ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΚΩΤΑ ΣΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ

 

Μια σημαντική τριάδα, εντός εκτός κι επί τ’ αυτά, στην κυβέρνηση Τσίπρα,  αποτελούν οι Παναγιώτης ΡουμελιώτηςΓιάννης Ρουμπάτης και Γιάννης Μαντζουράνης. Και οι τρεις τους αναδείχθηκαν από το ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του ’80 και είχαν σχέσεις ή εμπλοκή, με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, με το διαβόητο σκάνδαλο Κοσκωτά- το πρώτο μεγάλο πολιτικό-οικονομικό σκάνδαλο, που κλόνισε την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου.

Ο Γ.Μαντζουράνης είχε ομολογήσει την εμπλοκή του στη δωροδοκία υπουργού του ΠΑΣΟΚ (Κουτσόγιωργα) για λογαριασμό του καταδικασμένου Κοσκωτά και προφυλακίστηκε 18 μήνες για αυτό.

Ο Π.Ρουμελιώτης παραπέμφθηκε στο Ειδικό Δικαστήριο με την κατηγορία ότι κάλυψε με πράξεις και παραλείψεις του τον Γ. Κοσκωτά, αλλά ο Ανδρέας Παπανδρέου τον διέσωσε στέλνοντας τον στην Ευρωβουλή, όπου απέκτησε ασυλία, δηλαδή “ακαταδίωκτο” και έτσι δεν οδηγήθηκε ποτέ στην δικαιοσύνη.

Ο Γ.Ρουμπάτης ήταν συνεργάτης του Κοσκωτά στις εκδοτικές του δραστηριότητες.

Και οι τρεις αποσύρθηκαν για ένα  διάστημα από την πολιτική σκηνή λόγω της συσχέτισης του ονόματος τους με το μεγαλύτερο πολιτικό και οικονομικό σκάνδαλο της μεταπολίτευσης, αλλά επανήλθαν στα χρόνια της κρίσης, αυτή τη φορά μέσω του ΣΥΡΙΖΑ που τους αξιοποιεί σε ρόλους κλειδιά. 

 

Μαντζουράνηςφωτο

Ο  Γ. Μαντζουράνης είχε αναλάβει πληρεξούσιος δικηγόρος του ελληνικού Δημοσίου στην πολύ σημαντική υπόθεση των τηλεοπτικών αδειών και  συμβουλεύει τον Νίκο Παππά, ενώ τελευταία έχει γίνει μέλος του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος τον έχει τοποθετήσει στην Εκλογική Επιτροπή του κόμματος. Εδώ και λίγους μήνες προετοιμαζόταν για να κατέβει ως υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στις εθνικές εκλογές, αλλά τελευταία φαίνεται να υπάρχουν  δεύτερες σκέψεις, καθώς κάποιοι στην Κουμουνδούρου φοβούνται ότι η υποψηφιότητα του μπορεί να τους βλάψει επικοινωνιακά, λόγω της εμπλοκής του με το σκάνδαλο Κοσκωτά. Ο ίδιος πάντως, στις εκπομπές του κ. Τάκη Χατζή στον Σκάι, όπου εμφανίζεται συχνά, τελευταία μιλάει ως  ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς να κρύβει την νέα κομματική του ταυτότητα.

Στο αρκετά μακρινό παρελθόν, ο Γ. Μαντζουράνης είχε διατελέσει γενικός γραμματέας του Υπουργικού Συμβουλίου της κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου και ειδικός σύμβουλος του πρωθυπουργού, στις πρώτες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, τη δεκαετία του ’80.  Η εμπλοκή του στο σκάνδαλο Κοσκωτά και την υπόθεση Κουτσόγιωργα είχε ως συνέπεια να προφυλακιστεί για 18 μήνες, ενώ η ιστορία  αυτή σταμάτησε και την πολιτική του καριέρα.

Ο  αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του Αντρέα Παπανδρέου  και υπουργός Δικαιοσύνης, Μ. Κουτσόγιωργας, είχε λάβει μίζα 2 εκατομμυρίων δολαρίων για να περάσει έναν ευνοϊκό νόμο για τον Κοσκωτά,  τον περιβόητο τότε  “Κουτσονόμο” (1806/1988).  Τα 2 εκατομμύρια δολάρια κατατέθηκαν στο όνομα του υπουργού του ΠΑΣΟΚ σε ελβετική τράπεζα με ενδιάμεσο τον Γιάννη Ματζουράνη, ο οποίος παραδέχθηκε ότι τα χρήματα στην Ελβετία ήταν αντικείμενο δωροδοκίας και είχε ομολογήσει την εμπλοκή του σε αυτό. 

