ Α’ 210, 5-11-2016)  πολλοί στοιχημάτιζαν ότι ο Σκουρλέτης δεν θα έμπαινε καν στην κυβέρνηση, όμως αυτός όχι μόνο μπήκε, αλλά αναβαθμίστηκε κιόλας, παίρνοντας ένα από τα κορυφαία υπουργεία και τώρα επιπλέον αρμοδιότητες (του υπουργού Προστασίας του Πολίτη), μετά από την καταστροφική πυρκαγιά του Ιουλίου.

Η πολιτική του καριέρα παραμένει ανοδική, παρά τη δυσαρέσκεια που υπάρχει κατά καιρούς για εκείνον στο Μαξίμου και την κακή σχέση του με τους Δημάρχους και τους αιρετούς – πλην ελαχίστων περιπτώσεων (χαρακτηριστικές ήταν οι αντιδράσεις (Η ΚΕΔΕ επιστρέφει ως «απαράδεκτο», το νομοσχέδιο Σκουρλέτη | Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας ) των δημάρχων κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για τον Κλεισθένη).

Στο Μαξίμου πολλοί θεωρούν την συμπεριφορά του πιεστική (όταν ασκεί κριτική για τις ιδιωτικοποιήσεις) και του έχουν προσάψει ότι τάζει διορισμούς, μονιμοποιήσεις (π.χ. συμβασιούχοι στην καθαριότητα) που δεν έχουν την δυνατότητα να κάνουν, λόγω επιτροπείας.

Πριν τον ΣΥΡΙΖΑ

Ο Πάνος Σκουρλέτης δεν είναι ο μόνος, αλλά είναι ένας από τους υπουργούς που, πριν τους ανατεθεί να διοικήσουν, δεν είχαν να επιδείξουν κάποια ιδιαίτερη επιτυχία στην επαγγελματική τους ζωή. Για την ακρίβεια, έχει εργαστεί για μικρό διάστημα σε οικογενειακές επιχειρήσεις (καφέ και ινστιτούτα ομορφιάς), οι οποίες ατύχησαν και στη συνέχεια έγινε επαγγελματικό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, μέχρι που ανέλαβε καθήκοντα υπουργού.

Η μητέρα του προέρχεται από την εφοπλιστική οικογένεια Λαιμού και ο ίδιος ήταν πάντα οικονομικά ευκατάστατος. Πριν γίνει υπουργός έπαιρνε τον μισθό του επαγγελματικού στελέχους από την Κουμουνδούρου. Σύμφωνα με το Πόθεν Έσχες του, μένει στα βόρεια προάστια σε ένα σπίτι 285 τετραγωνικών (διαθέτει άλλο ένα ακίνητο στην ίδια περιοχή, καθώς κι ένα ακίνητο οκτώ στρεμμάτων στην Πάρο) ενώ διαθέτει και σημαντικές τραπεζικές καταθέσεις. Παρά τις θέσεις του υπέρ της δημόσιας παιδείας, για τα παιδιά του δεν επέλεξε ένα δημόσιο σχολείο, αλλά το Αρσάκειο.

Ο Πάνος Σκουρλέτης προσπαθεί να μην επιδεικνύει την οικονομική του άνεση και είναι χαρακτηριστικό ότι τις πρώτες μέρες που έγινε υπουργός, πήγαινε στο υπουργείο με ένα παλιό φθηνό αυτοκίνητο. (Ο Πάνος Σκουρλέτης φτάνει στο υπουργείο οδηγώντας μόνος ένα φθηνό αυτοκίνητο [βίντεο] Πηγή: Ο Πάνος Σκουρλέτης φτάνει στο υπουργείο οδηγώντας μόνος ένα φθηνό αυτοκίνητο | iefimerida.gr )

Πολιτικά προέρχεται από τον Ρήγα Φεραίο και το ΚΚΕ εσωτερικού και οι πολιτικοί του σύμμαχοι στον ΣΥΡΙΖΑ είναι οι Αλέκος Φλαμπουράρης και Νίκος Βούτσης, ενώ καλές σχέσεις έχει και με τους Νίκο Φίλη και Ευκλείδη Τσακαλώτο. Με τον Νίκο Παππά είχε πάντα σχέση αντιπαλότητας, αλλά αυτός είναι ένας λόγος που διατηρεί τις μετοχές του ανεβασμένες σε ένα μεγάλο τμήμα του κόμματος.

Οι σχέσεις μέσα στο κόμμα

Στο μόνο πόστο που θεωρήθηκε στην Κουμουνδούρου ότι τα πήγε καλά – παρά τον δύσκολο χαρακτήρα του – ήταν σε αυτό του εκπροσώπου τύπου, στο οποίο αντικατέστησε τον Ανδρέα Καρίτζη, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στην αντιπολίτευση.

Όλοι επισημαίνουν ότι έχει πολύ καλές προσβάσεις στα ΜΜΕ, λόγω των σχέσεων που είχε δημιουργήσει όταν ήταν εκπρόσωπος του κόμματος. Οι σχέσεις του Πάνου Σκουρλέτη με τα ΜΜΕ αποτελούν συχνά αντικείμενο συζητήσεων στο κόμμα, καθώς σχολιάζεται ότι «δεν τον χτυπάνε» και απορούν που «μένει ανέγγιχτος». Κάποιοι αναφέρουν ότι ένας από τους λόγους που ήταν έκπληξη ότι έγινε υπουργός και παραμένει, είναι και η πολύ σκληρή κριτική που εμφανιζόταν να κάνει στην τρόικα και τους δανειστές.

 

σκουρ2

 

Οσοι τον ξέρουν καλά και ήταν φίλοι του από την δεκαετία του ’90 στον Συνασπισμό, τότε που ανήκε στην ομάδα των τεσσάρων (Βούτσης, Φλαμπουράρης, Φίλης, Σκουρλέτης), μιλούν για «φαινόμενο Σκουρλέτη».

«Ο Πάνος είναι πάντα εντός, εκτός κι επί τα αυτά» αναφέρει ένας από τους παλιούς του φίλους, προσπαθώντας να εξηγήσει πώς γίνεται ένα στέλεχος που εμφανίζεται να διαφωνεί με κεντρικές επιλογές του Αλέξη Τσίπρα, να παραμένει υπουργός σε ένα πρώτης γραμμής υπουργείο. «Είχε πάντα το στυλ του εισαγγελέα στις κομματικές διαδικασίες και προσπαθούσε να εμφανίζεται ως η συνείδηση του κόμματος».

Θέλει να διατηρεί προφίλ ριζοσπάστη και ασυμβίβαστου, αλλά σύμφωνα με όσα λένε για αυτόν στο κόμμα, τον έχει συναρπάσει κι εκείνον η εξουσία. «Ενώ φαίνεται ότι συγκρούεται, θέλει να είναι πάντα στην διαχείριση. Στις δημόσιες εμφανίσεις του είναι πάντα επιθετικός και συγκρουσιακός, χωρίς όμως να γίνεται Πολάκης».

ΣΚΟΥΡΛΜΑΝΤΙΛΑ

 

Αρκετοί υποστηρίζουν ότι οι «πλάτες των παππούδων» που έχει παίζουν ρόλο τόσο στο κόμμα, όσο και έξω από αυτό και αναφέρουν χαρακτηριστικά τις σχέσεις του Αλέκου Φλαμπουράρη με τον επιχειρηματικό κόσμο.

Το διάστημα που είναι υπουργός Εσωτερικών έχει καταφέρει όχι μόνο να αποκτήσει κακές σχέσεις με πολλούς δημάρχους, αλλά και να μαλώσει σχεδόν με όλους τους δημάρχους του ΣΥΡΙΖΑ στο λεκανοπέδιο. Η αιτία, σύμφωνα με κάποιους από τους αιρετούς του ΣΥΡΙΖΑ, είναι πως «δεν συνεννοείται και είναι επιθετικός».

Με την Ρένα Δούρου στον ΣΥΡΙΖΑ λένε ότι δεν είχαν ποτέ καλές σχέσεις, αλλά «δεν μπλέκονται ο ένας στις δουλειές του άλλου». Η κόντρα του με τον Νίκο Παππά τον βοηθάει να φαίνεται ως η «αριστερή ψυχή του κόμματος». Ο Πάνος Σκουρλέτης έχει καταφέρει να φέρεται ως ο φυσικός ηγέτης της περίφημης «ομάδας των 53», παρότι δεν ανήκε ποτέ σε αυτήν, απλώς διατηρούσε και διατηρεί συμμαχικές σχέσεις. Κάπως έτσι τον βλέπει και ο Αλέξης Τσίπρας, ως τον κύριο εκφραστή της «αριστερής πτέρυγας» και αυτό αποτελεί οπωσδήποτε επιτυχία του Σκουρλέτη, γιατί κάνει τον πρωθυπουργό – στην προσπάθεια του να διατηρεί τις ισορροπίες – να τον θέλει μέσα στην κυβέρνηση του.

Το έργο του Σκουρλέτη στα τρία υπουργεία

Στο υπουργείο Εργασίας το έργο του πέρασε απαρατήρητο, καθώς δεν ψηφίστηκε ούτε ένα δικό του νομοσχέδιο. Όσες νομοθετικές ρυθμίσεις ήρθαν προς ψήφιση στην Βουλή από το υπουργείο Εργασίας, ήταν του Δ. Στρατούλη και της Θ. Φωτίου. Ο ίδιος, αν και είχε καταρτισμένους συνεργάτες (τους εργατολόγους Γιάννη Κουζή και Απόστολο Καψάλη) δεν κατάφερε να κάνει τίποτα.

Όταν έγινε υπουργός Εργασίας, μιλώντας στον ΑΝΤ1 είχε δηλώσει (Τι σηματοδοτεί η επιλογή Σκουρλέτη στο υπουργείο Εργασίας| euro2day.gr ) ότι μέσα στα πρώτα νομοσχέδια που θα έφερνε, θα ήταν αυτά που σχετίζονται με την προστασία από τις ομαδικές απολύσεις και την επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ. Νομοσχέδια που έκτοτε εξήγγειλε κάθε μήνα, αλλά τελικά δεν έφερε ποτέ. Προς το τέλος Απριλίου 2015 κατέθεσε στη Βουλή νομοσχέδιο με τίτλο «Επαναφορά κατώτερου μισθού, επαναφορά 13ης και 14ης σύνταξης, 13ου και 14ου μισθού. Ρυθμίσεις για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και κατάργηση αντεργατικών διατάξεων» Το σχετικό νομοσχέδιο (|parliament.gr, )  το οποίο δεν ψηφίστηκε ποτέ.

Το μοναδικό νομοσχέδιο που ψηφίστηκε κατατέθηκε στο τέλος Ιουνίου 2015. Ήταν τα «Μέτρα για την ανακούφιση των Ατόμων με Αναπηρία (ΑμεΑ), την απλοποίηση της λειτουργίας των Κέντρων Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕ.Π.Α.), καταπολέμηση της εισφοροδιαφυγής και συναφή ασφαλιστικά ζητήματα και άλλες διατάξεις»Το σχετικό νομοσχέδιο | parliament.gr με πρωτοβουλία του Δημήτρη Στρατούλη. Τελικώς η θητεία του Π. Σκουρλέτη στο υπουργείο Εργασίας ήταν σύντομη (26 Ιανουαρίου 2015 μέχρι 17 Ιουλίου 2015) αφού ο πρωθυπουργός δεν την ανανέωσε μετά την επανεκλογή της κυβέρνησής του τον Σεπτέμβριο του 2015.

Στο υπουργείο Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας ο Πάνος Σκουρλέτης άφησε αντιφατικές εντυπώσεις. Από τη μία φώναζε περισσότερο από κάθε άλλο κυβερνητικό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ ενάντια στην πολιτική των δανειστών και στην ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ – και γενικά ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, που ήταν ο λόγος για τον οποίον είχε επιτεθεί στον Στέργιο Πιτσιόρλα, όταν ο τελευταίος ήταν στο ΤΑΙΠΕΔ. Παρά την επίθεση που δέχτηκε ο Πιτσιόρλας στη συνέχεια έγινε μέλος της κυβέρνησης, στο υπουργείο Οικονομίας. Κάτι άλλο που του καταλογίζουν οι εργαζόμενοι στην ΔΕΗ είναι ότι επί των ημερών του στο υπουργείο, «η Αλουμίνιο της Ελλάδας του ομίλου Μυτιληναίου, –Η ιστοσελίδα του ομίλου Μυτιληναίος| mytilineos.gr – βρέθηκε να παίρνει το ρεύμα σε τιμές κάτω του κόστους, δηλαδή φθηνότερα από όσο κοστίζει στην ΔΕΗ».

Επίσης του προσάπτουν ότι δεν λειτούργησαν οι πρωτοβουλίες του σε άλλες περιπτώσεις, όπως με τα περίφημα ΝΟΜΕ –Οι δημοπρασίες ενέργειας, οι δανειστές και ο λιγνίτης-  («δημοπρασίες» ηλεκτρικού ρεύματος, με βάση το γαλλικό μοντέλο Nouvelle Organisation du Marché de l’Electricité, μέσω των οποίων επιβλήθηκε στη ΔΕΗ να πουλάει φθηνά ηλεκτρικό ρεύμα που προέρχεται από τη λιγνιτική και υδροηλεκτρική παραγωγή της, με στόχο την ανακατανομή μεριδίων στη λιανική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και τη σταδιακή μείωση των μεριδίων της ΔΕΗ κάτω του 50% μέχρι το έτος 2020).

 

Ο Σκουρλέτης χρησιμοποίησε το εργαλείο των ΝΟΜΕ για το άνοιγμα της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, αλλά η τιμή εκκίνησης των δημοπρασιών ορίστηκε στα 37,37 ευρώ ανά μεγαβατώρα (MWh) – όταν το κόστος παραγωγής για την ΔΕΗ είναι στα 52 ευρώ, σύμφωνα με συνδικαλιστές της ΔΕΗ – δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στους ιδιώτες να κερδοσκοπούν σε βάρος της ΔΕΗ και κάνοντας αυτά που κατήγγειλε. Οι ιδιώτες πάντως ισχυρίζονται ότι το κόστος των 52 ευρώ είναι φουσκωμένο, ενώ στην πραγματικότητα είναι χαμηλότερο.

Έχει σημασία να αναφερθεί ότι ακόμα και η διοίκηση της ΔΕΗ αναγκάστηκε (προκειμένου να προφυλαχθεί και νομικά, καθώς δεν διαθέτει ασυλία) να προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατά της απόφασης Σκουρλέτη με την οποία ορίστηκε η τιμή εκκίνησης των δημοπρασιών. Η διοίκηση της ΔΕΗ δεν έκρυψε ότι οι δημοπρασίες ηλεκτρικής ενέργειας ΝΟΜΕ, όπως αυτές διαμορφώθηκαν με τις αποφάσεις Σκουρλέτη, έπλητταν ευθέως την εταιρεία και απειλούσαν τη βιωσιμότητά της. Ανέφερε μάλιστα και στοιχεία, υποστηρίζοντας ότι οι απώλειες από την απόφαση Σκουρλέτη ήταν πάνω από 80 εκατομμύρια ευρώ.

