Μεγάλη αναταραχή, όχι και τόσο θαυμάσια κατάσταση

Δημοσιεύθηκε στις 21.09.2016 21:23 στο Marketfair

Ένα χρόνο μετά τις εκλογές, μέσω των οποίων σταθεροποιήθηκε κι εξόντωσε κάθε εσωκομματικό αντίπαλο, αλλά και κάθε διαφορετική φωνή στο εσωτερικό της, η κυβέρνηση Τσίπρα βρίσκεται σε εξαιρετικά δύσκολη θέση.Ο λόγος είναι οι διαστάσεις χιονοστιβάδας που παίρνουν οι αποκαλύψεις γύρω από την υπόθεση Καλογρίτσα, την Τράπεζα Αττικής, αλλά και τις σοβαρές παραλείψεις του διαγωνισμού για τις τηλεοπτικές άδειες.

%cf%84%cf%83%ce%af%cf%80%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%80%cf%8c%cf%81%cf%84%cf%81%ce%b5%cf%84

Βασιλική Σιούτη

Για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ ωστόσο, το θέμα της Τράπεζας Αττικής ήταν γνωστό εδώ και πολύ καιρό, όπως ήταν γνωστά και τα σχέδια της κυβέρνησης και οι περίπλοκες σχέσεις κυβερνητικών στελεχών μαζί της εδώ και χρόνια.

Ανησυχία υπάρχει και στο κόμμα και στην κυβέρνηση. Περισσότερο θορυβημένοι όμως αυτή την περίοδο είναι τα μέλη της Επιτροπής και ο Γενικός Γραμματέας Ενημέρωσης και Επικοινωνίας Λ. Κρέτσος που ενέκριναν τα “Πόθεν Έσχες” των πλειοδοτών χωρίς να έχει γίνει ουσιαστικός έλεγχος, όπως προκύπτει από τις δημοσιογραφικές αποκαλύψεις που βγαίνουν στο φως. Φαίνεται πως έχουν λόγο να αγωνιούν, καθώς εγείρονται ακόμα και θέματα ποινικών ευθυνών, όχι μόνο από νομικούς, αλλά και από στελέχη της κυβέρνησης. Γνωστός νομικός που φέρεται να εκπροσωπεί τηλεοπτικό σταθμό, ιδιαίτερα φιλικό προς την κυβέρνηση μέχρι πρότινος, προανήγγειλε ότι θα καταθέσει μήνυση εναντίον της πενταμελούς Επιτροπής του διαγωνισμού για τις τηλεοπτικές άδειες και του γενικού γραμματέα ενημέρωσης «για κακουργηματική ψευδή βεβαίωση με τις επιβαρυντικές περιστάσεις των καταχραστών του δημοσίου» , γεγονός που τρομοκράτησε όσους υπέγραψαν.

Κυβερνητικές πηγές αναφέρουν ότι μέλη της επιτροπής μετέφεραν πρόσφατα την αγωνία τους στον Ν. Παππά, εκφράζοντας την ανησυχία τους για όλα αυτά που δεν περίμεναν ότι θα ακολουθούσαν. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, εκείνος τους καθησύχασε και προέβη στη δήλωση της 19ης Σεπτεμβρίου υποστηρίζοντας ότι ο οικονομικός έλεγχος «έγινε με το γράμμα του νόμου» και ότι απλώς οι υποψήφιοι ασκούν τα δικαιώματα τους δια των ενστάσεων. Με τη δήλωσή εκείνη υπενθύμιζε ότι ο διαγωνισμός τελείωσε και προσέθετε ότι «δεν περνάνε οι θρασύδειλες απειλές εναντίον των μελών της Επιτροπής» .

Παρόλα αυτά, οι κυβερνητικές πηγές επιμένουν ότι στο Μέγαρο Μαξίμου υπάρχει έντονος προβληματισμός σχετικά με τη στάση που θα κρατήσουν μετά τον καταιγισμό των αποκαλύψεων, τις οποίες διαπιστώνουν τώρα ότι αδυνατούν να συγκρατήσουν, παρά τα σχέδια επικοινωνιακής αντεπίθεσης.

Υπάρχουν κυβερνητικά στελέχη που εύχονται πλέον να δώσει τη λύση το ΣτΕ, ακυρώνοντας τον διαγωνισμό. Εκτιμούν ότι ίσως μόνο έτσι μπει ένα τέλος στην υπόθεση Καλογρίτσα κι εκείνοι στη συνέχεια θα μπορούν να υποστηρίζουν τη γραμμή ότι έδωσαν τη μάχη για να μπει τάξη στα κανάλια, αλλά δεν τους άφησαν τα συμφέροντα. Υπάρχουν όμως και άλλοι, ισχυρότεροι παίκτες εντός της κυβέρνησης, που δεν θέλουν σε καμία περίπτωση να κάνουν ούτε βήμα πίσω.

Εκτιμούν ότι «μπόρα είναι και θα περάσει» και όλα θα ξεχαστούν, για αυτό δεν πρέπει να υποχωρήσουν αλλά να υποστηρίξουν το σχέδιό τους μέχρι τέλους. Το τι θα πράξει τελικά ο πρωθυπουργός, αν θα επιμείνει ή αν θα υποχωρήσει, θα φανεί σύντομα. Ο προβληματισμός του διαφάνηκε πάντως (ή σκόπιμα άφησε την εντύπωση αυτή) και στην ομιλία του στην Κεντρική Επιτροπή, όταν είπε πως όποιος πλειοδότης έχει πρόβλημα θα εκπέσει, παρότι στενοί συνεργάτες του δεν θέλουν να θυσιάσουν τον Καλογρίτσα.

Ενόχληση έχει εκφραστεί -από ελάχιστα είναι αλήθεια κυβερνητικά και κομματικά στελέχη και μόνο σε βαθμό απλού παραπόνου- και για την εμπλοκή στην όλη υπόθεση δύο πρώην στελεχών του ΠΑΣΟΚ που ήταν κατηγορούμενοι και στο σκάνδαλο Κοσκωτά. Ο ένας είναι ο Γ. Μαντζουράνης ο οποίος είχε φυλακιστεί για την υπόθεση Κοσκωτά και το Μαξίμου τώρα του ανάθεσε την υπεράσπιση του δημόσιου συμφέροντος σχετικά με τον διαγωνισμό των αδειών. Ο άλλος είναι ο Π. Ρουμελιώτης που του είχαν αποδοθεί μεν κατηγορίες, αλλά λόγω της ασυλίας που απέκτησε ως ευρωβουλευτής, κατάφερε να μην δικαστεί. Στον ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν, κάποιοι εκτιμούν ότι η εμπλοκή των Μαντζουράνη και Ρουμελιώτη προκαλεί ευθέως συνειρμούς που θυμίζουν το σκάνδαλο Κοσκωτά, δυσχεραίνοντας τη θέση της κυβέρνησης αλλά και το επικοινωνιακά έργο τους.

Στο Μαξίμου η γραμμή προς τα ΜΜΕ είναι ότι ο πόλεμος που δέχονται υποκινείται από τη ΝΔ και τον Β. Βενιζέλο, τον οποίο αναφέρουν ονομαστικά και φαίνεται να τον διαχωρίζουν από το υπόλοιπο ΠΑΣΟΚ , ενώ δεν κρύβουν τον εκνευρισμό που τους προκαλεί η τακτική του στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας καθώς και το πρέσινγκ που ασκεί στην Τασία Χριστοδουλοπούλου.

Κυβερνητικοί παράγοντες πάντως, προειδοποιούν και στέλνουν μηνύματα στους πολιτικούς τους αντιπάλους ότι «πάνε για μαλλί και θα βγουν κουρεμένοι», όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν. Εκτιμούν ότι ο υπουργός Μεταφορών Χρ. Σπίρτζης, που κάποιοι στο κόμμα χαρακτηρίζουν ως αχίλλειο πτέρνα της κυβέρνησης λόγω της σχέσης με τον Καλογρίτσα και τη θητεία στο ΤΕΕ, μπορεί παρόλα αυτά να μετατραπεί σε «υπερόπλο», υπονοώντας ότι γνωρίζει πολλά και για τα πεπραγμένα του ΠΑΣΟΚ στην τράπεζα Αττικής και αν χρειαστεί θα προβούν και αυτοί σε αποκαλύψεις.

Πονοκέφαλο όμως στο Μαξίμου προκαλεί και άλλη μία άγνωστη μέχρι πρότινος σχέση κυβερνητικού στελέχους με την τράπεζα Αττικής που ήρθε δειλά δειλά στο φως τις τελευταίες μέρες. Πρόκειται για τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης που έχει και την ευθύνη της τραπεζικής πολιτικής, Γ.Δραγασάκη, ο οποίος όπως αποκαλύφθηκε, υπήρξε σύμβουλος της διοίκησης της τράπεζας. Περισσότερα για τη σχέση αυτή δεν έχουν γίνει γνωστά καθώς και ο ίδιος ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης δεν έχει δώσει ιδιαίτερες εξηγήσεις. Υπουργοί που ρωτήθηκαν όμως από δημοσιογράφους, καθώς και σύντροφοι του στο κόμμα, δηλώνουν ότι δεν γνώριζαν τίποτα.

Posted in Ρεπορτάζ | Tagged | Leave a comment

Τηλεοπτικές άδειες: Τι πέτυχαν

Σίγουρα δεν είναι καθόλου αναμενόμενο μία κυβέρνηση που αυτοαποκαλείται αριστερή να αντιμετωπίζει την ενημέρωση και τις δημόσιες συχνότητες ως εμπόρευμα. Κι αυτό γιατί, όπως συνήθιζαν να λένε πριν γίνουν εξουσία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, πρόκειται για δημόσιο αγαθό που ανήκει στον ελληνικό λαό και το λιγότερο που θα περίμενε κανείς από μία δημοκρατική κυβέρνηση που σέβεται τους πολίτες της, είναι να θέσει σε δημόσια και ουσιαστική διαβούλευση τους όρους διάθεσης των συχνοτήτων.

της Βασιλικής Σιούτη

(δημοσιεύτηκε στο Marketfair.gr στις 6-9-2016)

Η τηλεόραση εξακολουθεί να παίζει και σήμερα τον πιο σημαντικό ρόλο στην ενημέρωση, καθώς είναι το πιο μαζικό μέσο, ενώ ταυτόχρονα έχει εκ των πραγμάτων κι έναν διαπαιδαγωγικό ρόλο . Σε τίνος χέρια θα βρεθεί έχει μεγάλη σημασία. Για αυτό και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έπρεπε να δώσει ρόλο στην κοινωνία, αλλά -αντιθέτως- την απέκλεισε, παρά τις φραστικές προεκλογικές διακηρύξεις ότι ο λαός θα βρισκόταν στην εξουσία αν κέρδιζαν τις εκλογές, κάτι που μετά και τη διαχείριση του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος βέβαια, η ηγεσία έχει αποδείξει ότι δεν εννοούσε.

