Μας αγάπησαν οι ΗΠΑ;

Η επίσκεψη Πομπέο, η αλλαγή των ισορροπιών και ο αντιαμερικανισμός που «ήταν κάποτε» στην Ελλάδα.

Μας αγάπησαν οι ΗΠΑ;

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ

δημοσιεύθηκε στην Lifo στις 30.9.2020

Η EΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ της αμερικανικής διπλωματίας Μάικ Πομπέο στην Ελλάδα και όσα αυτή σηματοδοτεί ήταν η είδηση που κυριάρχησε αυτές τις μέρες στη χώρα μας. Τα κυβερνητικά στελέχη εμφανίζονταν ιδιαίτερα ικανοποιημένα, δηλώνοντας ότι «για πρώτη φορά η αμερικανική διπλωματία ξεφεύγει από τις ίσες αποστάσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας».

Είναι όμως έτσι; Κι αν είναι, οι ΗΠΑ αγάπησαν ξαφνικά την Ελλάδα; Είναι γεγονός ότι οι ΗΠΑ τα προηγούμενα χρόνια θεωρούσαν πιο σημαντική για τους στρατηγικούς σχεδιασμούς τους την Τουρκία, καθώς και πιο πιστή σύμμαχο χώρα. Εδώ και μερικά χρόνια, όμως, πολλά πράγματα έχουν αλλάξει, όπως οι σχεδιασμοί και οι προτεραιότητές τους. Επίσης, στη σχέση τους με την Ελλάδα και την Τουρκία έχουν αντιστραφεί οι ρόλοι του κακού και του καλού παιδιού.

Στην Ελλάδα, μετά τη χούντα και το κυπριακό, κυριάρχησε ένας έντονος αντιαμερικανισμός στην πολιτική ζωή της χώρας, που εκφράστηκε σε μεγάλο βαθμό από το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου (με το σύνθημα «Έξω από το ΝΑΤΟ» κ.ά.) και την αριστερά. Αλλά ακόμα και επί δεξιών κυβερνήσεων οι σχέσεις με τις ΗΠΑ δεν ήταν πάντα ανέφελες και χωρίς προβλήματα (βλ. Κ. Καραμανλή).  

Για τις ΗΠΑ, ο ελληνικός αντιαμερικανισμός ήταν πάντα ένας αρνητικός παράγοντας που τις εμπόδιζε να «επενδύσουν» παραπάνω και τις έκανε να διατηρούν σταθερά επιφυλάξεις. Στο ΠΑΣΟΚ άρχισε να υποχωρεί διστακτικά επί Κώστα Σημίτη και πιο έντονα επί ηγεσίας Γιώργου Παπανδρέου. Παραδόξως, στις κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας, επί Κώστα Καραμανλή οι σχέσεις με τις ΗΠΑ δεν ήταν οι καλύτερες δυνατές, ενώ μικρά προβλήματα υπήρχαν και επί Αντώνη Σαμαρά. Αυτά στην κορυφή, γιατί στη βάση τα αρνητικά συναισθήματα του ελληνικού λαού απέναντι στις ΗΠΑ, όπως και απέναντι στη Γερμανία, ήταν σταθερά υψηλά την περίοδο του «αντιμνημονίου».

Όλα αυτά, βέβαια, μέχρι να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ και να θάψει το τσεκούρι του «πολέμου» με τις ΗΠΑ. Ο Αλέξης Τσίπρας επιδίωξε να τα βρει εξαρχής με τον αμερικανικό παράγοντα, προκειμένου να κερδίσει την υποστήριξή του, και δεν το έκρυβε, παρά την «αντιαμερικανική» και «αντιιμπεριαλιστική» φυσιογνωμία και ρητορική του κόμματός του μέχρι τότε.  

Όλα αυτά ξεχάστηκαν πάρα πολύ γρήγορα όταν ήρθε ο καιρός της εξουσίας και όλα τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ έκαναν ουρά στην πρεσβεία των ΗΠΑ κάθε 4η Ιουλίου για να υποβάλουν τα σέβη τους στον Αμερικανό πρέσβη. Ποιος δεν θυμάται, άλλωστε, τη συνάντηση του αριστερού Αλέξη Τσίπρα με τον υπερσυντηρητικό Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο, όπου του είπε ότι μοιράζονται κοινές αξίες;  

Μετά τη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ οι σχέσεις με τις ΗΠΑ μπήκαν σε μια νέα εποχή. Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη βρήκε ήδη μια πολύ στενή σχέση που είχε καλλιεργηθεί από τους προηγούμενους, η οποία έγινε ακόμα πιο στενή. Και ενώ οι ελληνικές κυβερνήσεις γίνονται όλο και πιο φιλικές και συνεργάσιμες με τις ΗΠΑ τα τελευταία πέντε χρόνια, στην Τουρκία, όπου κυριαρχεί ο εθνικιστικός παροξυσμός, γίνεται το ακριβώς αντίθετο, με τον Ταγίπ Ερντογάν να κάνει τα δικά του παιχνίδια με τους ισλαμιστές από τη μια μεριά και τη Ρωσία από την άλλη, ενώ επιδεινώθηκαν οι σχέσεις του με το Ισραήλ και άρχισε να απομακρύνεται από τη Δύση, δημιουργώντας τους συνεχώς προβλήματα.

Πέρα από τους πολλούς λόγους για τους οποίους ενοχλεί τις ΗΠΑ η στρατηγική που αναπτύσσει τελευταία η Τουρκία, η συμμαχία με τη Γερμανία και τα σχέδιά τους έθιξαν τα γεωπολιτικά συμφέροντα των ΗΠΑ, της Γαλλίας και του Ισραήλ. Ισχυρά κέντρα στις ΗΠΑ θεωρούν πλέον ότι η Τουρκία δεν είναι ένας αξιόπιστος σύμμαχος αυτή την περίοδο.   Αυτός είναι κι ένας λόγος που οι ΗΠΑ θέλουν να αναβαθμίσουν τον ρόλο της Ελλάδας, για τα δικά τους συμφέροντα – φυσικά, αυτό από μόνο του δεν σημαίνει όφελος και για τα ελληνικά συμφέροντα, πέρα από την πίεση που φαίνεται να ασκεί όντως αυτή την περίοδο το Στέιτ Ντιπάρτμεντ στην Τουρκία.