«Μεγαλύτερος εξυπηρετητής των ιδιωτικών συμφερόντων δεν έχει περάσει από το υπουργείο» λένε γι’ αυτόν συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ. «Είναι όμως πανέξυπνος, καθώς εμφανίζεται να καταγγέλλει τους πάντες και τα πάντα, την ώρα που αθόρυβα βάζει την υπογραφή του σε συμφωνίες που μόνο αντισυστημικό πολιτικό δεν δείχνουν».

Ο Πάνος Σκουρλέτης εκτός από τον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό για την τύχη της ΔΕΗ παρενέβη και στη λειτουργία της επιχείρησης, κάτι που δεν είναι στις αρμοδιότητες του υπουργού. Θέλησε να ασκήσει κοινωνική πολιτική, αλλά μέσω της επιχείρησης και όχι μέσω του κράτους, καθιερώνοντας μακροχρόνιες ρυθμίσεις αποπληρωμής απλήρωτων λογαριασμών. Ο τελικός απολογισμός ήταν η ΔΕΗ να φεσωθεί αρκετά δισεκατομμύρια τη περίοδο 2015-2016, όπως καταγράφεται στο στρατηγικό σχέδιο (Στρατηγικό Σχέδιο Ελληνικής Εταιρείας Συμμετοχών και Περιουσίας Α.Ε. Ιανουάριος 2018 )της Ελληνικής Εταιρείας Συμμετοχών και Περιουσίας (Ε.Ε.Σ.Υ.Π). Σύμφωνα με τη σχετική αναφορά, ενδεικτικό είναι ότι παρά το γεγονός ότι το 2015 η ΔΕΗ έλαβε διπλάσιες προβλέψεις για επισφάλειες, το επόμενο έτος του 2016 έλαβε επιπλέον προβλέψεις, γεγονός που αποτυπώνει την ασταμάτητη ροή απλήρωτων λογαριασμών. Πού κατέληξε αυτή η ιστορία; Στο να προσλάβει η ΔΕΗ (ΔΕΗ: Και επισήμως στη Qualco η διαχείριση ληξιπρόθεσμων οφειλών πελατών| capital.gr ) την εταιρεία Qualco προς τα τέλη του 2017, δηλαδή εξειδικευμένη εταιρεία, για να εισπράξει τις απλήρωτες οφειλές που κορυφώθηκαν την περίοδο 2015-2016.

 

Ένα γεγονός που έγινε επί των ημερών του και αρχικά πέρασε απαρατήρητο αλλά στη συνέχεια είχε αρνητικές επιπτώσεις, τόσο οικονομικές όσο και πολιτικές, ήταν ο διορισμός  (Μένει ο Σπανούδης στη ΔΕΠΑ, Διευθύνων Σύμβουλος ο Θόδωρος Κιτσάκος | EnergyPress ) του Θεόδωρου Κιτσάκου, πρώην επιτελικού στελέχους των επιχειρήσεων του επιχειρηματία Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, στη θέση του διευθύνοντος συμβούλου της ΔΕΠΑ (Η ιστοσελίδα της επιχείρισης| depa.gr)  (Δημόσια Επιχείριση Αερίου). Αυτό έγινε τον Δεκέμβριο του 2015. Η ΔΕΠΑ ήταν προμηθευτής της εταιρείας ELFEΕλληνικά Λιπάσματα και Χημικά ELFE, που ήταν ελεγχόμενη από υπεράκτιες εταιρείες συμφερόντων της οικογένειας Λαυρεντιάδη και στην οποία είχε εργαστεί και ο Κιτσάκος πριν πάρει μεταγραφή στην ΔΕΠΑ. Η διοίκηση Κιτσάκου δεν έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι της για να διεκδικήσει χρέη εκατομμυρίων που είχε η ELFE προς την ΔΕΠΑ, όπως είχαν καταγγείλει η Πανελλήνια Οργάνωση Ενέργειας και η Ομοσπονδία Χημικής Βιομηχανίας Ελλάδος.

Το θέμα βγήκε στη δημοσιότητα αλλά ο Σκουρλέτης ως πολιτικά υπεύθυνος δεν έκανε κάποια κίνηση αντικατάστασης της διοίκησης. Αυτό έγινε αργότερα, όταν υπουργός Ενέργειας ανέλαβε ο Γ. Σταθάκης και φυσικά το πρόβλημα δεν μπορούσαν να το κρύβουν κάτω από το χαλί. Ο Κιτσάκος οδηγήθηκε σε παραίτηση (Γιατί ο Σταθάκης καρατόμησε την διοίκηση της ΔΕΠΑ | Liberal ) για να αναλάβει νέα διοίκηση στη ΔΕΠΑ με πρόεδρο τον Βελισσάριο Δότση. Ο τελευταίος κατέθεσε μήνυση (Μήνυση κατά Λαυρεντιάδη για τα χρέη της ELFE από τη νέα διοίκηση της ΔΕΠΑ| energypress.gr ) στην Εισαγγελέα Διαφθοράς Ελένη Τουλουπάκη για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, απάτη και ξέπλυμα βρώμικου χρήματος σε βάρος του Λαυρέντη Λαυρεντιάδη και άλλων 11 προσώπων.

Mία υπόθεση με την οποία ασχολήθηκε ο Πάνος Σκουρλέτης, επιχειρώντας να τονώσει το αριστερό του προφίλ εμφανιζόμενος εναντίον της, ήταν αυτή της επένδυσης της «Ελληνικός Χρυσός» (Μέσα στην επένδυση του χρυσού στη Χαλκιδική ) στην Χαλκιδική. Η εταιρεία προσέφυγε στην διαιτησία και κέρδισε. Βέβαια, και σε αυτή την περίπτωση ο υπουργός είχε αλλάξει. Ο Σκουρλέτης «έπαιξε καθυστέρηση» αφήνοντας να διαχειριστεί την υπόθεση ο επόμενος.

Πριν από λίγες μέρες συναντήθηκε με τον Aμερικανό πρέσβη, Τζέφρι Πάιατ, αλλά στο λακωνικό δελτίο τύπουΤο δελτίο τύπου της 17/8/2018 που εξέδωσε απέφυγε να αναφερθεί στον λόγο της συνάντησης και στα θέματα που συζητήθηκαν. Ο Πάνος Σκουρλέτης είχε συναντηθεί και με τον προηγούμενο πρέσβη των ΗΠΑ, ως υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, όταν εκείνος ενδιαφερόταν να προωθήσει την υπόθεση του TAP, πράγμα για το οποίο όντως μερίμνησε. Στην πρόσφατη συνάντηση δεν δόθηκε καμία πληροφορία για το τι συζητήθηκε, αλλά είναι γνωστό το ενδιαφέρον της πρεσβείας για θέματα δημόσιας τάξης και τρομοκρατίας, τα οποία είναι στην αρμοδιότητα του υπουργού.

Ο Πάνος Σκουρλέτης θεωρείται από τα πρόσωπα που φιλοδοξούν να παίξουν ρόλο στη μετά Τσίπρα εποχή (αν υπάρξει), όπως και η Ρένα Δούρου – και οι δύο τους απόντες στην καταστροφική πυρκαγιά. Ο ίδιος πάντως αναμένεται να το επιδιώξει , αξιοποιώντας το προνόμιο να διαθέτει κοινούς πολιτικούς μέντορες (Φλαμπουράρη-Βούτση)  με τον Αλέξη Τσίπρα.

https://insidestory.gr/article/panos-skoyrletis?token=M45902C5H2

 

 

Η “έξοδος” από τα μνημόνια και η πραγματικότητα

Ο Αλέξης Τσίπρας ολοκλήρωσε τη δουλειά που δεν μπορούσαν οι προηγούμενοι, φορτώνοντας στη χώρα και τους πολίτες της άλλο ένα μνημόνιο με επιπλέον μέτρα. Αυτή είναι η πραγματικότητα.

εξοδος

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ 21.8.2018 www.lifo.gr

Ο Αλέξης Τσίπρας και το κόμμα του ολοκλήρωσαν -με μία αμήχανη φιέστα στην Ιθάκη- την πορεία της συνθηκολόγησης, όπως την ξεκίνησαν την επομένη του δημοψηφίσματος: οργουελικά, δίνοντας τη δική τους ερμηνεία στα γεγονότα, με την οποία επιθυμούν να αντικαταστήσουν την πραγματικότητα.

Έτσι μιλούν για “έξοδο από τα μνημόνια”, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για την ολοκλήρωσή τους. Αν είχαν στα αλήθεια τελειώσει τα μνημόνια, θα έπρεπε να είχαν καταργήσει τα εκατοντάδες μέτρα των μνημονίων με τους νόμους που τα συνοδεύουν, αλλά δεν κατάργησαν (και δεν σκοπεύουν) ούτε ένα.   Ο Αλέξης Τσίπρας ολοκλήρωσε τη δουλειά που δεν μπορούσαν οι προηγούμενοι, φορτώνοντας στη χώρα και τους πολίτες της άλλο ένα μνημόνιο με επιπλέον μέτρα. Αυτή είναι η πραγματικότητα.

Όλα αυτά τα χρόνια είναι γεγονός ότι η οικονομία σταθεροποιήθηκε, αλλά αυτό συνέβη μαζί με την πρωτοφανή για συνθήκες ειρήνης φτωχοποίηση της χώρας, με την επιβολή εργασιακής ζούγκλας, με δραματικές περικοπές στην υγεία και την παιδεία, υποθηκεύοντας τη δημόσια περιουσία, καθώς και με την αβάσταχτη για τα μεσαία και χαμηλά κοινωνικά στρώματα φορολογία.

 

Για ποιον λόγο πανηγυρίζει λοιπόν η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου; Το δημόσιο χρέος αυξήθηκε. Ο ήδη προβληματικός παραγωγικός ιστός της χώρας καταστράφηκε περαιτέρω χωρίς να βάλουν καμία βάση για την περίφημη “παραγωγική ανασυγκρότηση” και την “ανάπτυξη” της οικονομίας, που χρησιμοποιούνται μόνο για να γεμίζουν τις ομιλίες των πολιτικών, χωρίς να έχουν κανένα περιεχόμενο. Η ανεργία παραμένει τεράστια και εκατοντάδες χιλιάδες εκπαιδευμένοι Έλληνες σε παραγωγική ηλικία έχουν μεταναστεύσει (με τη μετανάστευση του πιο παραγωγικού πληθυσμού της χώρας να συνεχίζεται). Οι μισθοί πλέον -ειδικά για τους νέους- δεν αρκούν για μία αξιοπρεπή επιβίωση. Η γεμάτη προβλήματα δομή της ελληνικής οικονομίας δεν άλλαξε. Το δημόσιο δεν μεταρρυθμίστηκε. Η παραγωγικότητα μειώθηκε, η ανταγωνιστικότητα σταμάτησε να βελτιώνεται και οι τράπεζες παραμένουν ζόμπι.

Ο Αλέξης Τσίπρας ωστόσο, παρά την κατάσταση της χώρας, αισθάνεται δικαιωμένος, καθώς διέψευσε τη βασική προσδοκία της αντιπολίτευσης: να αποτελέσει μία σύντομη παρένθεση στην εξουσία. Η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου αποδείχθηκε η πιο μακρόχρονη μνημονιακή κυβέρνηση. Και κυρίως αποδείχθηκε ότι δεν ήταν ούτε παρένθεση, αλλά ούτε αριστερή.

Ο Αλέξης Τσίπρας, αφού ξεπέρασε γρήγορα τους φόβους του για τις συνέπειες που μπορεί να είχε στην πολιτική του καριέρα η αντιστροφή του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος, πείστηκε ότι ο μόνος τρόπος πολιτικής επιβίωσης ήταν να συνταχθεί με τους δανειστές, ώστε να τον στηρίξουν. Από το 2016, στην πληροφόρηση που έδιναν σε επενδυτές, έλεγαν ότι θα έκαναν ό,τι τους ζητούσαν οι δανειστές και στο εσωτερικό -εξπερτ στην επικοινωνία όπως θεωρούσαν και θεωρούν ότι είναι- θα παρουσίαζαν την κατάσταση,  όπως την ήθελε ο ελληνικός λαός να είναι. Αυτές είναι και οι διαβεβαιώσεις που έδιναν στο Βερολίνο.

 

Η Ν.Δ, που αδυνατούσε πάντα να διαβάσει σωστά τον ΣΥΡΙΖΑ, ήταν βέβαιη ότι θα τα σπάσει με τους δανειστές και απλώς περίμενε να συμβεί αυτό που τελικά ποτέ δεν συνέβη. Αντιθέτως, η Ανγκελα Μέρκελ ήταν πολύ πιο ικανοποιημένη από τον Αλέξη Τσίπρα από ότι με τους προηγούμενους πρωθυπουργούς, κάτι για το οποίο και ο ίδιος επαίρονταν.

Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε πάλι, μπορεί να μην τους συμπάθησε ποτέ, αλλά καθώς πρόκειται για έναν κυνικό (ή ρεαλιστή) πολιτικό που τον ενδιαφέρει το αποτέλεσμα, ήταν κι αυτός εξίσου ικανοποιημένος γιατί “έκαναν τη δουλειά”.  Απόδειξη, το πόσο γρήγορα έκλειναν από ένα σημείο και μετά οι αξιολογήσεις, χωρίς οι υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ να πτοούνται ακόμα και στα πιο δύσκολα (π.χ το υπερταμείο-που δεν πέρασε ούτε ο Σαμαράς).

 

Η κυβέρνηση Τσίπρα δεν παρήγαγε πολιτική σε κανένα κεντρικό θέμα. Ακολουθούσε τις οδηγίες των δανειστών και ασχολούνταν μόνο με την επικοινωνία στο εσωτερικό.   Η επικοινωνιακή πολιτική ήταν και είναι το καθημερινό αντικείμενο απασχόλησης στο Μέγαρο Μαξίμου. Ο στρατηγικός τους στόχος εδώ και τρία χρόνια ήταν η ολοκλήρωση του μνημονίου, για να σπινάρουν το :”Αυτοί σας έβαλαν στα μνημόνια, εμείς σας βγάλαμε”.

 

Η πρόσφατη καταστροφική φωτιά και η αντιμετώπιση της από τον κρατικό μηχανισμό χάλασε τα σχέδια για τους κυβερνητικούς  πανηγυρισμούς και αποκάλυψε την ανεπάρκεια της κυβέρνησης (και) στη διαχείριση του κρατικού μηχανισμού.