Θα μπορούσε, αν είχε την πολιτική βούληση, να ζητήσει μεταξύ άλλων και τη συμβουλευτική γνωμοδότηση κοινωνικών φορέων, σωματείων, εκπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης, αλλά και πανεπιστημίων κ.α. Αντ΄ αυτού βρέθηκε να αποφασίζει ένας υπουργός μόνος του, λες και οι δημόσιες συχνότητες είναι προσωπική του ιδιοκτησία- πράγμα εξαιρετικά επικίνδυνο για τη δημοκρατία.

Πολύ ουσιαστικό επίσης είναι τι τηλεόραση και τι ενημέρωση θέλουμε, αλλά για τα ποιοτικά κριτήρια δεν έγινε η παραμικρή κουβέντα από την κυβέρνηση.

Μοναδικό κριτήριο για να δώσει τις άδειες ήταν τα χρήματα (αν κι εδώ υπάρχει μεγάλη αμφισβήτηση για το τι θα πάρει τελικά και από πού). Όποιος δώσει τα πιο πολλά, θα τις πάρει, είχε πει ο πρωθυπουργός (που κι εδώ υπάρχουν παρατράγουδα, αφού έμεινε χωρίς άδεια καναλάρχης που πρόσφερε περισσότερα από άλλους που πήραν, αλλά υπάρχουν και κάποιοι που εμφανίζονται με μεγάλες ζημιές, δάνεια και απλήρωτους εργαζόμενους στις επιχειρήσεις τους. Θα δώσουν λεφτά -τους- για το κανάλι; ).

Η κυβέρνηση με ιδιαίτερο κυνισμό δεν έθεσε άλλο κριτήριο πέρα από το οικονομικό. Και φυσικά το κριτήριο αυτό – όταν δεν αποκλείονται ούτε καν οι υπόδικοι και οι κατηγορούμενοι ακόμα και για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, φοροδιαφυγής, υπεξαίρεσης κτλ – δεν αποκλείει καθόλου να πέσουν οι άδειες ακόμα και στα χέρια της μαφίας, όπως εύστοχα επισήμανε ο Κώστας Χρυσόγονος.

Η κυβέρνηση πήρε το «ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό» του κ. Βουλγαράκη και το πήγε ακόμα πιο πέρα. Έβαλε το χρήμα πάνω από όλα, όχι μόνο πάνω από την ηθική, αλλά και από το δίκαιο.

Αλλά με ποιο δικαίωμα μια κυβέρνηση, που θέλει να λέγεται αριστερή, απαγορεύει τη δυνατότητα να πάρει μία από τις τέσσερις άδειες ένας μη κερδοσκοπικός συνεταιρισμός (π.χ μια κοινωνική επιχείρηση) άνεργων δημοσιογράφων και λοιπών ειδικοτήτων με τη συμμετοχή της ΕΣΗΕΑ, της Τ.Α, των σωματείων, των πανεπιστημίων κ.α . Γιατί απέκλεισε μία τέτοια δυνατότητα;

Όσο για το αντίτιμο, υπάρχουν πολλές ενστάσεις για τους πανηγυρισμούς ορισμένων. Πρώτα από όλα, ήταν τα μισά χρήματα από αυτά που έλεγαν προεκλογικά πως θα πάρουν από τις άδειες. Για 500 εκατομμύρια μιλούσαν. Αυτά που πήραν είναι πολύ λιγότερα, αλλά για επικοινωνιακούς λόγους το παρουσιάζουν ως άθλο. Οι καναλάρχες φυσικά λένε ότι είναι πολλά τα λεφτά -και για τα δεδομένα της ελληνικής αγοράς είναι- αλλά οι καναλάρχες έτσι κι αλλιώς θέλουν πάντα να δίνουν όσο λιγότερα γίνεται.

Για το αν τα χρήματα θα πάνε στις ευπαθείς ομάδες όπως είπε ο Αλέξης Τσίπρας, υπάρχουν τρία ακόμα μεγάλα «αν» :

-Πρώτα από όλα, τα χρήματα αυτά να δούμε αν θα τα πάρει η κυβέρνηση, καθώς όλοι οι καναλάρχες περιμένουν την απάντηση της Δικαιοσύνης.

-Ακόμα κι αν τα πάρουν όμως, να δούμε αν θα τα δώσουν στις ευπαθείς ομάδες, καθώς θα πρέπει να τους το επιτρέψουν οι δανειστές.

-Αλλά ακόμα και αν τους το επιτρέψουν οι δανειστές και τα δώσουν, πρόκειται πραγματικά για ψίχουλα την ώρα που η χώρα βουλιάζει στην ύφεση και η φτώχεια μεγαλώνει . Όταν ο Αντώνης Σαμαράς έδινε τα 500 εκατομμύρια του πλεονάσματος, ο ΣΥΡΙΖΑ τον κατηγορούσε -και σωστά- ότι ήταν ψίχουλα. Αν ήταν ψίχουλα όμως τα 500, τι είναι τα 240 που λέει ότι θα δώσει ο Τσίπρας;

Σε κάθε περίπτωση η δέσμευση του Αλέξη Τσίπρα ότι θα δώσει αυτά τα χρήματα σε ευπαθείς ομάδες είναι πλέον περιορισμένης αξιοπιστίας, αφού έχουν προηγηθεί κι άλλες παρόμοιες δεσμεύσεις που ουδέποτε υλοποιήθηκαν.

Ο στόχος υποτίθεται ήταν να δοθούν νόμιμες άδειες, να υπάρξει ένα νέο και υγειές τηλεοπτικό τοπίο και να πάρουν λεφτά. Παλιά μιλούσαν και για πάταξη της διαπλοκής, τελευταία όμως ούτε που το ανάφεραν. Και πώς να το αναφέρουν, όταν ο ένας από τους δύο νέους καναλάρχες είναι κουμπάρος δύο υπουργών στον οποίο έχουν δώσει ένα σωρό δημόσια έργα. Εάν δεν είναι αυτό ο ορισμός της διαπλοκής, τότε ποιος είναι; ‘Άρα λοιπόν, την διαπλοκή όχι μόνο δεν την πάταξαν, αλλά την ενίσχυσαν κιόλας. Δεν έβαλαν καν ως όρο το ασυμβίβαστο του καναλάρχη με τον εργολάβο και τον προμηθευτή του δημοσίου. Το αν δημιούργησαν ένα νέο και υγιές τηλεοπτικό τοπίο με την είσοδο των Μαρινάκη και Καλογρίτσα, αυτό ας το κρίνει ο κόσμος.

Όσο για τον κυνισμό με τον οποίο αντιμετωπίζει η κυβέρνηση τους άνεργους που θα προκύψουν, προκαλεί κατάπληξη. Οι επιχειρηματίες-καναλάρχες και 5-6 προβεβλημένοι συνεργάτες τους, ούτε θα φτωχύνουν , ούτε θα βρεθούν στην κατάσταση να μην μπορούν να ταΐσουν τα παιδιά τους. Είναι βέβαιο όμως, ότι εκατοντάδες άλλοι εργαζόμενοι, δημοσιογράφοι, τεχνικοί, διοικητικοί κ.α θα βρεθούν σε αυτή τη θέση. Για αυτούς δεν μπορεί να λέει, σαν άλλη Μαρία Αντουανέτα, να απορροφηθούν από τα νέα κανάλια, γιατί αρκετοί πρώην εργαζόμενοι της Ελευθεροτυπίας , του Άλτερ, του Επενδυτή , του Κέρδους κ.α, ακόμα περιμένουν να «απορροφηθούν». Θυμίζουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη που έλεγε στις απολυμένες καθαρίστριες να φτιάξουν δική τους επιχείρηση.

Δεν μπορεί λοιπόν η κυβέρνηση να επιδεικνύει τέτοια αδιαφορία για τους άνεργους του ιδιωτικού τομέα. Πρόκειται για εργαζόμενους , για εργατική τάξη και αυτή η στάση από κόμμα που θέλει να λέγεται αριστερό είναι ακατανόητη. Όπως και τα επιχειρήματα στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ που περίπου λένε «καλά να πάθουν αφού την προηγούμενη περίοδο δεν είχαν αντιδράσει στα μνημόνια των προηγούμενων». Φυσικά πρόκειται για μια απολίτικη θέση, και εντελώς αντίθετη και με την ιδεολογία της αριστεράς και τον μαρξισμό. Περισσότερο μοιάζει με τη θεωρία του κοινωνικού αυτοματισμού. Εκτός των άλλων, κουβαλά και μια μεγάλη αντίθεση το επιχείρημα αυτό, αφού ο Αλέξης Τσίπρας έχει κάνει υπουργούς στην κυβέρνηση του βουλευτές που χειροκροτούσαν τα προηγούμενα μνημόνια, όπως και το σημερινό.

Τι πέτυχαν; Κλείνουν τέσσερα κανάλια χωρίς καμία πρόνοια για τους εργαζόμενους που θα μείνουν άνεργοι. Δίνουν άδειες στους Μαρινάκη και Καλογρίτσα, ισχυροποιούν την διαπλοκή αντί να την πατάξουν και τη νομιμοποιούν. Η διαδικασία που ακολουθήθηκε ήταν κατάλληλη για κάποιον που στόχος του είναι ο έλεγχος, η δημιουργία νέων τζακιών, αλλά όχι για εξυγίανση, η οποία προφανώς δεν ενδιαφέρει.

Η νομιμότητα ήταν απαραίτητη, αλλά η νομιμότητα έχει νόημα αφού πρώτα παταχθεί η διαπλοκή, δοθούν άδειες σε καθαρούς επιχειρηματίες (που δεν κατηγορούνται για τον μισό ποινικό κώδικα τουλάχιστον και δεν περιμένουν να βγάλουν λεφτά από το κράτος) και αφού αποκατασταθεί ένα υγιές τοπίο και μπουν όροι ποιοτικής τηλεόρασης και πλουραλιστικής ενημέρωσης. Τότε ναι, έχει αξία η νομιμότητα. Αλλιώς νομιμότητα για ποιους;

Αν ήθελαν πραγματικά να πατάξουν την διαπλοκή, ήταν το πιο απλό πράγμα. Το τρίγωνο της διαπλοκής περιλαμβάνει πολιτικούς, επιχειρηματίες και ΜΜΕ. Αν οι πολιτικοί δεν επιθυμούν να διαπλεκούν, σπάει το τρίγωνο. Τόσο απλό είναι. Αλλά αν δίνεις έργα σε κουμπάρους και μηντιάρχες, δεν θα σπάσει ποτέ φυσικά. Οπότε ας μην κοροϊδευόμαστε.

Τα ερωτήματα που υπάρχουν παραμένουν αναπάντητα γιατί οι αρμόδιοι από την κυβέρνηση δεν επιθυμούν να λογοδοτήσουν.