Σήμερα συντρώγει συχνά με κυβερνητικά στελέχη. Στα Βόρεια προάστια τον έχουν δει με υπουργό της κυβέρνησης Τσίπρα που ασχολείται με θέματα δικαιοσύνης, ενώ  έχει φιλοξενήσει και στο πατρικό του στην Αρκαδία άλλον υπουργό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, από τους πιο στενούς συνεργάτες του Αλέξη Τσίπρα.

Ως δικηγόρος έχει αναλάβει πολύ μεγάλες υποθέσεις, όπως αυτές της Siemens, της Proton Bank, της λίστας Λαγκάρντ κ.ά.  Θεωρείται πολύ ικανός και οι πληροφορίες λένε ότι προσφέρει μεγάλη υποστήριξη στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Τελευταία εμφανίζεται πολύ συχνά σε πολιτικά πάνελ της δημόσιας τηλεόρασης, όπου αναπτύσσει την επιχειρηματολογία του, υπέρ της κυβέρνησης Τσίπρα.

Ρουμελιώτης

Ο Παναγιώτης Ρουμελιώτης, που υπήρξε οικονομικός σύμβουλος, συνεργάτης και υπουργός του Ανδρέα Παπανδρέου επί ΠΑΣΟΚ τη δεκαετία του ’80 (και αυτός με εμπλοκή στο σκάνδαλο Κοσκωτά), με απόφαση της κυβέρνησης Τσίπρα είναι από το 2016 πρόεδρος της Τράπεζας Αττικής.

Η Τράπεζα Αττικής είναι ιδιαίτερης σημασίας για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και η επιλογή του καταδεικνύει ότι θεωρείται άνθρωπος μεγάλης εμπιστοσύνης για το Μαξίμου. Δεν είναι λίγα τα δημοσιεύματα που υποστηρίζουν ότι η κυβέρνηση χρησιμοποιεί τη συγκεκριμένη τράπεζα για δάνεια σε δικούς της επιχειρηματίες, όπως ο Χρ. Καλογρίτσας, ενώ η ΝΔ έχει αφήσει πολλές φορές αιχμές και υπονοούμενα, απειλώντας την κυβέρνηση ότι θα λογοδοτήσει.

Ο Παναγιώτης Ρουμελιώτης το 1989 είχε παραπεμφθεί στο Ειδικό Δικαστήριο για παράβαση του άρθρου 2 του Ν.Δ. 802/71, γιατί δεν είχε λάβει μέτρα ελέγχου της Τράπεζας Κρήτης.  Ως υπουργός (αρμόδιος για τις τράπεζες) κατηγορήθηκε ότι κάλυψε την απάτη του Κοσκωτά, αγνοώντας επιστολή του τότε Διοικητή της ΤτΕ, Δημήτρη Χαλικιά για να ελεγχθεί ο Κοσκωτάς και η Τράπεζά του.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο ο Π.Ρουμελιώτης επίσης «Αγνόησε πλήρως ότι το 1987 ο Κοσκωτάς είχε συλληφθεί στις ΗΠΑ για 64 αδικήματα και απεφάνθη ότι ο Κοσκωτάς πληρούσε όλες τις προϋποθέσεις για να είναι Πρόεδρος Πιστωτικού Ιδρύματος».

Παρά την απόφαση να παραπεμφθεί, κατάφερε να μην οδηγηθεί στο Ειδικό Δικαστήριο, καθώς λίγο πριν αποφασίσει η Βουλή να τον παραπέμψει, εξελέγη ευρωβουλευτής (αφού ο Ανδρέας Παπανδρέου τον είχε τοποθετήσει στο ευρωψηφοδέλτιο)  και η Ευρωβουλή δεν ήρε την ασυλία του.

ΡουμπάτηςκαιΠασόκοι.PNG

Την τριάδα των ισχυρών πρώην στελεχών του ΠΑΣΟΚ που σήμερα συνεργάζονται με τον ΣΥΡΙΖΑ σε ρόλους-κλειδιά συμπληρώνει ο διοικητής της ΕΥΠ, Γιάννης Ρουμπάτης που υπήρξε στενός συνεργάτης του Κοσκωτά.