Τελικά ο Αλέξης Τσίπρας περιορίστηκε να αντιγράψει την επικοινωνιακή συνταγή του Γιώργου Παπανδρέου, που πριν από δέκα χρόνια επέλεξε ένα νησί με συμβολισμό, το ακριτικό Καστελόριζο,  για να κάνει το διάγγελμα που μας έβαζε στα μνημόνια- πάλι σε πανηγυρικούς τόνους, αφού ήταν υποτίθεται πρόγραμμα διάσωσης.

Το διάγγελμα ήταν μαγνητοσκοπημένο. Ο έλεγχος των ανδρών της πρωθυπουργικής ασφάλειας, παραπάνω από αυστηρός για όσους ήθελαν να πλησιάσουν κοντά στο σημείο που ήταν ο πρωθυπουργός. Μερικές δεκάδες να τον επευφημούν και μερικές δεκάδες (που δεν τους άφησαν να προσεγγίσουν) να τον γιουχάρουν.

ΙΘΑΚΗτσίπρας

Αυτή ήταν τελικά η γιορτή της “εξόδου”. Ενα μαγνητοσκοπημένο διάγγελμα από τον πρωθυπουργό -φρουρούμενο σαν αστακό-  το οποίο θα ξεχαστεί σαν να μην συνέβη ποτέ, αφού δεν είχε κανένα πολιτικό περιεχόμενο.

https://www.lifo.gr/articles/opinions/204882/i-eksodos-apo-ta-mnimonia-kai-i-pragmatikotita

 

 

Η επικοινωνία της κυβέρνησης που της γύρισε μπούμερανγκ

Στο Μαξίμου έκαναν το λάθος να αντιμετωπίσουν με όρους επικοινωνίας τη μεγάλη καταστροφή που προκλήθηκε από την πυρκαγιά, αντί να σπεύσουν να διορθώσουν ό,τι διορθωνόταν και να σώσουν ό,τι μπορούσε να σωθεί

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ 2.8.2018  www.lifo.gr

κυβέρνηση

Συνηθισμένοι να διαχειρίζονται τα πάντα επικοινωνιακά στο Μαξίμου, έκαναν το λάθος να αντιμετωπίσουν με όρους επικοινωνίας και τη μεγάλη καταστροφή που προκλήθηκε από την πυρκαγιά της 23ης Ιουλίου με τους δεκάδες νεκρούς. Ενώ ήταν προφανές από την αρχή ότι υποτίμησαν τον κίνδυνο και στην συνέχεια υπήρξε μία εντυπωσιακή έλλειψη συντονισμού και ετοιμότητας, αντί να σπεύσουν να διορθώσουν ότι διορθωνόταν και να σώσουν ότι μπορούσε να σωθεί, η αγωνία τους ήταν να μην φανεί στους πολίτες η αδυναμία της κυβέρνησης.

 

Αρχικά συγκάλεσαν μία σύσκεψη το βράδυ της Δευτέρας για να φανεί ότι ο πρωθυπουργός έχει τα πάντα υπό έλεγχο, αλλά τα γεγονότα των επόμενων ημερών, αποκάλυψαν ότι στην σύσκεψη εκείνη δεν είχαν ιδέα για την κόλαση στην οποία είχε μετατραπεί το Μάτι, ούτε για τους δεκάδες ανθρώπους που είχαν απανθρακωθεί και όσους περίμεναν για ώρες εξαντλημένοι μέσα στην θάλασσα για να διασωθούν.

 

Στην συνέχεια,  ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Νίκος Τόσκας  -ο συνυπεύθυνος υπ.Εσωτερικών Πάνος Σκουρλέτης προσπαθούσε να μην μπαίνει  στο κάδρο- σε συνέντευξη που οργανώθηκε από το Μαξίμου και τον κυβερνητικό εκπρόσωπο , υποστήριξε ότι όλα τα έκαναν σωστά, επιρρίπτοντας στην ουσία την ευθύνη στα θύματα, στην αυθαίρετη δόμηση, στα καιρικά φαινόμενα κλπ. Αλλά καμία ευθύνη σε αυτούς που κυβερνούν και διαχειρίζονται τον κρατικό μηχανισμό- ο οποίος αποδείχθηκε  εξαιρετικά ανεπαρκής και απροετοίμαστος. Πως όμως είναι δυνατόν όταν έχεις τόσους νεκρούς, τέτοια καταστροφή και γνωρίζεις ότι δεν λειτούργησαν τα πάντα στην εντέλεια, να ισχυρίζεσαι ότι δεν ευθύνεσαι;

 

Επόμενη κίνηση ήταν η επίσης επικοινωνιακή ανάληψη της πολιτικής ευθύνης από τον πρωθυπουργό (που δεν συνοδεύτηκε από κάποια πράξη) για να κορυφωθεί με την σκηνοθετημένη επίσκεψη Τσίπρα μία εβδομάδα μετά, στον τόπο της καταστροφής, όταν εκεί δεν βρισκόταν κανένας. Χωρίς την παρουσία των ΜΜΕ, για να μην καταγράψουν τυχόν αντιδράσεις κατοίκων,  παρά μόνο με έναν δικό τους οπερατέρ που θα μόνταρε μετά σύμφωνα με τις οδηγίες τα πλάνα.

 

Η επικοινωνιακή διαχείριση μιας τόσο μεγάλης καταστροφής, αντί να κατευνάσει, αυτή την φορά προκάλεσε, αλλά το Μαξίμου δεν μπόρεσε να καταλάβει ότι δεν μπορεί να αντιμετωπίζει τα πάντα ως επικοινωνία.   

 

Ο Αλέξης Τσίπρας φημίζεται για τις ικανότητες του στην επικοινωνιακή πολιτική, η οποία θεωρείται και το μεγάλο του πλεονέκτημα. Έχει ποντάρει από την αρχή της πολιτικής του καριέρας σχεδόν τα πάντα σε αυτήν και είναι γεγονός ότι μέχρι πρόσφατα αυτό του έβγαινε. Από την υποψηφιότητα του στον Δήμο Αθηναίων το 2006,  μέχρι την εκλογική νίκη του 2015, αλλά και όλες τις πολιτικές αποφάσεις που πήρε αφού βρέθηκε στην εξουσία: το δημοψήφισμα, τη διαχείριση του αποτελέσματος του, τα κάπιταλ κοντρόλ, το τρίτο μνημόνιο, το προσφυγικό…

 

Ένα από τα ιστορικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που είναι και σήμερα κοντά του και κατέχει υψηλό αξίωμα, έλεγε κάποτε ότι διαφωνεί μαζί του σε ένα μόνο πράγμα: στην αναλογία πολιτικής και επικοινωνίας. “Εγώ πιστεύω ότι είναι 50-50, έλεγε, αλλά ο Αλέξης λέει  80 επικοινωνία και 20 πολιτική”.

Κύριο χαρακτηριστικό της τακτικής του όσο διάστημα είναι πρωθυπουργός, ήταν ότι άλλα έκανε κι άλλα επικοινωνούσε, καταφέρνοντας να πείθει τις κρίσιμες μάζες. Για περισσότερα από τρία χρόνια, κυβερνάει κάνοντας επικοινωνία και όχι έργο, χωρίς αυτό να του έχει δημιουργήσει μέχρι πρότινος κανένα πρόβλημα.

Κατάφερε να περάσει δύσκολες  αποφάσεις ή να καλύψει λάθη και παραλείψεις που είχαν κόστος για την χώρα, με ελάχιστο έως μηδαμινό προσωπικό κόστος για τον ίδιο. Αυτή είναι η μεγάλη προσωπική του επιτυχία,  η οποία τον έκανε να πιστεύει ότι αφού πέρασε τόσο δύσκολα πράγματα με επικοινωνιακά τρικ ( μνημονιακά μέτρα κ.α) μπορεί να περάσει τα πάντα με τον ίδιο τρόπο.

Και ήρθε το τραγικό συμβάν της φονικής πυρκαγιάς για να καταρρεύσουν όλα. Το μεγάλο λάθος, που κατά πολλούς άγγιξε την ύβρι, ήταν ότι η κυβέρνηση επιχείρησε να κάνει επικοινωνιακή διαχείριση ακομα και σε μια τέτοια μεγάλη τραγωδία. Αντί να κινητοποιήσει τον κρατικό μηχανισμό για να κάνει ότι μπορούσε και ότι ήταν υποχρεωμένοι να κανουν οι λειτουργοί του, χωρίς να χαθεί ούτε ένα λεπτό. Οι πολίτες είδαν τον πρωθυπουργό να εμφανίζεται την περασμένη Δευτέρα σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση, σχεδόν 5 ώρες μετά την ολοκλήρωση του καταστροφικού έργου της φωτιάς στο Μάτι- σε μία σύσκεψη που είχε σκοπό να καθησυχάσει την κοινή γνώμη ότι όλα είναι υπό έλεγχο.

Εκείνη την ώρα, όπως μάθαμε εκ των υστέρων, δεκάδες άνθρωποι είχαν καεί ζωντανοί και πολλοί άλλοι είχαν πνιγεί στην προσπάθεια τους να σωθούν από την φωτιά, ενώ εκατοντάδες περίμεναν με απόγνωση την πολιτεία να τους σώσει. Ο πρωθυπουργός όμως και οι αρμόδιοι έμοιαζαν να αγνοούν εντελώς την έκταση του δράματος. Για την ακρίβεια, έμοιαζαν εκτός τόπου και χρόνου. Και όταν πέντε ώρες μετά το “ολοκαύτωμα” αγνοείς το μέγεθος της καταστροφής,  είναι βέβαιο ότι αδυνατείς και να την αντιμετωπίσεις εγκαίρως και επιτυχώς.

 

Τα κυβερνητικά στελέχη εκείνη την βραδιά, επέμεναν να υποτιμούν την φωτιά και να σπινάρουν  ότι πρόκειται για υπερβολές των ΜΜΕ που θέλουν να πλήξουν την κυβέρνηση. Αντί να σπεύσουν να αντιληφθούν την έκταση της καταστροφής και να πράξουν τα δέοντα, όταν άρχισαν να υποψιάζονται ότι ίσως δεν ήταν υπερβολές του Σκάι όλα αυτά, έσπευσαν να σχεδιάσουν την επικοινωνιακή διαχείριση της καταστροφής. Ο πρωθυπουργός έπρεπε να επιστρέψει από την Βοσνία και να φανεί ότι συμμετέχει σε μία σύσκεψη για τις πυρκαγιές- που όπως φάνηκε αργότερας,  όταν αποκαλύφθηκαν τα πραγματικά και τραγικά συμβάντα- ήταν εκτός τόπου και χρόνου.

Η μεγάλη αποκάλυψη όμως,  ήταν ότι εκείνες τις κρίσιμες ώρες η κυβέρνηση όχι μόνο υποτίμησε την καταστροφή που συντελούνταν, αλλά και όταν την κατάλαβε, επιχείρησε να την διαχειριστεί επικοινωνιακά, όπως είχε κάνει τόσες φορές με τόσα άλλα θέματα και σχεδόν πάντα  με επιτυχία ως τώρα (μόνη εξαίρεση, πρόσφατα το σκοπιανό). Ισως από κεκτημένη ταχύτητα, ίσως λόγω της πεποίθησης ότι στην επικοινωνία θα κερδίζουν πάντα, ίσως επειδή είχαν δει αυτές τις τακτικές να πιανουν ακόμα κι εκεί που δεν το περίμεναν (π.χ η επιτυχής για το Μαξίμου επικοινωνιακή διαχείριση του δημοψηφίσματος και του τρίτου μνημονίου ξεπέρασε κάθε προσδοκία τους). Για όλους αυτούς τους λόγους και χωρίς δεύτερες σκέψεις, αποφάσισαν να διαχειριστούν και αυτή την κατάσταση επικοινωνιακά. Αρνήθηκαν τις ευθύνες για τις παραλείψεις τους, επιχείρησαν να ρίξουν τα λάθη  σε προηγούμενες κυβερνήσεις και το χειρότερο από όλα: έριξαν τις ευθύνες στα ίδια τα θύματα, την ώρα που έταζαν στους συγγενείς και στους επιζώντες διορισμούς στο δημόσιο, ελπίζοντας να γλιτώσουν την κατακραυγή.

 

Δεν έσκυψαν το κεφάλι, δεν επέδειξαν ευθιξία, δεν αναγνώρισαν τα λάθη τους, αλλά εμφανίστηκαν βέβαιοι ότι με επικοινωνιακά τρικ θα την γλιτώσουν και αυτή την φορά. Αυτό ήταν το μεγάλο λάθος και πολύ πιθανό και μοιραίο για τον Αλέξη Τσίπρα. Παγιδεύτηκε από τις προηγούμενες επιτυχείς εκβάσεις,  χωρίς να αντιλαμβάνεται ότι δεν μπορεί να κάνει επικοινωνιακή διαχείριση για τα πάντα.

https://www.lifo.gr/articles/opinions/202826/i-epikoinonia-tis-kyvernisis-poy-tis-gyrise-mpoymerangk#comment

 

Η επιδείνωση στις ελληνορωσικές σχέσεις και οι χειρισμοί της κυβέρνησης Τσίπρα

Η ελληνορωσική κρίση, ο ρόλος του Αμερικανού πρέσβη Τζέφρι Πάιατ και η διπλή στάση του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι σε ΗΠΑ και Ρωσία

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ 21.7.2018  www.lifo.gr

ΚοτζιάςΥΠΕΞ

“Ουδείς δικαιούται ή δύναται να παρεμβαίνει στις εσωτερικές υποθέσεις της Ελλάδας» ανέφερε στην απάντηση του προς την Ρωσία το υπουργείο Εξωτερικών και αυτή θα μπορούσε να είναι η δήλωση της εβδομάδας, αν όχι και της χρονιάς, καθώς προκάλεσε πλήθος σχολίων, κυρίως σκωπτικών.   Πολλοί αναρωτήθηκαν για την σκοπιμότητα της δήλωσης αυτής, καθώς είναι γνωστές οι εξαρτήσεις της χώρας, αλλά και της κυβέρνησης.   Ο ίδιος ο Νίκος Κοτζιάς, πριν γίνει υπουργός Εξωτερικών, μιλούσε για τις παρεμβάσεις των ξένων δυνάμεων στις εσωτερικές υποθέσεις της Ελλάδας (αυτές που σήμερα αρνείται ότι υπάρχουν, παρότι έχουν ενταθεί) και ειδικά για τον ρόλο της Γερμανίας και των ΗΠΑ που τότε ο ΣΥΡΙΖΑ κατήγγειλε.   Ο υπουργός Εξωτερικών υποστήριζε ότι η Γερμανία έχει αποκτήσει δικαιώματα επέμβασης (είναι χαρακτηριστικό και το πρόσφατο «πάγωμα» από το Βερολίνο της δόσης των 15 δισ. ευρώ, λόγω της απόφασης της ελληνικής κυβέρνησης να μην αυξήσει τον ΦΠΑ σε πέντε νησιά).