-Γιατί δεν έγινε ουσιαστική διαβούλευση;

-Γιατί δεν έβαλαν προϋποθέσεις οι καναλάρχες να μην έχουν καταχραστεί δημόσια χρήματα, να μην διώκονται για φοροδιαφυγή , να μην κατηγορούνται για απάτες; Δεν θα έπρεπε να είναι αυτονόητα αυτά;

-Γιατί δεν έβαλαν όρους που να υποχρεώνουν σε ποιοτικά προγράμματα και πλουραλιστική ενημέρωση, καθώς και σε μη παραπλανητικές διαφημίσεις και τόσα άλλα;

-Γιατί δεν απαίτησαν να μπουν κανόνες στο τοπίο της τηλεοπτικής ενημέρωσης;
– Και τέλος, πώς θα απαιτήσει το δημόσιο τα χρέη σε τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία, πως θα υποχρεώσει τους χαμένους καναλάρχες να πληρώσουν όσα χρωστάνε;

Πολύ αρνητικό είναι επίσης ότι τα εταιρικά σχήματα που θα κατέχουν τις άδειες θα μπορούν να λειτουργούν με πλήρη αδιαφάνεια και να έχουν αφανείς μετόχους. Στον νόμο του υπουργείου Επικράτειας στην πρώτη παράγραφο αναφέρει ότι «οι μετοχές των ανωνύμων εταιριών που υποβάλλουν αίτηση για χορήγηση άδειας είναι ονομαστικές στο σύνολό τους» αλλά αυτό δεν ισχύει, αφού έχουν νομοθετηθεί και μια σειρά εξαιρέσεις από τον γενικό κανόνα περί ονομαστικοποίησης των μετοχών.

http://www.marketfair.gr/details.php?id=4223

Posted in Άρθρα | Tagged | Leave a comment

Όταν η Ελλάδα μοίραζε βοήθεια σε τρίτες χώρες

Η έρευνα του ΥΠΕΞ, που έχει ξεκινήσει εδώ και δύο περίπου χρόνια, φέρνει στην επιφάνεια καλά κρυμμένα μυστικά της δραστηριότητας κάποιων ΜΚΟ στη χώρα μας πριν από την κρίση.

Βασιλική Σιούτη
(δημοσιεύτηκε στις 12 Αυγούστου 2016 στο Inside story.)

Δεκαπέντε χρόνια μετά την έναρξη της χρηματοδότησης ΜΚΟ από το υπουργείο Εξωτερικών, επιχειρήθηκε για πρώτη φορά έλεγχος όλων των προγραμμάτων που διαχειρίστηκαν από το 2001 μέχρι το 2010 μη κυβερνητικές οργανώσεις με στόχο την αναπτυξιακή και ανθρωπιστική βοήθεια προς τρίτες χώρες. Παλιότερα υπήρξαν μεμονωμένοι έλεγχοι για ελάχιστες πολύ προκλητικές περιπτώσεις, στις οποίες καταλογίστηκαν και πρόστιμα, όμως τώρα επιχειρείται συνολικά απολογισμός και απόδοση ευθυνών, όπου υπάρχει ζήτημα με προγράμματα που χρηματοδοτήθηκαν, αλλά ουδέποτε υλοποιήθηκαν.

Τα εμπόδια είναι πολλά, και τα περισσότερα στοιχεία δεν υπάρχουν πια. Παρόλα αυτά, οι έρευνες που διεξάγονται εδώ και μερικούς μήνες ρίχνουν φως σε αρκετές υποθέσεις και αποκαλύπτουν, μεταξύ άλλων, ότι εγκρίνονταν προγράμματα αμφισβητούμενης σκοπιμότητας και πως τα χρήματα για πολλά από αυτά έμεναν στην Ελλάδα, αντί να πηγαίνουν στις χώρες για τις οποίες προοριζόταν η βοήθεια.

Όλα αυτά τα χρόνια, συνολικά 176 ΜΚΟ χρηματοδοτήθηκαν από την Υπηρεσία Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας του ΥΠΕΞ (ΥΔΑΣ)Η ιστοσελίδα της υπηρεσίας. Τους τελευταίους μήνες έχουν σταλεί στην Εισαγγελία Διαφθοράς 44 προγράμματα, ενώ για περισσότερες από 25 ΜΚΟ έχει ξεκινήσει η διαδικασία καταλογισμού για την επιστροφή χρημάτων. Οι αποφάσεις καταλογισμών που έχουν γίνει σε μέλη διοικητικών συμβουλίων ΜΚΟ έως τώρα φτάνουν τα 1.980.000 ευρώ, ενώ η έρευνα συνεχίζεται.

Πριν από λίγο καιρό επιστράφηκαν τα πρώτα χρήματα στο δημόσιο. Συγκεκριμένα, κατατέθηκαν 202.000 ευρώ, ποσό που δόθηκε το 2008 για δύο προγράμματα της ΜΚΟ Ελληνικό Ινστιτούτο Επικοινωνίας Leadership, τα οποία δεν υλοποιήθηκαν ποτέ. Τα προγράμματα, που είχαν χρηματοδοτηθεί από την ΥΔΑΣ, αφορούσαν την “Ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας και τη βιώσιμη ανάπτυξη στην Αίγυπτο” και την “Ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας της Σερβίας”.

Οι ΜΚΟ ως άλλο ένα κόλπο

Όταν ξεκίνησε η κρατική χρηματοδότηση των ΜΚΟ, το 2001 –τότε που ξεφύτρωναν σαν τα μανιτάρια– και όσο αυτή διαρκούσε, δηλαδή μέχρι την αρχή της κρίσης, ελάχιστα γράφονταν και ακόμα λιγότερα αποκαλύπτονταν σχετικά με το ποιοι και πώς έπαιρναν τα χρήματα αυτά. Λίγο πολύ όμως, όλοι είχαν αντιληφθεί ότι στην Ελλάδα (και) η υπόθεση της αναπτυξιακής και ανθρωπιστικής βοήθειας προς τρίτες χώρες είχε μετατραπεί σε μεγάλο βαθμό σε μια υπόθεση κολλητών και κατάχρησης δημόσιου χρήματος.

Οι ΜΚΟ εξελίχθηκαν σύντομα σε άλλο ένα “κόλπο”, από αυτά που στήνονται στις αυλές της κυβερνητικής εξουσίας για να ωφελούνται οι ημέτεροι. Προφανώς όχι τυχαία, τα μεγαλύτερα ποσά –μιλάμε για εκατομμύρια ευρώ– δόθηκαν σε ΜΚΟ που διοικούνταν από πρόσωπα με ισχυρές φιλίες και δεσμούς με την πολιτική εξουσία. Κάποιοι από αυτούς μάλιστα, επιβιώνουν και στη σημερινή πολιτική κατάσταση.

Παρότι οι όροι χρηματοδότησης ήταν εξαιρετικά πολύπλοκοι και δύσκολοι –ενδεχομένως και για να αποθαρρυνθούν οι “εκτός συστήματος” από το να διεκδικήσουν μέρος της χρηματοδότησης, είτε αυτοί είχαν αγαθές προθέσεις είτε όχι– ποτέ δεν ελέγχθηκε η σκοπιμότητα των έργων για τα οποία δινόταν αφειδώς κρατική χρηματοδότηση. Αποτέλεσμα ήταν πολύ συχνά να χρηματοδοτούνται προγράμματα όπως “Κοινωνικά Δίκαιος Τουρισμός στον Λίβανο”, “Χρηστή Διακυβέρνηση στο Σουδάν”, κ.λπ. Κανένας στο υπουργείο Εξωτερικών δεν γνώριζε σε τι αφορούσαν τα προγράμματα αυτά, ποιο ήταν το περιεχόμενό τους και εάν η ελληνική κυβέρνηση είχε σοβαρούς λόγους να τα χρηματοδοτήσει.

Ακόμα πιο ουσιώδες όμως, είναι ότι ποτέ δεν ελεγχόταν εάν το όποιο έργο –σοβαρό ή μη, αναγκαίο ή όχι– πραγματοποιούνταν και παραδίδονταν. Είναι άξιο απορίας το πώς, ενώ ήταν τόσο δύσκολοι οι όροι έγκρισης χρηματοδότησης ενός προγράμματος από πλευράς τεχνικών προϋποθέσεων, στη συνέχεια δεν υπήρχε σχεδόν κανένας ουσιαστικός έλεγχος για το αν υλοποιήθηκε.

Επισήμως, σκοπός της χρηματοδότησης των ΜΚΟ ήταν να προσφέρουν αυτές, αντί για το κράτος –και οπωσδήποτε στο όνομα της Ελλάδας– αναπτυξιακή και ανθρωπιστική βοήθεια σε κράτη που την είχαν ανάγκη, ενισχύοντας την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό.

Η συγκεκριμένη πηγή χρηματοδότησης κολλητών και φίλων –αν και υπήρχαν και κάποιες σοβαρές οργανώσεις– στέρεψε όταν η κρίση προχώρησε, καθώς η κατάσταση άρχισε να φαντάζει προκλητική και οι ψίθυροι για το τι πραγματικά συνέβαινε όλο και δυνάμωναν. Σε κάποιες περιπτώσεις, όπως στην κραυγαλέα υπόθεση της διαβόητης ΜΚΟ “Αλληλεγγύη”, καταλογίστηκαν από το 2008 και ζητήθηκε να επιστραφούν 6,69 εκατ. ευρώ (η γνωστή υπόθεση με τα χαλασμένα κοτόπουλα). Κάποια χρήματα επιστράφηκαν, αλλά όχι όλα και η υπόθεση αυτή βρίσκεται σε εκκρεμότητα εδώ και αρκετά χρόνια, χωρίς να έχουν αποδοθεί ευθύνες στον πρόεδρο της ΜΚΟ κ. Δημήτρη Φουρλεμάδη, ο οποίος τότε τα παράτησε και έγινε διευθύνων σύμβουλος του ομίλου Alpha του επιχειρηματία Δ. Κοντομηνά.

Η “Αλληλεγγύη” είχε λάβει συνολικά 23,6 εκατομμύρια ευρώ και μόλις τον προηγούμενο μήνα βρέθηκαν και καταγράφηκαν για πρώτη φορά όλα τα ποσά, καθώς επικρατούσε (ενδεχομένως σκόπιμο) χάος. Περίπου 10 προγράμματα της “Αλληλεγγύης” έχουν κλείσει, θεωρούνται δηλαδή από το κράτος οικονομικά τακτοποιημένα, ενώ 18 παραμένουν ανοιχτά και ως τώρα υπάρχουν καταλογισμοί για τέσσερα προγράμματα που έχουν ελεγχθεί. Η ΜΚΟ έχει επιστρέψει τα 5,3 εκατομμύρια ευρώ στο ΥΠΕΞ, ενώ το ελληνικό κράτος της ζητάει πίσω πολύ περισσότερα.

Μετ’ εμποδίων ο έλεγχος

Εδώ και λίγο καιρό στο ΥΠΕΞ επιχειρείται για πρώτη φορά ενδελεχής έλεγχος από μία ομάδα διπλωματών (θα μπορούσαμε να τους χαρακτηρίσουμε και “αδιάφθορους”, εάν αυτές οι λέξεις δεν είχαν χάσει το νόημά τους τελευταία), που προσπαθεί να ρίξει φως σε όλες τις υποθέσεις για να ελεγχθούν τα πάντα από την αρχή: ποιοι πήραν χρήματα, γιατί τα πήραν και τι τα έκαναν.

