«Karma is a bitch». Τι θα κάνει η κυβέρνηση τώρα με το ΣτΕ ;

Ράντος

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ 19.5.2018 |Πηγή: www.lifo.gr

Μέχρι πρότινος αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας και έγκριτος –κατά γενική ομολογία– νομικός Αθανάσιος Ράντος είναι αυτός που θα ασκεί καθήκοντα προέδρου μετά την παραίτηση του Νίκου Σακελλαρίου, μέχρι το Υπουργικό Συμβούλιο να αποφασίσει ποιον θα διορίσει νέο πρόεδρο του ΣτΕ.   Ο Αθανάσιος Ράντος θα μπορούσε κάλλιστα να είναι και ο νέος πρόεδρος του ΣτΕ, αφού είναι από τους αρχαιότερους στην επετηρίδα (ο πρώτος, σύμφωνα με δημοσιεύματα) και θεωρείται ότι έχει τα προσόντα. Σε αντίθεση, μάλιστα, με τον προκάτοχό του, είναι εξαιρετικά δημοφιλής στον δικαστικό και νομικό κόσμο και γενικά χαίρει μεγάλης εκτίμησης.

 

Ποιο είναι, λοιπόν, το πρόβλημα, εφόσον ο κ. Ράντος διαθέτει όλα τα προσόντα και είναι και πρώτος στην επετηρίδα; Για τη Δικαιοσύνη δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Δεν είναι καθόλου βέβαιο όμως ότι ισχύει το ίδιο για την κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου.   Για όσους δεν θυμούνται, ο κ. Ράντος είναι ο δικαστής που είχε στοχοποιηθεί την περίοδο που το ΣτΕ έκρινε τη συνταγματικότητα του νόμου Παππά, ο οποίος τελικά κρίθηκε αντισυνταγματικός από την πλειοψηφία, παρότι τόσο η κυβέρνηση όσο και ο παραιτηθείς πρόεδρος του ΣτΕ έκαναν ό,τι μπορούσαν για να κριθεί συνταγματικός.

 

Ο κ. Ράντος ήταν από εκείνους που έκριναν τον νόμο Παππά ως αντισυνταγματικό και είχε δεχτεί βρόμικα χτυπήματα που θύμιζαν παρακρατικές μεθόδους, τα οποία καταγγέλθηκαν τότε από τον νομικό κόσμο και όχι μόνο. Πλην όμως, για μέρες έβλεπε συκοφαντικά δημοσιεύματα σε διάφορα κίτρινα και φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ, τα οποία δημοσίευαν συνομιλίες που αφορούσαν την προσωπική του ζωή και προσπαθούσαν να τον εμπλέξουν σε ροζ σκάνδαλα.

 

Ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης Νίκος Παρασκευόπουλος είχε διατάξει μάλιστα και διενέργεια έλεγχου, προκαλώντας πολλά σχόλια για την κίνησή του αυτή, αλλά και καταγγελίες της αντιπολίτευσης για τις μεθοδεύσεις και τους χειρισμούς της υπόθεσης, η οποία περιείχε ακόμα και στοιχεία κανιβαλισμού απέναντι στον συγκεκριμένο δικαστή.   Ο κ. Ράντος, παρ’ όλα αυτά, ελέγχθηκε και κρίθηκε ομόφωνα αθώος από το Ανώτατο Πειθαρχικό Συμβούλιο, το οποίο συνεδρίασε υπό την προεδρία της τότε προέδρου του Αρείου Πάγου Βασιλικής Θάνου.

 

Έχει, λοιπόν, μεγάλο ενδιαφέρον να δει κανείς τώρα, που θα κληθεί η κυβέρνηση να επιλέξει νέο πρόεδρο του ΣτΕ, πώς θα παρακάμψει τον Αθανάσιο Ράντο –σε περίπτωση που το επιδιώξει– και πόση βουτιά θα αναγκαστεί να κάνει στην επετηρίδα. Στην περίπτωση που τον παραλείψει πάντως και πάει παρακάτω, είναι βέβαιο ότι θα υπάρξουν έντονες αποδοκιμασίες.   Ο κ. Ράντος θεωρείται από τους καταρτισμένους δικαστές του ΣτΕ, με ευρωπαϊκές σπουδές και δημοκρατικό πνεύμα, προσόντα που δεν πίστωναν στον απερχόμενο πρόεδρο, ο οποίος όμως ήταν επιλογή της κυβέρνησης. Εκτός των άλλων, ο Αθανάσιος Ράντος είναι από τους δικαστές που έχουν και προσωπικό κοινό, καθώς όταν αγορεύει, πλήθος νέων νομικών και φοιτητών πηγαίνει για να παρακολουθήσει την αγόρευσή του.

 

Άλλη μία περίπτωση δικαστή στην επετηρίδα μεταξύ των υποψηφίων που χαίρει αναγνώρισης και σεβασμού στο νομικό κόσμο, αλλά κι αυτή δεν είναι αρεστή σε κυβερνητικούς κύκλους που ασχολούνται με τα της δικαιοσύνης, είναι και η κυρία Αικατερίνη Σακελαροπούλου, η οποία όμως κι εκείνη είχε δεχθεί επιθέσεις από φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ την εποχή που εξεταζόταν η υπόθεση των τηλεοπτικών αδειών (παραιτήθηκε τότε από την Ένωση Δικαστών του ΣτΕ καταγγέλλοντας μεθοδεύσεις), η κυρία Σακελαροπούλου ήταν σταθερά σε όλη της την καριέρα της στο ΣτΕ ως δικαστής, υπέρμαχος του περιβάλλοντος και σε όλες τις μεγάλες δίκες που έχουν γίνει στο Ε’ Τμήμα και αφορούσαν μεγάλα έργα και επενδύσεις. Κάθε φορά υπέρ της προστασίας του περιβάλλοντος, ενώ ήταν μειοψηφία και στο νόμο περί αυθαιρέτων, καθώς ήταν κατά της νομιμοποίησης τους.

Μία τρίτη περίπτωση μεταξύ των υποψηφίων, είναι μία δικαστής την οποία στην κυβέρνηση θεωρούσαν σκληρά μνημονιακή και από τους δικαστές που είναι “απέναντι”. Βέβαια σήμερα και η κυβέρνηση είναι μνημονιακή.

Η επιλογή τους την προηγούμενη φορά ήταν ο Ν.Σακελλαρίου (που θεωρούνταν ανέκαθεν πολύ δεξιός) επειδή ήταν “αντιμνημονιακός” και τον ήθελε, σύμφωνα με το ρεπορτάζ ο αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης Δ. Παπαγγελόπουλος. Επιλογή όμως που δεν τους βγήκε από κάθε άποψη. Αυτή τη φορά, η συγκυρία το έφερε έτσι, ώστε ο αρχαιότερος και οι υπόλοιπες υποψηφιότητες μεταξύ των επικρατέστερων να θεωρούνται “απέναντι” για την κυβέρνηση.

