Εκτεθειμένος για άλλη μια φορά ο Ταγίπ Ερντογάν

 

Erdoimage

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ

δημοσιεύθηκε στην Lifo  στις 16.7.2020 |

Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ βυζαντινού χριστιανικού ναού της Αγίας Σοφίας σε ισλαμικό τέμενος, από μουσείο που ήταν τα τελευταία πολλά χρόνια, εκθέτει στη δημόσια κοινή γνώμη ακόμα περισσότερο τον Τούρκο Πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν, καθώς αποκαλύπτει τη μισαλλοδοξία του, την έλλειψη κάθε σεβασμού προς τον δυτικό πολιτισμό και το πώς αντιλαμβάνεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ελευθερίες. Η κατάσταση στις τουρκικές φυλακές, βέβαια, όπου βρίσκονται χιλιάδες ακτιβιστές, πολιτικοί αντίπαλοι, δημοσιογράφοι, δικηγόροι, Κούρδοι και αγωνιστές, αποδεικνύει το ίδιο πράγμα, αλλά, λόγω του ότι ο ίδιος ελέγχει σχεδόν ολοκληρωτικά τα ΜΜΕ, αυτή η εικόνα δεν βγαίνει ιδιαιτέρως προς τα έξω. Αντιθέτως, η βεβήλωση ενός παγκόσμιου ιστορικού και πολιτιστικού συμβόλου της χριστιανικής Δύσης τον εκθέτει στη δημόσια κοινή γνώμη και αναδεικνύει την ολοένα και μεγαλύτερη ταύτισή του με τους φανατικούς ισλαμιστές. Αυτή είναι η δεύτερη φορά φέτος που πέφτει η μάσκα του Ταγίπ Ερντογάν, κάνοντας ακόμα πιο δύσκολη υπόθεση τη συμμαχία μαζί του για τις δυτικές-χριστιανικές ηγεσίες που τον υπερασπίζονται, από τον Ντόναλντ Τραμπ μέχρι την Άνγκελα Μέρκελ, για τους δικούς του λόγους ο καθένας. (Να θυμηθούμε ότι ο Τραμπ φωτογραφιζόταν πριν από λίγο καιρό με το Ευαγγέλιο και ότι η Μέρκελ ηγείται των Χριστιανοδημοκρατών, που πηγαίνουν για εκκλησιασμό κάθε φορά που έχουν συνέδριο.)

Η συνέχεια εδώ 

Υπόθεση Novartis: Τι μάθαμε, τι μας έκρυψαν, τι περιμένουμε

ΥποθΝοβα

ΜE TON ΕΞΩΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟ της Novartis στις ΗΠΑ, για τις αθέμιτες πρακτικές που χρησιμοποιούσε η φαρμακευτική εταιρεία στην Ελλάδα, κλείνει και το κεφάλαιο της αμερικανικής συνδρομής στην ελληνική έρευνα- η οποία ουσιαστικά δεν ξεκίνησε ποτέ.

Οι ΗΠΑ έκλεισαν το κεφάλαιο της Novartis Hellas, βάζοντας αρκετά εκατομμύρια δολάρια στα δημόσια ταμεία, ενώ εδώ η Νέα Δημοκρατία και ο ΣΥΡΙΖΑ βγάζουν ανακοινώσεις θριάμβου, χωρίς τα δημόσια ταμεία της χώρας να έχουν εισπράξει ούτε ένα ευρώ.

Εάν η αμερικανική έρευνα αποκάλυψε τελικά κάτι για την Ελλάδα, αυτό δεν ήταν, όπως αποδείχθηκε, τα ονόματα των πολιτικών που κάποιοι διαβεβαίωναν ότι το FBI θα έδινε από μέρα σε μέρα, αλλά η αδιαφορία και η ανικανότητα των ελληνικών αρχών να ασχοληθούν αποτελεσματικά με το σκάνδαλο Novartis.

Μετά από τη δημοσιοποίηση της συμφωνίας και του δελτίου τύπου που εξέδωσε το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, καθίστανται αναξιόπιστοι τόσο οι πολιτικοί, όσο και τα ΜΜΕ που ισχυρίζονταν -αβάσιμα όπως αποδείχθηκε- ότι το FBI είχε βρει αποδείξεις και τραπεζικούς λογαριασμούς στην Ελβετία, που αποδείκνυαν τον χρηματισμό Ελλήνων πολιτικών με εκατομμύρια ευρώ.

Η συνέχεια εδώ

Τα ηχητικά ντοκουμέντα που καίνε τον Παππά και η μοιραία Κύπρος

Οταν ο Νίκος Παππάς έγινε υπουργός, στον ΣΥΡΙΖΑ οι εσωκομματικοί του αντίπαλοι στοιχημάτιζαν σε πόσο καιρό θα έβγαιναν «κασέτες». Όλοι γνώριζαν πλέον, μετά το 2012, τις παρασκηνιακές συναντήσεις που επιδίωκε με ισχυρούς του χρήματος, αμφιλεγόμενα πρόσωπα και όποιο συστημικό γρανάζι ή παίκτη θεωρούσε ότι μπορεί να του ήταν χρήσιμο. Οι περισσότεροι, όμως, έπεσαν έξω στον χρόνο, γιατί πίστευαν ότι αυτό θα γινόταν ήδη από τους πρώτους μήνες που θα βρισκόταν στην κυβέρνηση.

ΠαπαςΛαιφο

«Όλο και κάποιος από αυτούς που συναντάει θα τον έχει γράψει» έλεγαν, περιμένοντας να βγουν ηχητικά ντοκουμέντα, αλλά, προς έκπληξή τους, πέρασαν πέντε ανέφελα χρόνια χωρίς να συμβεί κάτι τέτοιο.

Ο κ. Παππάς, πέρα από τα ραντεβού που δεν έγιναν γνωστά ποτέ (όπως δεν είχε γίνει και αυτό με τον Σάμπυ Μιωνή μέχρι πρότινος), και πολλούς άλλους στο Μέγαρο Μαξίμου, λαμβάνοντας πάντα μέτρα ώστε να μην μπορεί να τον ηχογραφήσει κανένας εκεί. Λέγεται ότι σε κάποιους ζητούσε να αφήνουν τα κινητά τους έξω από το γραφείο του. Τα εξωτερικά ραντεβού, όμως, έχουν πάντα ένα ρίσκο, όταν δεν γίνονται σε προστατευμένο περιβάλλον.

Το συγκεκριμένο με τον Σάμπυ Μιωνή ήταν στην Κύπρο, σε κατάστημα εστίασης.   Η Κύπρος είναι ένα μέρος που, απ’ ό,τι φαίνεται, θα σφραγίσει την πολιτική καριέρα του Νίκου Παππά. Όταν ο Αλέξης Τσίπρας κέρδισε τις εκλογές το 2015 και σχημάτισε κυβέρνηση, πήγε την πρώτη του επίσημη επίσκεψη ως πρωθυπουργός στην Κύπρο, όπως συνηθίζεται. Τον συνόδευε ο Νίκος Παππάς, με τον οποίο, ειδικά την πρώτη χρονιά, ήταν παντού και πάντα μαζί. Κάποια στιγμή ο Παππάς τον άφησε όμως, για να πάει στις Κεντρικές Φυλακές της Κύπρου και να συναντήσει τον φυλακισμένο ταμία του ΑΚΕΛ, Βενιζέλο Ζαννέτο, που εξέτιε ποινή τριάμισι ετών μετά από καταδίκη του για υπόθεση εκβίασης που σχετιζόταν με το σκάνδαλο της Δρομολαξιάς, ένα σκάνδαλο που είχε αναστατώσει την Κύπρο πριν από αρκετά χρόνια.

Την είδηση της επίσκεψης του Νίκου Παππά στις φυλακές, παρότι προσπάθησε να είναι μυστική, είχε αποκαλύψει τότε η κυπριακή εφημερίδα «Φιλελεύθερος», αλλά κανένα από τα ελληνικά μέσα δεν αναπαρήγαγε τότε, πλην μιας ομογενειακής ιστοσελίδας.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Νίκος Παππάς ζήτησε τότε να γίνουν κάποιες διορθώσεις και υποστήριξε ότι με το τότε φυλακισμένο στέλεχος του ΑΚΕΛ, του κυπριακού κομμουνιστικού κόμματος, τον συνέδεε βαθιά φιλία, όπως και με τον γιο του. Όταν ο Βενιζέλος Ζαννέτος αποφυλακίστηκε, ο Νίκος Παππάς ήταν από λίγα άτομα που ευχαρίστησε δημόσια.