Τα εμπόδια ωστόσο είναι πάρα πολλά, όπως διαπιστώνουν τόσο οι διπλωμάτες όσο και οι δικαστές. «Πρώτον, άντε να αποδείξεις ύστερα από 15 χρόνια αν έγινε ή όχι –κι αν έγινε όπως θα έπρεπε να είχε γίνει– ένα σεμινάριο από ελληνική ΜΚΟ σε ένα χωριό του Πακιστάν, ιδιαίτερα όταν και η πρεσβεία και η ΥΔΑΣ (σ.σ αρμόδια υπηρεσία του ΥΠΕΞ) έχουν ήδη “βεβαιώσει” την καλή εκτέλεσή του», αναφέρει πρόσωπο που ερευνά τις υποθέσεις αυτές. Η κατάσταση όμως είναι ακόμα χειρότερη, όπως εξηγεί, όσον αφορά στην “ανθρωπιστική βοήθεια”, όπου δεν έχει μείνει κανένα ίχνος, παρά μόνο δηλώσεις όπως αυτή: «Μοιράσαμε τέντες και κουβέρτες και φύγαμε».

Αυτή τη στιγμή πάντως έχει σταματήσει κάθε νέα χρηματοδότηση και στην ΥΔΑΣ υπάρχουν δύο κατηγορίες προγραμμάτων ΜΚΟ:

α) Τα “κλειστά”, δηλαδή εκείνα που υποτίθεται ότι είναι δημοσιονομικά τακτοποιημένα. Αυτά είναι περίπου 530, τα οποία ύστερα από τις βεβαιώσεις των πρεσβειών των χωρών στις οποίες δραστηριοποιήθηκαν οι ΜΚΟ και της αρμόδιας υπηρεσίας ΥΔΑΣ πήραν και τις ευλογίες της Υπηρεσίας Δημοσιονομικού Έλεγχου στο ΥΠΕΞ και στάλθηκαν μαζί με όλα τα παραστατικά στο Ελεγκτικό Συνέδριο, όπου βρίσκονται σωρηδόν σε μια αποθήκη στην Κάντζα, όπου κανείς δεν γνωρίζει πού βρίσκεται τι και η εύρεση οποιουδήποτε δικαιολογητικού είναι, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ηράκλειος άθλος. Μάλιστα, δεν κρατήθηκαν καν αντίγραφα τους στην ΥΔΑΣ!

Για να ολοκληρωθεί η εκταμίευση της κρατικής χρηματοδότησης, οι πρέσβεις έπρεπε να βεβαιώσουν για την καλή εκτέλεση των έργων. Οι περισσότεροι συνήθως δεν είχαν ιδέα για τα προγράμματα, αλλά παρόλα αυτά έδιναν το ΟΚ, καθώς γνώριζαν ότι αυτά είχαν το πράσινο φως από το ΥΠΕΞ, και πως αυτό ήθελαν οι πολιτικές ηγεσίες, από την αρχή που ξεκίνησε η χρηματοδότηση συγκεκριμένων ΜΚΟ και η έγκριση των προγραμμάτων τους. Η ΝΔ κάλυπτε το ΠΑΣΟΚ και το αντίθετο, παρά την όποια λεκτική αντιπαράθεση στο θέμα αυτό, κυρίως επιμέρους βουλευτών. Οι εξαιρέσεις ήταν ελάχιστες και μόνο χάρη στους λίγους διπλωμάτες που αρνήθηκαν να κάνουν τα στραβά μάτια διασώθηκαν κάποια στοιχεία, αφού οι πολιτικές ηγεσίες είχαν σπεύσει να κλείσουν άρον άρον τους φακέλους των προγραμμάτων, με τα περισσότερα στοιχεία να έχουν εξαφανιστεί από το ΥΠΕΞ.

Όλα τα παραπάνω σήμαιναν ότι πολλά “κλειστά” προγράμματα απλώς έκλεισαν για να κλείσουν, χωρίς να έχουν ελεγχθεί ουσιαστικά.

β) Τα “ανοικτά”, δηλαδή αυτά που δεν έχουν ακόμα περάσει από τον οικονομικό έλεγχο της Υπηρεσίας Δημοσιονομικού Έλεγχου και δεν έχουν σταλεί στο Ελεγκτικό Συνέδριο, επειδή το 2010 το ΥΠΕΞ δεν τους είχε πληρώσει την τρίτη ή την τέταρτη δόση λόγω περιστολής δαπανών. Αυτά είναι 198. Kαι εδώ έχουμε πάλι βεβαιώσεις καλής εκτέλεσης από πρεσβείες (πλην ελαχιστότατων περιπτώσεων) καθώς και το OK από την ΥΔΑΣ.

Όπως εξηγούν αρμόδιες διπλωματικές πηγές, για να αποδειχθεί ότι οι “βεβαιώσεις” δόθηκαν χωρίς έλεγχο (σύμφωνα με βάσιμες ενδείξεις και πληροφορίες που υπάρχουν για κάποια προγράμματα) πρέπει να αποδειχθεί ότι: α) το έργο δεν έγινε καθόλου ή έγινε με πολύ πλημμελή τρόπο και β) ότι υπήρξε δόλος εκ μέρους των υπαλλήλων που εξέδιδαν τις βεβαιώσεις –πράγμα πολύ δύσκολο, εάν όχι ακατόρθωτο. Υπάρχουν, όπως λένε πηγές μέσα από το ΥΠΕΞ, “καραμπινάτες” περιπτώσεις που είναι φανερά απάτες, όμως είναι πολύ πιθανό να μην βρεθούν ποτέ οι αποδείξεις. Πάντως, γίνεται προσπάθεια να “ξεσκονιστούν” τα πάντα, και σε ορισμένες περιπτώσεις όπως αυτές που αναφέρουμε παρακάτω, υπάρχουν αποτελέσματα.

Μεγάλες είναι βέβαια, σύμφωνα με κυβερνητική πηγή, και οι ευθύνες της Υπηρεσίας Δημοσιονομικού Έλεγχου στο ΥΠΕΞ, που υπάγεται στο υπουργείο Οικονομικών, η οποία σπανιότατα βρήκε κάτι το μεμπτό, –παρότι υπήρχαν και μάλιστα πολλά– και όταν έβρισκε, το επέστρεφε στην ΥΔΑΣ “για διόρθωση” (αν π.χ. έλειπε μια ημερομηνία ή μια σφραγίδα) χωρίς να μπαίνει στην ουσία του πράγματος. Ευθύνες έχουν και οι πάρεδροι του Ελεγκτικού Συνεδρίου στο ΥΠΕΞ, που επίσης αρκούνταν σε καθαρά τυπικούς ελέγχους. Γι’ αυτό και σε κάθε δίωξη περιλαμβάνεται και ο επικεφαλής των παρέδρων, την εποχή που έγινε το αδίκημα.

“Αναπτυξιακή βοήθεια” σε κοσμηματοπώλες και βιομηχάνους

Εκτός από τα περίπου 700 χρηματοδοτημένα προγράμματα των ΜΚΟ, έχει ανακαλυφθεί στα αρχεία και μια σειρά από Χρηματικά Εντάλματα Προπληρωμής (ΧΕΠ) με τα οποία επίσης δίνονταν (ακόμα ευκολότερα) χρήματα από την ΥΔΑΣ σε γνωστούς και φίλους, χωρίς καμία προφανή σκοπιμότητα. To inside story διαθέτει έγγραφα ΧΕΠ, με τα οποία δίνονται μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ σε ιδιοκτήτη εκδοτικού οίκου (Ίνδικτος) –που ανήκε στο φιλικό περιβάλλον στελέχους της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΞ εκείνης της περιόδου– με αιτιολογία την έκδοση κάποιων φυλλαδίων, ενώ βρέθηκε και ΧΕΠ για δαπάνη ύψους 18.948 ευρώ σε πολύ γνωστό κοσμηματοπωλείο της Αθήνας (Πενθερουδάκης).

Η ομάδα των διπλωματών που ελέγχει όλες αυτές τις δαπάνες έχει στείλει αρκετά και από αυτά τα ΧΕΠ στην Εισαγγελία. Τα ποσά των διαπιστωθεισών χρηματοδοτήσεων από την πλευρά του ΥΠΕΞ αναφέρονται με επιφύλαξη, όπως αναφέρουν και στην δικαιοσύνη, καθώς δεν υπάρχει ακόμη ασφαλής καταγραφή των συνόλου των εκταμιεύσεων της ΥΔΑΣ. Η καταγραφή είναι πλήρης μόνο σε σχέση με τα στοιχεία που υπάρχουν σήμερα στο ΥΠΕΞ και έχουν βρεθεί.

Μια ακόμα από τις ενδιαφέρουσες περιπτώσεις που ανακάλυψαν πρόσφατα στο ΥΠΕΞ ήταν και η ΜΚΟ που εμφανιζόταν στις λίστες των χρηματοδοτούμενων οργανώσεων με την ονομασία INA και μέλη της ήταν …βιομήχανοι της βόρειας Ελλάδας. Με το πρόσχημα της αναπτυξιακής βοήθειας –όπως αναφέρεται και σε έγγραφο με στοιχεία που εστάλησαν στη δικαιοσύνη– τα χρήματα φαίνεται να πήγαιναν σε ιδιωτικές εταιρείες. Την υπόθεση πλέον ερευνά (και) η δικαιοσύνη, παρότι υπήρξε ζωηρό ενδιαφέρον βορειοελλαδίτη υπουργού υπέρ των συγκεκριμένων επιχειρηματιών.

Το “Κέντρο Ευρωπαϊκου Συνταγματικού Δικαίου”

Για να καταλάβει κανείς πώς λειτουργούσε το σύστημα, αρκεί να παρακολουθήσει ένα από τα χαρακτηριστικά προγράμματα των ΜΚΟ που χρηματοδοτούσε το υπουργείο Εξωτερικών. Η περίπτωση, που έχει σταλεί και στον εισαγγελέα, είναι το πρόγραμμα κοινωνικά δίκαιου τουρισμού στο Λίβανο από τη ΜΚΟ “Κέντρο Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου-Ίδρυμα Θεμιστοκλή και Δημήτρη Τσάτσου” (αναφέρεται και ως ΚΕΣΔ σε κάποια έγγραφα). Πολλά από τα στοιχεία που βρέθηκαν στον φάκελο του “κλειστού” αυτού προγράμματος είναι πραγματικά άξια αναφοράς.

Το πρόγραμμα “Fairtour” ή αλλιώς “Εκπόνηση σχεδίου και εφαρμογής δράσεων για την προώθηση κοινωνικά δίκαιου τουρισμού στη Συρία και στο Λίβανο”Από τη ιστοσελίδα της οργάνωσης είχε προϋπολογισμό 320.000 ευρώ. Διαπιστώθηκε λοιπόν ότι υπήρξε εκταμίευση της β’ και γ’ δόσης (120.000 ευρώ), ενώ ο πρέσβης της Ελλάδας στη Βηρυτό εκείνη την περίοδο Νικόλαος Βαμβουνάκης είχε εισηγηθεί αρνητικά, καθώς ουδέποτε, όπως είπε, είχε λάβει γνώση του συγκεκριμένου προγράμματος. Από τις ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις, ο πρέσβης αρνήθηκε να κάνει τα στραβά μάτια, προς μεγάλη και δυσάρεστη έκπληξη των ενδιαφερομένων.