Αν θελήσει να τους αγνοήσει, θα χρειαστεί να κάνει μεγάλη βουτιά στην επετηρίδα.   Θα είναι πραγματικά δύσκολο για την κυβέρνηση να παρέμβει προωθώντας μη αξιοκρατικές επιλογές, ειδικά σε αυτήν τη συγκυρία, που οι κορυφαίες επιλογές της ως τώρα δεν την έχουν δικαιώσει.

 

Εννοείται ότι αν αγνοήσουν προκλητικά την επετηρίδα, η επιλογή τους θα αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης για το θέμα της παρέμβασής τους στη Δικαιοσύνη, ειδικά όταν πρόκειται να παρακαμφθούν δικαστές που έχουν δώσει μάχες για το περιβάλλον ή δικαστής που έχει τα προσόντα και η τύχη το έφερε, λίγο καιρό πριν, να έχει στοχοποιηθεί από φιλοκυβερνητικά πυρά.

http://www.lifo.gr/articles/greece_articles/193434/o-athanasios-rantos-analamvanei-prosorina-xrei-proedroy-ste

 

 

Advertisements

H κυβέρνηση πανηγυρίζει αλλά οι περισσότεροι δείκτες είναι πολύ κακοί για την Ελλάδα

 

PI

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ 16.5.2018 |Πηγή: www.lifo.gr

Η μόνη χρησιμότητα που είχε τελικά το «αντιμνημόνιο», εκ των πραγμάτων, ήταν ότι έγινε η σκάλα για να ανέβει ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία και να παρατείνει το μνημόνιο για άλλα τρία χρόνια. Από το αποτέλεσμα κρίνοντας, μπορεί να πει κανείς ότι η εκμετάλλευση του αντιμνημονιακού αγώνα από τις νυν κυβερνητικές πολιτικές δυνάμεις έφερε ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που επιδίωκε ο ελληνικός λαός. Ο Αλέξης Τσίπρας ετοιμάζεται σήμερα να ενταφιάσει και επισήμως αυτή την περίοδο, του αντιμνημονίου, που δεν χρησιμεύει σε τίποτα πια, επιστρέφοντας στα παλιά παραδοσιακά διλήμματα των διπόλων εξουσίας.   Απομένουν μερικές απαιτήσεις ακόμα των δανειστών, από αυτές που δεν είχαν καταφέρει ή δεν είχαν δεχτεί να υλοποιήσουν οι προηγούμενοι, για να κλείσει και ο τρίτος κύκλος των μνημονίων και να βαδίσει η χώρα στο αβέβαιο μέλλον που την περιμένει, αφού τα δανεικά από τον γνωστό μηχανισμό θα σταματήσουν, αλλά η ανάπτυξη είναι πολύ αναιμική για να καταφέρει να κρατήσει τη χώρα στα πόδια της χωρίς να ξανακυλήσει.

Έτσι κι αλλιώς, η Ελλάδα θα βρίσκεται σε εποπτεία μέχρι να εξοφλήσει το 75% των δανείων που έλαβε και, σύμφωνα με τους Ευρωπαίους, αυτή θα είναι και «ενισχυμένη». Όσο για το χρέος, η αντιμετώπιση του οποίου υποτίθεται ότι ήταν η πρώτη προτεραιότητα του ΣΥΡΙΖΑ, αυτό έχει φτάσει πλέον στο πρωτοφανές 180% του ΑΕΠ. Να θυμηθούμε ότι όταν μπήκαμε στα μνημόνια, το 2010, το χρέος της κεντρικής διοίκησης ήταν 140,2% του ΑΕΠ.   Σημαντική είναι και η εκτόξευση του χρέους τους τελευταίους μήνες, καθώς από 328,7 δισ. στο τέλος του 2017, έφτασε στα 343,7 δισ. ευρώ. Τα νούμερα αυτά καταδεικνύουν την αποτυχία της πολιτικής ηγεσίας της χώρας να αντιμετωπίσει το πρόβλημα αλλά και το πόσο εκτεθειμένη θα είναι η χώρα όταν θα βγει στις αγορές.

Οι δανειστές, παρά τις προσδοκίες, δεν αναμένεται να διευκολύνουν την Ελλάδα στην υπόθεση του χρέους. Αντιθέτως, το χρέος είναι το σκοινί με το οποίο θα δεθεί σφιχτά η χώρα μετά την «καθαρή έξοδο» από τα μνημόνια, που δεν θα είναι ούτε καθαρή ούτε έξοδος φυσικά.   Ακόμα και η αδύναμη συμφωνία («λύση») για το χρέος που θα υλοποιούνταν αυτοδίκαια, θα σαλαμοποιηθεί και θα πραγματοποιείται υπό τον όρο ότι η χώρα θα εξακολουθεί να βαδίζει στον δρόμο της αρετής, όπως τον εννοεί η καγκελάριος Μέρκελ, δηλαδή των μνημονίων.   Παρά τους πανηγυρισμούς της κυβέρνησης, οι περισσότεροι δείκτες παραμένουν πολύ κακοί για την Ελλάδα. Ο Δείκτης Ανταγωνιστικότητας την κατατάσσει στην τελευταία θέση μεταξύ των 28 κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως και ο Δείκτης Κοινωνικής Δικαιοσύνης, ενώ το 35% του πληθυσμού της χώρας απειλείται με φτώχεια και κοινωνικό αποκλεισμό, με την ανεργία να διατηρείται κι αυτή στα πιο υψηλά ποσοστά της Ε.Ε.   Φυσικά, δεν πρόκειται απλώς για αριθμούς. Η πραγματικότητα, όπως τη βιώνει ο ελληνικός λαός, είναι πιο σκληρή από τα νούμερα. Και αυτό αποτυπώνεται και στις δημοσκοπήσεις, τα ποσοστά των οποίων είναι τελικά τα μόνα που λαμβάνουν σοβαρά υπόψη οι κυβερνήσεις, γιατί σχετίζονται άμεσα με την πολιτική τους επιβίωση και την παραμονή στην εξουσία.   Σύμφωνα με το Πολιτικό Βαρόμετρο της Public Issue που δημοσιοποιήθηκε αυτή την εβδομάδα, το 77% των πολιτών που ρωτήθηκαν θεωρεί ότι η κυβέρνηση βαδίζει σε λάθος κατεύθυνση και το 55% ότι οικονομική τους κατάσταση θα χειροτερέψει.