 

Πηγές του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρουν ότι ο Βενιζέλος Ζαννέτος ήταν εκείνος που σύστησε στον Παππά τον γνωστό Κύπριο δικηγόρο που ασχολείται με offshore και εμπλέκεται και στα Panama Papers (έχουν εντοπιστεί αρχεία για τρεις offshores με τις οποίες συνδεόταν), τον Αρτέμη Αρτεμίου, ο οποίος, σύμφωνα με τα ΜΜΕ της Κύπρου, ήταν μέλος της Κ.Ε. του ΑΚΕΛ.   Πρόκειται για τον δικηγόρο-συνεργάτη του με τον οποίο ταξίδεψε μυστικά στη Βενεζουέλα (ακόμα δεν έχει αποκαλυφθεί ο λόγος και δεν έχουν μιλήσει όσοι γνωρίζουν) και ο οποίος, μετά το 2015, τον επισκεπτόταν στο Μαξίμου, ενώ σχετίζεται με διάφορες υποθέσεις και με τον παιδικό φίλο και έμπιστο του Νίκου Παππά, Μανώλη Πετσίτη.

Λέγεται, μάλιστα, ότι όταν όλοι αναζητούσαν τον τελευταίο, εκείνος κρυβόταν στην Κύπρο, αλλά αυτή είναι μια πληροφορία που δεν έχει επιβεβαιωθεί επίσημα.   Στην Κύπρο έγινε και το ραντεβού με τον Σάμπυ Μιωνή, όπου καταγράφηκε η συνομιλία τους. Τι δουλειά είχε ο Νίκος Παππάς να κάνει μια ‒κάθε άλλο παρά τυπική‒ συνάντηση με κάποιον που κατήγγελλε ως άνθρωπο του Σαμαρά και εμπλεκόμενο στην υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ; «Ο μόνος λόγος» για τον οποίο «προσπάθησε να βρει μια λύση μεταξύ των δύο πλευρών» είπε, μιλώντας στο Mega, ήταν «η παρέμβαση του κράτους του Ισραήλ».

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ασχολήθηκε επειδή υπήρξε παρέμβαση από το κράτος του Ισραήλ και επειδή «μας ζητήθηκε». Η κυβέρνηση Τσίπρα, σύμφωνα με την αφήγησή του, το ανέθεσε αυτό στον ίδιο, επειδή τα καθήκοντα του υπουργού Επικρατείας είναι βαριά (έτσι είπε), αλλά ο ίδιος ο Τσίπρας δεν γνώριζε τίποτα, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του.

Βασιλειάδης

Ο κ. Παππάς αρχικά είχε πει ότι πρόκειται περί κατασκευασμένης συνομιλίας. Στην συνέχεια αυτό το πήρε πίσω και είπε ότι είχε προηγηθεί κι άλλο μέρος, ότι υπήρχε και συνέχεια. Ανέφερε επίσης ότι στην απομαγνητοφώνηση παραλείπονται κάποιες λέξεις με την αναφορά «ακατάληπτες». Οι λέξεις αυτές όμως είναι ελάχιστες, όπως μπορεί να διαπιστώσει κανείς, διαβάζοντας όλο το κείμενο, και δεν επηρεάζουν την ουσία. Επίσης, όποιος ακούσει όλο το ηχητικό, διαπιστώνει ότι ελάχιστες δεν ακούγονται καθαρά, καθώς είναι σε κατάστημα με μουσική (ακούγονται τα τραγούδια).

Στη συζήτηση ο κ. Παππάς μιλάει πολύ φιλικά και καθόλου τυπικά με τον κ. Μιωνή και τον διαβεβαιώνει ότι θα φωνάξει τον κ. Παπαγγελόπουλο να καλέσει την εισαγγελέα Διαφθοράς και να της ζητήσει εξηγήσεις.

Σχολιάζουν ακόμα και τον διοικητή της ΕΥΠ, Γιάννη Ρουμπάτη, ενώ έχει μεγάλο ενδιαφέρον το πώς μιλάνε και τι λένε για τον γενικό γραμματέα Καταπολέμησης της Διαφθοράς επί ΣΥΡΙΖΑ, Γιώργο Βασιλειάδη.

Κάποια στιγμή, ο Παππάς του λέει ότι αν είχε ασχοληθεί εκείνος με το επενδυτικό κομμάτι του ταξιδιού (προφανώς κυβερνητικού), θα το είχε κάνει «πύραυλο». Εντυπωσιακό, αν σκεφτεί κανείς ότι τον καταγγέλλει ως άνθρωπο του Σαμαρά κ.λπ.

Όπως επισήμανε ο επίτιμος πρόεδρος της Ένωσης Εισαγγελέων Βασίλης Μαρκής, αν τέτοιες παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη είχαν γίνει κάποια χρόνια πριν, θα είχαν ξεσηκωθεί όλοι, καθώς αυτά είναι πρωτοφανή και απαράδεκτα.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι αυτήν τη φορά ο κ. Παππάς έχει μπλέξει άσχημα. Ο Αλέξης Τσίπρας για την ώρα τον κάλυψε, παρότι το μισό κόμμα είναι στα κάγκελα. Είναι βέβαιο όμως ότι στο εξής θα είναι βαρίδι.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO. 

Το δημόσιο χρήμα στα ΜΜΕ και πώς το μοιράζουν (όλες) οι κυβερνήσεις

Το θέμα δεν είναι να διαμαρτύρονται υποκριτικά οι πολιτικοί κάθε φορά που στην κυβέρνηση είναι άλλος. Το θέμα είναι κάθε κυβέρνηση που θα αναλαμβάνει να μην έχει καν τη δυνατότητα να μοιράζει χρήματα αδιαφανώς.

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ  20.6.2020 |

ΘΑ ΔΩΣΕΙ ΤΕΛΙΚΑ τη λίστα με τα ΜΜΕ και τα ποσά που πήραν για την καμπάνια ενημέρωσης για τον κορωνοϊό, αλλά μόλις αυτή ολοκληρωθεί, υποστήριξε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Στέλιος Πέτσας. Μέχρι τότε ωστόσο, αυτό θα είναι ένας κυβερνητικός ισχυρισμός, ο οποίος μένει να επιβεβαιωθεί.

Όσοι γνωρίζουν καλά το τοπίο των ΜΜΕ στην Ελλάδα, ξέρουν πόσο υποκριτικές είναι πολλές από τις πολιτικές δηλώσεις που καταναλώνονται καθημερινά για τα θέματα αυτά και ότι οι περισσότεροι είτε κρύβονται πίσω από το δάχτυλο τους, είτε κοροϊδεύουν κανονικά τον κόσμο που δεν είναι σε θέση να γνωρίζει.

Το 2010, με το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης, η Ελλάδα γνώρισε μία πρωτοφανή για τα χρόνια της μεταπολίτευσης κρίση εκπροσώπησης, με ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας να θεωρεί ότι οι κυβερνήσεις δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντα της, διασπαθίζουν το δημόσιο χρήμα και είναι βαθιά διεφθαρμένες.

Η κρίση αυτή είχε τα γνωστά αποτελέσματα που ακολούθησαν, με την κατάρρευση του πολιτικού συστήματος, όπως το ξέραμε ως τότε.   Σήμερα, βέβαια, δέκα χρόνια μετά, το πολιτικό σύστημα έχει ανασυνταχθεί, με μόνη βασική διαφορά την αλλαγή ρόλων μεταξύ ΠΑΣΟΚ (ΚΙΝΑΛ) και ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Αυτά τα δέκα χρόνια, θα περίμενε κανείς ότι το πολιτικό προσωπικό που τη γλίτωσε θα είχε πάρει τα μαθήματα του και, έστω για τα προσχήματα, θα φρόντιζε να θεσπίσει κάποιους κανόνες αξιοκρατίας, λογοδοσίας και διαφάνειας. Αλλά όχι, τίποτα τέτοιο δεν συνέβη. Ούτε από την κυβέρνηση Παπαδήμου, ούτε από την κυβέρνηση Σαμαρά, ούτε από την κυβέρνηση Τσίπρα, ούτε κατά τη διάρκεια του πρώτου χρόνου της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Όλα αυτά τα χρόνια, το εργαλείο της Διαύγειας, που ήταν σίγουρα κάτι θετικό, αν και φτιάχτηκε εξαρχής λειψό, αποδυναμώθηκε κι άλλο, αντί να ενισχυθεί. Ο έλεγχος του «Πόθεν Έσχες» των πολιτικών έχει καταντήσει μια κοροϊδία.