Σχετικά με το “Fairtour”, από το σχετικό έγγραφο του ΥΠΕΞ μαθαίνουμε ότι:

Υπήρξε μελέτη για το πρόγραμμα, που κόστισε 80.000 ευρώ. Από αυτά, τα 50.000 ευρώ πήγαν σε Έλληνες και τα 30.000 σε ξένους.
Για δαπάνες φιλοξενίας στην Ελλάδα (οι αποστολές ήταν για τρία ολιγοήμερα σεμινάρια 4 ή 6 ατόμων) αναφέρεται το υπερβολικό ποσό των 60.000 ευρώ.
Από τον συνολικό προϋπολογισμό του προγράμματος, το 90% των χρημάτων δαπανήθηκε στην Ελλάδα και μόνο το 10% στη χώρα-πεδίο δράσης.
Υπήρξε μέχρι και διαμαρτυρία συμμετεχόντων, όπως της διευθύντριας του υπουργείου Τουρισμού του Λιβάνου, για τα πανάκριβα εισιτήρια μέσω Κύπρου που στοίχιζαν 600 δολάρια περισσότερα από την πτήση της Ολυμπιακής, ενώ η λιβανέζικη αεροπορική εταιρεία τους τα προσέφερε, όπως ανέφερε, δωρεάν. Επίσης η συγκεκριμένη γυναίκα πρότεινε να μειωθούν οι διανυκτερεύσεις και επεσήμανε ότι εάν η πρότασή της δεν γινόταν δεκτή, δεν θα συμμετείχε ούτε η ίδια ούτε άλλο ένα στέλεχος, του οποίου το όνομα αναφέρει. Προφανώς η πρόταση της δεν έγινε δεκτή, γιατί τελικά όπως προκύπτει από τα στοιχεία που βρέθηκαν, ακύρωσαν τη συμμετοχή τους.
Ο εκπρόσωπος της λιβανέζικης ΜΚΟ που θα συνεργαζόταν με την ΜΚΟ του “Κέντρου Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου” για το πρόγραμμα ήταν κι εκείνος δυσαρεστημένος, καθώς φαίνεται ότι είχε συμφωνηθεί να υποδείξει αυτός τα πρόσωπα που θα συμμετείχαν στα σεμινάρια, πράγμα που δεν συνέβη και διαμαρτυρήθηκε γι’ αυτό. Από την ελληνική ΜΚΟ του απάντησαν ότι τα πρόσωπα που συμμετείχαν τα υπέδειξε η πρεσβεία της Ελλάδας στον Λίβανο, πράγμα που επίσης διαψεύδεται από την πρεσβεία, με τον τότε πρέσβη να αναφέρει ότι ουδέποτε ρωτήθηκε.
Από τα 320.000 ευρώ του προϋπολογισμού του προγράμματος, ο τοπικός εταίρος θα έπαιρνε μόνο τα 15.000 ευρώ. Κατά τη διάρκεια της τελικής ημερίδας ωστόσο είχε λάβει μόνο 5.000 και από τον φάκελο του προγράμματος δεν φαίνεται αν έλαβε και τα υπόλοιπα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα παραστατικά του προγράμματος δεν υπάρχουν πια στον φάκελο της ΜΚΟ “Κέντρο Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου” στο ΥΠΕΞ, αφού το πρόγραμμα έχει “κλείσει” και θεωρείται τακτοποιημένο αρμοδίως με τις τότε υπηρεσίες του ΥΠΕΞ να έχουν εκδώσει και βεβαιώσεις καλής εκτέλεσης, κουκουλώνοντας την αρνητική εισήγηση του πρέσβη και τις λοιπές ενδείξεις.

Διαπιστώθηκε επίσης, ότι μετά από αναφορά του τότε πρέσβη στον Λίβανο προς το ΥΠΕΞ, είχε διαταχθεί –ως όφειλε– ΕΔΕ από τον κ. Μολυβιάτη, η οποία ωστόσο δεν αξιοποιήθηκε περαιτέρω και βρέθηκε καταχωνιασμένη στα αρχεία. Χάρη σε αυτήν ωστόσο βρέθηκαν τα παραπάνω στοιχεία που αποκαλύπτουν τι συνέβαινε με τα προγράμματα αυτά. Στοιχεία που βέβαια δεν θα είχαν συλλεχθεί, εάν δεν βρισκόταν ένας πρέσβης να στείλει αναφορά, αρνούμενος να κάνει ό,τι έκαναν οι περισσότεροι.

Το κόστος κάποιων από τα προγράμματα, από παλαιότερες λίστες του ΥΠΕΞ

Ο πρόεδρος της ελληνικής ΜΚΟ που εμπλέκεται, τοποθετήθηκε πριν από μερικούς μήνες στην Επιτροπή των Σοφών για το Ασφαλιστικό από υπουργό που υπήρξε μέλος και αυτός της συγκεκριμένης ΜΚΟ και το αναφέρει στο βιογραφικό του. Η συγκεκριμένη ΜΚΟ είναι από εκείνες που έχουν λάβει μεγάλες χρηματοδοτήσεις για πλήθος προγραμμάτων όπως: “Τεχνική υποστήριξη της αλβανικής κυβέρνησης για την καταπολέμηση της διαφθοράς”Από την ιστοσελίδα της οργάνωσης, “Ενίσχυση της συμμετοχής των γυναικών στην κοινωνική και οικονομική ζωή της Ιορδανίας”Aπό την ιστοσελίδα της οργάνωσης, “Καλύτερη νομοθέτηση στη Δημοκρατία της Αρμενίας”Από την ιστοσελίδα της οργάνωσης, “Εκπαίδευση εμπειρογνωμόνων στη χρηστή διακυβέρνηση στο Σουδάν”Από την ιστοσελίδα της οργάνωσης, “Eκπαίδευση δικαστών στη Νότια Αφρική”Από την ιστοσελίδα της οργάνωσης, κ.ά.

Αναμένονται οι πρώτες διώξεις

Εδω και 17 μήνες η ομάδα των “αδιάφθορων” της ΥΔΑΣ μελετά σε βάθος τους φακέλους και προσπαθεί να αποδείξει τα τρωτά, τις αντιφάσεις και τις τυπικές παραλείψεις των έργων και των συμβάσεων. Αν κρίνουν ότι για ένα πρόγραμμα έχουν επαρκή αρνητικά στοιχεία, το στέλνουν στην Εισαγγελία κατά της Διαφθοράς. Ειδικά τους τελευταίους μήνες, που η “ομάδα Ράικου” της εισαγγελίας ενεργοποιήθηκε ξανά, φαίνεται να αρχίζει να κινείται και η δικαιοσύνη, γιατί μέχρι πρότινος τα έστελναν μεν στην Εισαγγελία Πρωτοδικών, αλλά δεν γινόταν τίποτα.

Στο επόμενο εξάμηνο, αν δεν υπάρξουν καθυστερήσεις ή στασιμότητα από τη δικαιοσύνη, αναμένεται να γίνουν διώξεις για αρκετά προγράμματα για τα όποια έχουν σταλεί πολλά στοιχεία, όπως π.χ. αυτό που αφορά τα λεφτά που είχαν συγκεντρωθεί για το τσουνάμι, που θεωρείται μεγάλο σκάνδαλο από όσους το διερεύνησαν, καθώς και δυο-τρεις περιπτώσεις ΜΚΟ ανθρώπων με ισχυρές διασυνδέσεις στο πολιτικό κατεστημένο, τότε αλλά και τώρα.

Η έλλειψη προσωπικού που να είναι πρόθυμο να συμβάλει στη διερεύνηση των προγραμμάτων είναι ακόμα ένα σοβαρό εμπόδιο στον έλεγχο των ΜΚΟ, καθώς υπάρχει τεράστιος όγκος δουλειάς και πάρα πολύ λίγα άτομα που εργάζονται γι’ αυτό. Για κάθε υπόθεση χρειάζεται έρευνα πολλών ημερών και ιδιαίτερη προσοχή, γιατί «τα λάθη δεν επιτρέπονται», όπως λέει πηγή από το ΥΠΕΞ.

Παράλληλα, η ομάδα της ΥΔΑΣ απαντάει σε εφορίες και ΣΔΟΕ, που ερευνούν φορολογικά διάφορες ΜΚΟ, κι επίσης προβαίνει σε καταλογισμούς, μια πολύ χρονοβόρα διαδικασία, καθώς πρέπει να τους σταλούν τα παραστατικά από το Ελεγκτικό Συνέδριο.

Την ίδια στιγμή προσπαθούν να βρουν τι έγιναν παραπάνω από 46 εκατομμύρια ευρώ που είχαν δοθεί από το ΥΠΕΞ σε άλλα υπουργεία για “αναπτυξιακές δράσεις στο εξωτερικό” (γιατί συνέβαινε και αυτό, προκειμένου να μοιράζονται κάποια κονδύλια και σε άλλα υπουργεία).

https://insidestory.gr/article/voitheia-trites-hores?token=LKEHJ51CBI

Posted in Ρεπορτάζ | Tagged , | Leave a comment

Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ –στον ΣΥΡΙΖΑ

Τα πρώην μέλη του ΠΑΣΟΚ που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στην κυβέρνηση Τσίπρα είναι περισσότερα κι από αυτά του κυβερνητικού εταίρου, των Ανεξάρτητων Ελλήνων. Είναι υπουργοί, βουλευτές αλλά και διοικητικά στελέχη μιας κυβέρνησης που όλο και δυσκολότερα καταφέρνει να πείσει ότι εκπροσωπεί το νέο και το άφθαρτο.

Βασιλική Σιούτη
(δημοσιεύθηκε στις 7 Ιουλίου 2016 στο Inside story.)

Το ΠΑΣΟΚ είναι το γέννημα-θρέμμα της μεταπολίτευσης, που η κρίση διέλυσε σχεδόν στα εξ ων συνετέθη. Παρόλα αυτά, εξακολουθεί να είναι εδώ. Όχι μόνο στα έδρανα της αντιπολίτευσης, αλλά και στην κυβέρνηση, καθώς ένα μεγάλο μέρος του εξακολουθεί να κυβερνάει. Δεν είναι μόνο οι υπουργοί και οι βουλευτές, είναι και τα εκατοντάδες στελέχη, οι σύμβουλοι και οι μετακλητοί που στελεχώνουν το κράτος και τους δημόσιους οργανισμούς. Μια απλή αριθμητική καταγραφή θα αρκούσε για να καταδείξει ότι τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ στη σημερινή κυβέρνηση ξεπερνούν σε αριθμό ακόμα κι αυτά του κυβερνητικού εταίρου, των ΑΝΕΛ.