Είναι χαρακτηριστικό ότι όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί στην Ελλάδα έχουν περισσότερες αρνητικές παρά θετικές κρίσεις και ο δημοφιλέστερος όλων (Κυριάκος Μητσοτάκης) απλώς έχει τις λιγότερες αρνητικές. Από τους οκτώ πολιτικούς αρχηγούς, ο Αλέξης Τσίπρας είναι τρίτος από το τέλος σε δημοφιλία, και μικρότερη δημοτικότητα από αυτόν έχουν μόνο οι Καμμένος και Μιχαλολιάκος. Σύμφωνα με την ίδια έρευνα της Public Issue, το 86% των πολιτών είναι δυσαρεστημένο από την κυβέρνηση, ενώ το (επίσης μεγάλο) 79% είναι δυσαρεστημένο από την αντιπολίτευση. Το πιο νέο στοιχείο είναι ότι πλέον η πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών (56%) ζητάει να γίνουν εκλογές και το 74% εκτιμά ότι θα τις κερδίσει η ΝΔ.   Το αίτημα για εκλογές είναι ένα ερώτημα στο οποίο οι δημοσκόποι και οι πολιτικοί αναλυτές δίνουν πάντα ιδιαίτερη σημασία, καθώς λέει πολλά για την ανοχή του κόσμου στην κυβέρνησή του. Όση δυσαρέσκεια και να υπάρχει δηλαδή, εάν αυτή δεν ξεπεράσει κάποια επίπεδα, δύσκολα οι πολίτες ζητούν πρόωρες εκλογές. Είναι χαρακτηριστικό ότι μέχρι πρότινος, παρά τη μεγάλη μείωση της αποδοχής της κυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου, οι πολίτες δεν ήθελαν εκλογές.

Το «ολιστικό αναπτυξιακό» πρόγραμμα της κυβέρνησης, το οποίο ο Ευκλείδης Τσακαλώτος συνεχώς διαφημίζει, αλλά δεν έχει αποτολμήσει να παρουσιάσει στους πολίτες της χώρας ακόμα, δεν κατάφερε να αποσπάσει επαίνους στις Βρυξέλλες και στο Βερολίνο, όπως προσδοκούσε, αλλά μόνο χλεύη και ειρωνεία. Η συμπεριφορά αυτή των δανειστών, αν και δεν δικαιολογείται, όσο πρόχειρο και να είναι το «σχέδιο Τσακαλώτου», τείνει να γίνει συνήθεια και ελάχιστη ενόχληση προκαλεί πλέον και στην κυβέρνηση. Οι πληροφορίες, ωστόσο, επιβεβαιώνουν ότι πρόκειται πράγματι για ένα πρόχειρο σχέδιο που θυμίζει περισσότερο πάτσγουορκ με ό,τι «υπήρχε στο συρτάρι».   Λέγεται ότι το «ολιστικό αναπτυξιακό σχέδιο», όπως το αποκαλεί η κυβέρνηση και υποτίθεται ότι πάνω σε αυτό θα στηριχτεί η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, συνέταξε ο γενικός γραμματέας Στρατηγικών και Ιδιωτικών Επενδύσεων Λόης Λαμπριανίδης (οικονομικός γεωγράφος, καθηγητής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας).

Επειδή από το σχέδιο αυτό η κυβέρνηση δεν περιμένει και η ίδια πολλά, γνωρίζει ότι μέχρι τις επόμενες εκλογές το περισσότερο που μπορεί να επιδιώξει είναι να δώσει σε στοχευμένες πληθυσμιακές ομάδες άλλο ένα επίδομα, σαν αυτά που είχαν δώσει ο Γ. Παπανδρέου και ο Αντ. Σαμαράς αλλά και ο ίδιος ο Τσίπρας πέρσι.   Γι’ αυτό αναζητούν τρόπους ώστε μετά τον Αύγουστο στο εσωτερικό να εμφανίζονται υποσχόμενοι μερική ανατροπή των μνημονίων, αλλά ταυτόχρονα να μην προκαλούν τους δανειστές, στους οποίους υπόσχονται αιώνια λιτότητα.   Το Μαξίμου για την ώρα μιλά ψιθυριστά και στις διαρροές που δίνει στα ΜΜΕ αναφέρεται σε «λελογισμένη αμφισβήτηση» και «ελεγχόμενη ρήξη». Αναμφισβήτητα πρόκειται κυρίως για επικοινωνιακή πολιτική, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα συνοδευτεί και από πολιτικές κινήσεις, τις οποίες όμως θα δούμε από το φθινόπωρο.

http://www.lifo.gr/articles/opinions/192955/h-kyvernisi-panigyrizei-alla-oi-perissoteroi-deiktes-einai-poly-kakoi-gia-tin-ellada

 

Η κυβέρνηση δεν είναι πια στο απυρόβλητο

ΜαριΚοντονής

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ 3.5.2018 | Πηγή: www.lifo.gr

Καταιγιστική η ειδησεογραφία των τελευταίων ημερών, με την κυβέρνηση να μην προλαβαίνει να αποκρούει, αν και η προσφιλής της τακτική είναι, αντί για άμυνα, να παίζει επίθεση. Τακτική που ως τώρα έπιανε, αλλά εδώ και λίγο καιρό δεν αρκεί. Η διαφορά που δεν έχει καταλάβει το Μαξίμου είναι ότι πλέον η κυβέρνηση Τσίπρα δεν είναι στο απυρόβλητο. Ο θυμός του κόσμου για τους χειρισμούς των προηγούμενων κυβερνήσεων είχε οδηγήσει πολλούς να υιοθετήσουν μια λογική τύπου «Κούγκι», όπως το εννοούσε ο Πάνος Καμμένος: ας γίνουν όλα στάχτη, αρκεί να υπάρξει εκδίκηση. Λογική που δεν οδήγησε πουθενά.   Γιατί έγιναν μεν όλα στάχτη, αλλά κανείς υπαίτιος δεν τιμωρήθηκε και τίποτα δεν διορθώθηκε. Αντιθέτως, όλα έγιναν ακόμα χειρότερα, αφού ακολούθησαν την ίδια συνταγή που κατήγγελλαν, με πιο ερασιτεχνικούς και επιζήμιους χειρισμούς. Και, φυσικά, με μεγαλύτερο ζήλο, ώστε να πείσουν τους δανειστές και το ελληνικό κεφάλαιο ότι θα είναι πιο αποτελεσματικοί, προκειμένου να τους στηρίξουν. Για να το αποδείξουν, έλαβαν ακόμα πιο εξοντωτικά μέτρα, υιοθετώντας ωστόσο μια φασαριόζικη ρητορεία, η οποία ισχυριζόταν ακριβώς τα αντίθετα απ’ όσα έπραττε. Μια εντελώς οργουελιανή κατάσταση. Τον πρώτο καιρό όλα αυτά έπιαναν. Δούλευε ακόμα ο θυμός για τους προηγούμενους και οι υποσχέσεις ηχούσαν ευχάριστα στ’ αυτιά του κόσμου, χωρίς να εξετάζουν ιδιαίτερα τη βασιμότητά τους. Μέχρι που ήρθε ο καιρός των πράξεων και τα λόγια δεν έχουν πια τόση σημασία. Η επιβίωση είναι μια δύσκολη υπόθεση για όλο και μεγαλύτερο τμήμα της ελληνικής κοινωνίας, ενώ κάθε τόσο σκάνε σκάνδαλα που αποκαλύπτουν ότι η κυβέρνηση Τσίπρα τελικά δεν αποδείχτηκε καλύτερη σε κανέναν τομέα.