Ο Μάικ Πομπέο, μιλώντας από την Κρήτη, χαρακτήρισε την Ελλάδα «πυλώνα σταθερότητας στην περιοχή», δήλωσε ότι οι σχέσεις των δύο χωρών «βρίσκονται στο απόγειό τους» και ανακοίνωσε τον μόνιμο ελλιμενισμό του πολεμικού πλοίου USS Hershel «Woody» Williams στη βάση της Κρήτης.  

Ο κ. Πομπέο μίλησε με έμφαση για την «πολύ ισχυρή στρατιωτική σχέση», δηλώνοντας ότι είναι πολύ περήφανοι που στηρίζουν την ηγεσία της ελληνικής κυβέρνησης και τη στρατιωτική ηγεσία της χώρας. Και ενώ σε άλλες εποχές όλοι αυτοί οι έπαινοι των ΗΠΑ προς μια ελληνική κυβέρνηση θα προκαλούσαν έντονες καταγγελίες από την αντιπολίτευση και οπωσδήποτε από τον ΣΥΡΙΖΑ, αυτήν τη φορά δεν υπήρξε καμία αντίδραση, ενώ τα στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης ασχολούνταν με άλλα θέματα.

Όσο για το μαζικό αντιιμπεριαλιστικό κίνημα που υπήρχε κάποτε στην Ελλάδα με τον έντονα αντιαμερικανικό χαρακτήρα, αυτό αποτελεί πλέον παρελθόν ή, στην καλύτερη περίπτωση, τελεί εν υπνώσει. Οι αντιδράσεις για την επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών ήταν ελάχιστες. Άλλωστε, το μόνο πολιτικό κόμμα στην Ελλάδα που καταγγέλλει τις ΗΠΑ πια είναι το ΚΚΕ, παρότι στην ελληνική Βουλή βρίσκονται τρία κόμματα της αριστεράς.   

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.

Ο αποκαλυπτικός κ. Τσαβούσογλου

Η γλώσσα του επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας θυμίζει την οργουελιανή γλώσσα του «1984» και σίγουρα ο τρόπος που εννοεί τον διάλογο μοιάζει περισσότερο όπως τον εννοούσαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, παρά σε μία οποιαδήποτε δυτική δημοκρατία.

Κάθε τοποθέτηση του επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας βρίθει είτε από υποκρισία, είτε από ψέματα, είτε από παραλογισμούς, όταν δεν απειλεί ανοιχτά και ευθέως.

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ

δημοσιεύθηκε στις 18.9.2020 |

ΛIΓΟ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗ Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. κι ενώ γίνονται προσπάθειες, υποτίθεται, για τη συνέχιση των διερευνητικών επαφών, η Τουρκία δηλώνει έτοιμη για διάλογο. Ταυτόχρονα όμως βάζει όρους που δεν θα μπορούσε να δεχθεί καμία ελληνική κυβέρνηση και απαιτεί εκείνη να μη θέσει κανέναν όρο!   Αλλά η πονηριά και ο παραλογισμός δεν τελειώνουν εκεί. Η παράσταση που δίνει η τουρκική διπλωματία μοιάζει όλο και περισσότερο με θέατρο του παραλόγου.

Αρκεί να ανατρέξει κανείς στα ντοκουμέντα των πρόσφατων ομιλιών και των άρθρων για να το διαπιστώσει.   Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου, για παράδειγμα, χαρακτήρισε ως πολύ θετικά τα μηνύματα του Κυριάκου Μητσοτάκη για να αρχίσει ο διάλογος, ο οποίος όμως, όπως είπε ο Τούρκος ΥΠΕΞ, θα πρέπει να περιλαμβάνει εκτός από την υφαλοκρηπίδα, τη μειονότητα της δυτικής Θράκης, την αποστρατικοποίηση των νησιών του Αιγαίου και πλήθος άλλων θεμάτων που βάζει μόνο η Άγκυρα.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όμως (όπως και όλη η ελληνική πολιτική ηγεσία) δηλώνει κάθε φορά έτοιμος για διάλογο «μόνο για την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ». Άρα, πώς χαρακτηρίζει θετικά τα μηνύματα που δεν αποδέχεται ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου;   Κάθε τοποθέτηση του επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας βρίθει είτε από υποκρισία, είτε από ψέματα, είτε από παραλογισμούς, όταν δεν απειλεί ανοιχτά και ευθέως. «Η Αθήνα δεν κατάφερε να βρει στήριξη από την Ευρωπαϊκή Ένωση μέχρι σήμερα» είπε σε συνέντευξή του στο τηλεοπτικό CNN Turk, όταν μέχρι πρότινος τη χαρακτήριζε κακομαθημένο παιδί της Ευρώπης που της κάνουν τα χατίρια.

(συνέχεια)

Ο μισθοφορικός στρατός ισλαμιστών μαχητών είναι το νέο επικίνδυνο εργαλείο στα χέρια του Ερντογάν

Η αποκάλυψη του γερμανικού «Spiegel» πως η Τουρκία χρησιμοποιεί Σύρους μαχητές ως μισθοφόρους, την ώρα που αυτή απειλεί ευθέως (και) την Ελλάδα με πόλεμο, είναι σημαντική. Το γερμανικό μέσο, με ρεπορτάζ του, αποκαλύπτει ότι ο Ερντογάν χρησιμοποίησε μισθοφόρους από τη βόρεια Συρία και τις περιοχές που ελέγχει, για να επηρεάσει τον εμφύλιο πόλεμο στη Λιβύη και ότι το ίδιο ακριβώς κάνει τώρα στο Ναγκόρνο Καραμπάχ εναντίον των Αρμενίων, επιστρατεύοντας Σύρους μαχητές έναντι 1.000 ευρώ τον μήνα.  