Ο Γιάννης Ρουμπάτης όταν απομακρύνθηκε από την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου  αποδέχθηκε την πρόταση του (και) μεγαλοεκδότη Γιώργου Κοσκωτά να συνεργαστεί μαζί του ως σύμβουλος του. Όταν ξέσπασε το σκάνδαλο ήταν αναμενόμενο να τον συμπαρασύρει κι αυτόν, ο οποίος βρέθηκε επίσης κατηγορούμενος, αλλά στη συνέχεια απαλλάχθηκε από τις κατηγορίες.  Ο ίδιος έχει ισχυριστεί  ότι εκείνη την περίοδο είχε επιχειρηθεί από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη  να πειστεί να καταθέσει εναντίον του Ανδρέα Παπανδρέου.  Το 1994 ο  Ανδρέας Παπανδρέου τον έκανε ευρωβουλευτή.  Αργότερα έγινε στενός συνεργάτης του Γιώργου Παπανδρέου, όταν εκείνος ήταν στο υπουργείο Εξωτερικών,  ο οποίος του ανέθετε πολλές ειδικές αποστολές, πάντα όμως στο παρασκήνιο.

Σήμερα, επί ΣΥΡΙΖΑ,  είναι ο ισχυρός άνδρας της ΕΥΠ, με στενές σχέσεις με το δίδυμο Τσίπρα-Παππά.

Το ΠΑΣΟΚ, λοιπόν, «παραμένει εδώ», όχι ενωμένο, αλλά οπωσδήποτε ισχυρό, ειδικά το κομμάτι εκείνο που ενεπλάκη στο σκάνδαλο Κοσκωτά και μετά από χρόνια στο πολιτικό περιθώριο, η κυβέρνηση Τσίπρα το ξανάφερε στο προσκήνιο.

 

 

Ρουμπάτης2

Lifo https://www.lifo.gr/articles/opinions/214982/o-syriza-os-pasok-sti-thesi-toy-pasok?fbclid=IwAR3mhUwIfUNecuRjMkuL_mkhBMZ0otTdKQXEvRQCunDiis7HmYW1IKnctVA

 

Σκάνδαλο Κοσκωτά

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CE%BA%CE%AC%CE%BD%CE%B4%CE%B1%CE%BB%CE%BF_%CE%9A%CE%BF%CF%83%CE%BA%CF%89%CF%84%CE%AC

Μαντζουράνης: από το σκάνδαλο Κοσκωτά στο σκάνδαλο Παππά

https://roides.wordpress.com/2016/08/30/30aug16/

Ολόκληρη η κατάθεση Μαντζουράνη για τη συμβολή του στο σκάνδαλο Κουτσόγιωργα-Κοσκωτά

https://roides.wordpress.com/2016/10/21/21oct16/

Μίζες στην Ελλάδα

http://www.thetoc.gr/politiki/article/mizes-stin-ellada-oloi-mazi-ta-fagane

http://newpost.gr/politiki/301393/giati-o-benizelos-epitethhke-ston-dhmosiografo-giannh-roympath

 

 

ΤΟ ΠΑΣΟΚ του ΣΥΡΙΖΑ

 Ότι ένα μεγάλο τμήμα του “βαθέως ΠΑΣΟΚ” έχει μετακομίσει στον ΣΥΡΙΖΑ είναι γνωστό. Αυτό που είναι λιγότερο γνωστό είναι ότι μετά την άνοδο τους στην εξουσία μετέγραψαν σταδιακά και μετέφεραν στο κράτος όλα εκείνα τα στελέχη που χρειάζονταν για να τους μεταλαμπαδεύσουν το know how. Δεν μιλάμε για τα ελάχιστα κυβερνητικά στελέχη που έκαναν κάποιο έργο ή προσπάθησαν, αλλά για ανθρώπους που θήτευσαν επί χρόνια ως “σύμβουλοι υπουργών” σε γκρίζες ζώνες και στελέχη που ενεπλάκησαν σε σκάνδαλα τα οποία απασχόλησαν την δικαιοσύνη. Πολλούς από αυτούς, που είχε παραμερίσει ακόμα και το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ που ευαγγελίζεται το “νέο” τους έχει ξαναφέρει στο κράτος ως στενούς συνεργάτες των υπουργών του σε θέσεις κλειδιά. Γιατί μπορεί να  καταστρώνουν σχέδια για το πως θα βάλουν στη φυλακή κάποιους πρώην υπουργούς του ΠΑΣΟΚ, αλλά οι συνεργάτες παλιών υπουργών του ΠΑΣΟΚ έχουν γίνει ανάρπαστοι από αυτή την κυβέρνηση.