«Η επιτροπεία ασκείται από μερικές εκατοντάδες υπαλλήλων, τόσους, όσους είχε πριν ένα αιώνα η Γερμανία στις αποικίες της, όπως ήταν, επί παραδείγματι η Τανζανία» ανέφερε χαρακτηριστικά.   Ήταν ο υπουργός Εξωτερικών, επίσης, ο οποίος στα χρόνια του «αντιμνημονίου» είχε χαρακτηρίσει την Ελλάδα ως αποικία χρέους και έλεγε ότι η χώρα μας «είναι μια περιοχή στην οποία υλοποιούνται όλες οι μέθοδοι οικονομικής και πολιτικής εξάρτησης, που εφαρμόζονταν σε κράτη υποτελή στο παρελθόν, με πολλά κοινά σημεία με τις τότε ημιαποικίες και αποικίες».

Ο πρωθυπουργός -παρά την αντίθετη ρητορική που είχε πριν κυβερνήσει- σήμερα επαίρεται για τις σχέσεις που έχει με την καγκελάριο της Γερμανίας, ενώ γερμανικά ΜΜΕ τον ειρωνεύονται αποκαλώντας τον «poster boy» της Μέρκελ και παρουσιάζοντας τον ως πρόθυμο να τη διευκολύνει κάθε φορά.   Όσο για την Ρωσία, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι επιθυμεί να αυξήσει την επιρροή της στην Ελλάδα και ότι οι υπηρεσίες πληροφοριών της εκδηλώνουν «θερμό» ενδιαφέρον για κάποιες περιοχές, όπως η Θράκη. Το ίδιο ακριβώς, όμως, συμβαίνει και με τις υπηρεσίες χωρών με τις οποίες η Ελλάδα έχει πολλά ανοιχτά ζητήματα, όπως είναι η Τουρκία.   Γιατί λοιπόν τώρα αυτή η επιδείνωση των σχέσεων με τη Ρωσία; Επειδή, όπως η Ρωσία έχει εύλογο ενδιαφέρον να αυξήσει την επιρροή της στα Βαλκάνια, έτσι και οι ΗΠΑ έχουν εύλογο ενδιαφέρον να την περιορίσουν.

Η Ελλάδα, ως τώρα, ήταν μεν μέλος του ΝΑΤΟ, αλλά προσπαθούσε να διατηρεί ισορροπίες, καθώς και κάποια σχετική ουδετερότητα. Η κυβέρνηση Τσίπρα (παρότι το 2015 εξέταζε να ζητήσει και τη ρωσική βοήθεια) έχει προ πολλού εγκαταλείψει την στρατηγική αυτή και έχει αποφασίσει να προσδεθεί πλήρως στις ΗΠΑ.   Είναι εύκολο λοιπόν να καταλάβει κανείς για ποιο λόγο σημειώνεται αυτή η μεταστροφή της Ελλάδας, την περίοδο που οι ΗΠΑ προσπαθούν να πετάξουν έξω την Ρωσία από τα Βαλκάνια.   Και ειδικά όταν πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα αυτή την εποχή είναι ο πολύ έμπειρος περί των ρωσικών θεμάτων, Τζέφρυ Πάιατ, που είναι ένας υπερδραστήριος διπλωμάτης στον οποίο οι υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ στέκουν μπροστά του σχεδόν με δέος.

Η στενή σχέση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με την πρεσβεία των ΗΠΑ έχει φέρει σε δύσκολη θέση την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, η οποία βλέπει τους άλλοτε αντιαμερικανούς πολιτικούς της αντιπάλους να έχουν πλέον καλύτερες σχέσεις από εκείνους, καταλαμβάνοντας όλο και περισσότερο από τον δικό της πολιτικό ζωτικό χώρο.   Η αξιωματική αντιπολίτευση και τα υπόλοιπα κόμματα κατήγγειλαν την κυβέρνηση ότι δεν τους έχει δώσει κανένα στοιχείο σχετικά με τη δράση των ρώσων διπλωματών και ότι τους κρατά στο σκοτάδι.

Πολλοί άσκησαν κριτική αυτές τις μέρες στην κυβέρνηση Τσίπρα, ειδικά πρώην στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, υποστηρίζοντας ότι δεν μπορεί η κυβέρνηση να είναι τόσο αυστηρή με τους ρώσους διπλωμάτες και να παραβλέπει «τον ρόλο των Τούρκων στη Θράκη, του Αμερικανού πρεσβευτή στη Αθήνα και της Γερμανικής πρεσβείας στην οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας».   Στο Μέγαρο Μαξίμου πάντως ανησυχούν, καθώς γνώριζαν μεν ότι η ευθυγράμμισή τους με τις ΗΠΑ και ο χειρισμός των ελληνορωσικών σχέσεων των τελευταίων ημερών θα τις οδηγούσε σε κρίση, ήλπιζαν όμως αυτή να είναι παροδική και να μην οδηγήσει σε ρήξη.   Η κυβέρνηση Τσίπρα (και) στο θέμα των σχέσεων με τις ΗΠΑ και την Ρωσία ακολούθησε τη διπλή στάση που συνηθίζει.

 

Την πρώτη περίοδο διακυβέρνησης επιχειρούσε να προσεγγίσει στενότερα και τις δύο δυνάμεις. Από πολύ νωρίς ξεκαθάρισε ότι ήταν στρατηγική απόφαση η περαιτέρω πρόσδεση στο άρμα των ΗΠΑ, αλλά παρασκηνιακά επιχειρούσαν μέσα από διάφορα κανάλια να κρατάνε ζεστή και την σχέση με την Ρωσία.

Παρότι στην πράξη αυτό πολιτικά δεν είχε εφαρμογή, η Μόσχα ήταν κι αυτή ικανοποιημένη μέχρι πρότινος από τον Αλέξη Τσίπρα και δεν έδειχνε να έχει αντιληφθεί τι πραγματικά συνέβαινε.   Με την τελευταία πράξη όμως, η Μόσχα είναι πλέον οργισμένη με την Αθήνα, αν και για την ώρα δεν φαίνεται να επιθυμεί να τραβήξει την κατάσταση στα άκρα. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, οι Ρώσοι θεωρούν τον αμερικανό πρέσβη στην Αθήνα, Τζέφρι Πάιατ, ως τον ιθύνοντα νου για την συμπεριφορά αυτή της ελληνικής κυβέρνησης, κάτι που βέβαια για τον ίδιο τον αμερικανό διπλωμάτη δεν αποτελεί μομφή, αλλά επιτυχία.

Στον αμερικανό πρέσβη, λένε οι πληροφορίες, οφείλεται και η ρήξη στις σχέσεις της κυβέρνησης με τον Ιβάν Σαββίδη, ο οποίος μέσω διαρροών «φωτογραφήθηκε» ως ο επιχειρηματίας που βρίσκεται πίσω από απόπειρες τορπιλισμού της συμφωνίας των Πρεσπών, κάτι που ο ίδιος αρνείται κατηγορηματικά.   Η συνέχεια στο θέμα της εξέλιξης των ελληνορωσικών σχέσεων και της υπόθεσης Ιβάν Σαββίδη, αναμένεται με ενδιαφέρον.

https://www.lifo.gr/articles/opinions/201296/i-epideinosi-stis-ellinorosikes-sxeseis-kai-oi-xeirismoi-tis-kyvernisis-tsipra

Συνέντευξη του Καθηγητή Νίκου Κοτζιά στην εφημερίδα FREE SUNDAY

 

Η υποκρισία της Μέρκελ για τους πρόσφυγες και ο πρόθυμος Τσίπρας

Η Γερμανίδα καγκελάριος έχει καταφέρει, για την ώρα, να διαχειριστεί την κυβερνητική κρίση που ξέσπασε στη χώρα της για το προσφυγικό, μόνο που το κόστος αυτής της προσωρινής σωτηρίας της Μέρκελ αναμένεται να πληρώσει, σχεδόν αποκλειστικά, η Ελλάδα

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ 11.7.2018 www.lifo.gr

 

Στη Γερμανία η καγκελάριος Μέρκελ έχει καταφέρει, για την ώρα, να διαχειριστεί την κυβερνητική κρίση που ξέσπασε πριν από μέρες για το προσφυγικό.   Μόνο που το κόστος της προσωρινής σωτηρίας της Άνγκελα Μέρκελ αναμένεται να πληρώσει, σχεδόν αποκλειστικά, η Ελλάδα, που δέχεται να γίνει αποθήκη ψυχών, όσων προσφύγων δεν θέλει να κρατήσει η Γερμανία, χωρίς κανείς να ενδιαφέρεται επί της ουσίας για το δράμα των προσφύγων.   Η «λύση» που προτάθηκε είναι η δημιουργία «κέντρων τράνζιτ» στα γερμανοαυστριακά σύνορα, απ’ όπου οι αιτούντες άσυλο που δεν θέλει να κρατήσει η Γερμανία θα επαναπροωθούνται στις πρώτες χώρες υποδοχής. Κυρίως, δηλαδή, στην Ελλάδα.

Χώρα πρώτης υποδοχής προσφύγων στην Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί και η Ιταλία, αλλά η νέα ιταλική κυβέρνηση έχει εντελώς αντίθετη πολιτική στο προσφυγικό, τόσο από τη δική μας όσο και από την προηγούμενη κυβέρνηση Ρέντσι, και έχει διαμηνύσει στη Μέρκελ με κάθε τρόπο ότι δεν προσφέρεται να την «διευκολύνει».

 

Ο Γερμανός υπουργός Εσωτερικών, που έκανε και όλη τη φασαρία, παρότι αρχικά δήλωσε ότι βρέθηκε μια «σαφής συμφωνία για την αποτροπή της παράνομης μετανάστευσης» κι έδειξε αυτή να τον ικανοποιεί, λίγο μετά απειλούσε και πάλι με απώθηση προσφύγων, αν δεν επιτευχθούν οι διμερείς συμφωνίες που ανακοίνωσε η καγκελάριος.

Η υπουργός Άμυνας της γερμανικής κυβέρνησης, ωστόσο, με δηλώσεις της την περασμένη εβδομάδα διαβεβαίωνε ότι η συμφωνία επαναπροώθησης με την Ελλάδα είναι ζήτημα χρόνου και την προσδιόριζε μέχρι τα τέλη του Ιουλίου.

Η Γερμανία, βέβαια, επιχειρεί να χρυσώσει το χάπι, λέγοντας ότι θα πάρει κι αυτή πρόσφυγες από την Ελλάδα στο πλαίσιο της επανένωσης οικογενειών προσφύγων, αφήνοντας να εννοηθεί ότι θα είναι μια «ισότιμη ανταλλαγή».

Η αλήθεια είναι αρκετά διαφορετική και υπάρχει πολλή υποκρισία, κυρίως από την καγκελάριο Μέρκελ που επιχειρεί να εμφανίζεται περίπου ως «προστάτιδα των προσφύγων».   Η Άνγκελα Μέρκελ, μέχρι και το καλοκαίρι του 2015, είχε μια πολύ αυστηρή πολιτική στο προσφυγικο-μεταναστευτικό, η οποία ελάχιστα διέφερε (αν διέφερε) από αυτήν του επίσης δεξιού Αυστριακού καγκελάριου Σεμπάστιαν Κουρτς (με τον οποίο σήμερα υποτίθεται ότι είναι απέναντι στο θέμα αυτό).

Τον Ιούλιο του 2015, σε μια τηλεοπτική εκπομπή στην οποία είχε απέναντί της μαθητές γερμανικών σχολείων και ανάμεσά τους μια νεαρή μαθήτρια-Παλαιστίνια πρόσφυγα, είχε πει στο κορίτσι αυτό, κάνοντάς το να βάλει τα κλάματα, ότι η κυβέρνησή της δεν μπορεί να δίνει άδεια παραμονής σε όλους τους πρόσφυγες που έρχονται στη Γερμανία γιατί τότε θα αδειάσει όλη η Αφρική και η Ασία, ζητώντας το ίδιο, και ότι, τέλος πάντων, δεν χωράνε όλοι στη χώρα.

Η σκληρότητα της απάντησής της στη μικρούλα πρόσφυγα είχε προκαλέσει μεγάλο σάλο τότε (το βίντεο της εκπομπής κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο).   Σχεδόν ένα μήνα μετά, και κατόπιν απαίτησης του συνδέσμου Γερμανών βιομηχάνων, η Μέρκελ (που λίγο πριν η κυβέρνησή της ανεπισήμως κατηγορούσε την κυβέρνηση Τσίπρα ότι άνοιξε τα σύνορα), αποφάσισε να δεχτεί χιλιάδες πρόσφυγες, αφού υπήρχε απαίτηση εισροής νέου εργατικού δυναμικού για τις ανάγκες της οικονομίας της χώρας.

Κάπως έτσι, η Μέρκελ αποφάσισε να αλλάξει στάση για να την «πουλήσει» και διεθνώς, αρχίζοντας να παριστάνει την ανθρωπίστρια.   Είναι, επίσης, γνωστό ότι το δεξιό χριστιανοδημοκρατικό κόμμα της Μέρκελ ουδέποτε υπήρξε υπέρ της πολυ-πολιτισμικής κοινωνίας (που ορισμένοι εδώ νομίζουν ότι υπερασπίζεται) και αυτό υπάρχει καταγεγραμμένο και στα κείμενα του κόμματός της. Καλοδεχούμενοι είναι μόνο οι πρόσφυγες που ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της γερμανικής οικονομίας και μπορούν να ενσωματωθούν στη γερμανική κοινωνία ομαλά.

Το πρόβλημα για τη Μέρκελ ξεκίνησε όταν όλο αυτό δεν κατάφερε να το υλοποιήσει με τον γνωστό, άψογο, μεθοδικό, γερμανικό τρόπο. Δεν υπήρξε ο απαιτούμενος σχεδιασμός και πολλά πράγματα έγιναν εκ των υστέρων, με αποτέλεσμα η διαχείριση της μαζικής εισροής προσφύγων στη Γερμανία να έχει αρκετά προβλήματα.   Φυσικά, η κατάσταση εκεί είναι πολύ καλύτερη από την Ελλάδα, όπως και οι συνθήκες διαβίωσης των προσφύγων, αλλά τα κριτήρια και οι απαιτήσεις στη Γερμανία είναι επίσης διαφορετικά.