Τον νόμο περί ευθύνης υπουργών, δέκα χρόνια τώρα, όλοι υπόσχονται ότι θα τον αλλάζουν και όλοι τον αφήνουν άθικτο. Τα οικονομικά των κομμάτων αντί να γίνουν πιο διαφανή περιβάλλονται με μεγαλύτερη αδιαφάνεια (είναι χαρακτηριστικό ότι η υποχρέωση δημοσιοποίησης των εκλογικών δαπανών του 2015 είχε αθετηθεί για χρόνια) και η διαπλοκή αντί να παταχθεί, ενισχύθηκε κι άλλο.

Πριν από τον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες,έγιναν προτάσεις στην κυβέρνηση Τσίπρα να δοθεί η δυνατότητα να τις διεκδικήσουν και φορείς δημοσίου συμφέροντος (π.χ. σύμπραξη Τοπικής Αυτοδιοίκησης, σωματείων, πανεπιστημίων κ.λπ.) ώστε να μην είναι όλες στα χέρια των ισχυρών του κεφαλαίου, αλλά το δίδυμο Τσίπρα-Παππά αρνήθηκε κι έβαλε ως μοναδικό κριτήριο τον πλούτο, που αυτομάτως απέκλειε όλους τους άλλους.

Ενώ λοιπόν υπάρχει πλήρης και απόλυτη αποτυχία μέχρι τώρα στα θέματα διαπλοκής, διαφάνειας και λογοδοσίας, καθώς κανένας δεν θέλησε να ακουμπήσει τα θέματα αυτά, εδώ και λίγες μέρες, με αφορμή την κυβερνητική ενημερωτική καμπάνια για τον κορωνοϊό, συζητάμε το θέμα της διαφάνειας της χρηματοδότησης των ΜΜΕ από τις κυβερνήσεις.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, μάλιστα, παρότι ο ίδιος όσο ήταν στην κυβέρνηση μοίραζε χρήματα στα φιλικά ΜΜΕ χωρίς καμία διαφάνεια, είπε κάτι πολύ σωστό τώρα. Είπε ότι είναι ζήτημα αυτονόητης λογοδοσίας και δημοκρατίας να δώσει η κυβέρνηση τη λίστα με τα ποσά. Ακριβώς έτσι είναι. Η λογοδοσία των εκπροσώπων της εκτελεστικής εξουσίας, ειδικά όσων διαχειρίζονται δημόσια χρήματα, θα έπρεπε να είναι αυτονόητη. Τα χρήματα από το δημόσιο ταμείο είναι χρήματα των φορολογούμενων Ελλήνων και όσοι τα διαχειρίζονται για λογαριασμό τους, οφείλουν να δίνουν λογαριασμό για κάθε ευρώ.

Οι πολίτες έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν πού πηγαίνουν τα χρήματά τους και οι κυβερνήσεις έχουν την υποχρέωση να τους ενημερώνουν.   Ούτε η κυβέρνηση, ούτε η αντιπολίτευση όμως, πείθουν ιδιαίτερα για την ειλικρίνεια και τις καλές τους προθέσεις. Εάν η κυβέρνηση δεν ήθελε να αποφύγει τη λογοδοσία, τότε για ποιον λόγο ανέθεσε επ’ αμοιβή σε μία εταιρεία να μοιράσει τα χρήματα αυτά; Και γιατί δεν εξήγησε από την αρχή με ποια κριτήρια θα γινόταν η διανομή τους; Σε κάθε περίπτωση η κυβέρνηση οφείλει να δώσει τη λίστα και θα κριθεί πόσο αξιοκρατικά μοίρασε τα χρήματα αυτά.

 

Όσο για την αξιωματική αντιπολίτευση, εάν στα αλήθεια θεωρούσε αυτονόητη τη λογοδοσία και τη διαφάνεια, θα έπραττε αναλόγως όσο ήταν στην κυβέρνηση. Αλλά δεν το έκανε. Μέσω των ΔΕΚΟ, της ΕΥΔΑΠ, της ΔΕΗ, των ΕΛΠΕ, καθώς και δημόσιων επιχειρήσεων υπουργείων, φανερών και κρυφών, μοίραζε αφειδώς και με πλήρη έλλειψη διαφάνειας χρήματα του δημόσιου ταμείου. Ποτέ δεν έδωσε στη δημοσιότητα τα ποσά που έδωσε στα ΜΜΕ μέσω κρατικής διαφήμισης.

Σάιτ με εντελώς ασήμαντη επισκεψιμότητα και χωρίς πρωτογενές ειδησεογραφικό περιεχόμενο, που ανήκαν σε δημοσιογράφους με στενούς δεσμούς με τον ΣΥΡΙΖΑ, ήταν γεμάτα διαφημίσεις από ΔΕΚΟ. Ο κ. Μπενίσης, πρώην διευθυντής της ΕΥΔΑΠ, συνήθιζε να στέλνει στα μέιλ των εργαζομένων τα σχεδόν πανομοιότυπα άρθρα που δημοσιεύονταν σε διάφορα σάιτ και τα οποία επαινούσαν αυτόν και την κυβέρνηση. Και φυσικά ο κ. Μπενίσης όπως και όλοι οι άλλοι επικεφαλής ΔΕΚΟ δεν έδωσαν ποτέ στη δημοσιότητα τη λίστα με τα ΜΜΕ και τα ποσά που τους έδιναν.

Είναι χαρακτηριστικό, όμως, ότι ενώ ο προϋπολογισμός για έξοδα προβολής και διαφήμισης το 2015 ήταν στα 794.000 ευρώ, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το 2016 τον αύξησε στα 1.747.000, δηλαδή κατά 120%, όπως έκαναν σε πολλές δημόσιες επιχειρήσεις.   Παρομοίως και η Περιφέρεια Αττικής της κ. Δούρου απέφυγε να δώσει στη δημοσιότητα τα έξοδα προβολής και διαφήμισης όλα αυτά τα χρόνια.

Η οικονομική διαχείριση ήταν απολύτως αδιαφανής. Από σπόντα είχε αποκαλυφθεί κάποια στιγμή ότι η υπεύθυνη ενός πολύ μικρού σάιτ που εγκωμίαζε σχεδόν καθημερινά τη Ρένα Δούρου και τον Νίκο Παππά, πληρωνόταν από την Περιφέρεια Αττικής.   Τελευταία έγινε γνωστό ότι η κυβέρνηση Τσίπρα και ο Νίκος Παππάς είχαν δώσει χρήματα σε κάποια ΜΜΕ –άγνωστο με ποια κριτήρια– για να αναδείξουν την Συμφωνία των Πρεσπών. Αυτό δεν είχε ανακοινωθεί ποτέ και δεν το γνώριζε κανείς, πλην εκείνων που πήραν τα χρήματα. Το σίγουρο είναι ότι δεν έδωσαν σε όλα τα ΜΜΕ, αλλά σε κάποια.

Επίσης, χρήματα στον τύπο είχε ανακοινώσει ότι θα έδινε και ο Νίκος Παππάς, μερικούς μήνες πριν από τις εκλογές, αλλά χωρίς κάποιο λόγο, όπως ήταν η ενημέρωση για τον κορωνοϊό, απλά για την ενίσχυσή τους. Και τότε υπήρχαν κάποιες αντιδράσεις αλλά επειδή η κυβέρνηση στο μεταξύ έχασε τις εκλογές, αυτό σταμάτησε.   Εάν η πολιτική εξουσία επιθυμούσε πραγματικά τη διαφάνεια στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος, τότε θα είχε νομοθετήσει και θα είχε δημιουργήσει τους θεσμούς εκείνους που δεν θα επέτρεπαν να μοιραστεί ούτε ένα ευρώ χωρίς διαφάνεια και αξιοκρατία. Αλλά δεν το κάνουν. Γιατί δεν το κάνουν; Δεν τους εμποδίζει κανείς πάντως, εκτός από τους ίδιους.   Το θέμα δεν είναι να διαμαρτύρονται υποκριτικά οι πολιτικοί κάθε φορά που στην κυβέρνηση είναι άλλος. Το θέμα είναι κάθε κυβέρνηση που θα αναλαμβάνει να μην έχει καν τη δυνατότητα να μοιράζει χρήματα αδιαφανώς.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΗΝ LIFO 

Το φιάσκο της ναυτικής επιχείρησης «Ειρήνη» για την επιτήρηση του εμπάργκο όπλων στη Λιβύη

Παρά τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και τη διεθνή διάσκεψη του Βερολίνου «για την ειρήνευση στη Λιβύη», η Τουρκία αδιαφορεί πλήρως και παραβιάζει συνεχώς το εμπάργκο όπλων που έχει επιβληθεί.