 

Μόνο τις τελευταίες μέρες:

• Η διεθνής οργάνωση της Unicef διέκοψε τη συνεργασία της με το ελληνικό τμήμα, καθώς οι έλεγχοι που διενήργησε κατέδειξαν σοβαρά προβλήματα. Η τελευταία πρόεδρος, στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, έριξε την ευθύνη στις προηγούμενες διοικήσεις και εκτελεστικά συμβούλια επί ΠΑΣΟΚ, μόνο που παρέλειψε να πει ότι η ίδια ήταν και στις προηγούμενες διοικήσεις, μάλιστα είχε τη θέση αντιπροέδρου με αρκετές εξουσίες. Και, φυσικά, τότε ήταν και η ίδια με το ΠΑΣΟΚ. Επιπλέον, εάν οι έλεγχοι έβρισκαν στοιχεία κακοδιοίκησης μόνο στα προ του 2016 έτη, όπως ισχυρίζονται στην κυβέρνηση, για ποιον λόγο, άραγε, η διεθνής οργάνωση να έπαυε τη σημερινή διοίκηση;

• Ο διεθνώς αναγνωρισμένος αστροφυσικός, ο ακαδημαϊκός Σταμάτης Κριμιζής, από τους σημαντικότερους διαστημικούς επιστήμονες στον κόσμο, παραιτήθηκε από τη θέση του προέδρου του νεοσύστατου Ελληνικού Διαστημικού Οργανισμού, αποκαλύπτοντας παρασκηνιακές μεθοδεύσεις και την ύπαρξη συμφερόντων άσχετων με τους σκοπούς του Οργανισμού. Ο Νίκος Παππάς και διάφοροι κυβερνητικοί παράγοντες επιχείρησαν να αμυνθούν, ισχυριζόμενοι ότι ο κ. Κριμιζής, που έχει αναλάβει τεράστια πρότζεκτ στη NASA, δεν ήξερε από διοίκηση. Οι κατηγορίες αυτές, μάλιστα, εκτοξεύτηκαν από πολιτικούς παράγοντες με μηδενική εργασιακή εμπειρία και καμία απολύτως επαγγελματική επιτυχία.

Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, που όσο ήταν στην αντιπολίτευση και στην αριστερά υποστήριζε ότι η Πρωτομαγιά είναι απεργία και όχι αργία, απέφυγε, ακόμα και για τα προσχήματα αυτήν τη φορά, να τιμήσει τους αγώνες της εργατικής τάξης, όπως έκανε παλιά. Αντ’ αυτού προτίμησε να πάει εκδρομή οικογενειακώς στη Φοινικούντα. Σύμφωνα με πολλά δημοσιεύματα, μάλιστα, μετέβη εκεί με ελικόπτερο.

• Επιχειρηματίας προέβη σε δημόσιες καταγγελίες εναντίον στενού συνεργάτη υπουργού, υποστηρίζοντας ότι του ζητήθηκε πιεστικά μίζα εκατομμυρίων ευρώ, προκειμένου να μοιραστεί νόμιμη αμοιβή για υπόθεση φοροδιαφυγής. Έγγραφα του State Department που ήρθαν στη δημοσιότητα διέψευσαν τους προ ενός έτους ισχυρισμούς του Νίκου Παππά και του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων ότι οι δύο δημοσιογράφοι που τον παρακολουθούσαν στη Νέα Υόρκη (Δημάδης και Σουλτογιάννης) είχαν συλληφθεί. Οι δημοσιογράφοι είχαν παραδεχτεί ότι παρακολουθούσαν τον Ν. Παππά για να αποδείξουν ότι έκανε βόλτες και ψώνια, αλλά είχαν διαψεύσει τη σύλληψή τους, ισχυριζόμενοι ότι η «είδηση» ήταν στημένη για να τους διασύρει. Τα ντοκουμέντα φαίνεται να τους δικαιώνουν, αλλά εξηγήσεις από το ΑΠΕ και την κυβέρνηση δεν έχουν δοθεί.

• Η κόντρα του Μεγάρου Μαξίμου με τον Βαγγέλη Μαρινάκη οδήγησε στην ομολογία του δεύτερου ότι έχει συναντήσει πολλές φορές τον Αλέξη Τσίπρα και τον Νίκο Παππά και τους έχει βοηθήσει, χωρίς να διευκρινίζει το είδος της βοήθειας. Οι καλές σχέσεις και η υποστήριξή του στον ΣΥΡΙΖΑ ήταν πράγματα γνωστά από το 2014, μέχρι πέρσι που επήλθε η σύγκρουση. Ο Β. Μαρινάκης, ακόμα και όταν τον συνόδευαν κατηγορίες και φήμες για σοβαρά αδικήματα, επισκεπτόταν με άνεση το Μαξίμου, κατόπιν προσκλήσεων των ενοίκων του φυσικά.   Οι δικαιολογίες του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος ήταν ότι οι συζητήσεις αφορούσαν άλλες φορές τον Πειραιά, άλλες το ποδόσφαιρο και άλλες τα ΜΜΕ. Αλλά ακριβώς αυτός είναι ο ορισμός της διαπλοκής: οι σχέσεις πολιτικών και επιχειρηματιών που σχετίζονται με ΜΜΕ και ομάδες. Ό,τι είδους ζητήματα και να είχαν ανακύψει, στις δημοκρατίες υπάρχει θεσμικός και τυπικός τρόπος αντιμετώπισής τους, ώστε να μη χρειάζεται ποτέ να έρθουν σε επαφή οι μεγαλοεπιχειρηματίες με την πολιτική εξουσία, ακριβώς για να εμποδιστεί κάθε είδους συναλλαγή. Καμία εξήγηση, λοιπόν, δεν μπορεί να δικαιολογήσει πραγματικά τέτοιου είδους συναντήσεις, οι οποίες άλλωστε ούτε αμφισβητούνται ούτε καν διαψεύδονται. Στο πλαίσιο αυτής της «νέας κανονικότητας», ο πρωθυπουργός, ακόμα και για μια απλή επίσκεψη στη Λέσβο, αισθάνεται την ανάγκη να συνοδεύεται από εκατοντάδες αστυνομικούς, φανερούς και μυστικούς, ειδικές δυνάμεις ασφαλείας κ.λπ. Επειδή γνωρίζει ότι η δυσαρέσκεια είναι μεγάλη, τόσο των ντόπιων όσο και των μεταναστών και προσφύγων, που ζουν σε συνθήκες εξαθλίωσης. Μόνο που ο πρωθυπουργός, παραβλέποντας την πραγματικότητα που τώρα δεν θέλει να αντιμετωπίσει, δήλωνε μέχρι πρότινος περήφανος για τις συνθήκες διαβίωσης των προσφύγων στη χώρα μας. Οι πράξεις τους, όμως, διαψεύδουν για άλλη μια φορά την οργουελιανή τους ρητορεία.

http://www.lifo.gr/articles/opinions/191259/i-kyvernisi-den-einai-pia-sto-apyrovlito

 

Θέλει ο Τσίπρας να αλλάξει τον νόμο περί ευθύνης υπουργών, όπως έχει δεσμευθεί;

ΤσίπραςΚιμούλης

Ένα ζήτημα που απασχόλησε την επικαιρότητα την περασμένη εβδομάδα ήταν η περίφημη συνταγματική αναθεώρηση. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ. έχει μπει στον τέταρτο χρόνο, αλλά το μόνο που έχει κάνει είναι να συστήσει μια επιτροπή για την αναθεώρηση του Συντάγματος, η οποία ανακοινώθηκε εν χορδαίς και οργάνοις, αλλά εσχάτως αγνοείται η τύχη της.