 

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό του Γιώργου Φλωρεντή, ο οποίος είναι γενικός γραμματέας του υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, από τους στενούς συνεργάτες του Νίκου Παππά. Πρόκειται για παλιό σύμβουλο «για θέματα αλλοδαπών» του τέως υπουργού Δημόσιας Τάξης του ΠΑΣΟΚ Γιώργου Ρωμαίου, γύρω από τον οποίο είχε ξεσπάσει ένα σκάνδαλο με αστυνομικά κυκλώματα, βίζες, ελληνοποιήσεις αλλοδαπών  κ.τ.λ

Φλωρεντής

Ο Γ. Φλωρεντής, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής, είχε συμπεριληφθεί στους κατηγορούμενους για «συμμετοχή σε κυκλώματα έκδοσης παράνομων αδειών παραμονής σε αλλοδαπές και προστασίας ύποπτων κέντρων διασκέδασης και ινστιτούτων μασάζ». Οι κατηγορίες συγκεκριμένα ήταν «για παρότρυνση υφισταμένου σε διάπραξη αδικημάτων, για ηθική αυτουργία σε νόθευση εγγράφων – και για ηθική αυτουργία σε παράβαση καθήκοντος από κοινού με έναν δημόσιο υπάλληλο». Ο Γ. Φλωρεντής αργότερα απαλλάχθηκε με βούλευμα και ο ίδιος είχε ισχυριστεί τότε πως σκοπός του σκανδάλου ήταν «να χτυπήσουν τον υπουργό και το έργο που έχει επιτελέσει».

 

Η κατηγορία και το απαλλακτικό βούλευμα

 

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας “ΤΑ ΝΕΑ” στις 11 Μαΐου 2000, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών της Αθήνας απάλλαξε τα στελέχη της Ελληνικής Αστυνομίας και τον Γ. Φλωρεντή, που κατηγορούνταν για παράνομες ελληνοποιήσεις. Τα μέλη του δικαστικού συμβουλίου στήριξαν την απαλλαγή τους στο γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι αστυνομικοί υποστήριξαν πως ενήργησαν κατόπιν εντολής τού τότε υπουργού Δημόσιας Τάξης κ. Γ. Ρωμαίου και επικαλέστηκαν νομολογία που απαγορεύει ­-όπως ισχυρίστηκαν- ­ τον έλεγχο της νομιμότητας των προσταγών της πολιτικής ηγεσίας από το προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας. Δεν αρνήθηκαν δηλαδή την ύπαρξη των παράνομων διαδικασιών και το αδίκημα, ούτε τη συμμετοχή τους σε αυτό, αλλά τους απάλλαξαν γιατί υποστήριξαν ότι την ευθύνη την είχε ο υπουργός, ή προφανώς την ανέλαβε. 

 

Με βάση το σκεπτικό αυτό,  υποστήριξαν ότι  “ουδεμία άδικη πράξη τέλεσαν, αφού δεν είχαν μεταξύ άλλων τη δυνατότητα ελέγχου της νομιμότητας της διαταγής». Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών με (το υπ” αριθμόν 1959/2000)  βούλευμα απάλλαξε από κάθε κατηγορία τον πρώην αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ., τον σύμβουλο του πρώην υπουργού Δημόσιας Τάξης Γ. Ρωμαίου, Γιώργο Φλωρεντή, τον πρώην διοικητή Κρατικής Ασφάλειας και μερικούς ακόμα αστυνομικούς που συμπεριλαμβάνονταν στον κατάλογο των κατηγορουμένων που είχε σχηματιστεί ύστερα από τις πρώτες διώξεις που είχε ασκήσει ο εισαγγελέας τον Νοέμβριο του 1998.

Οι δικαστικοί δέχθηκαν ότι οι κατηγορούμενοι «ενήργησαν κατόπιν εντολής του υπουργού Δημόσιας Τάξης και εφόσον ο νόμος επιβάλλει στους υπαλλήλους πλήρη και τυφλή υποταγή,  “η πράξη τους ήταν δικαιολογημένη και τιμωρείται εκείνος που έδωσε την εντολή ως εμμέσως ηθικός αυτουργός και το άδικο περιορίζεται μόνο σε αυτόν».