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ 14.6.2020 |

ΕΙΡΗΝΗλιβύη

ΜΠΟΡΕΙ ΤΟΝ ΠΕΡΑΣΜΕΝΟ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ να μη δέχθηκαν την Ελλάδα να συμμετάσχει στην περίφημη διάσκεψη του Βερολίνου για τη Λιβύη, αλλά μέσα από τη συμμετοχή της στην επιχείρηση «Ειρήνη» για την επιτήρηση του εμπάργκο όπλων, της ανέθεσαν να παρακολουθεί τις τουρκικές φρεγάτες που συνοδεύουν τα ύποπτα πλοία! Και φυσικά η Τουρκία, που συμμετείχε στη διάσκεψη, διαβεβαιώνοντας ότι θα σεβαστεί το εμπάργκο, εξακολουθεί να κάνει ανεμπόδιστη τη δουλειά της. Το φιάσκο της περασμένης εβδομάδας ήταν αποκαλυπτικό.

Η επιχείρηση «Irini» που αντικατέστησε την επιχείρηση «Sophia» του 2015 και αφορούσε την επιτήρηση της λαθραίας διακίνησης, είναι μια στρατιωτική επιχείρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Μεσόγειο, η οποία συγκροτήθηκε για να ελέγξει το εμπάργκο όπλων που έχει επιβάλλει ο ΟΗΕ στη Λιβύη, με χρήση εναέριων και θαλάσσιων μέσων, καθώς και επιθεωρήσεις σκαφών, όταν υπάρχουν υπόνοιες ότι αυτά μεταφέρουν όπλα προς τη Λιβύη.

Ως γνωστόν, μετά τους νατοϊκούς βομβαρδισμούς και την πτώση του Καντάφι το 2011, η Λιβύη, μια από τις πλουσιότερες χώρες της Αφρικής, έχει διαλυθεί και βυθιστεί στο χάος με ατελείωτες συγκρούσεις και εκατοντάδες χιλιάδες θανάτους. Τα τελευταία χρόνια η Λιβύη έχει δύο κυβερνήσεις και δύο κοινοβούλια που ελέγχουν τμήματα της χώρας και διεκδικούν την εξουσία του συνόλου της.

Είναι η κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας (ΚΕΣ) του Φαγέζ αλ Σαράτζ, που αναγνωρίζεται από τον ΟΗΕ και έχει την έδρα της στην πρωτεύουσα της Τρίπολης, και η κυβέρνηση του πολέμιου των τζιχαντιστών Χαλίφα Χαφτάρ στην ανατολική Λιβύη, με έδρα στο Τομπρούκ, που συσπειρώνει κυρίως τις δυνάμεις που είναι αντίθετες με τους ισλαμιστές.   Τον περασμένο Ιανουάριο η Τουρκία άρχισε να στέλνει στρατιωτικούς στη Λιβύη για να ενισχύσει τις δυνάμεις του Σαράτζ, παρεμβαίνοντας ανοιχτά, ενώ οργάνωσε και την αποστολή χιλιάδων ισλαμιστών μισθοφόρων από τη Συρία, πρώην μαχητών του λεγόμενου Ελεύθερου Συριακού Στρατού.

Η συνέχεια εδώ 

Υπόθεση Novartis: Εν αναμονή νέων εξελίξεων και αποκαλύψεων

ΥποθεσηΝοβαρτις

ΕΛΑΧΙΣΤΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΝΑ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ πλέον την κοινή γνώμη η υπόθεση Novartis, η οποία αφενός έχει τραβήξει πολύ, χωρίς να έχει οδηγήσει κάπου ως τώρα, αφετέρου αρκετοί έχουν βγάλει μάλλον τα συμπεράσματά τους από τα στοιχεία που έχουν αποκαλυφθεί στην πορεία μέχρι τώρα.   Υπάρχει βέβαια αρκετή σύγχυση ακόμα, καθώς κάποιοι από τους εμπλεκόμενους έχουν επιλέξει την τακτική της πρόκλησης θορύβου, προκειμένου οι πολλοί να μην καταλαβαίνουν τι ισχύει και τι όχι.

Για την κοινή γνώμη είναι πολύ δύσκολο να βγάλει συμπεράσματα μέσα από όλη αυτή την τεράστια ροή πληροφοριών, όπου χάνονται τα σημαντικά και τα πραγματικά στοιχεία. Μόνο κάποιος που παρακολουθεί συστηματικά, διαβάζει κριτικά, ψάχνει και αναλύει, τσεκάρει και συγκρίνει, θα μπορούσε να καταλάβει όσα έχουν παιχτεί.

Αυτό που κυρίως έχει συμβεί είναι ότι εξαρχής υπάρχουν δύο στρατόπεδα και ο καθένας ερμηνεύει κάθε φορά τις εξελίξεις της υπόθεσης, ανάλογα με την πλευρά που υποστηρίζει: Αυτό της πρώην κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που ισχυριζόταν ότι το πραγματικό σκάνδαλο (και το «μεγαλύτερο όλων των εποχών») ήταν η εμπλοκή πολιτικών προσώπων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, ανάμεσά τους ο Αντώνης Σαμαράς, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο Παναγιώτης Πικραμμένος κ.ά., και αυτό της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, που ισχυρίζονταν ότι το πραγματικό σκάνδαλο της Novartis αφορούσε μόνο τις αθέμιτες πρακτικές της εταιρείας, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ σκόπιμα και δολίως το παραποίησε, ώστε να εξοντώσει τους πολιτικούς του αντιπάλους.

Η συνέχεια εδώ

Τo VAR ως «έργο ψηφιακής υποδομής» με χρήματα του δημοσίου

Το ελλιπές και ακριβό σύστημα Video Assistant Referee (VAR), που έκανε δώρο στις ΠΑΕ η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ με τα λεφτά του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ

2.6.2020 | Πηγή: www.lifo.gr

ΠαππάςLifo

ΣΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΧΩΡΕΣ το σύστημα Video Assistant Referee (VAR) το αγόρασαν οι ποδοσφαιρικές ομάδες του πρωταθλήματος τους. Εδώ παρουσιάστηκε ως έργο «ψηφιακού μετασχηματισμού του ελληνικού ποδοσφαίρου» και το πλήρωσε η ελληνική κυβέρνηση με λεφτά του δημοσίου.

 

Όπως καταγγέλλεται, στοίχισε και κάτι παραπάνω. Λεπτομέρεια: είναι και λειψό. Η δικογραφία εδώ και λίγες μέρες είναι στη Βουλή, όπου αναμένεται να συζητηθεί η άρση ασυλίας του τότε αρμόδιου υπουργού Νίκου Παππά.

Η προμήθεια του συστήματος υποβοήθησης διαιτητικών αποφάσεων μέσω βίντεο στους αγώνες ποδοσφαίρου, το περίφημο VAR, παρουσιάστηκε πριν από δύο περίπου χρόνια από τον πρώην υπουργό του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκο Παππά, ως «ψηφιακός μετασχηματισμός του ελληνικού ποδοσφαίρου», αλλά κατέληξε να θεωρείται σκάνδαλο, καθώς πληρώθηκε από τον δημόσιο ταμείο και όχι από τις ομάδες του ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος όπως στις άλλες χώρες, αλλά και λόγω του υψηλού τιμήματος που κατέβαλε για αυτό το κράτος.

Επίσης κατάφερε να απαξιωθεί εντελώς στο ελληνικό πρωτάθλημα, επειδή –όπως καταγγέλλεται– στην Ελλάδα ήρθε λειψό, αφού στις προδιαγραφές του, κατά τη διαδικασία της προμήθειας, δεν συμπεριελήφθη ποτέ η γραμμή-οφσάιντ. Τότε δεν μιλούσε σχεδόν κανείς για όλα αυτά. Πριν από λίγες μέρες όμως, ήρθε στη Βουλή η σχετική δικογραφία προκειμένου να συζητηθεί η άρση ασυλίας του Νίκου Παππά, αλλά από σπόντα, επειδή κάποιος θεώρησε ότι αδικήθηκε η ομάδα του σε αγώνα που χρησιμοποιήθηκε το VAR και η δικαστική έρευνα έφτασε μέχρι την προμήθειά του!