Πρόκειται για άνδρες των εκτοπισμένων, από τον Ασαντ, δυνάμεων των ισλαμιστών, που έχουν συγκεντρωθεί στο Ιντλίμπ, τον τελευταίο θύλακα των τζιχαντιστών στη Συρία, οι οποίοι ζουν στους προσφυγικούς καταυλισμούς που έχουν στηθεί στην περιοχή. Από εκεί τους στρατολογεί το καθεστώς Ερντογάν και τους προωθεί όπου χρειάζεται να στείλει στρατό. Τόσο οι Κούρδοι, όσο και οι δυνάμεις του Χαφτάρ στη Λιβύη, το είχαν καταγγείλει πολλές φορές τελευταία, αλλά τα δυτικά ΜΜΕ δεν αναδείκνυαν την είδηση, παρότι αυτή συνοδεύονταν με στοιχεία. Πρόσφατα οι Αρμένιοι κατήγγειλαν κι αυτοί την Τουρκία, ότι στέλνει μισθοφόρους τζιχαντιστές εναντίον τους.

Ο Ερντογάν, μετά τις απώλειες του τουρκικού στρατού στο Ιντλίμπ και τα φέρετρα με την τουρκική σημαία που επέστρεψαν, δεν τόλμησε να στείλει ξανά Τούρκους στρατιώτες. Έτσι, κατέφυγε στη δοκιμασμένη (εναντίον των Κούρδων) τακτική, να χρησιμοποιήσει τους ισλαμιστές μαχητές που βρίσκονται εγκλωβισμένοι στο Ιντλίμπ, μετά την ήττα τους από τις δυνάμεις του συριακού στρατού.  Στην περίπτωσή τους, το μόνο που έχει να φροντίσει, είναι να τους οπλίσει και να τους δώσει εναν μισθό -των χιλιων μόλις ευρώ, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Spiegel.

Ετσι ο Ερντογάν δεν φοβάται πλέον το πολιτικό κόστος. Ο στρατός που στέλνει, δεν αποτελείται από Τούρκους και δεν θα τους κλάψει κανένας στην Τουρκία. Κυρίως, όμως, δεν θα επιστρέψουν φέρετρα με την τουρκική σημαία. Ο μισθοφορικός στρατός φανατικών ισλαμιστών μαχητών είναι το νέο επικίνδυνο εργαλείο στα χέρια του Ερντογάν, αλλά η Ευρώπη δεν φαίνεται να ανησυχεί αρκετά.

* * *

Στην ετήσια Έκθεση Προόδου της Κομισιόν για την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. αναφέρεται ότι η τουρκική εξωτερική πολιτική συγκρούεται όλο και περισσότερο με τις ευρωπαϊκές προτεραιότητες μιας κοινής εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφαλείας. Υπάρχει, επίσης, αναφορά στις παράνομες δράσεις της έναντι της Κύπρου, καθώς και στην παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο εσωτερικό της χώρας.  

Όλα αυτά, φυσικά, δεν θα μπορούσαν να κρυφτούν και να μην αναφερθούν στην έκθεση της Κομισιόν, καθώς η «πρόοδος» για τις υπό ένταξη χώρες μετριέται με πολύ συγκεκριμένους δείκτες, οι οποίοι είναι κοινοί για όλες τις χώρες.

Ωστόσο, την ώρα που αποκαλύπτεται -και με τη «σφραγίδα» του «Spiegel», ότι η Τουρκία χρησιμοποιεί τους ηττημένους ισλαμιστές μαχητές της Συρίας ως μισθοφόρους για να επέμβει στη Λιβύη και στην Αρμενία, η Κομισιόν βλέπει πρόοδο της Τουρκίας στον… αγώνα κατά της τρομοκρατίας!  

Η έκθεση αναφέρει χαρακτηριστικά ότι «η Τουρκία συνέχισε τον αγώνα της κατά τρομοκρατικών πυρήνων του εσωτερικού και του εξωτερικού» και επικροτεί τη συνεργασία των τουρκικών αρχών με την Ε.Ε. στο πεδίο της καταπολέμησης της τρομοκρατίας!

Η κάλυψη που έχει η Τουρκία από μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής ηγεσίας είναι γνωστή. Όμως, όσο το καθεστώς Ερντογάν προβαίνει σε νέες παραβιάσεις και ακρότητες, όλο και πιο πολύ θα δυσκολεύονται να κρύψουν τον ελέφαντα στο δωμάτιο. 

δημοσιεύθηκε στη  www.lifo.gr

Η μοναξιά του Σωτήρη Τσιόδρα και οι χαλαροί πολιτικοί

τσιο

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ   18.7.2020

Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ από την πρόσφατη έκτακτη σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου για την αντιμετώπιση της αύξησης των κρουσμάτων κορωνοϊού, με τον καθηγητή Σωτήρη Τσιόδρα να φοράει τη μάσκα του και τους περισσότερους γύρω του όχι, αποτυπώνει και τη γενικότερη κατάσταση.   Οι καθηγητές εκφράζουν εδώ και αρκετό καιρό την ανησυχία τους για τη χαλάρωση των μέτρων, αλλά μοιάζει σαν να μην τους ακούει πια σχεδόν κανείς. Είναι και αυτό που ο καθηγητής του LSE, Ηλίας Μόσιαλος, αναφέρει συχνά ως «παράδοξο της πρόληψης». Όταν η πρόληψη έχει αποτέλεσμα, πολλοί νομίζουν ότι δεν υπήρξε κίνδυνος.

Για την πολιτική ηγεσία της χώρας ξεκάθαρη προτεραιότητα πλέον είναι ο τουρισμός και η οικονομία. Εδώ και αρκετό καιρό η κυβέρνηση προσπαθεί να περάσει προς τα έξω μια εικόνα που να μη θυμίζει καραντίνα και Covid, προκειμένου να έρθουν οι τουρίστες, κάνοντας μάλιστα αρκετά περισσότερες εκπτώσεις από όσες σκεφτόταν να κάνει αρχικά.  Αυτή ήταν σε μεγάλο βαθμό και η κριτική που γίνονταν από πολλά στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης κατά την διάρκεια του lockdown, τα οποία υποστήριζαν ότι η ζημιά στην οικονομία από την καραντίνα και τα αυστηρά μέτρα θα ήταν μεγαλύτερη από εκείνη του κορωνοϊού.