Το κοινό χαρακτηριστικό που έχουν οι περισσότερες μεταγραφές είναι ότι έφυγαν από το ΠΑΣΟΚ ως “αντιμνημονιακοί”, αλλά τελικά έγιναν “μνημονιακοί” στον ΣΥΡΙΖΑ, όπου και παραμένουν. Εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις, που εγκατέλειψαν και τον Αλέξη Τσίπρα όταν έφερε κι εκείνος μνημόνιο, όλοι οι υπόλοιποι μόλις άλλαξαν κόμμα σταμάτησαν τον “αντιμνημονιακό αγώνα”, μυήθηκαν στη “ρεάλ πολιτίκ” κι εντάχθηκαν στον κυβερνητικό και κομματικό μηχανισμό.

Ένα άλλο κοινό χαρακτηριστικό των στελεχών που έφυγαν από το ΠΑΣΟΚ είναι ότι οι περισσότεροι από αυτούς προηγουμένως ήταν “στον πάγκο”, ενώ στον ΣΥΡΙΖΑ παίζουν στη βασική ομάδα. Οι περισσότεροι δηλαδή αναβαθμίστηκαν αλματωδώς και μόνο λίγοι διατήρησαν το προηγούμενο στάτους τους, όπως π.χ. η Θεοδώρα Τζάκρη και ο Μάρκος Μπόλαρης. Αυτοί βέβαια δεν έκαναν ακριβώς αντιμνημονιακό αγώνα επί ΠΑΣΟΚ, αφού και τότε υπηρετούσαν κανονικά κυβερνήσεις και πολιτικές που στήριζαν το μνημόνιο. Οι συγκεκριμένοι άλλωστε, μαζί με μερικούς ακόμα, εγκατέλειψαν το ΠΑΣΟΚ μόνο όταν αυτό είχε ήδη βουλιάξει.

Τρία κύματα φυγής κι ένα τέταρτο που έρχεται

Τρία είναι μέχρι τώρα τα μεγάλα κύματα φυγής από το ΠΑΣΟΚ προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Το πρώτο ήταν αυτό που έφτασε στην Κουμουνδούρου μέχρι το 2012, τότε που το ΠΑΣΟΚ ήταν ακόμα ισχυρό, αλλά είχαν αρχίσει οι τριγμοί στα θεμέλια. Με το που ξεκίνησαν οι πρώτες συγκεντρώσεις των “Αγανακτισμένων” στο Σύνταγμα το 2011, αρκετά στελέχη του ΠΑΣΟΚ άρχισαν να προσεγγίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ και να συμμετέχουν ενεργά και στις αντιμνημονιακές διαδηλώσεις. Την ίδια περίοδο, σύμφωνα με τότε συνεργάτη του Αλέξη Τσίπρα και νυν υπουργό, «πολλοί μετακλητοί υπάλληλοι και επιστημονικοί συνεργάτες βουλευτών και υπουργών του ΠΑΣΟΚ μας ζητούσαν να έρθουν στον ΣΥΡΙΖΑ».

Την αρχή έκανε το 2010 το ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ Αλέξης Μητρόπουλος (πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής), που κατέβηκε ως υποψήφιος νομάρχης Αττικής με τον ΣΥΡΙΖΑ. Το ρεύμα συνεχίστηκε με διάφορα στελέχη από την παλιά ομάδα του Άκη Τσοχατζόπουλου που προσέγγιζαν την Κουμουνδούρου. Εκείνην την περίοδο είχε πάρει εκπομπή στο ραδιόφωνο του ΣΥΡΙΖA «Στο Κόκκινο» ο Βαγγέλης Χωραφάς, ο άλλοτε θεωρητικός της ομάδας Τσοχατζόπουλου, που είχε βρεθεί στο περιβάλλον Τσίπρα μαζί με τον Αντώνη Κοτσακά, το δεξί χέρι του Άκη Τσοχατζόπουλου από τη δεκαετία του ’80 που βρίσκεται σήμερα στην πολιτική γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ (ενώ και η κόρη του Δώρα είναι πολλά υποσχόμενο στέλεχος) και τον Γιώργο Ραυτόπουλο, ένα από τα ιστορικότερα στελέχη του ΠΑΣΟΚ.

Στο πρώτο κύμα ήταν και η Σοφία Σακοράφα (μέλος του ΠΑΣΟΚ από το 1993 ως το 2010) και αργότερα ο Παναγιώτης Κουρουμπλής (τρεις φορές βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ), με την πρώτη ωστόσο να εγκαταλείπει τον ΣΥΡΙΖΑ όταν έφερε το δικό του μνημόνιο, σε αντίθεση με τον δεύτερο, που αναδείχθηκε σε έναν από τους βασικούς παράγοντες της κυβέρνησης και της υλοποίησης της πολιτικής της.

Την περίοδο 2010-12 προσέγγισαν τον ΣΥΡΙΖΑ και αρκετά “πικραμένα” στελέχη του ΠΑΣΟΚ που δεν είχαν αξιοποιηθεί από τον Γιώργο Παπανδρέου, αλλά και ιδεολογικά διαφωνούντες, όπως η ομάδα του “Νέου Αγωνιστή”, μία από τις ομάδες του λεγόμενου “αριστερού πατριωτικού ΠΑΣΟK”, μέλη της οποίας ήταν η Νίνα Κασιμάτη, ο Κώστας Τσουκαλάς (γιος του Δημήτρη Τσουκαλά), ο Βασίλης Ασημακόπουλος, ο Γιάννης Χατζηαντωνίου, ο Βαγγέλης Καραγρηγορίου κ.α. Η συγκεκριμένη ομάδα διασπάστηκε μετά το τρίτο μνημόνιο καθώς κάποιοι, όπως ο Βασίλης Ασημακόπουλος και ο Γιάννης Χατζηαντωνίου, διατήρησαν την πολιτική τους αντίθεση με την μνημονιακή πολιτική και αποχώρησαν από τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ άλλοι παρέμειναν χωρίς να προβάλουν διαφωνίες και αποδεχόμενοι το νέο μνημόνιο, όπως η Νίνα Κασιμάτη που έγινε βουλευτής και ο Βαγγέλης Καραγρηγορίου που διορίστηκε πρόσφατα πρόεδρος της Επιτροπής Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων (θέση περιζήτητη).

Οι αποχωρήσεις που ακολούθησαν τις εκλογές του 2012

Το δεύτερο κύμα φυγής από το ΠΑΣΟΚ προς τον ΣΥΡΙΖΑ άρχισε μετά τις εκλογές του 2012, στις οποίες το ΠΑΣΟΚ καταποντίστηκε και ο ΣΥΡΙΖΑ αναδείχθηκε σε αξιωματική αντιπολίτευση, ενώ διαφαινόταν ότι θα ήταν η επόμενη κυβέρνηση. Η κορύφωση του κύματος εκείνου ήταν το 2014-15. Τότε που και η ίδια η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ καλούσε τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ να έρθει, παρότι οι οργανώσεις του κόμματος αντιδρούσαν σφοδρά. Αυτό το κύμα έφερε τότε στον ΣΥΡΙΖΑ τη Θεοδώρα Τζάκρη (νυν υφυπουργό για θέματα Βιομηχανίας), τον Οδυσσέα Βουδούρη (νυν γ.γ. Διαχείρισης Προσφυγικού), τον Γιάννη Μυλόπουλο (νυν πρόεδρο της Αττικό Μετρό), τον Κώστα Χρυσόγονο (νυν ευρωβουλευτή) και άλλους.

Το τρίτο κύμα ήταν μετά το Ιανουάριο του 2015, αφού ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε τις εκλογές, με τον Χρήστο Σπίρτζη (νυν υπουργό Υποδομών), τον Δημήτρη Μάρδα (νυν υφυπ. Εξωτερικών) και άλλα άγνωστα μέχρι τότε στο ευρύ κοινό πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ να έρχονται μαζικά και να τοποθετούνται σε κυβερνητικές θέσεις, πράγμα που εξακολουθεί να συμβαίνει μέχρι σήμερα. Ο Χρήστος Σπίρτζης είχε φύγει από το ΠΑΣΟΚ λίγο καιρό πριν από τις εκλογές και είχε φτιάξει μια μικρή πολιτική ομάδα μαζί με τον πρώην πρόεδρο της ΑΔΕΔΥ Σπύρο Παπασπύρο και άλλα πρώην συνδικαλιστικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Ο Δημήτρης Μάρδας μετά το ΠΑΣΟΚ και πριν τον ΣΥΡΙΖΑ είχε κάνει μία ενδιάμεση στάση στο Ποτάμι, το οποίο εγκατέλειψε λίγο πριν από την εκλογική νίκη του Τσίπρα και αφού είχε προηγηθεί συνεννόηση με την Κουμουνδούρου.

Αυτός που έχει φέρει πάρα πολλά μεσαία και χαμηλά πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είναι ο υπουργός Υποδομών Χρήστος Σπίρτζης. Νίκος Μαδεμλής, Δημήτρης Σακελλάρης και Γιάννης Δέδες είναι μερικοί από τους συνεργάτες του, ενώ πολλά πρώην μέλη του ΠΑΣΟΚ είναι τοποθετημένα στις διοικήσεις των οργανισμών που εποπτεύει.

Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με άρωμα ΠΑΣΟΚ

Στην κυβέρνηση υπάρχει έτσι κι αλλιώς έντονη η παρουσία στελεχών που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ (Παναγιώτης Κουρουμπλής, Νίκος Τόσκας, Θεοδώρα Τζάκρη, Δημήτρης Μάρδας, Χρήστος Σπίρτζης, Μάρκος Μπόλαρης) καθώς και κάποιων που ήταν συνεργάτες ή σύμβουλοι υπουργών του ΠΑΣΟΚ, χωρίς οι ίδιοι να είναι στελέχη του κόμματος (Νίκος Κοτζιάς, Γιώργος Κατρούγκαλος, Νίκος Παρασκευόπουλος).

Εξίσου έντονη όμως είναι η παρουσία πρώην στελεχών του ΠΑΣΟΚ και στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, αφού επιπλέον όσων είναι και υπουργοί, υπάρχουν ακόμα οι: Γιώργος Πάντζας, Άννα Βαγενά, Γιάννης Μιχελογιαννάκης, Θόδωρος Παραστατίδης, Νίνα Κασιμάτη, Ολυμπία Τελιγιορίδου και Γεωργία Γεννιά (ο Στάθης Παναγούλης εξελέγη με τη λίστα του ΣΥΡΙΖΑ αλλά ανεξαρτητοποιήθηκε).

Η μεγαλύτερη συγκέντρωση πρώην στελεχών και μελών του ΠΑΣΟΚ όμως παρατηρείται σε θέσεις στελέχωσης του κράτους, διοικήσεων, συμβούλων κ.α. Η Λούκα Κατσέλη (πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας και της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών), ο Γιάννης Ρουμπάτης (διοικητής της ΕΥΠ), ο Δημήτρης Τσουκαλάς (γενικός γραμματέας του υπουργείου Εσωτερικών) και ο Παναγιώτης Ρουμελιώτης (πρόεδρος του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών) είναι μερικά από τα εμβληματικά πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ που η κυβέρνηση τοποθέτησε σε εξέχουσες και περιζήτητες θέσεις. Ωστόσο πολλά, λιγότερο γνωστά, πρόσωπα του ΠΑΣΟΚ βρίσκονται σε πολύ περισσότερες θέσεις (Γ. Δέδες-γ.γ Υποδομών, Γ. Αναγνωστόπουλος-διευθύνων σύμβουλος ΟΣΥ, Κυριακή Τεκτονίδου-αναπλ. γ.γ. Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων & Αναπτυξιακής Συνεργασίας).