Το θέμα της προμήθειας του VAR προκαλεί ανησυχία στον ΣΥΡΙΖΑ από τη στιγμή που η δικογραφία διαβιβάστηκε στη Βουλή, με βάση τον νόμο περί ευθύνης υπουργών, αφού η δικαστική έρευνα «σκόνταψε» στους πρώην υπουργούς Νίκο Παππά και Γιώργο Βασιλειάδη.

Η άρση ασυλίας του Νίκου Παππά, που παραμένει βουλευτής (ενώ ο Βασιλειάδης όχι), αφορά το τμήμα της δικογραφίας που αναφέρεται στο κόστος του συστήματος VAR (Video Assistant Referee) για το οποίο καταγγέλλεται ότι, αν και «λειψό», κόστισε πολύ περισσότερο από ό,τι κόστισε σε άλλες χώρες, ενώ πληρώθηκε από χρήματα του ελληνικού λαού, αντί να το πληρώσουν οι ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες. Εντάχθηκε μάλιστα στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, από το οποίο τα χρήματα αποδεσμεύονται με σχετικά απλή διαδικασία.

Παππάςφωτοσουτ

Αν και στη Βουλή έφτασε από σπόντα, η προμήθεια του VAR είχε πάντα πολιτικές προεκτάσεις, από τη στιγμή που πληρώθηκε από το κράτος χωρίς επαρκή αιτιολόγηση. Η Νέα Δημοκρατία, ωστόσο, που έχει και την πλειοψηφία στη Βουλή, δεν μοιάζει ως τώρα να ενδιαφέρεται να αναδείξει το θέμα και δεν είναι γνωστό ούτε αν θα εξεταστεί στην ουσία του ούτε αν θα αναζητηθούν ευθύνες.

Ο ΣΥΡΙΖΑ και τα δύο εμπλεκόμενα στελέχη του αρχικά απέφυγαν να το σχολιάσουν, τηρώντας στάση αναμονής, ενώ πληροφορίες αναφέρουν ότι υπάρχει κάποια κινητικότητα στο παρασκήνιο.

Βουλευτές μικρότερων κομμάτων της αντιπολίτευσης διατηρούν επιφυλάξεις για το αν η δικαιοσύνη προχωρήσει στην ουσία, ή «θα συμβούν για άλλη μια φορά τα συνήθη και πρόκειται απλώς για τζαρτζαρίσματα».

Ο Νίκος Παππάς έχει αποφύγει ως τώρα να απαντήσει στην κατηγορία ότι με δικές του ενέργειες, ως υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, ενέταξε το κόστος του VAR στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, ενώ σε όλα τα πρωταθλήματα αυτό το αναλαμβάνουν οι ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες και οι λιγκες. Ο γ.γ. του υπουργείου του, Στ. Ράλλης, είχε απαντήσει ότι αποφάσισαν να το πληρώσει το κράτος, επειδή το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα «έχει βασανιστεί» και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ήθελε διαφάνεια και αξιοπιστία.   Θολό ήταν πάντα και το θέμα του κόστους.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της «Αυγής», τον Ιανουάριο του 2018, ο προϋπολογισμός του ήταν 10,85 εκατ. ευρώ. «Έπειτα από αίτημα της ΕΠΟ, προκηρύσσεται διεθνής διαγωνισμός για την εφαρμογή ψηφιακού συστήματος υποβοήθησης των αποφάσεων της διαιτησίας VAR (Video Assistant Referee) στο ποδόσφαιρο για τις αμφισβητούμενες φάσεις. Προϋπολογισμός 10,85 εκατ. ευρώ από το ΠΔΕ» έγραφε η Αυγή σε άρθρο για τα «έργα ψηφιακής υποδομής».

Τα αντίστοιχα της Ιταλίας και της Γερμανίας –χωρίς ελλείψεις– γράφτηκε ότι στοίχησαν από 5-7 εκατομμύρια ευρώ. Ο Στ. Ράλλης έχει ισχυριστεί ότι το ελληνικό δεν στοίχισε τελικά 10, 85 εκ. αλλά 8,5 «μαζί με τις οπτικές ίνες». Πολλά δημοσιεύματα ωστόσο ανεβάζουν το κόστος μέχρι τα 14 εκατομμύρια ευρώ. Όλα αυτά βέβαια επειδή δεν υπήρξε καμία διαφάνεια, ενώ υποτίθεται ότι αυτός ήταν και ο λόγος της προμήθειας του.

Για την αγορά του VAR είχε διαφοροποιηθεί ακόμα και ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης και υφυπουργός Αθλητισμού της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, Σταύρος Κοντονής. Μιλώντας πριν από μερικούς μήνες σε τηλεοπτική εκπομπή είχε πει: «Διαφώνησα με την αγορά του VAR από το δημόσιο ταμείο.

Αυτή ήταν δουλειά της Σούπερ Λιγκ. Αυτή έπρεπε να αγοράσει το VAR. Αν θέλουν οι ΠΑΕ να κάνουν ελκυστικό το προϊόν, αυτοί που κερδίζουν από το ποδόσφαιρο –και αυτές είναι οι ομάδες της Σούπερ Λιγκ– έπρεπε να προβούν σε αυτή την επένδυση, δεν έχει καμία δουλειά το ελληνικό δημόσιο να πληρώσει το VAR. Αφού το έκανε, έπρεπε να είναι και πλήρες. Όπως επίσης είναι απαράδεκτο να μπαίνει το κράτος ως χρηματοδότης των ΠΑΕ στα θέματα των γηπέδων. Δεν έχει καμία δουλειά το κράτος».

Ο Σταύρος Κοντονής, αν και «προεδρικός», ήταν ίσως ο μόνος από τους πρώην βουλευτές και υπουργούς της προηγούμενης κυβέρνησης –πλην κάποιων εκ των «53»– ο οποίος στις τελευταίες εκλογές ήταν στη «μαύρη λίστα» του κόμματος και ο μηχανισμός δεν ενδιαφέρθηκε για την εκλογή του.

Ο κ. Κοντονής αν και είχε υποστηρίξει ότι δεν υπάρχουν ποινικές ευθύνες για την κυβέρνηση του, σχολιάζοντας το γεγονός ότι το VAR ήταν πιο ακριβό στην Ελλάδα από ό,τι άλλες χώρες, είχε απαντήσει ότι «όταν κάνει ψώνια το κράτος, κάνει πάντα ακριβά» και ότι δεν είχε καμία δουλειά το κράτος να μπλέκεται σε θέματα που χειρίζονται με κέρδος οι ΠΑΕ, ενώ είχε παραδεχτεί ότι τον είχε ξενίσει κι εκείνον που το σύστημα που προμηθεύτηκε η κυβέρνηση «δεν έχει τη γραμμή του οφσάιντ».

Ο Νίκος Παππάς τότε δήλωνε ότι τo VAR θα βοηθούσε «το πιο λαοφιλές άθλημα να γίνει ακόμη ομορφότερο» και θα βοηθούσε και όλους «να ασχολούμαστε περισσότερο με το θέαμα και λιγότερο με τις αποφάσεις των διαιτητών». Δεν τα κατάφερε όμως. Εκ του αποτελέσματος, μάλλον το αντίθετο πέτυχε. Παρόλα αυτά δεν σταμάτησε να εκφράζεται βαρύγδουπα (και) για το θέμα αυτό.

«Ο ψηφιακός μετασχηματισμός του ελληνικού ποδοσφαίρου είναι κομμάτι της Εθνικής Ψηφιακής Στρατηγικής, που είναι συμπαγής και στοχεύει στη δίκαιη διάχυση των νέων τεχνολογιών στην κοινωνία».

Αυτό για το οποίο ο Νίκος Παππάς επαίρονταν ότι αποτελούσε ψηφιακή στρατηγική της κυβέρνησής του, σήμερα θεωρείται ένα από τα σκάνδαλα του ελληνικού ποδοσφαίρου, για το οποίο σύντομα στην Βουλή θα συζητηθεί και η άρση της ασυλίας του. Και έχει ενδιαφέρον τι θα πει ο ίδιος για να υπερασπιστεί τον εαυτό του, καθώς δεν έχει απαντήσει ποτέ μέχρι τώρα επί της ουσίας.