η συνέχεια εδώ 

 

Εκτεθειμένος για άλλη μια φορά ο Ταγίπ Ερντογάν

 

Erdoimage

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ

δημοσιεύθηκε στην Lifo  στις 16.7.2020 |

Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ βυζαντινού χριστιανικού ναού της Αγίας Σοφίας σε ισλαμικό τέμενος, από μουσείο που ήταν τα τελευταία πολλά χρόνια, εκθέτει στη δημόσια κοινή γνώμη ακόμα περισσότερο τον Τούρκο Πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν, καθώς αποκαλύπτει τη μισαλλοδοξία του, την έλλειψη κάθε σεβασμού προς τον δυτικό πολιτισμό και το πώς αντιλαμβάνεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ελευθερίες. Η κατάσταση στις τουρκικές φυλακές, βέβαια, όπου βρίσκονται χιλιάδες ακτιβιστές, πολιτικοί αντίπαλοι, δημοσιογράφοι, δικηγόροι, Κούρδοι και αγωνιστές, αποδεικνύει το ίδιο πράγμα, αλλά, λόγω του ότι ο ίδιος ελέγχει σχεδόν ολοκληρωτικά τα ΜΜΕ, αυτή η εικόνα δεν βγαίνει ιδιαιτέρως προς τα έξω. Αντιθέτως, η βεβήλωση ενός παγκόσμιου ιστορικού και πολιτιστικού συμβόλου της χριστιανικής Δύσης τον εκθέτει στη δημόσια κοινή γνώμη και αναδεικνύει την ολοένα και μεγαλύτερη ταύτισή του με τους φανατικούς ισλαμιστές. Αυτή είναι η δεύτερη φορά φέτος που πέφτει η μάσκα του Ταγίπ Ερντογάν, κάνοντας ακόμα πιο δύσκολη υπόθεση τη συμμαχία μαζί του για τις δυτικές-χριστιανικές ηγεσίες που τον υπερασπίζονται, από τον Ντόναλντ Τραμπ μέχρι την Άνγκελα Μέρκελ, για τους δικούς του λόγους ο καθένας. (Να θυμηθούμε ότι ο Τραμπ φωτογραφιζόταν πριν από λίγο καιρό με το Ευαγγέλιο και ότι η Μέρκελ ηγείται των Χριστιανοδημοκρατών, που πηγαίνουν για εκκλησιασμό κάθε φορά που έχουν συνέδριο.)

Η συνέχεια εδώ 

Υπόθεση Novartis: Τι μάθαμε, τι μας έκρυψαν, τι περιμένουμε

ΥποθΝοβα

ΜE TON ΕΞΩΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟ της Novartis στις ΗΠΑ, για τις αθέμιτες πρακτικές που χρησιμοποιούσε η φαρμακευτική εταιρεία στην Ελλάδα, κλείνει και το κεφάλαιο της αμερικανικής συνδρομής στην ελληνική έρευνα- η οποία ουσιαστικά δεν ξεκίνησε ποτέ.

Οι ΗΠΑ έκλεισαν το κεφάλαιο της Novartis Hellas, βάζοντας αρκετά εκατομμύρια δολάρια στα δημόσια ταμεία, ενώ εδώ η Νέα Δημοκρατία και ο ΣΥΡΙΖΑ βγάζουν ανακοινώσεις θριάμβου, χωρίς τα δημόσια ταμεία της χώρας να έχουν εισπράξει ούτε ένα ευρώ.

Εάν η αμερικανική έρευνα αποκάλυψε τελικά κάτι για την Ελλάδα, αυτό δεν ήταν, όπως αποδείχθηκε, τα ονόματα των πολιτικών που κάποιοι διαβεβαίωναν ότι το FBI θα έδινε από μέρα σε μέρα, αλλά η αδιαφορία και η ανικανότητα των ελληνικών αρχών να ασχοληθούν αποτελεσματικά με το σκάνδαλο Novartis.

Μετά από τη δημοσιοποίηση της συμφωνίας και του δελτίου τύπου που εξέδωσε το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, καθίστανται αναξιόπιστοι τόσο οι πολιτικοί, όσο και τα ΜΜΕ που ισχυρίζονταν -αβάσιμα όπως αποδείχθηκε- ότι το FBI είχε βρει αποδείξεις και τραπεζικούς λογαριασμούς στην Ελβετία, που αποδείκνυαν τον χρηματισμό Ελλήνων πολιτικών με εκατομμύρια ευρώ.

Η συνέχεια εδώ

Τα ηχητικά ντοκουμέντα που καίνε τον Παππά και η μοιραία Κύπρος

Οταν ο Νίκος Παππάς έγινε υπουργός, στον ΣΥΡΙΖΑ οι εσωκομματικοί του αντίπαλοι στοιχημάτιζαν σε πόσο καιρό θα έβγαιναν «κασέτες». Όλοι γνώριζαν πλέον, μετά το 2012, τις παρασκηνιακές συναντήσεις που επιδίωκε με ισχυρούς του χρήματος, αμφιλεγόμενα πρόσωπα και όποιο συστημικό γρανάζι ή παίκτη θεωρούσε ότι μπορεί να του ήταν χρήσιμο. Οι περισσότεροι, όμως, έπεσαν έξω στον χρόνο, γιατί πίστευαν ότι αυτό θα γινόταν ήδη από τους πρώτους μήνες που θα βρισκόταν στην κυβέρνηση.

ΠαπαςΛαιφο

«Όλο και κάποιος από αυτούς που συναντάει θα τον έχει γράψει» έλεγαν, περιμένοντας να βγουν ηχητικά ντοκουμέντα, αλλά, προς έκπληξή τους, πέρασαν πέντε ανέφελα χρόνια χωρίς να συμβεί κάτι τέτοιο.