Μαζί με το εργατικό δυναμικό που η Γερμανία επιθυμούσε να ενσωματώσει και χρειαζόταν, στη χώρα έφτασαν και πολλοί πρόσφυγες και μετανάστες που δεν ταίριαζαν στο προφίλ αυτών που ήθελε η γερμανική κυβέρνηση. Όταν συνέβησαν και κάποια εγκλήματα, όπως ο βιασμός και η δολοφονία της Γερμανίδας φοιτήτριας από πρόσφυγα που είχε αποφυλακιστεί από την Ελλάδα, τα γερμανικά ΜΜΕ άρχισαν να αναδεικνύουν έντονα τα περιστατικά αυτά, προκαλώντας ακόμα μεγαλύτερη δυσφορία σε ένα τμήμα της γερμανικής κοινωνίας, που ήταν ήδη επιφυλακτικό.   Την τελευταία περίοδο, παρότι η εισροή μεταναστών και προσφύγων έχει μειωθεί πάρα πολύ στη Γερμανία, το θέμα αυτό εξακολουθεί να παίρνει μεγάλες διαστάσεις στα ΜΜΕ και καθώς το φθινόπωρο είναι οι (πολιτικά σημαντικές) εκλογές στη Βαυαρία, υπάρχει φόβος ότι το ξενοφοβικό AFD που κατεβαίνει για πρώτη φορά εκεί, μπορεί να το εκμεταλλευτεί και να τους καταφέρει βαρύ πλήγμα.

Αυτός είναι ο λόγος της κινητοποίησης των τελευταίων ημερών. Η Μέρκελ και οι κυβερνητικές δυνάμεις ‒ειδικά οι χριστιανοκοινωνιστές στη Βαυαρία που κινδυνεύουν άμεσα και πιέζουν‒ βλέπουν τις δημοσκοπήσεις και την καταγεγραμμένη λαϊκή δυσαρέσκεια και επείγονται να εμφανιστούν ότι παίρνουν μέτρα.

Από αυτήν τη δύσκολη κατάσταση προσφέρθηκε να τη βγάλει ο Αλέξης Τσίπρας, αποδεχόμενος να παίρνει πίσω τους πρόσφυγες που δεν θέλει η Γερμανία, θεωρώντας όμως και αυτός ότι έχει να κερδίσει και ότι η κατάσταση είναι win win.   Τι θεωρεί ότι έχει να κερδίσει ο Έλληνας πρωθυπουργός; Πρώτα απ’ όλα, και κυρίως, οικονομικά οφέλη. Η χρηματοδότηση θα αυξηθεί και τώρα πλέον θα δίνεται και απευθείας στην κυβέρνηση, κάτι που αρχικά δεν γινόταν, αφού τα χρήματα πήγαιναν σε μεγάλους διεθνείς οργανισμούς και ΜΚΟ.

Δυστυχώς, βέβαια, η αύξηση της εισροής χρημάτων για το προσφυγικό στην Ελλάδα δεν αντιστοιχεί και δεν σημαίνει αντίστοιχα βελτίωση του επιπέδου διαβίωσης των προσφύγων, που σε πολλές περιπτώσεις (βλέπε Μόρια) παραμένει απάνθρωπο.

Η ευρωπαϊκή οικονομική βοήθεια πηγαίνει σε μια οικονομία που έχει δημιουργηθεί γύρω από το προσφυγικό και σε μεγάλο βαθμό αφορά πρόσωπα που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο σχετίζονται με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. Οπότε και ο «ανθρωπισμός» της ελληνικής κυβέρνησης είναι σχεδόν εξίσου υποκριτικός με αυτόν της γερμανικής κυβέρνησης.   Απόδειξη η αδιαφορία για τις ζωές των προσφύγων σε πολλά στρατόπεδα, όπου αντιμετωπίζονται ως πολίτες δεύτερης και τρίτης κατηγορίας, με τους ίδιους να διαμαρτύρονται ακόμα και για τα πιο απλά, όπως το φαγητό με το οποίο σιτίζονται, η ποιότητα του οποίου σε κάποιες περιπτώσεις είναι άθλια, παρά τα κονδύλια που δαπανώνται.

Όσο για την επιτάχυνση της διαδικασίας των οικογενειακών επανενώσεων, με την οποία η Μέρκελ θα πάρει πρόσφυγες από την Ελλάδα και την παρουσίασε ως αντίμετρο για τους πρόσφυγες που θα στείλει πίσω, αυτό ήταν πάντα υποχρέωση της Γερμανίας και δεν πρόκειται για κάτι καινούργιο. Η διαδικασία αυτή καθυστερεί δραματικά, με κύρια ευθύνη της Γερμανίας, που το κάνει με το σταγονόμετρο και τίποτα δεν εγγυάται ότι στο εξής αυτό θα αλλάξει θεαματικά.

Αντιδράσεις και κριτική, πάντως, δέχονται αμφότεροι, τόσο στη Γερμανία όσο και στην Ελλάδα από κάθε πλευρά, συστημική και αντισυστημική, δεξιά και αριστερά. Από τον ευρωβουλευτή της ΛΑΕ Νίκο Χουντή, που δήλωσε ότι «η ελληνική κυβέρνηση, πολιτευόμενη με τη λογική του «καλού παιδιού», συμφώνησε με τη γερμανική να ανταλλάσσει ανθρώπινες ζωές έναντι χρηματικής αμοιβής, μετατρέποντας έτσι ολόκληρη τη χώρα σε μια απέραντη αποθήκη ανθρωπίνων ζωών», μέχρι πλήθος κριτικών άρθρων του γερμανικού Τύπου.

Χαρακτηριστικό ήταν το παράδειγμα άρθρου της γερμανικής εφημερίδας «Der Standard», όπου, με αφορμή την τελευταία συμφωνία, αναφέρει απαξιωτικά ότι ο Αλέξης Τσίπρας τείνει να γίνει το «poster boy» των Γερμανών χριστιανοδημοκρατών και της καγκελαρίου Μέρκελ.   Ο ίδιος ο Τσίπρας, λίγο πριν από τη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε., σε συνέντευξή του στους «Financial Times», επιχειρώντας να προωθήσει το προφίλ που θέλει η Μέρκελ να παρουσιάζει διεθνώς για τον εαυτό της, δήλωσε ότι θα ήταν άδικο για τη Γερμανία να σηκώσει το βάρος της υποδοχής των μεταναστών στην Ευρώπη, ενώ στη συνάντηση των αρχηγών κρατών της Ε.Ε. εμφανίστηκε πρόθυμος να δεχτεί πίσω πρόσφυγες που έχουν περάσει από την Ελλάδα.   Αυτό το αρνείται η Ιταλία κι έτσι μόνο ο Τσίπρας (και σε έναν βαθμό και ο Ισπανός ομολογός του) γίνεται το στήριγμα της Μέρκελ στη διαχείριση του προβλήματος που αντιμετωπίζει.

 

Τι συμβαίνει στην ΕΡΤ – Πληθαίνουν οι καταγγελίες και οι παραιτήσεις

Πολλοί δημοσιογράφοι και εργαζόμενοί της κρατικής τηλεόρασης περιγράφουν μια κατάσταση διάλυσης, όπου τίποτα δεν λειτουργεί σωστά και ονοματίζουν την τριανδρία που φαίνεται να έχει την απόλυτη εξουσία της

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ 27.6.2018  www.lifo.gr

 

ΠΑΠΠΑΣΕΡΤΜΠΕΣΤ

Μια ΕΡΤ σε κατάσταση διάλυσης, όπου τίποτα δεν λειτουργεί σωστά, περιγράφουν πολλοί δημοσιογράφοι και εργαζόμενοί της από εκείνους που πρωτοστάτησαν στις κινητοποιήσεις ενάντια στο κλείσιμο και στήριξαν την κυβέρνηση την πρώτη περίοδο, πιστεύοντας ότι το όραμα ήταν κοινό.

Την πρώτη περίοδο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, στην αρχή τουλάχιστον, υπήρχε μεγάλος ενθουσιασμός από τους εργαζόμενους αλλά και μεγάλες προσδοκίες από τους πολίτες.   Τρεισήμισι χρόνια μετά, στο Ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής δεν υπάρχουν πλέον ούτε προσδοκίες ούτε ενθουσιασμός. Πολλά πράγματα έχουν αλλάξει από τότε και άλλα παραμένουν ίδια.

Ένα από αυτά που δεν άλλαξαν είναι ότι η ΕΡΤ παραμένει υπό την εξουσία του Νίκου Παππά, ο οποίος έχει τον απόλυτο έλεγχο.   Πολύ ισχυρή είναι ξανά, και μάλιστα ενισχυμένη, η παρουσία του Παναγιώτη Καλφαγιάννη, ο οποίος το διάστημα των δύο πρώτων χρόνων ήταν στο περιθώριο από την κυβέρνηση Τσίπρα.   Τα πρόσωπα που έχει επιλέξει η κυβέρνηση να διοικούν την ΕΡΤ και να ελέγχουν την ενημέρωση είναι κυρίως πρόσωπα που σχετίζονταν για χρόνια με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Πολλά στελέχη που είχαν ρόλους την πρώτη περίοδο ΣΥΡΙΖΑ είτε έφυγαν είτε περιθωριοποιήθηκαν.

 

Σε κάθε περίπτωση, οι μόνιμοι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ ελάχιστα αξιοποιήθηκαν, καθώς η κυβέρνηση δεν έδειξε να τους εμπιστεύεται στις θέσεις-κλειδιά για την ενημέρωση και προτίμησε να φέρει άλλους δημοσιογράφους. Βασικό κριτήριο η εμπιστοσύνη και η στενή σχέση με την κυβέρνηση. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι δημοσιογράφοι που έχουν επιλεγεί στις βασικές ενημερωτικές εκπομπές της ΕΡΤ δεν ανήκουν στο μόνιμο προσωπικό της (Σ. Κοτρώτσος, Π. Χαρίτος, Κ. Ακριβοπούλου, Ν. Παναγιωτόπουλος κ.ά. )

Πολλές ήταν και οι αποχωρήσεις τελευταία, κάποιες από αυτές μάλιστα ηχηρές. Από τους πρώτους που έφυγαν ήταν ο Λάμπης Ταγματάρχης, που το έκανε αθόρυβα, ενώ ακολούθησε ο Διονύσης Τσακνής, πιο θορυβωδώς.   Πρόσφατα είχαμε την παραίτηση του Νίκου Μιχαλίτση από τη γενική διεύθυνση Τεχνολογίας της ΕΡΤ, ενός ανθρώπου που στήριξε τον αγώνα της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης αυτά τα χρόνια και πρωτοστάτησε στη νέα εποχή της επιστροφής, έχοντας αρχικά και την εμπιστοσύνη της κυβέρνησης.

ΕΡΤ3ανδρια

Οι παραιτήσεις και οι αποκεφαλισμοί είναι πάρα πολλοί τον τελευταίο χρόνο, όπως και οι διαμαρτυρίες και οι καταγγελίες δημοσιογράφων και εργαζόμενων της ΕΡΤ.   Σύμφωνα με τους γνωρίζοντες, ο άνθρωπος της εμπιστοσύνης του Νίκου Παππά στην ΕΡΤ, ο οποίος ελέγχει και την ενημέρωση, είναι ο Βασίλης Ταλαμάγκας που διορίστηκε διευθυντής ειδήσεων. Η τοποθέτηση αυτή αρχικά είχε ξενίσει πολλούς, τόσο στην ΕΡΤ όσο και στον ΣΥΡΙΖΑ.

Στην ΕΡΤ είχαν ενοχληθεί επειδή δεν επιλέχτηκε κάποιος δημοσιογράφος από το ίδιο το σώμα της ΕΡΤ, ενώ ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝ.ΕΛ., όταν έκαναν αντιπολίτευση στην κυβέρνηση Σαμαρά, υποστήριζαν ότι η ελληνική ραδιοτηλεόραση έχει αξιόλογο προσωπικό δυναμικό.   «Όταν όμως δεν επιλέγουν κανέναν μεταξύ των εκατοντάδων δημοσιογράφων της δημόσιας τηλεόρασης για τη θέση του διευθυντή ειδήσεων και φέρνουν δικό τους από έξω, είναι σαν να μη θεωρούν κανέναν από εμάς άξιο για τις θέσεις αυτές, ενώ προεκλογικά έλεγαν άλλα» αναφέρουν δημοσιογράφοι της ΕΡΤ.

 

Στον ΣΥΡΙΖΑ, ειδικά μεταξύ των δημοσιογράφων-οργανωμένων μελών και των κομματικών ΜΜΕ, ενόχλησε ότι ο Βασίλης Ταλαμάγκας προέρχεται από τη δεξιά παράταξη και δεν ανήκει στον δικό τους πολιτικό χώρο. Όπως έλεγαν στον ΣΥΡΙΖΑ όσοι γκρίνιαζαν με την επιλογή του, «δεν είναι απλώς ένας δεξιός δημοσιογράφος, έχει ταυτιστεί με πρόσωπα της δεξιάς τα οποία έχει υπηρετήσει και έχει διοριστεί από αυτά».   Επισήμαιναν ότι χρημάτισε γενικός διευθυντής στον Ραδιοφωνικό Σταθμό Αθήνα 9.84 επί δημαρχίας Δ. Αβραμόπουλου, ενώ νωρίτερα ήταν στο Γραφείο Τύπου του.

 

Δημοσιογράφος −μέλος του ΣΥΡΙΖΑ− έβαζε και το θέμα ότι, παρότι ο κ. Ταλαμάγκας εργαζόταν ως δημοσιογράφος όλα αυτά τα χρόνια, ήταν και είναι παράλληλα δημοτικός υπάλληλος στην Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ, με πρόεδρο τον Γ. Πατούλη) που αποσπάστηκε στη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης και από κει στην ΕΡΤ, βάζοντας εμμέσως και θέμα ηθικού ασυμβίβαστου.   Παλιοί συνεργάτες του κ. Αβραμόπουλου αναφέρουν ότι ο Β. Ταλαμάγκας αποχώρησε από το επιτελείο του νυν Επιτρόπου όταν εκείνος έφτιαξε το δικό του κόμμα, καθώς ήταν δεξιός και διαφωνούσε πολιτικά με το κεντρώο προφίλ του πολιτικού φορέα που είχε δημιουργήσει. Ο κ. Ταλαμάγκας διατηρούσε από χρόνια στενή σχέση και με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο.

Το άλλο πρόσωπο που προκαλεί αναστάτωση στο Ραδιομέγαρο είναι ο πρόεδρος της ΠΟΣΠΕΡΤ Παναγιώτης Καλφαγιάννης, ο οποίος, μολονότι την πρώτη περίοδο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ κρατήθηκε στο περιθώριο, εδώ και ενάμιση χρόνο έχει επανέλθει δριμύτερος και με μεγαλύτερη ισχύ, σύμφωνα με τους εργαζόμενους στην ΕΡΤ και καταγγελίες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας.