Και είναι γνωστό στην Ελλάδα,  πως όταν ένας πολιτικός θέλει να αποφύγει να ασχοληθεί με ένα θέμα,  συστήνει μια επιτροπή γι’ αυτό.

Το πιο καυτό ζήτημα και το πιο επείγον, ως ώριμο αίτημα της κοινωνίας από καιρό, είναι η κατάργηση του ακαταδίωκτου των υπουργών. Η αλλαγή, δηλαδή, του διαβόητου νόμου «περί ευθύνης υπουργών». Θέλει όμως η κυβέρνηση Τσίπρα πραγματικά να τον καταργήσει, όπως δεσμευόταν προεκλογικά; Οι πράξεις της δεν το δείχνουν.

Αν ο Αλέξης Τσίπρας ενδιαφερόταν να προχωρήσει σε συνταγματική αναθεώρηση, θα μπορούσε να έχει κινήσει τη διαδικασία εδώ και καιρό, καθώς είναι ήδη τριάμισι χρόνια πρωθυπουργός.

Ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου και ευρωβουλευτής Κώστας Χρυσόγονος, που συμμετείχε στην επιτροπή των συνταγματολόγων που είχε συστηθεί γι’ αυτόν το σκοπό, μίλησε πρόσφατα για εμπαιγμό, αποκαλύπτοντας ότι ο Τσίπρας δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ να τους συναντήσει και να ακούσει έστω τις προτάσεις τους.

ΤσίπραςΚιμούλης2

Όσο για τη διαδικασία διαλόγου με τον λαό για τη συνταγματική αναθεώρηση, ο κ. Χρυσόγονος τη χαρακτήρισε, με έκδηλη ειρωνεία, θεατρική παράσταση που επιμελήθηκε ο Γιώργος Κιμούλης.

Χρυσόγονος

Η ουσία στο θέμα αυτό, πάντως, είναι –γιατί υπάρχει και πολλή υποκρισία από τα κόμματα– ότι δεν μπορεί να υπάρξει συνταγματική αναθεώρηση χωρίς να αλλάξει το άρθρο 86, που παρέχει ασυλία σε υπουργούς και πρώην υπουργούς.

Είναι πρόθυμος ο Αλέξης Τσίπρας και οι υπουργοί του να αποποιηθούν αυτή την προστασία, όταν γνωρίζουν ότι πιθανόν να μην είναι οι ίδιοι στην κυβέρνηση μετά τις εκλογές; Ο κ. Χρυσόγονος που εξελέγη με τον ΣΥΡΙΖΑ και συμμετείχε στις αρχικές διεργασίες προέβλεψε ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν είναι τόσο αφελής.

http://www.lifo.gr/print/eptaimero/187307/i-toyrkia-sto-proskinio-kai-to-zitima-tis-syntagmatikis-anatheorisis

 

Mε απλοϊκές αναλύσεις δεν μπορεί να υπάρξει επιτυχής διαχείριση των ελληνοτουρκικών

 

Ερντο

Mε απλοϊκές αναλύσεις του τύπου «είναι τρελός ο Ερντογάν» δεν μπορεί να υπάρξει επιτυχής διαχείριση των ελληνοτουρκικών ζητημάτων

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ 4.4.2018 |

Πηγή: http://www.lifo.gr/print/eptaimero/187307/i-toyrkia-sto-proskinio-kai-to-zitima-tis-syntagmatikis-anatheorisis

 

Ορισμένοι στην κυβέρνηση, αδυνατώντας να προβλέψουν και να κατανοήσουν τις κινήσεις του Ταγίπ Ερντογάν, περιορίζουν την ανάλυσή τους στο «είναι τρελός ο Ερντογάν». Άποψη που συμμερίζεται το Μέγαρο Μαξίμου, αλλά ο Πάνος Καμμένος τη λέει και δημόσια. Φυσικά, με μια τέτοια απλοϊκή ανάλυση, δεν μπορεί να υπάρξει επιτυχής διαχείριση και αντιμετώπιση των ελληνοτουρκικών ζητημάτων, παλιών και νέων. Η αδυναμία της κυβέρνησης να κατανοήσει πού το πάει ο Ερντογάν ήταν προφανής από την αρχή της κλιμάκωσης των προκλήσεων της Τουρκίας, οι οποίες την αιφνιδίασαν. Έγινε ακόμα πιο ξεκάθαρη από τη χαλαρότητα με την οποία αντιμετώπισε αρχικά τη σύλληψη των δύο Ελλήνων στρατιωτικών, ενώ όλες οι ενδείξεις οδηγούσαν στο συμπέρασμα ότι δεν ήταν ένα περιστατικό ρουτίνας, όπως ήθελε να το παρουσιάσει το Μαξίμου. Ο Ερντογάν ξέρει πολύ καλά την οικονομική και πολιτική κατάσταση της χώρας. Γνωρίζει εξίσου καλά ποια είναι η πολιτική ηγεσία και το πολιτικό προσωπικό της και, φυσικά, γνωρίζει το μέγεθος της ισχύος της. Ο εχθρός εκμεταλλεύεται πάντα τις αδυναμίες του αντιπάλου και ο Ερντογάν δεν έχει τη φήμη του καλού Σαμαρείτη για να ελπίζει κανείς ότι θα αποτελούσε την εξαίρεση.

Όταν μια χώρα πέφτει σε αδυναμία, πολλοί είναι εκείνοι που επιδιώκουν να κερδίσουν κάτι από την κατάσταση αυτή. Το κάνουν οι «εταίροι», δεν θα το έκαναν οι «αντίπαλοι»; Είναι, λοιπόν, βέβαιο ότι φροντίζει να εκμεταλλευτεί την αδυναμία της χώρας για να επιτύχει τους σκοπούς του. Ας μην ξεχνάμε ότι το κράτος της Τουρκίας είχε σπεύσει να εκμεταλλευτεί και πάλι την κατάσταση, όταν, μετά τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου, είχε γίνει πρωθυπουργός ο Κώστας Σημίτης, την περίοδο που δεν είχε καταφέρει όμως ακόμα να αποκτήσει τον έλεγχο και να σταθεροποιήσει την εξουσία του. Ήταν εκείνη η συγκυρία που επέλεξαν για να γκριζάρουν τα Ίμια και το έκαναν με επιτυχία.

Ο Ταγίπ Ερντογάν ισχυρίστηκε για άλλη μια φορά ότι ο Αλέξης Τσίπρας του είχε υποσχεθεί ότι θα του δώσει τους οκτώ Τούρκους που κατηγορεί ως πραξικοπηματίες. Και γι’ άλλη μια φορά ο Τσίπρας απέφυγε να τον διαψεύσει.