Ο κ. Παππάς, πέρα από τα ραντεβού που δεν έγιναν γνωστά ποτέ (όπως δεν είχε γίνει και αυτό με τον Σάμπυ Μιωνή μέχρι πρότινος), και πολλούς άλλους στο Μέγαρο Μαξίμου, λαμβάνοντας πάντα μέτρα ώστε να μην μπορεί να τον ηχογραφήσει κανένας εκεί. Λέγεται ότι σε κάποιους ζητούσε να αφήνουν τα κινητά τους έξω από το γραφείο του. Τα εξωτερικά ραντεβού, όμως, έχουν πάντα ένα ρίσκο, όταν δεν γίνονται σε προστατευμένο περιβάλλον.

Το συγκεκριμένο με τον Σάμπυ Μιωνή ήταν στην Κύπρο, σε κατάστημα εστίασης.   Η Κύπρος είναι ένα μέρος που, απ’ ό,τι φαίνεται, θα σφραγίσει την πολιτική καριέρα του Νίκου Παππά. Όταν ο Αλέξης Τσίπρας κέρδισε τις εκλογές το 2015 και σχημάτισε κυβέρνηση, πήγε την πρώτη του επίσημη επίσκεψη ως πρωθυπουργός στην Κύπρο, όπως συνηθίζεται. Τον συνόδευε ο Νίκος Παππάς, με τον οποίο, ειδικά την πρώτη χρονιά, ήταν παντού και πάντα μαζί. Κάποια στιγμή ο Παππάς τον άφησε όμως, για να πάει στις Κεντρικές Φυλακές της Κύπρου και να συναντήσει τον φυλακισμένο ταμία του ΑΚΕΛ, Βενιζέλο Ζαννέτο, που εξέτιε ποινή τριάμισι ετών μετά από καταδίκη του για υπόθεση εκβίασης που σχετιζόταν με το σκάνδαλο της Δρομολαξιάς, ένα σκάνδαλο που είχε αναστατώσει την Κύπρο πριν από αρκετά χρόνια.

Την είδηση της επίσκεψης του Νίκου Παππά στις φυλακές, παρότι προσπάθησε να είναι μυστική, είχε αποκαλύψει τότε η κυπριακή εφημερίδα «Φιλελεύθερος», αλλά κανένα από τα ελληνικά μέσα δεν αναπαρήγαγε τότε, πλην μιας ομογενειακής ιστοσελίδας.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Νίκος Παππάς ζήτησε τότε να γίνουν κάποιες διορθώσεις και υποστήριξε ότι με το τότε φυλακισμένο στέλεχος του ΑΚΕΛ, του κυπριακού κομμουνιστικού κόμματος, τον συνέδεε βαθιά φιλία, όπως και με τον γιο του. Όταν ο Βενιζέλος Ζαννέτος αποφυλακίστηκε, ο Νίκος Παππάς ήταν από λίγα άτομα που ευχαρίστησε δημόσια.

 

Πηγές του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρουν ότι ο Βενιζέλος Ζαννέτος ήταν εκείνος που σύστησε στον Παππά τον γνωστό Κύπριο δικηγόρο που ασχολείται με offshore και εμπλέκεται και στα Panama Papers (έχουν εντοπιστεί αρχεία για τρεις offshores με τις οποίες συνδεόταν), τον Αρτέμη Αρτεμίου, ο οποίος, σύμφωνα με τα ΜΜΕ της Κύπρου, ήταν μέλος της Κ.Ε. του ΑΚΕΛ.   Πρόκειται για τον δικηγόρο-συνεργάτη του με τον οποίο ταξίδεψε μυστικά στη Βενεζουέλα (ακόμα δεν έχει αποκαλυφθεί ο λόγος και δεν έχουν μιλήσει όσοι γνωρίζουν) και ο οποίος, μετά το 2015, τον επισκεπτόταν στο Μαξίμου, ενώ σχετίζεται με διάφορες υποθέσεις και με τον παιδικό φίλο και έμπιστο του Νίκου Παππά, Μανώλη Πετσίτη.

Λέγεται, μάλιστα, ότι όταν όλοι αναζητούσαν τον τελευταίο, εκείνος κρυβόταν στην Κύπρο, αλλά αυτή είναι μια πληροφορία που δεν έχει επιβεβαιωθεί επίσημα.   Στην Κύπρο έγινε και το ραντεβού με τον Σάμπυ Μιωνή, όπου καταγράφηκε η συνομιλία τους. Τι δουλειά είχε ο Νίκος Παππάς να κάνει μια ‒κάθε άλλο παρά τυπική‒ συνάντηση με κάποιον που κατήγγελλε ως άνθρωπο του Σαμαρά και εμπλεκόμενο στην υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ; «Ο μόνος λόγος» για τον οποίο «προσπάθησε να βρει μια λύση μεταξύ των δύο πλευρών» είπε, μιλώντας στο Mega, ήταν «η παρέμβαση του κράτους του Ισραήλ».

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ασχολήθηκε επειδή υπήρξε παρέμβαση από το κράτος του Ισραήλ και επειδή «μας ζητήθηκε». Η κυβέρνηση Τσίπρα, σύμφωνα με την αφήγησή του, το ανέθεσε αυτό στον ίδιο, επειδή τα καθήκοντα του υπουργού Επικρατείας είναι βαριά (έτσι είπε), αλλά ο ίδιος ο Τσίπρας δεν γνώριζε τίποτα, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του.

Βασιλειάδης

Ο κ. Παππάς αρχικά είχε πει ότι πρόκειται περί κατασκευασμένης συνομιλίας. Στην συνέχεια αυτό το πήρε πίσω και είπε ότι είχε προηγηθεί κι άλλο μέρος, ότι υπήρχε και συνέχεια. Ανέφερε επίσης ότι στην απομαγνητοφώνηση παραλείπονται κάποιες λέξεις με την αναφορά «ακατάληπτες». Οι λέξεις αυτές όμως είναι ελάχιστες, όπως μπορεί να διαπιστώσει κανείς, διαβάζοντας όλο το κείμενο, και δεν επηρεάζουν την ουσία. Επίσης, όποιος ακούσει όλο το ηχητικό, διαπιστώνει ότι ελάχιστες δεν ακούγονται καθαρά, καθώς είναι σε κατάστημα με μουσική (ακούγονται τα τραγούδια).