Πολιτικό ενδιαφέρον όμως έχει και η στάση που θα κρατήσουν τόσο ο ίδιος και ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και όλα τα κόμματα για το θέμα της άρσης της ασυλίας. Θα ζητηθεί να διερευνηθούν τυχόν ευθύνες, όπως είναι το πολιτικά ηθικό, ή θα γίνει για άλλη μια φορά χρήση του νόμιμου δικαιώματος που έχουν οι πολιτικοί, σύμφωνα με τον νόμο περί ευθύνης υπουργών;

Έναν νόμο του οποίου την κατάργηση ζητάνε όλοι ρητορικά, αλλά επικαλούνται όποτε τον χρειάζονται, για να τους προστατεύσει;   Για την ώρα στον ΣΥΡΙΖΑ δεν σχολιάζουν τίποτα επισήμως και θα προτιμούσαν να μην ανοίξει καθόλου το θέμα αυτό. «Αντί να ασχοληθούμε με τις μειώσεις μισθών που ετοιμάζεται να κάνει η κυβέρνηση της ΝΔ, θυμήθηκαν κάποιοι το VAR και τον Παππά» έλεγε στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ εκφράζοντας την απορία του που η εισαγγελία διαφθοράς έστειλε τώρα την υπόθεση στη Βουλή. «Τι σχέση έχει ο Παππάς με το VAR; Επειδή υπέγραψαν με τον Βασιλειάδη να αγοραστεί; Μα αφού ήταν θέμα ψηφιακής πολιτικής».

Άλλο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ επισημαίνει ότι πρόκειται για μια ποδοσφαιρική κόντρα που έφτασε στη Βουλή και το γεγονός ότι μπορεί να ζητηθεί η άρση της ασυλίας του Νίκου Παππά είναι «παράπλευρη απώλεια».

Παππάςφωτο2

Πράγματι, η δικογραφία που διαβιβάστηκε στη Βουλή, λόγω του νόμου περί ευθύνης υπουργών, αφορά τη χρήση του συστήματος VΑR στον αγώνα «Βόλος-Ολυμπιακός» στο Πανθεσσαλικό στάδιο, όπου δεν μέτρησε ως κανονικό το γκολ του Ολυμπιακού για το οποίο ο διαιτητής το συμβουλεύτηκε.

Η δικογραφία σχετίζεται με μηνυτήρια αναφορά του (επίτιμου προέδρου του Ολυμπιακού) Σάββα Θεοδωρίδη, η οποία κατατέθηκε τον περασμένο Δεκέμβριο και συμπεριλαμβάνονται ως κατηγορούμενοι άλλα 15 άτομα.

Η έρευνα της υπόθεσης αυτής έφτασε μέχρι το σημείο της λειτουργίας του VAR, αν δηλαδή λειτουργεί σωστά, καθώς και πόσο στοίχισε. «Είναι ακραίο σε μια τέτοια υπόθεση να ασχολούμαστε με το κόστος του VAR.

Γιατί γίνεται θέμα τώρα;» αναφέρει συνεργάτης της προηγούμενης κυβέρνησης. «Αν είναι να βάζουμε κάθε φορά τον υπουργό Ψηφιακής Πολιτικής μαζί με το VAR να λέει στον διαιτητή τι να αποφασίζει» σχολιάζει.   Το παράξενο πάντως είναι ότι, πέρα από την αφορμή με την οποία ανακινήθηκε το θέμα της προμήθειας του VAR κι ενώ υπάρχουν καταγγελίες για αδικαιολόγητο κόστος που πλήρωσαν οι Έλληνες φορολογούμενοι, κανένας δεν έχει λογοδοτήσει μέχρι τώρα γι’ αυτό, ενώ ακόμα και πρώην υπουργοί της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ έχουν υποστηρίξει ότι δεν υπήρχε κανένας λόγος για να πληρωθεί με λεφτά του δημοσίου. Στάση σιωπής τηρεί και η σημερινή κυβέρνηση όλους αυτούς τους μήνες και είναι επίσης άγνωστο αν τα έξτρα χρήματα, που σύμφωνα με πολλά αθλητικά ΜΜΕ πληρώνονται σε κάθε αγώνα για τη «γραμμή οφσάιντ», δίνονται πάλι από το δημόσιο ταμείο ή έχουν υποχρεωθεί να τα πληρώσουν οι ΠΑΕ.

Το φιάσκο της Επιτροπής για τo 1821 και οι λάθος συμβολισμοί μιας χρεοκοπημένης χώρας

Γιαννα1821

Η επιλογή της Γιάννας Αγγελοπούλου ως επικεφαλής της Επιτροπής για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821 δεν ήταν μια καλή ιδέα και φάνηκε από την αρχή. Στη σχετική ανακοίνωση του ο πρωθυπουργός είχε δηλώσει ότι «το 2021 θα είναι μια χρόνια που όλοι οι Έλληνες θα γιορτάσουμε μαζί και ενωμένοι τα 200 χρόνια ελευθερίας του ελληνικού κράτους, με υπερηφάνεια για το παρελθόν μας και αυτοπεποίθηση για το μέλλον μας». Στους μήνες που η κ. Αγγελοπούλου βρίσκεται στη θέση αυτή, έχει δώσει ικανά πλέον δείγματα περί του αντιθέτου, καθώς οι επιλογές της όχι μόνο έχουν διχάσει τους Έλληνες, αντί να τους ενώσουν, αλλά πλέον απευθύνονται σε όλο και λιγότερους μετά τις αποχωρήσεις από την Επιτροπή που συνεχίζονται (με τελευταία της ιστορικού Μαρίας Ευθυμίου), ενώ το φιάσκο που συντελείται εκθέτει και όσους παραμένουν.

Η συνέχεια εδώ 

Οι γκάφες του Νίκου Δένδια και το χρονικό μιας προαναγγελθείσας αμφισβήτησης

ΓκαφεςΔενδια

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ  26.5.2020 Πηγή: www.lifo.gr

ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ αρνούνται κατηγορηματικά ότι έχει γίνει οποιαδήποτε κατάληψη ελληνικού εδάφους από τους Τούρκους στον Έβρο, όπως ισχυρίζονται κάποια δημοσιεύματα και συμμερίζονται κόμματα της αντιπολίτευσης. Οι ατυχείς δηλώσεις όμως, του υπουργού Εξωτερικών που επιχείρησε να υποβαθμίσει το θέμα, μιλώντας για «λίγες δεκάδες μέτρα», πυροδότησαν το πολιτικό κλίμα, προκαλώντας έντονη κριτική, ακόμα και στη βάση του κυβερνώντος κόμματος.

Ο κ. Δένδιας, όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφους στο κρατικό ραδιόφωνο, παραδέχθηκε ότι οι Τούρκοι αμφισβητούν τα σύνορα στον Έβρο σε κάποιο σημείο, καθώς και ότι προσπάθησε να αποσιωπήσει το θέμα γιατί αυτά, κατά τη γνώμη του, λύνονται χωρίς δημοσιότητα, ενώ δεν ενημέρωσε κανέναν για το περιεχόμενο του διαβήματος που έκανε στην Τουρκία. «Υπάρχει ένα ζήτημα αμφισβήτησης του ακριβούς ορίου, εξαιτίας και των αλλαγών της κοίτης του ποταμού… Αυτά τα πράγματα λύνονται χωρίς να γραφεί ούτε μονόστηλο σ’ εφημερίδα» είπε. «Μπορούν κάλλιστα να γίνουν οι ανάλογες μετρήσεις και, με μια επιτροπή κοινή, όλα αυτά τα πράγματα να επιλυθούν. Μιλάμε για λίγες δεκάδες μέτρα».

Η συνέχεια εδώ 

Ο Παπαδημούλης, ο ΣΥΡΙΖΑ και το υποκριτικό ενδιαφέρον για το προσφυγικό

παπαδημουληφωτο

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ

19.5.2020 |Πηγή: www.lifo.gr

AΝ ΑΥΤΑ  που αποκαλύφθηκαν τις τελευταίες μέρες για τον Δημήτρη Παπαδημούλη είχαν αποκαλυφθεί οπουδήποτε αλλού στην Ε.Ε. για κάποιον ευρωβουλευτή, πιθανότατα θα είχε παραιτηθεί. Στα χρόνια της οικονομικής κρίσης, που φτωχοποίησε εκατομμύρια Έλληνες, εκείνος αγόραζε «κοψοχρονιά» διαμερίσματα με τον μισθό της Ευρωβουλής και όταν ξέσπασε η άλλη κρίση, η προσφυγική, τα μίσθωσε για να βγάλει κέρδος από το προσφυγικό και να εισπράττει από τα λεφτά των προγραμμάτων.