Βέβαια για τους υπουργούς ισχύει, ως γνωστόν,  από παλιά το ακαταδίωκτο.  Έτσι, σύμφωνα με το σκεπτικό του απαλλακτικού βουλεύματος, η δίωξη κατά των κατηγορούμενων που είχε ασκηθεί από τον εισαγγελέα πρωτοδικών, με αφορμή δύο μηνυτήριες αναφορές, τερματίστηκε, καθώς την ευθύνη πήρε ο τότε υπουργός και σύμφωνα πάντα με το ίδιο σκεπτικό, “αν ο τότε υπουργός τέλεσε αξιόποινη πράξη, αρμόδια να τον ελέγξει είναι η Βουλή, σύμφωνα με το νόμο περί ευθύνης υπουργών και όχι τα ποινικά δικαστήρια”. Τη συνέχεια μπορεί κανείς να την υποθέσει.

σχετικά λινκ

https://www.tanea.gr/2000/05/11/greece/deyteri-athwwsi-gia-ypsilobathmoys-tis-el-as/

Οι ευθύνες υπουργών στις ελληνοποιήσεις

http://www.kathimerini.gr/107612/article/epikairothta/politikh/oi-ey8ynes-ypoyrgwn-stis-ellhnopoihseis

Το παρασκήνιο ενός σκανδάλου(;)

https://www.tovima.gr/2008/11/24/archive/to-paraskinio-enos-skandaloy/

Διώξεις για τα κυκλώματα της Αστυνομίας

https://www.rizospastis.gr/story.do?id=3746363

Ταραχή από την εισαγγελική εισβολή

https://www.rizospastis.gr/story.do?id=3731776

http://pyramisnews.gr/o-giorgos-florentis-neos-eidikos-grammateas-gia-tin-enimerosi-toy-metanasteytikou/

 

 

 

 

Lifo https://www.lifo.gr/articles/opinions/214982/o-syriza-os-pasok-sti-thesi-toy-pasok?fbclid=IwAR3mhUwIfUNecuRjMkuL_mkhBMZ0otTdKQXEvRQCunDiis7HmYW1IKnctVA

 

 

 

 

Κυβερνητική συμμαχία χωρίς προγραμματική συμφωνία

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ

Το προπατορικό αμάρτημα των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ

ΤσίπραςΚαμμένοςσυμφωνία

ΠΟΛΙΤΙΚΗ 

 

Τελευταία, κάποιοι συμπεριφέρονται σαν να εκπλήσσονται ανακαλύπτοντας ότι ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ ενδιαφέρονται μόνο για την παραμονή τους στην εξουσία και τίποτα άλλο. Λες και αυτό δεν ήταν προφανές από την πρώτη στιγμή. Ο μιθριδατισμός, με τις συνεχείς και αυξανόμενες δόσεις μη θεσμικής συμπεριφοράς, έχει κάνει τους πολίτες, ακόμα και τα ΜΜΕ, να έχουν συνηθίσει αντιδημοκρατικές καταστάσεις και πρακτικές που σε άλλες χώρες της Ευρώπης είναι αδιανόητες.

 

Το πιο ξεκάθαρο δείγμα γραφής, που λογικά θα έπρεπε να είχε σοκάρει μια δημοκρατική κοινωνία, δόθηκε με το ξεκίνημα αυτής της κυβέρνησης και προδιέγραφε όλη τη μετέπειτα πορεία: Η «αριστεροδεξιά» κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι η μοναδική κυβέρνηση συνεργασίας στην Ευρώπη που κυβερνά χωρίς προγραμματική συμφωνία των δύο κομμάτων που την απαρτίζουν. Δεν ενδιαφέρθηκαν, ούτε καν για τα προσχήματα, να δώσουν έστω ένα υποτυπώδες κείμενο στη δημοσιότητα για να ενημερώσουν τους πολίτες πάνω σε ποια βάση θα κυβερνήσουν ανά τομέα.

Το αδιανόητο λοιπόν συνέβη με το καλημέρα. Τσίπρας και Καμμένος έδωσαν τα χέρια, αγκαλιάστηκαν, χτύπησε ο ένας την πλάτη του άλλου και αυτό ήταν!