Στη συζήτηση ο κ. Παππάς μιλάει πολύ φιλικά και καθόλου τυπικά με τον κ. Μιωνή και τον διαβεβαιώνει ότι θα φωνάξει τον κ. Παπαγγελόπουλο να καλέσει την εισαγγελέα Διαφθοράς και να της ζητήσει εξηγήσεις.

Σχολιάζουν ακόμα και τον διοικητή της ΕΥΠ, Γιάννη Ρουμπάτη, ενώ έχει μεγάλο ενδιαφέρον το πώς μιλάνε και τι λένε για τον γενικό γραμματέα Καταπολέμησης της Διαφθοράς επί ΣΥΡΙΖΑ, Γιώργο Βασιλειάδη.

Κάποια στιγμή, ο Παππάς του λέει ότι αν είχε ασχοληθεί εκείνος με το επενδυτικό κομμάτι του ταξιδιού (προφανώς κυβερνητικού), θα το είχε κάνει «πύραυλο». Εντυπωσιακό, αν σκεφτεί κανείς ότι τον καταγγέλλει ως άνθρωπο του Σαμαρά κ.λπ.

Όπως επισήμανε ο επίτιμος πρόεδρος της Ένωσης Εισαγγελέων Βασίλης Μαρκής, αν τέτοιες παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη είχαν γίνει κάποια χρόνια πριν, θα είχαν ξεσηκωθεί όλοι, καθώς αυτά είναι πρωτοφανή και απαράδεκτα.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι αυτήν τη φορά ο κ. Παππάς έχει μπλέξει άσχημα. Ο Αλέξης Τσίπρας για την ώρα τον κάλυψε, παρότι το μισό κόμμα είναι στα κάγκελα. Είναι βέβαιο όμως ότι στο εξής θα είναι βαρίδι.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO. 

Το δημόσιο χρήμα στα ΜΜΕ και πώς το μοιράζουν (όλες) οι κυβερνήσεις

Το θέμα δεν είναι να διαμαρτύρονται υποκριτικά οι πολιτικοί κάθε φορά που στην κυβέρνηση είναι άλλος. Το θέμα είναι κάθε κυβέρνηση που θα αναλαμβάνει να μην έχει καν τη δυνατότητα να μοιράζει χρήματα αδιαφανώς.

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ  20.6.2020 |

ΘΑ ΔΩΣΕΙ ΤΕΛΙΚΑ τη λίστα με τα ΜΜΕ και τα ποσά που πήραν για την καμπάνια ενημέρωσης για τον κορωνοϊό, αλλά μόλις αυτή ολοκληρωθεί, υποστήριξε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Στέλιος Πέτσας. Μέχρι τότε ωστόσο, αυτό θα είναι ένας κυβερνητικός ισχυρισμός, ο οποίος μένει να επιβεβαιωθεί.

Όσοι γνωρίζουν καλά το τοπίο των ΜΜΕ στην Ελλάδα, ξέρουν πόσο υποκριτικές είναι πολλές από τις πολιτικές δηλώσεις που καταναλώνονται καθημερινά για τα θέματα αυτά και ότι οι περισσότεροι είτε κρύβονται πίσω από το δάχτυλο τους, είτε κοροϊδεύουν κανονικά τον κόσμο που δεν είναι σε θέση να γνωρίζει.

Το 2010, με το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης, η Ελλάδα γνώρισε μία πρωτοφανή για τα χρόνια της μεταπολίτευσης κρίση εκπροσώπησης, με ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας να θεωρεί ότι οι κυβερνήσεις δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντα της, διασπαθίζουν το δημόσιο χρήμα και είναι βαθιά διεφθαρμένες.

Η κρίση αυτή είχε τα γνωστά αποτελέσματα που ακολούθησαν, με την κατάρρευση του πολιτικού συστήματος, όπως το ξέραμε ως τότε.   Σήμερα, βέβαια, δέκα χρόνια μετά, το πολιτικό σύστημα έχει ανασυνταχθεί, με μόνη βασική διαφορά την αλλαγή ρόλων μεταξύ ΠΑΣΟΚ (ΚΙΝΑΛ) και ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Αυτά τα δέκα χρόνια, θα περίμενε κανείς ότι το πολιτικό προσωπικό που τη γλίτωσε θα είχε πάρει τα μαθήματα του και, έστω για τα προσχήματα, θα φρόντιζε να θεσπίσει κάποιους κανόνες αξιοκρατίας, λογοδοσίας και διαφάνειας. Αλλά όχι, τίποτα τέτοιο δεν συνέβη. Ούτε από την κυβέρνηση Παπαδήμου, ούτε από την κυβέρνηση Σαμαρά, ούτε από την κυβέρνηση Τσίπρα, ούτε κατά τη διάρκεια του πρώτου χρόνου της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Όλα αυτά τα χρόνια, το εργαλείο της Διαύγειας, που ήταν σίγουρα κάτι θετικό, αν και φτιάχτηκε εξαρχής λειψό, αποδυναμώθηκε κι άλλο, αντί να ενισχυθεί. Ο έλεγχος του «Πόθεν Έσχες» των πολιτικών έχει καταντήσει μια κοροϊδία.

Τον νόμο περί ευθύνης υπουργών, δέκα χρόνια τώρα, όλοι υπόσχονται ότι θα τον αλλάζουν και όλοι τον αφήνουν άθικτο. Τα οικονομικά των κομμάτων αντί να γίνουν πιο διαφανή περιβάλλονται με μεγαλύτερη αδιαφάνεια (είναι χαρακτηριστικό ότι η υποχρέωση δημοσιοποίησης των εκλογικών δαπανών του 2015 είχε αθετηθεί για χρόνια) και η διαπλοκή αντί να παταχθεί, ενισχύθηκε κι άλλο.