Το τέταρτο κύμα
Ενόψει συνεδρίου και επικείμενου ανασχηματισμού ο Αλέξης Τσίπρας σχεδιάζει νέα διεύρυνση του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης του, καθώς όπως έχει πει επανειλημμένα η ηγεσία, το κόμμα και η κυβέρνηση πρέπει να εκφράζουν την εκλογική βάση του ΣΥΡΙΖΑ (η πλειοψηφία της οποίας είναι πρώην ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ). Δεν είναι μυστικό άλλωστε, ότι η φιλοδοξία της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ είναι να πάρει τη θέση που είχε το ΠΑΣΟΚ πριν καταρρεύσει στο (διπολικό) πολιτικό σύστημα.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες του ρεπορτάζ έχουν γίνει αρκετές κρούσεις, πολλοί εμφανίζονται να ανταποκρίνονται, αλλά έχουν υπάρξει και αρνήσεις, όπως ακούγεται για στελέχη όπως ο Μίμης Ανδρουλάκης και ο Χάρης Καστανίδης, που λέγεται ότι βολιδοσκοπήθηκαν αλλά δεν έδειξαν ενδιαφέρον σε αυτήν τη φάση. Οι ίδιες πληροφορίες λένε ότι η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, που περιμένει στον προθάλαμο της κυβέρνησης εδώ και πολύν καιρό, ίσως να μπει τώρα στο επόμενο διάστημα. Ένα άλλο όνομα που ακούγεται είναι αυτό του πρώην υπουργού του ΠΑΣΟΚ Στέφανου Τζουμάκα, ο οποίος πριν από λίγο καιρό είχε προσκληθεί στο Μέγαρο Μαξίμου όπου πήγε και συζητήθηκαν διάφορα.

Με βάση όσα καταδεικνύουν οι δημοσκοπήσεις, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν φαίνεται πως έχει να πάρει πλέον πολλά από τη βάση των πρώην ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ. Ωστόσο, υπάρχουν ακόμα πολλά στελέχη που έχουν μείνει εκτός πολιτικής και αναζητούν μια ευκαιρία για να επανέλθουν. Αρκετοί από αυτούς διαθέτουν μία τεχνογνωσία που συχνά αναζητούν στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία όμως θα δυσκολεύεται όλο και πιο πολύ πλέον να πείσει ότι είναι “άφθαρτη” και εκπροσωπεί το νέο.

https://insidestory.gr/article/pasok-einai-edo-ston-syriza?token=0U43Q2A5XJ

Posted in Ρεπορτάζ | Tagged | 1 Comment

Η (μηδενική) αξία των πολιτικών δηλώσεων

τσιπ

( 17.06.2016 Marketfair.gr)

της Βασιλικής Σιούτη

Ωραία η κοσμική εκδήλωση στο Μουσείο της Ακρόπολης το βράδυ της Πέμπτης μόνο που τίποτα συγκεκριμένο περί ανάπτυξης δεν ειπώθηκε, πέρα από γενικότητες όπως «ο στρατηγικός στόχος της Κυβέρνησης είναι η προώθηση της δίκαιης ανάπτυξης» ή ότι “η μόνη ασφαλής οδός για την έξοδο από την επιτροπεία και την εξάρτηση είναι η ανάπτυξη και ο προοδευτικός μετασχηματισμός της κοινωνίας» κτλ. Μόνο που ενάμιση χρόνο τώρα, ανάπτυξη ακούμε και ανάπτυξη δεν βλέπουμε.

Υπάρχει μία ελβετική εφημερίδα που αρνείται να κάνει ειδήσεις τις δηλώσεις των πολιτικών. Αναφέρεται περιορισμένα σε αυτές μέσα στα ρεπορτάζ, σε πλάγιο λόγο. Στην Ελλάδα θα έπρεπε να κάνουμε όλοι το ίδιο, καθώς συχνά οι δηλώσεις και οι ομιλίες των πολιτικών δεν έχουν καμία ουσία και καμία αξία. Σημασία άλλωστε στην πολιτική έχουν αυτά που συμβαίνουν και όχι αυτά που λέγονται. Και στην πραγματικότητα δεν συμβαίνει τίποτα από όσα εξαγγέλλονται από την κυβέρνηση.

Στα λόγια βγαίνουμε από το μνημόνιο, έρχεται η ανάπτυξη, μειώνεται η ανεργία και έχουμε κοινωνικό κράτος για όλους. Στην πράξη δεν γίνεται τίποτα από όλα αυτά. Αντιθέτως, έχουμε συμπληρωματικά μνημόνια, αναθεωρημένα μέτρα (παρά τις δηλώσεις του πρωθυπουργού και υπουργών «ούτε βήμα πέρα από αυτά που συμφωνήσαμε τον Ιούλιο») και πλεόνασμα 3,5% από το 2018 μέχρι το 2028.

Αντί για ανάπτυξη δηλαδή, έχουμε διαρκή εξοντωτικά μέτρα, συνέχιση της ακραίας για τον λαό λιτότητας, ανεργία, φτώχεια, απόγνωση και εγκατάλειψη της χώρας από το μορφωμένο δυναμικό της που αναζητά την τύχη του εκτός συνόρων.

Κι επειδή εξακολουθούν προφανώς να θεωρούν τον λαό ευκολόπιστο, στη φιέστα της Πέμπτης, δεν φρόντισαν να αλλάξουν ούτε καν το επικοινωνιακό περιτύλιγμα, παρά αντέγραψαν κανονικά τον Αντώνη Σαμαρά, όταν πριν από δύο χρόνια, τον Μάιο του 2014, είχε παρουσιάσει στο Μουσείο Μπενάκη το δικό του «σχέδιο για την ανάπτυξη» με τον τίτλο «Σχέδιο Ελλάδα 2021». Τον ίδιο δηλαδή που χρησιμοποίησε εχθές ο Αλέξης Τσίπρας.

Όσο κι αν υποτιμούν όμως τον ελληνικό λαό, οι ανούσιες εύκολες ρητορείες πλέον δεν πείθουν. Πριν από λίγο καιρό λέγαμε ότι η εμπιστοσύνη σε μια κυβέρνηση φαίνεται από τη συμπεριφορά των καταθετών- αν αφήνουν δηλαδή τις καταθέσεις τους στο τραπεζικό σύστημα της χώρας.

Δεν ξέρω πόσοι καταθέτες υπάρχουν πλέον στην χώρα, αλλά υπάρχει ένα πιο ασφαλές κριτήριο για την αξιοπιστία της κυβέρνησης και δεν είναι άλλο από την εμπιστοσύνη που (δεν) της δείχνουν οι μορφωμένοι νέοι.

Όχι μόνο δεν μειώνονται, αλλά αντιθέτως αυξάνονται ραγδαίως οι ρυθμοί εγκατάλειψης της χώρας από όλους τους νέους ανθρώπους που θεωρούν ότι έχουν προσόντα, αλλά κανένα μέλλον αν μείνουν στην Ελλάδα. Σε αντίθεση με την έξοδο από τα μνημόνια που εξαγγέλλεται διαρκώς αλλά δεν πραγματοποιείται, η έξοδος των νέων είναι πραγματική. Αν ούτε αυτό είναι ικανό να τους ταρακουνήσει -και κάτι τέτοιο δεν φαίνεται- τότε είναι βέβαιο ότι τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά.

http://www.marketfair.gr/details.php?id=3776

Posted in Άρθρα | Tagged , | Leave a comment

Φορολογώντας τη φτώχεια

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ

(δημοσιοεύθηκε στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ στις 03.06.2016)

«Μπορούμε να ζήσουμε λιγάκι χωρίς τσιγάρα ή καφέ» είπε, μεταξύ άλλων, τις προάλλες ο υπουργός Εργασίας της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, προσπαθώντας να δικαιολογήσει τις αυξήσεις των τιμών λόγω φόρων σε διάφορα είδη λαϊκής κατανάλωσης, μεταξύ των οποίων και ο καφές.

Ο υπουργός χρησιμοποίησε πρώτο πληθυντικό, είναι όμως βέβαιο ότι εκείνος δεν συμπεριλαμβάνεται σε αυτούς που θα αναγκαστούν να ελαττώσουν ή να κόψουν τον καφέ επειδή θα ακριβύνει. Οχι μόνο γιατί ο μισθός του υπουργού είναι αρκετά υψηλός και δεν χρειάζεται να κάνει τέτοιες περικοπές, αλλά και γιατί –όπως ο ίδιος έχει πει– ανήκει στο 10% των πιο εύπορων στρωμάτων.

Αρα, λοιπόν, όχι μόνο ο ίδιος αλλά και κανένας άλλος από αυτό το 10% των εύπορων στρωμάτων δεν θα χρειαστεί να ελαττώσει ή να κόψει τον καφέ. Το πιθανότερο είναι πως ούτε που θα αντιληφθούν την αύξηση της τιμής του. Τότε, ποιοι είναι αυτοί για τους οποίους ο υπουργός λέει ότι μπορούν να κόψουν λίγο τον καφέ; Προφανώς τα φτωχότερα στρώματα. Οι άνθρωποι που και πριν από την κρίση ζούσαν μετρημένα –ή και φτωχά– αλλά όταν ήρθε η κρίση, η οικονομική τους κατάσταση επιδεινώθηκε ακόμη περισσότερο.

Είναι γνωστό ότι στις αδύναμες πλάτες των φτωχότερων φορτώθηκαν πολύ περισσότερα βάρη από όσα μπορούσαν να αντέξουν. Την τεράστια αυτή αδικία κλήθηκε να ανατρέψει ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτός ήταν ένας από τους βασικότερους λόγους που κέρδισε τις εκλογές. Να σηκώσει το φορτίο από τις πλάτες των αδυνάμων που είχαν λυγίσει και να απαιτήσει από αυτούς που κατέχουν τον πλούτο, να αναλάβουν τα βάρη που τους αναλογούν.

Αντί γι’ αυτό όμως, η αδικία όχι μόνο συνεχίζεται, αλλά η σημερινή κυβέρνηση φορτώνει και άλλο βάρος σε αυτούς που είχαν ήδη λυγίσει από την κρίση και τα μνημόνια. Το καφκικού τύπου επιχείρημα των κυβερνώντων είναι ότι οι προηγούμενοι ήταν εκείνοι που φόρτωσαν τα τεράστια και άδικα βάρη στις πλάτες του λαού και ότι αυτοί τους προσθέτουν πολύ μικρότερα. Αποσιωπούν όμως, ότι το όποιο επιπλέον βάρος σήμερα το προσθέτουν σε ανθρώπους που έχουν ήδη εξοντωθεί οικονομικά και ήλπιζαν από αυτήν την κυβέρνηση να τους ανακουφίσει και όχι να τους επιβαρύνει κι άλλο.