Δηλαδή αγόρασε ακίνητα με τα λεφτά των φορολογούμενων και τα μίσθωσε, εισπράττοντας πάλι λεφτά φορολογούμενων.   Ο ευρωβουλευτής του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς μπήκε στην πολιτική φτωχός και θα βγει από αυτήν στα 70 του, μετά την ολοκλήρωση της τρέχουσας θητείας του, πλούσιος.

Ποτέ δεν λογοδότησε για το πώς έκανε όλη αυτή την περιουσία. Κάθε φορά που τον ρωτάνε, απαντάει γενικά και αόριστα, μετά καταγγέλλει τους πολιτικούς του αντιπάλους, που θέλουν να τον εξοντώσουν, αλλά ποτέ δεν έχει δώσει λογαριασμό. Αφήνει περίπου να εννοηθεί ότι είναι οικονομίες από τον μισθό του ευρωβουλευτή και ότι παλιά είχε εργαστεί και ως μηχανικός και μπορεί να είναι και από κει τα λεφτά κ.λπ.

Έλεγχος δεν έχει γίνει ποτέ, όπως και για κανέναν άλλον βέβαια. Το κόμμα του δεν τον έχει καλέσει να δώσει εξηγήσεις και μάλλον δεν θα το κάνει ούτε και τώρα, παρότι τους κάνει ζημιά, ενισχύοντας τις κατηγορίες περί υποκριτικής αλληλεγγύης για τους πρόσφυγες.

Ευρωβουλευτές έχουν υπάρξει κι άλλοι, αλλά κανένας –ειδικά στην αριστερά, όπου υποτίθεται ότι δίνουν κι ένα ποσό πίσω στο κόμμα– δεν έχει κάνει τέτοια αποταμίευση. Οι μισθοί είναι πράγματι πολύ μεγάλοι και υπάρχουν και πολλά έξτρα –που συνήθως αποσιωπούν–, αλλά και πάλι ο λογαριασμός δεν βγαίνει.

Ο κ. Παπαδημούλης κάποιες φορές επικαλείται ότι είχε εργαστεί και ως μηχανικός πριν γίνει ευρωβουλευτής, όπως έχουν εργαστεί και πολλοί άλλοι, κανένας όμως δεν έχει κάνει τέτοια περιουσία από την εργασία.   Πού εργάστηκε, ωστόσο, ο Παπαδημούλης ως μηχανικός; Στο βιογραφικό του δεν δίνει κανένα διαφωτιστικό στοιχείο.

Αναφέρει απλώς ότι «Εργάστηκε ως πολιτικός μηχανικός και στέλεχος επιχειρήσεων (1980-2004)». Αποσιωπά πλήρως σε ποιες επιχειρήσεις δούλεψε, αν και λέγεται ότι ήταν για χρόνια (τα διαστήματα που ήταν εκτός Βουλής) στην ΕΠΑ Αττικής (πρώην ΔΕΦΑ-Δημοτική Επιχείρηση Φωταερίου Αθηνών).

Παρά τον θόρυβο που εξακολουθεί να γίνεται κάθε τόσο για τον εντυπωσιακό πλουτισμό του, ποτέ δεν θέλησε να εξηγήσει πώς πλούτισε, δίνοντας τα στοιχεία πού και πότε εργάστηκε, ώστε η κοινή γνώμη να βγάλει τα συμπεράσματά της. Επιμένει να μη δίνει εξηγήσεις και απλώς να θολώνει τα νερά, ισχυριζόμενος ότι «φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης», ότι είναι η Νέα Δημοκρατία που τον καταδιώκει και άλλα τέτοια. Έντονη ενόχληση, ωστόσο, υπάρχει και στο δικό του κόμμα, απλώς δεν εκφράζεται δημόσια.

ΠαπαδημΤσιπρασ

Επίσης, στον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν κάποιοι που έχουν λόγο να θέλουν να τον κάνουν πέρα και ακόμα περισσότεροι εκείνοι που θεωρούν προκλητικό τον πλουτισμό του. Με βεβαιότητα στον ΣΥΡΙΖΑ λέγονται πολύ πιο πικρόχολα σχόλια απ’ ό,τι στη Νέα Δημοκρατία, όπου δεν έχουν πρόβλημα ούτε με τον καπιταλισμό ούτε με το κέρδος. Πολλοί πρώην σύντροφοί του θυμούνται ότι, όταν ήταν νέος, δεν είχε ούτε για τα στοιχειώδη.

Περιγράφουν το σπίτι όπου έμενε με τη σύζυγό του ως πολύ φτωχικό, με βασικές ελλείψεις, και αναρωτιούνται πώς κατάφερε να αποκτήσει τόσα χρήματα.   Ο κ. Παπαδημούλης τα τελευταία χρόνια δίνει συνεχώς αφορμές για αρνητικά σχόλια σχετικά με τα περιουσιακά του στοιχεία, τη σχέση του με το χρήμα κ.λπ.

Στην αρχή της καραντίνας τον είδαμε σε σούπερ μάρκετ με 2-3 καρότσια που ξεχείλιζαν από ψώνια, όταν οι Αρχές ζητούσαν από τον κόσμο να δείξει ψυχραιμία και να μην αδειάζει τα ράφια. Αυτές τις μέρες μάθαμε ότι, εκμεταλλευόμενος την απαξίωση της ακίνητης περιουσίας που προκάλεσαν η κρίση και τα μνημόνια, αγόρασε, σε τιμές χαμηλές, μικρότερες της αντικειμενικής τους αξίας, άλλα 8 ακίνητα.

Δηλαδή είτε είναι πολύ καλός στα παζάρια, είτε είναι πολύ τυχερός, είτε βρίσκει ανθρώπους που έχουν ανάγκη και τα πουλάνε όσο-όσο, ή ένας κακόπιστος θα μπορούσε να υποθέσει ότι δεν δηλώθηκε ποτέ το πραγματικό αντίτιμο, αλλά εμείς δεν έχουμε κανένα στοιχείο γι’ αυτό, οπότε μένουμε στα παραπάνω.

Τα χειρότερα, όμως, είναι αυτά που είπε και αποκάλυψε ο ίδιος, φοβούμενος ότι θα τα βγάλουν οι άλλοι. Έτσι, έσπευσε να τους προλάβει, για να τα δικαιολογήσει, στο φιλικό περιβάλλον του κομματικού ραδιοφώνου.

«Τρία από αυτά τα διαμερίσματα φιλοξενούν πρόσφυγες, ενοικιασμένα από ΜΚΟ στο πλαίσιο του προγράμματος ΕΣΤΙΑ. Αυτές οι μισθώσεις συνεχίζονται και με την κυβέρνηση της ΝΔ» είπε. «Μαθαίνω ότι θα προσπαθήσουν να το εμφανίσουν κι αυτό ως “μέγα σκάνδαλο”. Τα διαμερίσματα αυτά ανήκουν πλέον στα δύο μου παιδιά, είναι τριών δωματίων, στην περιοχή των Λιοσίων και των Αχαρνών. Είναι νοικιασμένα προς 5,5 ευρώ το τετραγωνικό. Και φιλοξενούν πρόσφυγες. Αυτοί δεν μας έλεγαν “αν θέλετε πρόσφυγες, να τους πάρετε στα σπίτια σας”;»

ΠαπαδημούληςΜαντήλα

Η αποκάλυψη αυτή δεν συνιστά μόνο ηθικό ζήτημα για τον ίδιο αλλά και πολιτικό ζήτημα για το κόμμα του. Εκείνος μπορεί, φυσικά, να ισχυριστεί ότι τα ενοικίασε νόμιμα και αυτό είναι μάλλον ακριβές. Πόσο ηθικό είναι, όμως, για έναν αριστερό, που υποστηρίζει τη φιλοξενία των προσφύγων και την αλληλεγγύη προς αυτούς, να κερδοσκοπεί σε βάρος τους; Γιατί περί αυτού πρόκειται.