ΚΑΛΦΑΓΙΑΝΝΗΣ

Για τον Π. Καλφαγιάννη υπάρχει επίσης έντονη γκρίνια μεταξύ των δημοσιογράφων του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς πολλοί τον χαρακτηρίζουν «βαθύ ΠΑΣΟΚ», ενώ στη φιλοκυβερνητική «Εφημερίδα των Συντακτών» τον αποκάλεσαν πρόσφατα και «τσιφλικά της ΕΡΤ».   Η αρχική στάση του Ν. Παππά απέναντί του ήταν απολύτως αρνητική. «Δεν ήθελε ούτε να ακούει για Καλφαγιάννη» αναφέρουν στην Αγία Παρασκευή. Το ίδιο και ο Π. Καλφαγιάννης, που έλεγε τα χειρότερα για τον Παππά και για το πώς αντιμετωπίζει την ΕΡΤ η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Τον Φεβρουάριο του 2017 έγινε ένα ραντεβού Παππά-Καλφαγιάννη και από τότε άλλαξαν τα πράγματα. Στην ΕΡΤ υποστηρίζουν ότι Παππάς και Ταλαμάγκας εκτίμησαν ότι χρειάζονται τη συμμαχία του Π. Καλφαγιάνη για να ελέγξουν αποτελεσματικότερα την ΕΡΤ καθώς και ότι ο Π. Καλφαγιάννης τους έπεισε πως διαθέτει ισχύ και τους είναι χρήσιμος.

Λίγους μήνες μετά, στις 26 Ιουνίου 2017, ακολούθησε η πρώτη μεγάλη αποχώρηση, αυτή του διευθύνοντος συμβούλου Λάμπη Ταγματάρχη.   Παρότι υπήρξε παραίτησή του, στην ΕΡΤ λένε ότι αυτή ήταν για τα προσχήματα και ότι στην ουσία τον «έφαγαν» οι Παππάς-Ταλαμάγκας-Καλφαγιάννης. Η παραίτηση Ταγματάρχη, όπως αναμενόταν, προκάλεσε πολλά σχόλια και κριτική για την κυβέρνηση και τον αρμόδιο υπουργό.

Την επόμενη μέρα ο Νίκος Παππάς ανάρτησε στον λογαριασμό του στο Τwitter (κάνοντας retweet) ένα σχόλιο εξαιρετικά απαξιωτικό για τον Λάμπη Ταγματάρχη, το οποίο προκάλεσε πολλά αρνητικά σχόλια. Μετά από αυτό ο Ν. Παππάς κατέβασε το σχόλιο και μίλησε για «ανθρώπινο λάθος».

Η θητεία του Λάμπη Ταγματάρχη στην ΕΡΤ την περίοδο ΣΥΡΙΖΑ δεν χαρακτηρίστηκε από συγκρούσεις πάντως, αντιθέτως δέχεται κριτική ότι ήταν άτολμος και ότι έκανε ό,τι του έλεγε η πολιτική ηγεσία.   «Η νοοτροπία είναι αυτή των “δικών μας παιδιών”» λένε και σήμερα οι εργαζόμενοι, απαγοητευμένοι. «Έχουν διαλύσει την ΕΡΤ. Δεν υπάρχει καμία αξιοκρατία. Δεν είχε φτάσει ποτέ η κατάσταση σε αυτό το σημείο. Είχαν βάλει π.χ σε θέσεις ευθύνης στο ρεπορτάζ ανθρώπους που δεν είχαν καμία σχετική εμπειρία, όπως κάποιον που είχε το παρατσούκλι “ο κασετάκιας”, επειδή η δουλειά του ήταν να πηγαίνει με το μηχανάκι και να ανταλλάσσει πλάνα με τα άλλα κανάλια. Αυτή ήταν η δουλειά του, με μηδενική εμπειρία από ρεπορτάζ. Για να σε αποδέχονται και να μπορείς να δίνεις εντολές, όμως, πρέπει να έχεις κάνει ρεπορτάζ» αναφέρει στέλεχος της ΕΡΤ που στήριζε την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.   «Αυτό με την προώθηση των “δικών μας παιδιών” γινόταν πάντα στον έναν ή στον άλλον βαθμό. Αλλά μέτραγαν και οι ικανότητες. Ποτέ δεν ήταν τόσο μη αξιοκρατικά, όπως σήμερα».

 

Στον ενημερωτικό τομέα την απόλυτη εξουσία έχει ο Βασίλης Ταλαμάγκας, ο οποίος την αντλεί απευθείας από το Μέγαρο Μαξίμου και τον Νίκο Παππά. Αλέξης Τσίπρας, Νίκος Παππάς και Λευτέρης Κρέτσος είναι οι τρεις που αποφασίζουν για όλα: «Και για εταιρείες, για παραγωγές, για δικαιώματα» όπως αναφέρουν οι εργαζόμενοι.   Στη θέση του Λάμπη Ταγματάρχη τοποθετήθηκε νέος διευθύνων σύμβουλος ένας ηλικιωμένος νομικός σύμβουλος που θεωρείται «βαθύ κράτος της ΕΡΤ», ο Βασίλης Κωστόπουλος, για τον οποίο οι κακές γλώσσες λένε ότι κάνει ό,τι θέλει ο Καλφαγιάννης.

 

Σύμφωνα με την τελευταία και περιβόητη αλλαγή του οργανογράμματος της ΕΡΤ, για την οποία έγινε πολύς θόρυβος, ο τομέας της ενημέρωσης ουσιαστικά περνάει στο έλεγχο του Β. Ταλαμάγκα, ενώ οι τεχνικές και διοικητικές υπηρεσίες αποδυναμώνονται και ελέγχονται εμμέσως από τον Π. Καλφαγιάννη, σύμφωνα με στελέχη και εργαζόμενους. Με την αλλαγή του οργανογράμματος η νέα διοίκηση δημιούργησε μια άτυπη επιτροπή, στην οποίαν τοποθετήθηκαν και ο Βασίλης Ταλαμάγκας με τον Παναγιώτη Καλφαγιάννη.   Η αφαίρεση αρμοδιοτήτων και η αποδυνάμωση της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών της ΕΡΤ ήταν αυτή που προκάλεσε τον περασμένο μήνα την παραίτηση του Νίκου Μιχαλίτση, μέχρι πρότινος διευθυντή της, ο οποίος αντικαταστάθηκε πρόσφατα από τον αδελφό του μοναχού Αρσένιου, Πέτρο Φίλο, που θεωρείται «βέρος συριζαίος».

 

Ο νέος διευθυντής, ωστόσο, δεν έχει τα προσόντα του παραιτηθέντα, ούτε τυπικά ούτε ουσιαστικά, αλλά ούτε και την απαιτούμενη εμπειρία. Ήταν ηλεκτρολόγος στα βαν και θεωρείται ανεπαρκής για τη θέση αυτή.   Αρκεί να αναφερθεί ότι για την πλήρωση της θέσης αυτής έγινε εσωτερική προκήρυξη στην ΕΡΤ και υπήρξαν 7 υποψηφιότητες, μεταξύ των οποίων υποψήφιοι με πτυχίο Πολυτεχνείου, διδακτορικό και μεγάλη εμπειρία σε θέσεις ευθύνης.

 

Αντ’ αυτού, προτιμήθηκε κάποιος που είναι ηλεκτρολόγος, απόφοιτος των παλιών ΚΑΤΕΕ, ο οποίος δεν υπήρξε ποτέ ούτε καν προϊστάμενος τμήματος.   Στην επιστολή παραίτησής του ο Νίκος Μιχαλίτσης διατύπωσε την κατηγορία ότι η θεσμική λειτουργία της ΕΡΤ έχει αντικατασταθεί «με μηχανισμούς παραδιοίκησης με ποικίλα κέντρα ανεύθυνης εξουσίας», εξέφρασε δημόσια τη διαφωνία του με τον νέο τρόπο διοίκησης και κατήγγειλε τη συστηματική αγνόηση του, κάτι που επιβεβαιώνεται από το ρεπορτάζ. Ο Νίκος Μιχαλίτσης ήταν από την πρώτη στιγμή δίπλα στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, όσο πίστευε ότι θα έπραττε όσα είχε εξαγγείλει περί νέας ΕΡΤ.

Πρόκειται για έναν άνθρωπο με μεγάλη εμπειρία και γνώσεις στον τομέα του. Επίσης, χαρακτηρίζεται από χαμηλούς τόνους και είναι μετριοπαθής, πράγμα που δείχνει τον βαθμό της αγανάκτησής του από όσα συμβαίνουν, ώστε να οδηγηθεί στην παραίτηση και να δημοσιοποιήσει την επιστολή του, η οποία είναι αποκαλυπτική.

 

Η επιστολή του Νίκου Μιχαλίτση Προς: το Δ.Σ. της ΕΡΤ Α.Ε. (διά του Διευθύνοντος Συμβούλου) Θέμα: «Παραίτηση από τα καθήκοντα του Γενικού Διευθυντή Τεχνολογίας»

 

Αγαπητέ κ. Κωστόπουλε, Με την παρούσα, σας υποβάλλω την παραίτησή μου από τη θέση του Γενικού Διευθυντή Τεχνολογίας.   Η παραίτησή μου οφείλεται στην έντονη διαφωνία μου ως προς τον τρόπο που ασκείτε διοίκηση στην εταιρεία μας καθώς και στη συστηματική αγνόησή μου σε σημαντικά θέματα που άπτονται της στρατηγικής της εταιρείας μας στα θέματα τεχνολογίας.   Είναι πλέον πεποίθησή μου ότι με την πολιτική σας:

– Έχετε υποβαθμίσει το πρόγραμμα της ΕΡΤ, αφήνοντάς το χωρίς στοιχειώδη σχεδιασμό.

– Ξεδοντιάζετε την ΕΡΤ, απομακρύνοντας ικανότατα στελέχη. – Έχετε εξοργίσει παραδοσιακούς φίλους της ΕΡΤ (κινηματογραφιστές, παραγωγούς, δημοσιογράφους) και τους στρέφετε εναντίον της.

– Αδιαφορείτε συστηματικά για τη διαμόρφωση στοιχειώδους επιχειρησιακού ή στρατηγικού σχεδίου.

– Αδιαφορείτε για την υλοποίηση του επενδυτικού σχεδίου που έχει συντάξει η Γενική Διεύθυνση Τεχνολογίας.

– Έχετε αντικαταστήσει τη θεσμική λειτουργία της ΕΡΤ με μηχανισμούς παραδιοίκησης με ποικίλα κέντρα ανεύθυνης εξουσίας, όπου κύριο ρόλο διαδραματίζουν οι εκπρόσωποι ενός λούμπεν πελατειακού «συνδικαλισμού» με αποκρουστικό για την κοινωνία πρόσωπο και αισθητική, δυσφημώντας κάθε έννοια υγιούς και ακηδεμόνευτου συνδικαλισμού που είναι απαραίτητος για την ανάπτυξη οποιασδήποτε εταιρείας.

– Σχεδιάσατε αδιαφανώς και εγκρίνατε αιφνιδιαστικά, χωρίς στοιχειώδη διάλογο, ένα εξάμβλωμα που ονομάσατε «νέο Οργανόγραμμα» που γυρίζει οργανωτικά την εταιρεία μας στον προηγούμενο αιώνα και για το οποίο είχα καταθέσει έγκαιρα και τεκμηριωμένα όλες τις διαφωνίες μου στον εσωτερικό διάλογο της εταιρείας, αλλά εις μάτην.

– Εγκρίνατε, και πάλι αδιαφανώς και χωρίς διάλογο, προσθήκες στον υπάρχοντα Γενικό Κανονισμό Προσωπικού που (με την εξαίρεση της δίκαιης αναγνώρισης της προϋπηρεσίας μεγάλης μερίδας συναδέλφων μας) περιέχουν διατάξεις σκανδαλώδεις και προκλητικές για την κοινωνία που στήριξε την ΕΡΤ σε δύσκολες στιγμές.

Αρνούμαι να υπηρετήσω τέτοιες πολιτικές από θέση ευθύνης. Γνωρίζω ότι εσείς και κάποιοι άλλοι θα ισχυριστούν ότι η δημοσιοποίηση των σοβαρών προβλημάτων που αναφέρω θα αποτελέσει αντικείμενο εκμετάλλευσης από εκείνους που πραγματοποίησαν το έγκλημα κατά της Δημοκρατίας με το μαύρο της ΕΡΤ.

Σας ξεκαθαρίζω προκαταβολικά ότι ο τρόπος να αφαιρέσεις κάθε επιχείρημα από τους όποιους εχθρούς της ΕΡΤ είναι να δημιουργήσεις έναν Δημόσιο Ραδιοτηλεοπτικό φορέα σύγχρονο, ανεξάρτητο και συνδεδεμένο με την κοινωνία. Η ΕΡΤ είναι και οφείλει να είναι ένας γυάλινος πύργος που οι πραγματικοί του ιδιοκτήτες, οι πολίτες, γνωρίζουν τα πάντα και ελέγχουν τη λειτουργία της. Ο στρουθοκαμηλισμός και μάταιος είναι και σε απομονώνει από την κοινωνία.

Εύχομαι να ευαισθητοποιηθούν από την παραίτησή μου εκείνοι που σας τοποθέτησαν και να αποφασίσουν να βάλουν φρένο στην πολιτική αυτή. Εντούτοις, οι ελπίδες μου είναι λιγοστές, γιατί φοβάμαι ότι η έως τώρα αδιαφορία τους να εμποδίσουν τις τελευταίες καταστροφικές σας επιλογές θα μπορούσε να εκληφθεί και ως συγκατάθεση. Κι αυτό θα είναι κρίμα για μια πολιτική ηγεσία που πήρε τη δύσκολη, σημαντική και θαρραλέα απόφαση να ανοίξει την ΕΡΤ. Ελπίζω να διαψευστώ.

Σας ενημερώνω ότι θα παραμείνω απλός εργαζόμενος, μακριά από θέσεις ευθύνης. Κάποια πράγματα, για κάποιους ανθρώπους, μετράνε περισσότερο από τις θέσεις ευθύνης. Το ξαναέζησα, άλλωστε, πριν από το μαύρο της ΕΡΤ, όταν αποπέμφθηκα από την ίδια θέση με εντολή του εκφωνητή του μαύρου, κ. Κεδίκογλου. Υπήρξε τίτλος τιμής για μένα! Θα συνεχίσω να υπηρετώ την ΕΡΤ με τις επιστημονικές μου γνώσεις και την πολύχρονη εμπειρία μου και να αγωνίζομαι για μια ΕΡΤ για την οποία θα είναι υπερήφανοι τόσο εκείνοι που έχουν την τιμή να την υπηρετούν όσο και η κοινωνία. Φυσικά, θα συνεχίσω να εκτελώ τα καθήκοντά μου έως τον ορισμό του αντικαταστάτη μου.

Με εκτίμηση, Νίκος Μιχαλίτσης Γενικός Διευθυντής Τεχνολογίας ΕΡΤ

 

Πριν από την παραίτηση Μιχαλίτση, για τους ίδιους περίπου λόγους παραιτήθηκε από πρόεδρος της ΕΡΤ και ο Διονύσης Τσακνής ύστερα από θητεία περίπου δυόμισι ετών, αμέσως μετά την επίσημη τοποθέτηση του διοικητικού συμβουλίου της ΕΡΤ από τον υπουργό Ψηφιακής Πολιτικής και Ενημέρωσης Νίκο Παππά.