Πριν από τον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες,έγιναν προτάσεις στην κυβέρνηση Τσίπρα να δοθεί η δυνατότητα να τις διεκδικήσουν και φορείς δημοσίου συμφέροντος (π.χ. σύμπραξη Τοπικής Αυτοδιοίκησης, σωματείων, πανεπιστημίων κ.λπ.) ώστε να μην είναι όλες στα χέρια των ισχυρών του κεφαλαίου, αλλά το δίδυμο Τσίπρα-Παππά αρνήθηκε κι έβαλε ως μοναδικό κριτήριο τον πλούτο, που αυτομάτως απέκλειε όλους τους άλλους.

Ενώ λοιπόν υπάρχει πλήρης και απόλυτη αποτυχία μέχρι τώρα στα θέματα διαπλοκής, διαφάνειας και λογοδοσίας, καθώς κανένας δεν θέλησε να ακουμπήσει τα θέματα αυτά, εδώ και λίγες μέρες, με αφορμή την κυβερνητική ενημερωτική καμπάνια για τον κορωνοϊό, συζητάμε το θέμα της διαφάνειας της χρηματοδότησης των ΜΜΕ από τις κυβερνήσεις.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, μάλιστα, παρότι ο ίδιος όσο ήταν στην κυβέρνηση μοίραζε χρήματα στα φιλικά ΜΜΕ χωρίς καμία διαφάνεια, είπε κάτι πολύ σωστό τώρα. Είπε ότι είναι ζήτημα αυτονόητης λογοδοσίας και δημοκρατίας να δώσει η κυβέρνηση τη λίστα με τα ποσά. Ακριβώς έτσι είναι. Η λογοδοσία των εκπροσώπων της εκτελεστικής εξουσίας, ειδικά όσων διαχειρίζονται δημόσια χρήματα, θα έπρεπε να είναι αυτονόητη. Τα χρήματα από το δημόσιο ταμείο είναι χρήματα των φορολογούμενων Ελλήνων και όσοι τα διαχειρίζονται για λογαριασμό τους, οφείλουν να δίνουν λογαριασμό για κάθε ευρώ.

Οι πολίτες έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν πού πηγαίνουν τα χρήματά τους και οι κυβερνήσεις έχουν την υποχρέωση να τους ενημερώνουν.   Ούτε η κυβέρνηση, ούτε η αντιπολίτευση όμως, πείθουν ιδιαίτερα για την ειλικρίνεια και τις καλές τους προθέσεις. Εάν η κυβέρνηση δεν ήθελε να αποφύγει τη λογοδοσία, τότε για ποιον λόγο ανέθεσε επ’ αμοιβή σε μία εταιρεία να μοιράσει τα χρήματα αυτά; Και γιατί δεν εξήγησε από την αρχή με ποια κριτήρια θα γινόταν η διανομή τους; Σε κάθε περίπτωση η κυβέρνηση οφείλει να δώσει τη λίστα και θα κριθεί πόσο αξιοκρατικά μοίρασε τα χρήματα αυτά.

 

Όσο για την αξιωματική αντιπολίτευση, εάν στα αλήθεια θεωρούσε αυτονόητη τη λογοδοσία και τη διαφάνεια, θα έπραττε αναλόγως όσο ήταν στην κυβέρνηση. Αλλά δεν το έκανε. Μέσω των ΔΕΚΟ, της ΕΥΔΑΠ, της ΔΕΗ, των ΕΛΠΕ, καθώς και δημόσιων επιχειρήσεων υπουργείων, φανερών και κρυφών, μοίραζε αφειδώς και με πλήρη έλλειψη διαφάνειας χρήματα του δημόσιου ταμείου. Ποτέ δεν έδωσε στη δημοσιότητα τα ποσά που έδωσε στα ΜΜΕ μέσω κρατικής διαφήμισης.

Σάιτ με εντελώς ασήμαντη επισκεψιμότητα και χωρίς πρωτογενές ειδησεογραφικό περιεχόμενο, που ανήκαν σε δημοσιογράφους με στενούς δεσμούς με τον ΣΥΡΙΖΑ, ήταν γεμάτα διαφημίσεις από ΔΕΚΟ. Ο κ. Μπενίσης, πρώην διευθυντής της ΕΥΔΑΠ, συνήθιζε να στέλνει στα μέιλ των εργαζομένων τα σχεδόν πανομοιότυπα άρθρα που δημοσιεύονταν σε διάφορα σάιτ και τα οποία επαινούσαν αυτόν και την κυβέρνηση. Και φυσικά ο κ. Μπενίσης όπως και όλοι οι άλλοι επικεφαλής ΔΕΚΟ δεν έδωσαν ποτέ στη δημοσιότητα τη λίστα με τα ΜΜΕ και τα ποσά που τους έδιναν.

Είναι χαρακτηριστικό, όμως, ότι ενώ ο προϋπολογισμός για έξοδα προβολής και διαφήμισης το 2015 ήταν στα 794.000 ευρώ, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το 2016 τον αύξησε στα 1.747.000, δηλαδή κατά 120%, όπως έκαναν σε πολλές δημόσιες επιχειρήσεις.   Παρομοίως και η Περιφέρεια Αττικής της κ. Δούρου απέφυγε να δώσει στη δημοσιότητα τα έξοδα προβολής και διαφήμισης όλα αυτά τα χρόνια.

Η οικονομική διαχείριση ήταν απολύτως αδιαφανής. Από σπόντα είχε αποκαλυφθεί κάποια στιγμή ότι η υπεύθυνη ενός πολύ μικρού σάιτ που εγκωμίαζε σχεδόν καθημερινά τη Ρένα Δούρου και τον Νίκο Παππά, πληρωνόταν από την Περιφέρεια Αττικής.   Τελευταία έγινε γνωστό ότι η κυβέρνηση Τσίπρα και ο Νίκος Παππάς είχαν δώσει χρήματα σε κάποια ΜΜΕ –άγνωστο με ποια κριτήρια– για να αναδείξουν την Συμφωνία των Πρεσπών. Αυτό δεν είχε ανακοινωθεί ποτέ και δεν το γνώριζε κανείς, πλην εκείνων που πήραν τα χρήματα. Το σίγουρο είναι ότι δεν έδωσαν σε όλα τα ΜΜΕ, αλλά σε κάποια.