Τέτοιου είδους συμφωνίες γίνονται, αλλά σε άλλες δραστηριότητες. Οχι στην πολιτική. Οχι στις δημοκρατίες. Εδώ αποκτήσαμε κυβέρνηση συνεργασίας χωρίς να διαπραγματευτούν πάνω στις πολιτικές τους θέσεις, χωρίς να ετοιμαστεί κείμενο συμφωνίας, χωρίς να ρωτηθεί κανένας στα κόμματά τους και χωρίς να ενημερωθούν οι πολίτες.

Στη Γερμανία, για να δούμε ένα άλλο παράδειγμα, ο σχηματισμός κυβέρνησης (συμπεριλαμβανομένης και της αποτυχημένης απόπειρας της «Τζαμάικα») κράτησε 171 μέρες, γιατί η διαπραγμάτευση γινόταν πάνω σε πολιτικές αρχές και θέσεις και όχι στο μοίρασμα των λάφυρων της εξουσίας. Η συγγραφή της κυβερνητικής συμφωνίας των εταίρων στη Γερμανία πήρε 12 μέρες και πρόκειται για ένα κείμενο 175 σελίδων, όπου περιγράφεται ανά τομέα ποια πολιτική θα ακολουθηθεί σε κάθε τομέα.

Η Αγκελα Μέρκελ, όταν ολοκληρώθηκε η συγγραφή της προγραμματικής συμφωνίας της συγκυβέρνησης, προχώρησε σε έκτακτο συνέδριο για να την εγκρίνει. Οι Σοσιαλδημοκράτες ζήτησαν και αυτοί από τα 450.000 μέλη τους να εγκρίνουν τη συμφωνία για να σχηματιστεί κυβέρνηση.

Μόνο στην Ελλάδα των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έδωσαν απλώς οι δύο πολιτικοί αρχηγοί τα χέρια, σαν φύλαρχοι, και αποκτήσαμε κυβέρνηση. Το πιο θλιβερό και ανησυχητικό ήταν ότι δεν αντέδρασε κανείς. Σαν να ήταν φυσιολογικό μία συγκυβέρνηση να στηρίζεται στη χειραψία των δύο πολιτικών, χωρίς συμφωνία αρχών και δημοκρατικές διαδικασίες.

Στην υπόλοιπη Ευρώπη, οι κυβερνήσεις συνεργασίας, ακόμα και μεταξύ πολιτικά συγγενών κομμάτων, προϋποθέτουν πάντα διαδικασίες ώσπου να καταλήξουν σε συμφωνία, με λεπτομερείς διαπραγματεύσεις που καταλήγουν σε ένα κείμενο αρχών και ένα πρόγραμμα που δίνεται στη δημοσιότητα.

 

Στην προηγούμενη κυβέρνηση συνεργασίας Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, τα τρία κόμματα είχαν ορίσει εκπροσώπους (Μεϊμαράκη και Λαζαρίδη η Ν.Δ., Σκανδαλίδη και Αγγελούδη το ΠΑΣΟΚ, Χατζησωκράτη και Παπαθανασίου η ΔΗΜΑΡ), οι οποίοι πραγματοποιούσαν συνεχώς συσκέψεις στη Βουλή για μέρες, προκειμένου να διαμορφώσουν ένα πλαίσιο προγραμματικής σύγκλισης. Υπήρξαν συμφωνίες, διαφωνίες και συμβιβασμοί, οι οποίοι στο τέλος οδήγησαν στην κατάρτιση μιας κυβερνητικής συμφωνίας. Το κείμενο των επτά σελίδων δεν ήταν τόσο αναλυτικό και συγκεκριμένο όσο άλλων ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, ωστόσο έθετε ένα πλαίσιο.

 

Το τι υλοποιήθηκε από αυτά που συμφώνησαν, ασφαλώς αποτελεί αντικείμενο κριτικής. Το κείμενο της συμφωνίας όμως είναι εκεί, υπάρχει και μπορεί ο καθένας να το δει σημείο προς σημείο και να τους κρίνει. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν διαθέτει καμία προγραμματική συμφωνία. Το γεγονός αυτό καταδεικνύει την αδιαφορία της ηγεσίας της κυβέρνησης για κάθε δημοκρατική διαδικασία, αλλά και για την ίδια την ουσία της.

http://www.kathimerini.gr/993320/opinion/epikairothta/politikh/to-propatoriko-amarthma-twn-syriza-anel