Οι υπουργοί της κυβέρνησης με διάφορες δηλώσεις τους, όπως αυτή για τον καφέ, εμμέσως παραδέχονται ότι οι φόροι αυτοί θα πλήξουν τα φτωχότερα οικονομικά στρώματα. Ομολογούν, δηλαδή, ότι πράττουν το αντίθετο από αυτό που προσδοκούσαν από εκείνους οι πιο αδύναμες τάξεις.

Οταν, όμως, μεγάλο μέρος της κοινωνίας πληρώνει ήδη περισσότερους φόρους από όσους αντέχει και χρειάζεται να μάχεται καθημερινά για την επιβίωσή του, τότε οποιαδήποτε πρόσθετη επιβάρυνση –ακόμα και η πιο μικρή– είναι εντελώς παράλογη και ανήθικη.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συνεχίζει την επιδρομή στα θύματα της κρίσης και αφήνει ανενόχλητους όσους φοροδιαφεύγουν, αφού τίποτα ουσιαστικό δεν έχει κάνει εδώ και ενάμιση χρόνο για την πάταξη της φοροδιαφυγής. Ζητεί, όπως και η προηγούμενη, από αυτούς που στερούνται ήδη τα βασικά, να στερηθούν ακόμα περισσότερα, αρνούμενη να κατανείμει δίκαια τα βάρη. Αυτό όμως δεν είναι αποδεκτό, όχι για μια αριστερή κυβέρνηση, αλλά ούτε καν για μια στοιχειώδη δημοκρατία. Και φυσικά καμία ανάπτυξη δεν πρόκειται να έρθει ποτέ φορολογώντας τη φτώχεια.

http://www.kathimerini.gr/862293/opinion/epikairothta/politikh/forologwntas-th-ftwxeia-anery8riasta

Posted in Άρθρα | Tagged , | Leave a comment

Γιώργος Κατρούγκαλος: Οι πολίτες μας δίνουν πίστωση χρόνου

Συνέντευξη Γιώργου Κατρούγκαλου

κατρούφωτο

Της Βασιλικής Σιούτη

Τη μικρή πίτα επικαλείται ο υπουργός Εργασίας, Γιώργος Κατρούγκαλος, για το χαμηλό ύψος των συντάξεων: «αυτές τις λειψές (συντάξεις) μπορούμε να δώσουμε σήμερα» λέει, αλλά ισχυρίζεται ότι τη μοιράζει πιο δίκαια και στο επόμενο διάστημα, που βλέπει να ανακάμπτει η οικονομία, θα μπορέσουν να μοιράσουν και τα οφέλη της ανάπτυξης. Πιστεύει ότι οι πολίτες βλέπουν ότι προσπαθούν να αντισταθούν στον νεοφιλελεύθερο μονόδρομο και τους δίνουν πίστωση χρόνου.
Ο ίδιος λέει ότι ανήκει στο 10% των πιο εύπορων μεσοστρωμάτων αλλά υποστηρίζει ότι οι ρυθμίσεις που έφερε, πλήττουν τα προσωπικά του οικονομικά συμφέροντα.
Ο Γιώργος Κατρούγκαλος δεν αποδέχεται την κατηγορία ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είπε ψέματα, δεν μιλάει όμως για αυταπάτες. Αυτό που υποστηρίζει ο υπουργός Εργασίας της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι ότι είχαν υποτιμήσει τις ιδεολογικές εμμονές των πιο ακραίων νεοφιλελεύθερων κύκλων της Ευρώπης.
Στη συνέντευξη αυτή (που έγινε με γραπτές ερωτήσεις και δεν υπήρχε η δυνατότητα follow up) ο Γιώργος Κατρούγκαλος απέφυγε να απαντήσει ευθέως στο αν θα ψήφιζαν τα μέτρα αυτά εαν τα έφερνε η προηγούμενη κυβέρνηση, καθώς και στο γιατί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν έχει παρουσιάσει ακόμα αποτελέσματα στο θέμα της πάταξης της φοροδιαφυγής και ειδικά στο θέμα του λαθρεμπορίου καυσίμων

-Είστε ενάμιση χρόνο στην εξουσία, πόσο θεωρείτε ότι αυτή σας έχει αλλάξει;

«O Ταλεϋράνδος έγραφε ότι οι Ιακωβίνοι όταν γίνονται υπουργοί δεν είναι Ιακωβίνοι υπουργοί. Εγώ δεν πιστεύω ότι αυτό αποτελεί νομοτέλεια. Από τον Ιανουάριο του 2015, σε εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες, επιχειρούμε να δώσουμε λύσεις με κοινωνικό πρόσημο και φροντίδα για τους πιο αδύναμους. Προσωπικά δεν θεωρώ ότι έχω αλλάξει, σε ό,τι αφορά τις βασικές ηθικές και πολιτικές μου επιλογές, από τότε που, δεκαπέντε χρονών, οργανώθηκα στην αριστερά».

-Ο ΣΥΡΙΖΑ είπε ψέματα όπως τον κατηγορεί ή αντιπολίτευση, ή είχε αυταπάτες όπως είπε ο Αλέξης Τσίπρας;

«Είχαμε υπερεκτιμήσει όλοι το βαθμό που λειτουργεί η δημοκρατία στους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είχαμε επίσης υποτιμήσει τις ιδεολογικές εμμονές των πιο ακραίων νεοφιλελεύθερων κύκλων της Ευρώπης που φάνηκε ότι ήταν διατεθειμένοι να θυσιάσουν την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό μόνο και μόνο για να μην επιτρέψουν την εφαρμογή μιας εναλλακτικής πολιτικής στην κυρίαρχη ορθοδοξία της λιτότητας».

-Έχει κάνει λάθη κατά τη γνώμη σας η κυβέρνηση;

«Μόνο όποιος δεν δρα καθόλου δεν κάνει λάθη. Υπάρχουν σημαντικές καθυστερήσεις, ειδικά σε αλλαγές που αφορούν το επίπεδο της βελτίωσης της καθημερινότητας του πολίτη. Πάρτε, όμως, επίσης υπόψη σας το γεγονός ότι μέχρι σήμερα έχουμε πάρει μέτρα συγκράτησης των ελλειμμάτων και διαχείρισης του χάους που παραλάβαμε. Μοιράσαμε δίκαια τα βάρη, αλλά αυτό δεν φτάνει. Τώρα που θα ανακάμψει η οικονομία θα μπορέσουμε να μοιράσουμε δίκαια και τα οφέλη της ανάπτυξης. Γιατί, προφανώς, εμείς δεν θέλουμε ούτε ανάπτυξη για την ανάπτυξη ούτε τα οφέλη της μόνο για τους λίγους».

-Αν τα μέτρα που φέρνετε, μαζί και την ενεργοποίηση του κόφτη δαπανών, τα έφερνε η προηγούμενη κυβέρνηση, θα τα ψηφίζατε;
«Αποκλείεται η προηγούμενη κυβέρνηση να έφερνε νόμους σαν και αυτούς που φέραμε εμείς. Ασφαλιστική μεταρρύθμιση, για παράδειγμα, από την οποία επωφελείται το 90% και επιβαρύνεται το 10% των πιο εύπορων. Για το λόγο αυτό, άλλωστε, μας κατηγόρησε για ταξικό μίσος και ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας».

-Για ποιον λόγο πιστεύετε ότι είστε ταξικός αποστάτης, όπως δηλώσατε πρόσφατα;

«Μα γιατί εγώ από πλευράς των εισοδημάτων που είχα από τη δικηγορία και το πανεπιστήμιο, δεν ήμουν μεν μεγαλοαστός, ανήκα όμως στο 10% των πιο εύπορων μεσοστρωμάτων. Οι ρυθμίσεις του νόμου που εισηγήθηκα ουσιαστικά πλήττουν τα προσωπικά μου οικονομικά συμφέροντα και όσων έχουν εισόδημα σαν και αυτό που είχα εγώ».

-Γιατί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν έχει παρουσιάσει σημαντικά αποτελέσματα-όπως και οι προηγούμενες- στο θέμα της πάταξης της φοροδιαφυγής; Γιατί δεν έχει γίνει τίποτα στο θέμα του λαθρεμπορίου καυσίμων, που ήταν και σημαία της προεκλογικά;
«Γίνονται πολλά βήματα, όχι ακόμη αρκετά. Οι λίστες, όχι μόνον η εμβληματική λίστα Λαγκαρντ, πλέον διερευνώνται, φόροι και πρόστιμα καταλογίζονται. Ποινικές διώξεις ασκούνται και εκατομμύρια αρχίζουν να εισπράττονται. Είμαστε όμως ακόμη στην αρχή».

-Υποστηρίξατε πρόσφατα ότι «εάν το νομοσχέδιο μας ήταν νόμος λαιμητόμος, νόμος καρμανιόλα, θα έτρεμε η γη, έξω από τη Βουλή». Ωστόσο ούτε επί κυβέρνησης Σαμαρά είχαμε μαζικές κινητοποιήσεις και συγκεντρώσεις. Είναι αυτό ένα ασφαλές κριτήριο;
«Έχω την αίσθηση ότι οι πολίτες, μολονότι πιέζονται από την κρίση, αντιλαμβάνονται ότι προσπαθούμε να αντισταθούμε στον νεοφιλελεύθερο μονόδρομο και δίνουν ακόμη πίστωση χρόνου στην κυβέρνηση μας».

-Θεωρείτε ότι με σύνταξη κάτω από χίλια ευρώ, μπορεί να ζήσει αξιοπρεπώς ένας άνθρωπος;

«Γιατί, μπορεί να ζήσει άνετα με μισθό κάτω από χίλια ευρώ; Πώς είναι δυνατόν, όμως, μισθός 800 ευρώ, όπως είναι ο μέσος σημερινός μισθός, να χρηματοδοτεί συντάξεις πάνω από 1000; Ο νόμος μας εξασφαλίζει ότι δεν θα υπάρχει καμιά μείωση στις σημερινές κύριες συντάξεις. Για τους μελλοντικούς συνταξιούχους εξασφαλίζει ανώτερες συντάξεις για όσους (τη συντριπτική, δυστυχώς πλειοψηφία στο πλαίσιο της φτωχοποίησης της ελληνικής κοινωνίας μετά 6 χρόνια αμείλικτης λιτότητας) έχουν μέσο εισόδημα κάτω από 1000 ευρώ το μήνα. Να εξηγηθούμε, πάντως: Όταν δήλωσα υπερήφανος για την μεταρρύθμιση δεν εννοούσα, φυσικά, ότι είμαι και ικανοποιημένος με το ύψος των σημερινών συντάξεων. Αυτές τις λειψές μπορούμε να δώσουμε σήμερα, μοιράζοντας πιο δίκαια μια πολύ μικρότερη συνταξιοδοτική πίτα, υπό το βάρος συντριπτικών ελλειμμάτων. Περήφανος αισθάνομαι γιατί μεταρρυθμίσαμε το σύστημα με κανόνες ισονομίας και κοινωνικής δικαιοσύνης και γιατί η ρήτρα ανάπτυξης θα επιτρέψει την άνοδο των συντάξεων μαζί με την άνοδο της οικονομίας».

Posted in Συνεντεύξεις | Tagged | Leave a comment