Αν ο ισχυρισμός είναι αληθής, είναι να απορεί κανείς πώς φανταζόταν ο Έλληνας πρωθυπουργός ότι θα το έκανε αυτό, παρακάμπτοντας τη Δικαιοσύνη. Βέβαια, πριν από λίγο καιρό ο Τσίπρας την είχε αποκαλέσει θεσμικό εμπόδιο που γνωρίζει πώς να παρακάμψει.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι για την ελληνική κυβέρνηση οι οκτώ Τούρκοι είναι μια καυτή πατάτα που δεν θέλουν στα χέρια τους.

Μέχρι πρότινος, η κυβέρνηση συνεργαζόταν με το καθεστώς Ερντογάν στο θέμα της απώθησης Tούρκων αντικαθεστωτικών και υπάρχουν καταγγελίες, όπως αυτή σχετικά με τον Τούρκο δημοσιογράφο Μουράτ Τσαπάν, ότι οι ελληνικές Αρχές, παρατύπως και μυστικά, μόλις πέρασε τα σύνορα, τον έπιασαν και τον παρέδωσαν στις τουρκικές Αρχές, οι οποίες τον έστειλαν κατευθείαν στη φυλακή (επειδή είχε κάνει ένα εξώφυλλο που δεν άρεσε στον Ερντογάν).

Η υπόθεση των οκτώ, όμως, έλαβε εξαρχής μεγάλη δημοσιότητα, γεγονός που λειτούργησε αντικειμενικά ως προστασία τους. Παρά το γεγονός ότι ο Ερντογάν είχε διαψεύσει στην αρχή πως συσχέτιζε τη σύλληψη των δύο Ελλήνων στρατιωτικών με τους οκτώ Τούρκους στρατιωτικούς, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι αυτό δεν είναι η αλήθεια. Ο Γιώργος Κατρούγκαλος, λειτουργώντας ενδεχομένως ως «λαγός», υποστήριξε ότι «εάν αποδειχτεί η συμμετοχή τους στο πραξικόπημα, δεν δικαιούνται την προστασία που προβλέπει η Συνθήκη της Γενεύης και δεν είναι υποχρεωμένη η Ελλάδα να τους δεχτεί στο έδαφός της». Μια τέτοια λύση, να μην τους δώσει στην Τουρκία, αλλά να μην τους δεχτεί και στην Ελλάδα, είναι στη σκέψη και των ενοίκων του Μαξίμου, καθώς θεωρούν ότι μια αλά Οτσαλάν, επί Σημίτη, αντιμετώπιση θα έδιωχνε το πρόβλημα από πάνω τους.

Oι εκλογές είναι η ατζέντα, σχεδιασμός δεν υπάρχει

 

 

τσιπκαρΕδώ και λίγο καιρό οι δύο κυβερνητικοί εταίροι συμπεριφέρονται σαν να έχει αρχίσει η προεκλογική περίοδος. Το μόνο σχεδόν με το οποίο ασχολούνται σε καθημερινή βάση είναι η εξασφάλιση του πολιτικού τους μέλλοντος.   Σχεδιασμός για το μέλλον της χώρας δεν υπάρχει. Διορισμοί, εξαγγελίες πελατειακού χαρακτήρα και πάσης φύσεως ρουσφέτια είναι πλέον η βασική ατζέντα.

ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ.: Και μαζί και χώρια

Όπως έλεγε την περασμένη εβδομάδα κυβερνητικό στέλεχος των ΑΝ.ΕΛ., όσο πλησιάζουν οι εκλογές, τόσο τα δύο κόμματα θα αναδεικνύουν τις ιδεολογικές διαφορές τους (οι οποίες στα τρία χρόνια της συγκυβέρνησης παραμερίστηκαν με ευκολία). «Αυτό συμφέρει και τον ΣΥΡΙΖΑ και εμάς» εξηγούσε.   «Το δικό μας κοινό είναι η Εκκλησία, ο στρατός, η αστυνομία… Οι ψηφοφόροι μας κατέβηκαν να διαδηλώσουν για τη Μακεδονία. Δεν μπορούμε να πούμε κάτι άλλο στο Σκοπιανό από αυτό που λένε εκείνοι, γιατί μετά δεν θα έχουμε πού να απευθυνθούμε».   Οι υποχωρήσεις τους είχαν πολιτικό κόστος, γι’ αυτό και τώρα, έχοντας ενημερώσει τον Αλέξη Τσίπρα, θα επιχειρήσουν στροφή στις θέσεις που είχαν προεκλογικά, ειδικά στα εθνικά θέματα και τουλάχιστον σε επίπεδο ρητορικής.   Στην προκειμένη περίπτωση οι δύο εταίροι έχουν αποφασίσει ότι αυτό (η ανάδειξη των διαφορών τους όσο θα πλησιάζουν οι εκλογές) συμφέρει και τους δύο, καθώς εξυπηρετεί τα σενάρια της επιβίωσής τους για την επόμενη μέρα.   «Εμάς δεν μας ενοχλεί η προσπάθεια του Τσίπρα να ηγηθεί της κεντροαριστεράς. Το αντίθετο» λέει η ηγεσία των ΑΝ.ΕΛ. στις μεταξύ τους συζητήσεις, που δείχνει ως τώρα να κατανοεί τις ανάγκες του Μαξίμου.   Η μόνη κόκκινη γραμμή που φαίνεται ότι βάζει ο Πάνος Καμμένος είναι να μην τον αδειάσει προσωπικά ο Αλέξης Τσίπρας. Σε όλα τα άλλα, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, υπάρχει συνεννόηση.

Η Μακεδονία ως πρόβλημα για τον ΣΥΡΙΖΑ

Η περιοχή της Μακεδονίας είναι ένα από τα εκλογικά προβλήματα που συζητάνε εντόνως στην κυβέρνηση και συνεργάτες του πρωθυπουργού έχουν αρχίσει τα σενάρια και τους σχεδιασμούς.   Οι δημοσκοπήσεις που έχουν στα χέρια τους φανερώνουν μεγάλη πτώση για τον ΣΥΡΙΖΑ και αυτό τους έχει ανησυχήσει. Όλα δείχνουν ότι δύσκολα θα καταφέρουν να αντιστρέψουν την εικόνα αυτή, παρά τις πελατειακού τύπου στοχεύσεις που μελετάνε, γι’ αυτό συζητάνε και για plan B.   Οι ιδέες και οι προτάσεις είναι πολλές, αλλά αρκετή συζήτηση γίνεται για την ενθάρρυνση δημιουργίας ενός κόμματος «του Βορρά», στο οποίο θα ήθελαν κάποιοι να εμπλέξουν και τον Ιβάν Σαββίδη.   Μοναδικός σκοπός ενός τέτοιου κόμματος θα είναι να κόψουν ψήφους από τη Νέα Δημοκρατία. Το κόμμα του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν έχει κάποιο ιδιαίτερο ρεύμα στη Μακεδονία, αλλά λόγω αντίδρασης και καταψήφισης της κυβέρνησης αναμένεται να κατευθυνθούν εκεί οι αρνητικές ψήφοι.   Αυτό ακριβώς σχεδιάζουν πώς θα εμποδίσουν. Άλλωστε, αν δεν αλλάξει κάτι δραματικά και η ΝΔ παραμείνει πρώτη στις δημοσκοπήσεις, η βασική στρατηγική στόχευση του Αλέξη Τσίπρα δεν θα είναι άλλη από το πώς θα του στερήσει την αυτοδυναμία.   Γύρω από αυτό θα κινηθεί όλος ο κεντρικός πολιτικός τους σχεδιασμός. Το «κόμμα του Βορρά», ωστόσο, δεν έχει πολλές πιθανότητες να ευδοκιμήσει, ακόμα και ως ιδέα.