Εξηγώντας τους λόγους παραίτησής του ο Δ. Τσακνής έγραψε και δημοσιοποίησε ότι: «Τόσο η κυβέρνηση διά των υπουργών της με επικεφαλής τον κ. Παππά, όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ, διά του γραμματέα του κ. Ρήγα, εγκατέστησαν και επισημοποίησαν στη χθεσινή φιέστα στην ΕΡΤ τη νέα διοίκηση με επικεφαλής τον Π. Καλφαγιάννη. Δικαίωμά τους, αλλά, σε ό,τι με αφορά, καταπώς θα έλεγε και ο Μέγας Αλεξανδρινός, “τη εξαιρέσει εμού”».

Ο Νίκος Παππάς, αποφεύγοντας να τοποθετηθεί επί της ουσίας, απάντησε: «Θέλω να ευχαριστήσω τον Διονύση Τσακνή για την προσφορά του στην ΕΡΤ από την πρώτη μέρα που βάλαμε τέλος στο “μαύρο”. Οι διαφωνίες για την πορεία της Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης είναι θεμιτές».

Τον περασμένο Απρίλιο καταγγελίες υπήρξαν και από τους εργαζόμενους της ΕΡΤ. Σε ανακοίνωση που εξέδωσαν μετά από συνέλευση εξέφραζαν την έντονη ανησυχία τους για την κατάσταση που διαμορφώνεται στην ΕΡΤ, η οποία, όπως έλεγαν, εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για την ίδια και τους εργαζόμενούς της, ενώ απογοητεύει την κοινωνία, την οποία η ΕΡΤ οφείλει να υπηρετεί με ποιοτική ενημέρωση και ψυχαγωγία.

«Ανησυχούμε για τα φαινόμενα παρακμής, απαξίωσης, πολιτικών παρεμβάσεων και συνδιοίκησης, τα οποία μας γυρίζουν πολλά χρόνια πίσω και είναι ξένα με ένα σύγχρονο ραδιοτηλεοπτικό φορέα» ανέφεραν χαρακτηριστικά, αλλά παραδόξως από την πολιτική ηγεσία δεν έδειξε να συγκινείται κανένας και όλοι κάνουν σαν να μη συμβαίνει τίποτα, με την απαξίωση να συνεχίζεται.

«Η τηλεθέαση είναι πιο χαμηλά απ’ ό,τι ήταν πριν από το “μαύρο”. Υπάρχει απόλυτη παράλυση, δεν λειτουργεί τίποτα και όλα είναι στον αυτόματο πιλότο» αναφέρει στέλεχος της ΕΡΤ με μεγάλη εμπειρία. «Το μόνο που ενδιαφέρει όσους διοικούν την ΕΡΤ είναι να παίζουν οι Τσίπρας, Παππάς, Καμμένος, Κοτζιάς και Προκόπης Παυλόπουλος. Τίποτε άλλο». Στέλεχος της τεχνικής υπηρεσίας της ΕΡΤ αναφέρει ότι έχουν αποδιοργανώσει εντελώς τις τεχνικές υπηρεσίες και τη διοίκηση «για να φτιάξουν τον δικό τους στρατό».

«Η ΕΡΤ κινδυνεύει με κατάρρευση» λέει. «Φωνάζουμε μήνες τώρα, αλλά δεν μας ακούει κανείς». Οι εργαζόμενοι αγωνιούν και δεν το κρύβουν, αλλά πράγματι δεν τους ακούει κανείς. Μιλούν για κατάσταση διάλυσης και τον τελευταίο καιρό οι προσωπικές καταγγελίες δημοσιογράφων για παρεμβάσεις δεν έχουν τέλος. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είχε καλλιεργήσει μεγάλες προσδοκίες για μια νέα δημόσια τηλεόραση που δεν θα είχε σχέση με το παρελθόν.   Μέχρι τώρα, όμως, το μόνο που κάνει είναι να αξιοποιεί τα πιο παλιά υλικά και τα πιο φθαρμένα, βάζοντας στο περιθώριο το πιο δημιουργικό κομμάτι της ΕΡΤ, απογοητεύοντας εργαζόμενους και κοινό.

https://www.lifo.gr/articles/tv_articles/197790/reportaz-ti-symvainei-stin-ert-plithainoyn-oi-kataggelies-kai-oi-paraitiseis

 

upd

https://www.lifo.gr/now/greece/206310/thalassinos-oi-dieythyntes-tis-ert-den-exoyn-ptyxio-alla-mparmpa-stin-koroni-syntaksioyxoi-dioikoyn-epitropes-kai-den-gnorizoyn-agglika

Τα μνημόνια τελείωσαν, ζήτω τα μνημόνια!

Κάθε φορά που η πραγματικότητα γκρεμίζει ένα κυβερνητικό αφήγημα, το Μέγαρο Μαξίμου σπεύδει να πλασάρει ένα καινούργιο

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ 13.6.2018  www.lifo.gr

 

Μνημόνια

Την ανάγκη φιλοτιμία ή, για να είμαστε πιο ακριβείς, επικοινωνία κάνει για άλλη μια φορά η κυβέρνηση. Κάθε φορά που η πραγματικότητα γκρεμίζει ένα κυβερνητικό αφήγημα, το Μέγαρο Μαξίμου σπεύδει να πλασάρει ένα καινούργιο. Για πολύ καιρό υποστήριζαν ότι αναγκάζονταν να παίρνουν σκληρά μέτρα, περιμένοντας την ελάφρυνση του χρέους, την οποία πίστευαν ότι στο τέλος θα επιβάλλει το ΔΝΤ, που προτιμούσαν, όπως έλεγαν, γιατί νόμιζαν ότι οι ΗΠΑ θα τους σώσουν.

Όσοι γνωρίζουν τους συσχετισμούς ισχύος, καθώς και το πώς παίζουν οι Γερμανοί, ήταν βέβαιοι για το αντίθετο. Ότι (και) στο τέλος, δηλαδή, θα γινόταν αυτό που θέλουν οι Γερμανοί. Ήταν σαφές από την αρχή, για όποιον δεν εθελοτυφλεί, ότι το Βερολίνο επιδίωκε να εφαρμοστούν τα μέτρα ακραίας λιτότητας που επέβαλλε το ΔΝΤ, αλλά όχι η ουσιαστική ελάφρυνση του χρέους, που θεωρεί επιτακτική.

Αυτό ήταν το μεγάλο κόλπο του Σόιμπλε (και της Μέρκελ βεβαίως) και αυτό φαίνεται ότι συμβαίνει.   Η κυβέρνηση πήρε όλα τα μέτρα που αποτελούσαν την αρνητική πλευρά της συμφωνίας με το ΔΝΤ και τώρα που ήρθε η ώρα να δει τη θετική πλευρά (κούρεμα του χρέους), το ΔΝΤ αποχωρεί. Και η κυβέρνηση πανηγυρίζει!

Κάπου στο Βερολίνο μάλλον χαμογελάει ικανοποιημένος ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε που, όταν επετεύχθη η συμφωνία με τον Αλέξη Τσίπρα, είπε «να δω τώρα πώς θα το παρουσιάσει στον ελληνικό λαό,» ενώ λίγο πριν είχε εκφράσει (όχι χωρίς καθόλου ειρωνεία) τη λύπη του για τον ελληνικό λαό που έχει τέτοιες πολιτικές ηγεσίες.   Τον Ιούλιο του 2015, όταν η κυβέρνηση Τσίπρα έκανε τη μεγάλη υποχώρηση, Γερμανός αναλυτής που γνώριζε ακριβώς τι θα ακολουθούσε, το είχε περιγράψει: «Αν κάνεις το λάθος να υποχωρήσεις, οι Γερμανοί δεν θα δείξουν έλεος. Θα σε αναγκάζουν σε συνεχείς υποχωρήσεις. Γιατί ξέρουν ότι θα το ξανακάνεις».

Το μόνο άγχος που έχουν οι δανειστές σχετικά με την Ελλάδα είναι το πώς θα συνεχίσουν να την κρατάνε δεμένη τώρα που τελειώνουν οι δόσεις της εξάρτησης. Γι’ αυτό και ο νέος μοχλός πίεσης θα είναι το χρέος, το οποίο, σύμφωνα με το ΔΝΤ, είναι «εξαιρετικά μη βιώσιμο».   Αυτό που ετοιμάζει, λοιπόν, το Βερολίνο για τη «νέα εποχή» είναι «μνημόνια» με την έννοια της συνεχιζόμενης μνημονιακής πολιτικής, που στο εξής θα συνδέεται με το χρέος και όχι με δόσεις.

 

Άλλωστε όλοι οι εκπρόσωποι των δανειστών, ακόμα και ο μετριοπαθής σοσιαλιστής Μοσκοβισί και φίλος, υποτίθεται, της κυβέρνησης, λένε ξεκάθαρα πως η Ελλάδα δεν έχει καμία σχέση ούτε με την Πορτογαλία ούτε με την Ιρλανδία, όταν αυτές έβγαιναν από τα αντίστοιχα προγράμματα. Τι μας λένε δηλαδή; Αυτό που έλεγε από την αρχή το Βερολίνο και ηχούσε τόσο υποτιμητικά για τη χώρα: ότι η Ελλάδα παραμένει «ειδική περίπτωση», γι’ αυτό και θα έχει ειδική αντιμετώπιση, με πολύ σφιχτή εποπτεία.

 

Ο Πιερ Μοσκοβισί ήταν πολύ ξεκάθαρος στην πρόσφατη συνέντευξή του στην «Καθημερινή», παρότι επιχειρεί πάντα να χρυσώνει το χάπι. Παραδέχτηκε ότι δεν θεωρεί την Ελλάδα κανονικό μέλος της ευρωζώνης και αποκάλυψε αυτό που η κυβέρνηση αποφεύγει να ομολογήσει, ότι «η ενισχυμένη εποπτεία είναι το πιο πιθανό εργαλείο», καθώς «θα προσφέρει μια πιο σφιχτή εποπτεία απ’ ό,τι οι κανονικές μεταμνημονιακές εποπτείες…».   Είπε ακόμα ότι «το πρόβλημα του χρέους είναι εδώ για να μείνει για πολύ, ακόμα και αν το αντιμετωπίσουμε με ισχυρά μέτρα ελάφρυνσης». Αυτή είναι και η θέση του Βερολίνου, που αντιτίθεται σθεναρά σε κάθε γενναία αντιμετώπιση του χρέους.

«Γι’ αυτό η Ελλάδα πρέπει να εφαρμόσει υπεύθυνη δημοσιονομική πολιτική για πολύ καιρό» συμπλήρωσε ο Μοσκοβισί, ώστε οι αγορές και οι δανειστές να είναι σίγουροι, συνεπώς «πρέπει να είναι ξεκάθαρη η εφαρμογή των μέτρων του προγράμματος όχι μόνο φέτος» αλλά και για τα επόμενα πολλά χρόνια.   Το πως θα είναι αυτή η «ενισχυμένη εποπτεία» όμως δεν το αποκάλυψε. «Η Επιτροπή θα εξηγήσει πώς αυτή θα γίνει» δήλωσε, παραδεχόμενος ότι η κυβέρνηση ‒και αυτό είναι αλήθεια‒ δεν έχει ιδέα για την ώρα. Για ποια διαπραγμάτευση μιλάμε λοιπόν; Είναι πλέον σαφές ότι η κυβέρνηση απλώς εφαρμόζει όσα της επιβάλλουν, ενώ η ίδια είναι εντελώς απούσα, ακόμα και ως τυπική παρουσία, εκεί όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις για το μέλλον της χώρας.

Υπάρχουν ωστόσο πολλά ζητήματα για το πώς αντιλαμβάνεται η κυβέρνηση την υπεράσπιση των συμφερόντων της χώρας και τι κάνει γι’ αυτά. Το Βερολίνο συνηθίζει να κάνει πολιτική αλά καρτ. Αυτό φαίνεται και από το πώς αντιμετωπίζει τη δύστροπη και ανυποχώρητη Τουρκία και πώς την Ελλάδα, που κάνει ό,τι της ζητήσει. Ο Σόιμπλε, εκφράζοντας τη γραμμή της γερμανικής κυβέρνησης, συνήθιζε να επαναλαμβάνει συχνά το περίφημο «pacta sunt servanda», δηλαδή ότι οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται.

 

Η ελληνική κυβέρνηση ως τώρα τηρεί όλα τα συμφωνημένα. Το Βερολίνο όμως όχι, καθώς, ακόμα και τη μόνη παραχώρηση που έκανε για το χρέος (ελάφρυνση, εάν χρειαστεί) την αναβάλλει συνεχώς. Η συμφωνία για το χρέος δεν μπήκε ποτέ μέσα στη συμφωνία των μνημονίων (και αυτό γεννά ερωτηματικά για τις ελληνικές κυβερνήσεις που δεν το απαίτησαν) παρά έγινε στο Eurogroup. Επίσης, πρόκειται για μια συμφωνία που, παρά την ανανέωσή της, παραμένει ασαφής υπέρ των δανειστών, χωρίς να έχει διευκρινιστεί ποιος θα κρίνει και πώς το «εάν χρειαστεί».

 

Αναρωτιέται, λοιπόν, κανείς γιατί μετά από τόσες υποχωρήσεις και την υπακοή που επέδειξε ο Αλέξης Τσίπρας προς τους δανειστές, ικανοποιώντας ακόμα και αυτά που οι προηγούμενοι αρνούνταν, δεν απευθύνει ο ίδιος τώρα σ’ εκείνους το «pacta sunt servanda», απαιτώντας εδώ και τώρα λύση για το χρέος. Γιατί μπορεί μέχρι το 2022 να μην υπάρχει άμεσο πρόβλημα, αλλά στα επόμενα χρόνια, σύμφωνα με όλες τις αναλύσεις, το πρόβλημα θα είναι πάλι μπροστά.

Επομένως, αυτό που διαφαίνεται όλο και πιο καθαρά είναι ότι το Βερολίνο και οι δανειστές ετοιμάζονται να δέσουν την Ελλάδα με το χρέος. Οι όποιες ελαφρύνσεις θα είναι πολύ κατώτερες των αναγκών και θα έχουν ως προαπαιτούμενο να παραμένει η χώρα δέσμια της πολιτικής των μνημονίων.

Ακόμα και στη Γερμανία αρκετοί αναλυτές βλέπουν καθαρά το αδιέξοδο στην υπόθεση του χρέους και ασκούν κριτική στην Άνγκελα Μέρκελ που αρνείται να το αντιμετωπίσει, προκειμένου να κρατά δέσμια την Ελλάδα.