Επίσης, χρήματα στον τύπο είχε ανακοινώσει ότι θα έδινε και ο Νίκος Παππάς, μερικούς μήνες πριν από τις εκλογές, αλλά χωρίς κάποιο λόγο, όπως ήταν η ενημέρωση για τον κορωνοϊό, απλά για την ενίσχυσή τους. Και τότε υπήρχαν κάποιες αντιδράσεις αλλά επειδή η κυβέρνηση στο μεταξύ έχασε τις εκλογές, αυτό σταμάτησε.   Εάν η πολιτική εξουσία επιθυμούσε πραγματικά τη διαφάνεια στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος, τότε θα είχε νομοθετήσει και θα είχε δημιουργήσει τους θεσμούς εκείνους που δεν θα επέτρεπαν να μοιραστεί ούτε ένα ευρώ χωρίς διαφάνεια και αξιοκρατία. Αλλά δεν το κάνουν. Γιατί δεν το κάνουν; Δεν τους εμποδίζει κανείς πάντως, εκτός από τους ίδιους.   Το θέμα δεν είναι να διαμαρτύρονται υποκριτικά οι πολιτικοί κάθε φορά που στην κυβέρνηση είναι άλλος. Το θέμα είναι κάθε κυβέρνηση που θα αναλαμβάνει να μην έχει καν τη δυνατότητα να μοιράζει χρήματα αδιαφανώς.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΗΝ LIFO 

Υπόθεση Novartis: Εν αναμονή νέων εξελίξεων και αποκαλύψεων

ΥποθεσηΝοβαρτις

ΕΛΑΧΙΣΤΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΝΑ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ πλέον την κοινή γνώμη η υπόθεση Novartis, η οποία αφενός έχει τραβήξει πολύ, χωρίς να έχει οδηγήσει κάπου ως τώρα, αφετέρου αρκετοί έχουν βγάλει μάλλον τα συμπεράσματά τους από τα στοιχεία που έχουν αποκαλυφθεί στην πορεία μέχρι τώρα.   Υπάρχει βέβαια αρκετή σύγχυση ακόμα, καθώς κάποιοι από τους εμπλεκόμενους έχουν επιλέξει την τακτική της πρόκλησης θορύβου, προκειμένου οι πολλοί να μην καταλαβαίνουν τι ισχύει και τι όχι.

Για την κοινή γνώμη είναι πολύ δύσκολο να βγάλει συμπεράσματα μέσα από όλη αυτή την τεράστια ροή πληροφοριών, όπου χάνονται τα σημαντικά και τα πραγματικά στοιχεία. Μόνο κάποιος που παρακολουθεί συστηματικά, διαβάζει κριτικά, ψάχνει και αναλύει, τσεκάρει και συγκρίνει, θα μπορούσε να καταλάβει όσα έχουν παιχτεί.

Αυτό που κυρίως έχει συμβεί είναι ότι εξαρχής υπάρχουν δύο στρατόπεδα και ο καθένας ερμηνεύει κάθε φορά τις εξελίξεις της υπόθεσης, ανάλογα με την πλευρά που υποστηρίζει: Αυτό της πρώην κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που ισχυριζόταν ότι το πραγματικό σκάνδαλο (και το «μεγαλύτερο όλων των εποχών») ήταν η εμπλοκή πολιτικών προσώπων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, ανάμεσά τους ο Αντώνης Σαμαράς, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο Παναγιώτης Πικραμμένος κ.ά., και αυτό της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, που ισχυρίζονταν ότι το πραγματικό σκάνδαλο της Novartis αφορούσε μόνο τις αθέμιτες πρακτικές της εταιρείας, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ σκόπιμα και δολίως το παραποίησε, ώστε να εξοντώσει τους πολιτικούς του αντιπάλους.

Η συνέχεια εδώ

Οι γκάφες του Νίκου Δένδια και το χρονικό μιας προαναγγελθείσας αμφισβήτησης

ΓκαφεςΔενδια

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ  26.5.2020 Πηγή: www.lifo.gr

ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ αρνούνται κατηγορηματικά ότι έχει γίνει οποιαδήποτε κατάληψη ελληνικού εδάφους από τους Τούρκους στον Έβρο, όπως ισχυρίζονται κάποια δημοσιεύματα και συμμερίζονται κόμματα της αντιπολίτευσης. Οι ατυχείς δηλώσεις όμως, του υπουργού Εξωτερικών που επιχείρησε να υποβαθμίσει το θέμα, μιλώντας για «λίγες δεκάδες μέτρα», πυροδότησαν το πολιτικό κλίμα, προκαλώντας έντονη κριτική, ακόμα και στη βάση του κυβερνώντος κόμματος.

Ο κ. Δένδιας, όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφους στο κρατικό ραδιόφωνο, παραδέχθηκε ότι οι Τούρκοι αμφισβητούν τα σύνορα στον Έβρο σε κάποιο σημείο, καθώς και ότι προσπάθησε να αποσιωπήσει το θέμα γιατί αυτά, κατά τη γνώμη του, λύνονται χωρίς δημοσιότητα, ενώ δεν ενημέρωσε κανέναν για το περιεχόμενο του διαβήματος που έκανε στην Τουρκία. «Υπάρχει ένα ζήτημα αμφισβήτησης του ακριβούς ορίου, εξαιτίας και των αλλαγών της κοίτης του ποταμού… Αυτά τα πράγματα λύνονται χωρίς να γραφεί ούτε μονόστηλο σ’ εφημερίδα» είπε. «Μπορούν κάλλιστα να γίνουν οι ανάλογες μετρήσεις και, με μια επιτροπή κοινή, όλα αυτά τα πράγματα να επιλυθούν. Μιλάμε για λίγες δεκάδες μέτρα».

Η συνέχεια εδώ