Εκμεταλλευόμενος την οικονομική κρίση και τα μνημόνια αγόρασε σε πολύ χαμηλές τιμές διαμερίσματα στις υποβαθμισμένες περιοχές της Αθήνας και στη συνέχεια, εκμεταλλευόμενος την προσφυγική κρίση, τα νοίκιασε σε τιμή πολύ καλύτερη από αυτές της αγοράς. Το «νόμιμο και το ηθικό» έχει απασχολήσει ξανά την πολιτική, με χαρακτηριστικότερη την περίπτωση του δεξιού αστού πολιτικού, Γ. Βουλγαράκη, του οποίου το κόμμα δεν έχει και ιδεολογική αντίθεση με τον πλούτο, παρ’ όλα αυτά βρέθηκε εκτός κυβέρνησης και εκτός πολιτικής.

Για ποιον λόγο, λοιπόν, ένας αριστερός πλούσιος πολιτικός, με τόσα ακίνητα, να μην παραχωρήσει δωρεάν ένα-δυο διαμερίσματα σε οικογένειες προσφύγων π.χ. από τη Συρία, που ζουν σε άθλιες συνθήκες, ή σε πολιτικούς πρόσφυγες που διώκονται από το καθεστώς Ερντογάν;

Αυτή θα ήταν μια πραγματική κίνηση αλληλεγγύης και διεθνισμού και σίγουρα δεν θα τον έκανε φτωχότερο. Ο κ. Παπαδημούλης, στην προσπάθειά του να δικαιολογηθεί, είπε ότι τους έβαλε στα σπίτια του για να αποδείξει ότι δεν έχει πρόβλημα να το κάνει και για να απαντήσει δήθεν σε αυτούς που λένε «αν θέλετε πρόσφυγες, να τους πάρετε στα σπίτια σας». Αλλά ο κ. Παπαδημούλης δεν έκανε αυτό. Δεν τους φιλοξένησε στο σπίτι του στη Φιλοθέη. Τους έβαλε στα ακίνητα που αγόρασε σε υποβαθμισμένες περιοχές έναντι υψηλού τιμήματος, προκειμένου να βγάλει κέρδος από το δράμα των ανθρώπων αυτών. Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ δεν ανήκει άλλωστε στην ίδια κατηγορία με τα μικρομεσαία νοικοκυριά που νοικιάζουν ένα ακίνητο για να αυξήσουν κάπως τα έσοδά τους και να καλύψουν τις ανάγκες τους.

Πέρα από το ηθικό ζήτημα που προκύπτει για τον ίδιο, όμως, δημιουργεί ένα ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα για το κόμμα του. Γιατί τώρα, κάθε φορά που ο ΣΥΡΙΖΑ θα βγαίνει να υποστηρίξει μια πολιτική για το προσφυγικό-μεταναστευτικό, θα βγαίνει ένας πολιτικός αντίπαλου κόμματος και θα τους κατηγορεί ότι έχουν ιδιοτελή κίνητρα, αφού στελέχη τους βγάζουν κέρδη από πτυχές του προσφυγικού.

Υπάρχει ήδη το θέμα της εταιρείας συμφερόντων Κόκκαλη που προμήθευε οικίσκους για τη στέγαση προσφύγων και μεταναστών. Υπάρχουν οι καταγγελίες του Οδυσσέα Βουδούρη, πρώην Γενικού Γραμματέα Πρώτης Υποδοχής και Ταυτοποίησης στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ., που είχε παραιτηθεί το 2016, αφήνοντας αιχμές για σκάνδαλα και κακοδιαχείριση. «Το μέσο κόστος ενός πρόσφυγα στη Νορβηγία, ανά έτος, είναι της τάξεως των 12.000 (ευρώ). Στην Ελλάδα είναι 15.000» είχε πει τότε.

Ο πρώην Γενικός Γραμματέας Πρώτης Υποδοχής του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής είχε επίσης καταγγείλει «απευθείας αναθέσεις σε προσωπικούς συνεργάτες και φίλους του υπουργού», ενώ είχε μιλήσει για πιέσεις και αλλαγή των προδιαγραφών που αφορούν την κατασκευή νέων οικίσκων, που «τριπλασίαζαν το κόστος της κατασκευής τους από 2.5000.000 σε 8.600.000 ευρώ».

Άλλη μία επιλογή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ., ο κ. Ανδρέας Ηλιόπουλος, διευθυντής της Διεύθυνσης Υποδοχής και Ταυτοποίησης του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής, είχε αποκαλύψει πως υπήρχαν ενδείξεις για εκτεταμένα φαινόμενα κακοδιαχείρισης κονδυλίων, τόσο από τον εμπλεκόμενο στην όλη υπόθεση κρατικό μηχανισμό, συμπεριλαμβανομένου του ΥΠΕΘΑ, όσο και από ΜΚΟ που διαχειρίζονται κοινοτικούς πόρους. Μάλιστα, είχε καλέσει τις αρμόδιες ελληνικές και ευρωπαϊκές Αρχές να αναζητήσουν στοιχεία και να κάνουν έρευνα.

Σημαντική αποκάλυψη ήταν και εκείνη της πρώην βουλευτού Σερρών του ΣΥΡΙΖΑ, Αφροδίτης Σταμπουλή, για το πρόγραμμα σίτισης των προσφύγων, ύψους 750.000 ευρώ. «… Αυτό που ξέρω είναι ένα άλλο ηθικό θέμα: η συντονίστρια του χώρου, η κ. Χρύσα Τάπα, είναι κόρη του κ. Τάπα, δηλαδή η κ. Τάπα, που θα παραλαμβάνει τα τρόφιμα από τον πατέρα της και θα τα ελέγχει και υποτίθεται ότι θα πάρει και κάποια μέτρα, εάν αυτά δεν είναι όπως πρέπει, είναι κόρη του προμηθευτή.

Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα, αυτό είναι το ηθικά ασυμβίβαστο, πέρα από την ιδιότητά του ως αναπληρωτή συντονιστή, υπεύθυνου για το προσφυγικό, δεύτερο ηθικά ασυμβίβαστο. Δεν γίνεται να συμβαίνουν αυτά, δεν είναι αυτός ο ΣΥΡΙΖΑ. Θεωρώ πως υπάρχει τεράστιο ηθικό θέμα και δεν θα πρέπει να το χρεωθεί συνολικά ο ΣΥΡΙΖΑ». Το τοπικό στέλεχος της νομαρχιακής Σερρών του ΣΥΡΙΖΑ τότε, ο κ. Τάπας, είχε αναγκαστεί να παραιτηθεί μετά τις αποκαλύψεις ότι επιχείρησε να βγάλει κέρδος από τη σίτιση των προσφύγων στον νομό του.

Σήμερα, που αποκαλύπτεται ότι ένα στέλεχος πρώτης γραμμής και ευρωβουλευτής βγάζει κέρδος από τη στέγαση των προσφύγων, η ηγεσία του κόμματός του, ως τώρα, κάνει ότι δεν ακούει. Το θέμα Παπαδημούλη αυτήν τη φορά δεν είναι προσωπικό. Έχει πολιτικές προεκτάσεις. Όσο ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αποδοκιμάζει το να βγάζει ένα στέλεχός του κέρδη από την προσφυγική κρίση, θα καθίσταται αναξιόπιστο όλο το κόμμα στο θέμα αυτό και θα είναι πολύ δύσκολο στο εξής να διατυπώνει τις θέσεις του χωρίς να κατηγορείται ότι έχει ιδιοτελή κίνητρα.

χαμενητιμή

ΣΕ ΔΡΑΣΕΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ανακοίνωσε ότι θα δίνει τα χρήματα που εισπράττει από τα διαμερίσματα που νοικιάζει σε ΜΚΟ που στεγάζουν πρόσφυγες ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης, επιχειρώντας να κάνει damage control, μετά και τις τελευταίες αποκαλύψεις. Αυτήν τη φορά, τα δημοσιεύματα ανέφεραν ότι το 2019 αγόρασε άλλα 6 ακίνητα, πέρα από τα 8 διαμερίσματα που είχε αγοράσει το 2018, τα οποία φέρεται να νοικιάζει επίσης σε πρόσφυγες, έναντι σχετικά υψηλού τιμήματος για τις περιοχές αυτές, καθώς πρόκειται για υποβαθμισμένες συνοικίες. Ο θόρυβος που έχει ξεσπάσει αφορά κυρίως το ηθικό ζήτημα που προκύπτει, το γεγονός δηλαδή ότι ένας ενεργός πολιτικός, και μάλιστα της αριστεράς, έχει αναπτύξει μια οικονομική δραστηριότητα, μέσω της οποίας βγάζει κέρδη από το προσφυγικό ζήτημα.

Συνέχεια εδώ