 

Σε πρόσφατο άρθρο της γερμανικής κεντροαριστερής εφημερίδας «Süddeutsche Zeitung» με τίτλο «Ακριβό κόλπο», ο αρθρογράφος Alexander Mühlauer παρουσιάζει τον Αλέξη Τσίπρα ως μετρ των πολιτικών συμβολισμών που παρουσιάζει τον εαυτό του ως φορέα της νέας εποχής που θα ξεκινήσει τον Αύγουστο, με την Ελλάδα να αποκτά την κυριαρχία της, χωρίς λιτότητα κ.λπ.   «Αυτή είναι η σκηνοθεσία», λέει, «η οποία όμως παραβλέπει την πραγματικότητα», καθώς η Ελλάδα είναι δεμένη στο άρμα των δανειστών τουλάχιστον ως το 2060 και αν δεν υπάρξει σημαντική ελάφρυνση του χρέους, η Ελλάδα θα παραμείνει αυτό που είναι: ένα «ξενοκρατούμενο» κράτος. «Η Γερμανία δεν έχει κανένα ενδιαφέρον να το αλλάξει αυτό» επισημαίνει. Αντιθέτως, τόσο η Μέρκελ όσο και ο νέος υπουργός Οικονομικών Όλαφ Σολτς θέλουν να εμποδίσουν με κάθε τρόπο την ουσιαστική ελάφρυνση του ελληνικού χρέους.

 

Το λεγόμενο «μαξιλάρι» το οποίο επαίρεται η κυβέρνηση ότι θα τη βοηθήσει να βγει στις αγορές είναι πολύ βολικό για τη Γερμανία, καθώς ούτε νέα χρήματα πέρα από τη δανειακή σύμβαση απαιτεί και «παραμυθιάζει», όπως αναφέρει ο Alexander Mühlauer, τους Γερμανούς ότι η ελάφρυνση του ελληνικού χρέους δεν είναι αναγκαία.   Το άρθρο αυτό ασκεί κριτική στην καγκελάριο Μέρκελ, πρωτίστως επειδή αναβάλλει να λύσει ένα πρόβλημα που θα ξαναβρεί μπροστά της, όπως θα το ξαναβρεί και, κυρίως, η Ελλάδα. Κατά τα άλλα, η «νέα μεταμνημονιακή εποχή» δεν είναι παρά μία θεατρική παράσταση με πολιτικούς αντί για ηθοποιούς, όπως εύστοχα αναφέρει και το άρθρο της γερμανικής εφημερίδας.

https://www.lifo.gr/print/eptaimero/196550/ta-mnimonia-teleiosan-zito-ta-mnimonia

 

 

 

Ποιος είναι ο «τσάρος του διαστήματος» Βασίλης Μαγκλάρας;

 

Μαγκλάρας1

 

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ 31.5.2018  www.lifo.gr

Πριν από λίγο καιρό ο αστροφυσικός Σταμάτης Κριμιζής τον αποκάλεσε ειρωνικά «τσάρο του διαστήματος». Πρόκειται για τον γενικό γραμματέα Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, Βασίλη Μαγκλάρα, στενό συνεργάτη κι επιλογή του υπουργού Ψηφιακής Πολιτικής, που o παραιτηθείς πρόεδρος του Ελληνικού Διαστημικού Οργανισμού (ΕΛΔΟ) κατήγγειλε ουσιαστικά ότι τον «καπέλωσε».

Ο κ. Μαγκλάρας όμως, δεν είναι ένα πρόσωπο που απασχολεί τα κοινά για πρώτη φορά με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.   Υπήρξε συνεργάτης του Νίκου Παπανδρέου στο ΙΣΤΑΜΕ (Ινστιτούτο Στρατηγικών και Αναπτυξιακών Μελετών – Ανδρέας Παπανδρέου) όπου είχε τοποθετηθεί ως αναπληρωτής επιστημονικός διευθυντής. Εκεί, το 2009-10, είχε αναλάβει με τον αδερφό του πρώην πρωθυπουργού την καταγραφή όλων των ακινήτων του Δημοσίου μεγάλης αξίας, καθώς και των 598 ελληνικών νησιών που θα μπορούσαν, κατ’ αυτούς, να αξιοποιηθούν. Το γεγονός είχε δημιουργήσει σάλο το 2011, όταν και ήρθε στην επιφάνεια, με αφορμή την σχετική απαίτηση των δανειστών για πώληση της δημόσιας περιουσίας, καθώς ήταν αρκετά ασυνήθιστο για κομματικό ινστιτούτο, που ασχολείται με ιδεολογικά-πολιτικά θέματα, να επιχειρήσει μια τέτοια καταγραφή.   Ο κ. Μαγκλάρας μάλιστα, που υπέγραφε τη συγκεκριμένη μελέτη του ΙΣΤΑΜΕ, ήταν ταυτόχρονα και προϊστάμενος στην Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου.

Ο κ. Κριμιζής, στην επιστολή που είχε συνοδεύσει την πρόσφατη παραίτηση του, είχε υποστηρίξει ότι οι υπουργικές αποφάσεις που ακολούθησαν την ίδρυση του Διαστημικού Οργανισμού «πρακτικά ακύρωσαν το λόγο ύπαρξής του» και τον μετέτρεψαν σε μία «μη αξιόπιστη γραφειοκρατική δομή που θα μπορούσε να γίνει υποχείριο οποιουδήποτε πολιτικού προϊστάμενου».   Στην ίδια επιστολή άφηνε αιχμές και για τον γενικό γραμματέα Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, Βασίλη Μαγκλάρα, λέγοντας: «Δυστυχώς πολύ σύντομα μου έγινε σαφές ότι ο γ.γ. Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων έχει αναλάβει, υπό την ανοχή του κ. υπουργού, το ρόλο του «Τσάρου του Διαστήματος» στην Ελλάδα, αν και δεν έχει καμία γνώση και εμπειρία σε αυτόν τον τομέα.

 

Και πράγματι, ανατρέχοντας κανείς στο βιογραφικό του Β. Μαγκλάρα, μπορεί να δει ότι όλη η εργασιακή του εμπειρία είχε σχέση με τοποθετήσεις του από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στην Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου (ΚΕΔ) και αργότερα στην Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤΑΔ), ενώ στη συνέχεια και μετά το πέρασμα του από τη ΔΗΜΑΡ, έγινε διευθυντής του πολιτικού γραφείου της Θεοδώρας Τζάκρη, όταν εκείνη έγινε υφυπουργός στην κυβέρνηση Τσίπρα.   Σύμφωνα με όσα δήλωσε πριν από λίγες μέρες στη συνέντευξή του στη Lifo ο κ. Κριμιζής, τα προβλήματα στον Διαστημικό Οργανισμό ξεκίνησαν αφού ενεπλάκη ο κ. Μαγκλάρας, για τον οποίο ανέφερε σκωπτικά ότι είναι «ένας άνθρωπος που μόλις είχε μάθει πώς γράφεται σωστά η λέξη Διάστημα, αλλά είχε σπουδαίες απόψεις για το τι είναι το Διάστημα». Με δηλώσεις του ο κ. Μαγκλάρας, αλλά και σε ραδιοφωνική συνέντευξη που έδωσε, απάντησε στα όσα είπε ο γνωστός αστροφυσικός, κατηγορώντας τον ότι «δεν αφιέρωσε λίγο χρόνο για να μάθει για τα προγράμματα» και ότι δεν νιώθει «τσάρος του διαστήματος», χαρακτηρίζοντας το σκωπτικό σχόλιο του καθηγητή ως «προσωπική επίθεση».

 

Τον κατηγόρησε επίσης ότι «δεν δαπάνησε ούτε ένα λεπτό για να ασχοληθεί με την ουσία του Οργανισμού». Κατηγορίες τις οποίες αντέκρουσε ο κ. Κριμιζής και οι οποίες αντικειμενικά στερούνται βάσης για όσους γνωρίζουν. Ο κ. Μαγκλάρας μπορεί να μην κατάφερε να κερδίσει την εμπιστοσύνη του καταξιωμένου επιστήμονα με την πολυετή πορεία στη NASA, αλλά καταφέρνει να κερδίζει την εμπιστοσύνη των πολιτικών. Ξεκίνησε την καριέρα του με το ΠΑΣΟΚ, που τον είχε τοποθετήσει στο ΙΣΤΑΜΕ, και σήμερα με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είναι στενός συνεργάτης του Νίκου Παππά και κατάφερε να γίνει γενικός γραμματέας Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων όπου ελέγχει, για λογαριασμό του αρμόδιου υπουργού, και τον Οργανισμό Διαστήματος και τα προγράμματά του.   Σε συνομιλία μας με τον κ. Μαγκλάρα, διευκρινίζει ότι με το ΙΣΤΑΜΕ συνεργάστηκε ως αναπληρωτής επιστημονικός διευθυντής, από τον Ιούνιο του 2010 έως τον Αύγουστο του 2012, που αποχώρησε από τον πολιτικό χώρο του ΠΑΣΟΚ.   Στη συνέχεια ήταν για λίγο κοντά στη ΔΗΜΑΡ, χωρίς κομματική ένταξη όμως, για να βρεθεί μετά τις εκλογές αρχικά δίπλα στον (επίσης προερχόμενο από το ΠΑΣΟΚ) Χρήστο Σπίρτζη, ως γενικός γραμματέας.

Το θέμα με την καταγραφή των ακινήτων της δημόσιας περιουσίας για λογαριασμό του ΙΣΤΑΜΕ, την περίοδο της κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου, είχε ξεσηκώσει μεγάλες αντιδράσεις και ο ίδιος είχε βρεθεί στο επίκεντρο της προσοχής, καθώς υπέγραφε τη μελέτη και ήταν ταυτόχρονα και προϊστάμενος στην Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου.   Ο σάλος είχε προκληθεί στις αρχές του 2011 ενώ, η μελέτη κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 2010. Ο κύριος λόγος του θορύβου ήταν η δημόσια οργή που είχε προκληθεί εκείνη την πρώτη περίοδο των μνημονίων και των απαιτήσεων των δανειστών, οι οποίοι είχαν προτείνει εκποίηση της δημόσιας περιουσίας.

Η πρόταση αυτή είχε προκαλέσει αγανάκτηση και έντονη λαϊκή δυσαρέσκεια.   Πολλοί -μέσα στο έντονο κλίμα καχυποψίας που υπήρχε τότε, υπέθεσαν ότι αυτό μπορεί να ήταν ένα σχέδιο που ετοιμαζόταν για καιρό και τώρα βρήκαν την ευκαιρία να το προωθήσουν.   Ειδικά η αναφορά στα 598 ελληνικά νησιά που μπορούν να πωληθούν, ήταν αυτό που προκάλεσε τις περισσότερες αντιδράσεις, καθώς εκείνη την περίοδο κάποια ξένα ΜΜΕ μιλούσαν για αυτό (πώληση νησιών) και πολλοί το εξέλαβαν σαν πρόθεση των Παπανδρέου για την οποία υπήρχε σχεδιασμός.   Στη μελέτη εκείνη αναφέρονταν ότι αποσκοπούσε «στην εξέταση ειδικών προβλημάτων και στην παρουσία προτάσεων αναφορικά με την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας» ενώ εξεταζόταν το νομικό καθεστώς αλλά και «η συνολική αξία της δημόσιας ακίνητης περιουσίας».

Μαγκλάρας2

Επίσης, παρουσίαζε «συνοπτικά το ιστορικό των πολιτικών εκμετάλλευσης δημοσίων νήσων πλήρους κυριότητας, καθώς και τις αιτίες αποτυχίας των εν λόγω πολιτικών». Ο Β. Μαγκλάρας, μιλώντας στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», είχε αναφέρει ότι η συγκεκριμένη μελέτη αποτελούσε μπούσουλα για την αξιοποίηση των ακινήτων, αλλά δεν είχε χρησιμοποιηθεί κάπου συγκεκριμένα.

Μετά τις πολύ έντονες αντιδράσεις που είχαν προκληθεί στη χώρα εκείνη την περίοδο ως προς την πρόταση των δανειστών περί αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας, ο τότε πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, είχε αναγκαστεί να δηλώσει ότι «η Ελλάδα δεν πουλάει τη γη της» και είχε εξαγγείλει και δημόσια νομοθετική πρωτοβουλία, για να μην υπάρξει η δυνατότητα πώλησης ή μεταβίβασης ακινήτων του Δημοσίου.   Αλλά η ύπαρξη της μελέτης του Β. Μαγκλάρα, συνεργάτη του Νίκου Παπανδρέου, θεωρήθηκε ένδειξη για την ύπαρξη προθέσεων και σχεδιασμού για το αντίθετο, που ακύρωσαν όμως οι οργισμένες αντιδράσεις.

Μαγκλάρας3.PNG

 

Ο αδελφός του πρώην πρωθυπουργού, Νίκος Παπανδρέου, πάντως, εμπλεκόταν συχνά σε θέματα επενδύσεων και συμμετείχε σε πολλές αποστολές για την προσέλκυση αγοραστών κυρίως από αραβικές χώρες. Σύμφωνα με όσα γράφονταν τότε, τα ακίνητα «φιλέτα» του Δημοσίου θα εντάσσονταν στο περίφημο νόμο για το fast track.   Στον κατάλογο των ακινήτων της ΚΕΔ που ανέφερε η μελέτη συμπεριλαμβάνονταν και 598 νησιά και βραχονησίδες που ανήκουν στο Δημόσιο καθώς και δέκα περιζήτητα ακίνητα που ανήκαν στην Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου και χαρακτηρίζονταν ως «φιλέτα».   Πολύ μεγάλες ήταν και οι αντιδράσεις του ΣΥΡΙΖΑ τότε, ειδικά του Δημήτρη Παπαδημούλη και του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος είχε παρέμβει ως πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, κατηγορώντας την κυβέρνηση Παπανδρέου ότι αποφάσισε να υποκριθεί ότι διαπραγματεύεται με την τρόικα, για πράγματα που είχε ήδη συναποφασίσει και συνυπογράψει.   «Η δημόσια περιουσία, παρά τους ψευτολεονταρισμούς του πρωθυπουργού μετά την κατακραυγή έχει ήδη αποφασισθεί να εκποιηθεί», είχε πει τότε ο Αλέξης Τσίπρας κατηγορώντας την κυβέρνηση παίζει με τις λέξεις “αν θα είναι «εκποίηση» ή «αξιοποίηση», αλλά η αλήθεια δεν μπορεί να κρυφτεί”.   Σήμερα ο άνθρωπος που εκπόνησε τη μελέτη εκείνη είναι στην κυβέρνηση του, ενώ υπάρχουν πληροφορίες ότι και η λίστα εκείνη με τα 598 νησιά είναι στα χέρια υπουργού ο οποίος επιχείρησε -ανεπιτυχώς ως τώρα- να την αξιοποιήσει.   Παραπομπές • ΚΕΔ   • ΕΤΑΔ • Ομιλία Δημ. Παπαδημούλη, στη συζήτηση επίκαιρης ερώτησής τουστον Υπουργό Οικονομικών με θέμα την εκποίηση περιούσιας δημοσίου άξιας 50 δις ευρω.

 

https://www.lifo.gr/articles/opinions/194756/poios-einai-o-tsaro-toy-diastimatos-vasilis-magklaras