Όταν η έξοδος από τα μνημόνια σημαίνει την ολοκλήρωσή τους

«Βγαίνουμε από τα μνημόνια» είναι το σταθερό μότο του κυβερνητικού συνασπισμού εδώ και αρκετό καιρό, καθώς πλησιάζει η ολοκλήρωση του τρίτου μνημονίου.   Όταν το ίδιο μότο χρησιμοποιούσαν το 2014 οι Σαμαράς και Βενιζέλος, καθώς πλησίαζε η ολοκλήρωση του δεύτερου μνημονίου, ο Αλέξης Τσίπρας τόνιζε –και σωστά– ότι από το μνημόνιο θα βγούμε όταν καταργηθεί και ο τελευταίος νόμος των μνημονίων.   Ο ίδιος όμως, αυτά τα τρία χρόνια της διακυβέρνησής του, όχι μόνο επικύρωσε τους εκατοντάδες νόμους των προηγούμενων μνημονίων αλλά έφερε άλλους τόσους, φορτώνοντας το κόστος και του δικού του μνημονίου σε όσους είχαν ήδη γονατίσει από τα προηγούμενα.   Πρόκειται για το γνωστό παιχνίδι με τις λέξεις, καθώς το «βγαίνουμε από τα μνημόνια» στην πραγματικότητα σημαίνει την ολοκλήρωση των μνημονίων και όχι την κατάργησή τους.   Είναι χαρακτηριστικό ότι την ίδια ώρα που τα λένε αυτά στο εσωτερικό της χώρας, στις Βρυξέλλες συζητάνε τις εγγυήσεις που τους ζητάνε για το ότι δεν θα ανατρέψουν τις πολιτικές αυτές που επέβαλαν τα μνημόνια.

Η γκάφα του Τσίπρα

Μεγάλου μεγέθους πολιτική γκάφα ήταν η απάντηση του Αλέξη Τσίπρα στη δημοσιογράφο των Σκοπίων που συστήθηκε ως δημοσιογράφος της Μακεδονίας κι εκείνος της είπε ότι στο μέλλον εύχεται να συστήνεται ως δημοσιογράφος της Άνω Μακεδονίας (Γκόρνα Ματσεντόνια).   Από τις γκάφες που τις εποχές της «κανονικότητας» θα καταλάμβαναν τα περισσότερα πρωτοσέλιδα του ημερήσιου Τύπου. Ο Τσίπρας μπορεί να έχει όποια άποψη θέλει σχετικά με το όνομα.   Αποτελεί όμως βαθιά περιφρόνηση στη δημοκρατία της χώρας και στους θεσμούς ως πρωθυπουργός να εκφράζει οποιαδήποτε θέση για θέματα που δεν έχουν αποφασίσει οι αρμόδιοι δημοκρατικοί θεσμοί της χώρας.   Πέρα από το ότι η γκάφα του αυτή μαρτυρά πως πιθανώς κάποια θέματα να έχουν προαποφασιστεί ήδη στο παρασκήνιο, χωρίς να έχει ενημερωθεί κανένας άλλος.

Χωρίς αποτέλεσμα η Βάρνα

Ικανοποιημένη από την παρέμβαση Γιούνκερ δήλωνε η κυβέρνηση προχθές για το θέμα της απελευθέρωσης των δύο στρατιωτικών που παραμένουν στις φυλακές της Τουρκίας.   Ο κ. Γιούνκερ, πάντως, δεν φημίζεται για τη σιδερένια πυγμή του και ο Ταγίπ Ερντογάν δεν έδειξε ποτέ μέχρι τώρα να τον υπολογίζει.   Κατά τ’ άλλα, η πολυαναμενόμενη ευρωτουρκική σύνοδος στη Βάρνα δεν απέδωσε σε κάτι και ο Ερντογάν δεν συναίνεσε σε τίποτα απ’ όσα του έθεσαν οι Ευρωπαίοι.

Η υπόθεση της Μαρίας Εφίμοβα

Ένα σημαντικό θέμα για το οποίο η κυβέρνηση δεν φαίνεται, για την ώρα, να εκδηλώνει κάποια ευαισθησία είναι η κράτηση στον Κορυδαλλό της Μαρίας Εφίμοβα, που παραδόθηκε μόνη της και ζητά να μην εκδοθεί στη Μάλτα, καθώς υπάρχουν βάσιμες υποψίες ότι κινδυνεύει η ζωή της.   Η Εφίμοβα ήταν μία από τις πηγές της δολοφονημένης Μαλτέζας δημοσιογράφου Δάφνης Καρουάνα Γκαλίζια. Οι γιοι της Δάφνης Καρουάνα, πλήθος οργανώσεων στη Μάλτα, ενώσεις δημοσιογράφων και ευρωβουλευτές ζητούν την προστασία της, η οποία δεν φαίνεται να θεωρείται καθόλου δεδομένη.   Η Εφίμοβα βοήθησε την Καρουάνα να επιβεβαιώσει τα ρεπορτάζ της για το μέγεθος της διαφθοράς της κυβέρνησης της Μάλτας. Οι αποκαλύψεις αυτές στοίχισαν τη ζωή της και ξεσήκωσαν διεθνή διαμαρτυρία, αλλά οι δράστες παραμένουν ατιμώρητοι.   Ο δε πρωθυπουργός της Μάλτας, εναντίον του οποίου στρέφονταν οι αποκαλύψεις της δημοσιογράφου, χαρακτήριζε τα ρεπορτάζ της «fake news», καθώς για τις κυβερνήσεις που αρνούνται να λογοδοτήσουν «fake news» είναι κάθε ενοχλητικό και αποκαλυπτικό ρεπορτάζ. Πηγή: www.lifo.gr

Σε διπλό ταμπλό θα παίζει ο Τσίπρας μέχρι τις εκλογές

 

καμμενοτσιπρας

Σε δύο ταμπλό είναι αποφασισμένος να παίζει ο Αλέξης Τσίπρας μέχρι τις εκλογές, καθώς και με τον Πάνο Καμμένο δεν σκοπεύει να τα χαλάσει, τουλάχιστον με τα σημερινά δεδομένα, αλλά και της λεγόμενης ελληνικής κεντροαριστεράς θέλει να ηγηθεί.

Στο Μέγαρο Μαξίμου εδώ και λίγο καιρό συζητάνε για εκλογές τον Οκτώβριο, προκειμένου να μην εισπράξουν το πολιτικό κόστος της νέας αύξησης της φορολογίας και των μεγάλων περικοπών στις συντάξεις που θα εφαρμοστούν από 1η Ιανουαρίου 2019.   Δεν είναι ωστόσο, καθόλου βέβαιο ότι αυτή θα είναι και η τελική απόφασή τους, καθώς υπάρχουν δεύτερες σκέψεις και πολλά κυβερνητικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλουν να πάνε σε εκλογές πριν από τη λήξη της κυβερνητικής τους θητείας – άποψη την οποία συμμερίζεται και ο Πάνος Καμμένος, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές.

Όλοι αυτοί που εκφράζουν αντιρρήσεις για προσφυγή στις κάλπες τον Οκτώβριο, αισιοδοξούν ότι μπορούν να αντιστρέψουν το κλίμα.   Υποστηρίζουν ότι η υπόθεση Novartis, αλλά και άλλες αποκαλύψεις σε βάρος της αντιπολίτευσης που ενδέχεται να βγουν, θα συντρίψουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους και -σύμφωνα με τον ισχυρισμό ορισμένων κυβερνητικών- αυτές μπορεί να τους οδηγήσουν ακόμα και στη φυλακή.

Παρόμοιες βαριές κατηγορίες βέβαια, εκτοξεύουν κάποιοι σκληροπυρηνικοί και από την αντιπολίτευση, οι οποίοι απειλούν με αποκαλύψεις και λένε ότι όταν πέσουν, θα τους σύρουν κι αυτοί στις εξεταστικές και στα ειδικά δικαστήρια.   Όσο για τη σχέση Τσίπρα Καμμένου, αυτή παραμένει καλή, παρότι πέρασε μία πρώτη δοκιμασία αυτές τις μέρες. Όχι στην έκταση που της έδωσαν πολλά ΜΜΕ και πολιτικοί της αντιπολίτευσης, αλλά σίγουρα υπήρξε ενόχληση, κυρίως από την πλευρά του Πάνου Καμμένου.   Ο αρχηγός των ΑΝΕΛ, παρά τα όσα λέγονται, δεν έχει δημιουργήσει ποτέ πρόβλημα στο Μαξίμου. Παρά τις διαφορές στις θέσεις των κομμάτων τους, δεν έβαλε βέτο σε κανένα θέμα. Ούτε στο σύμφωνο συμβίωσης, ούτε στα θέματα ιθαγένειας, ούτε στο προσφυγικό. Ακόμα και στο Σκοπιανό υπήρξε συνεννόηση.

tsipkam2

Άλλωστε ο Πάνος Καμμένος είναι από αυτούς που πιστεύουν ότι από την στιγμή που ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ δεν δέχεται αλλαγή στο Σύνταγμά τους, δεν θα γίνει καμία συμφωνία και άρα η Βουλή δεν θα χρειαστεί να ψηφίσει για αυτό (κάτι για το οποίο, όμως, δεν μιλούν ξεκάθαρα οι υπόλοιποι στην κυβέρνηση).   Επειδή λοιπόν δεν είχε προηγηθεί καμία σοβαρή διαφωνία, είδε με μεγάλη έκπληξη τα δημοσιεύματα που μιλούσαν για «πρόβλημα Καμμένου», τα οποία μάλιστα δεν προέρχονταν ούτε από την αντιπολίτευση αυτή τη φορά, ούτε από τα αντιπολιτευόμενα ΜΜΕ, που ακολούθησαν μετά. Ήταν σαφές ότι οι διαρροές αυτές έγιναν από το κυβερνητικό στρατόπεδο.

 

Οι πληροφορίες λένε ότι στη συνάντηση Τσίπρα-Καμμένου δόθηκαν εξηγήσεις και ο πρωθυπουργός ισχυρίστηκε ότι από την πλευρά του δεν υπήρξε υιοθέτηση όσων ειπώθηκαν για εκείνον από άλλα κυβερνητικά στελέχη.   Ο υπουργός Αμυνας του ζήτησε ωστόσο, να διευθετήσει το θέμα σχετικά με τα βέλη που δέχεται από το εσωτερικό της κυβέρνησης και ο Αλέξης Τσίπρας του απάντησε θετικά.   Το ζήτημα με τη συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι ότι η χρησιμότητα της θα εξαντληθεί όταν λήξει η κυβερνητική θητεία. Μετά, ειδικά για τον Αλέξη Τσίπρα, η σχέση αυτή θα είναι βαρίδι, αφού θέλει να μετατοπιστεί προς την κεντροαριστερά για να προσελκύσει όσο περισσότερο κόσμο μπορεί από τον χώρο αυτό.   Ο συγκεκριμένος πολιτικός χώρος όμως, του ασκεί συνεχώς κριτική για την επιλογή των ΑΝΕΛ ως κυβερνητικού εταίρου.   Όσο λοιπόν θα πλησιάζουμε προς τις εκλογές, τόσο τα ανοίγματα Τσίπρα προς την κεντροαριστερά θα μεγαλώνουν και θα αισθάνεται την ανάγκη να δώσει τα ανάλογα διαπιστευτήρια. Αυτό είναι απόφαση στρατηγικής για το επόμενο διάστημα. Απλώς στο Μαξίμου το άνοιξαν βιαστικά και άτσαλα και στη συνέχεια έσπευσαν να το μαζέψουν.

ΤσιπΣτα

Ο Πάνος Καμένος δεν φαίνεται να ενοχλείται από το άνοιγμα του Τσίπρα προς το κέντρο, αρκεί να μην γίνει ο ίδιος αποδιοπομπαίος για να επιτευχθεί αυτός ο σκοπός. Αυτό είναι που του ξεκαθάρισε.   Ούτε για τις συνομιλίες του πρωθυπουργού με τον Σταύρο Θεοδωράκη δείχνει να ανησυχεί, όσο και αν δεν του αρέσει, καθώς, όπως λέει στο περιβάλλον του, «δεν υπάρχει Ποτάμι» και οι ΑΝΕΛ εκτιμούν ότι ο Σταύρος Θεοδωράκης απλώς διαπραγματεύεται το προσωπικό του πολιτικό μέλλον και τίποτα άλλο.   Ο υπουργός Άμυνας δείχνει κατανόηση για τους πολιτικούς τακτικισμούς του Αλέξη Τσίπρα και παρά την προσωρινή του ενόχληση, παραμένει ήσυχος για την ώρα, καθώς μετά και την πρόσφατη συνομιλία τους, δείχνει να πείστηκε ότι οι σχεδιασμοί του Μαξίμου δεν συμπεριλαμβάνουν κάποιο αρνητικό σενάριο για αυτόν.   Το πολιτικό παρελθόν το Αλέξη Τσίπρα βέβαια, οι περίφημοι τακτικισμοί του και η συμπεριφορά που επιφύλαξε στον πολιτικό του μέντορα, σε συντρόφους και σε συμμάχους, δεν θα επέτρεπαν λογικά σε κανέναν να εφησυχάζει για πάντα. Για την ώρα, οι δύο πλευρές διαβεβαιώνουν ότι αυτά που τους ενώνουν είναι πολύ πιο ισχυρά από αυτά που τους χωρίζουν. Πηγή: www.lifo.gr

ΤσίπραςΦ