Τα ένοχα μυστικά και το παρασκήνιο του διαζυγίου Κοτζιά-Τσίπρα

Kotzi;aw.PNG

Όταν έγινε γνωστή η παραίτηση του Νίκου Κοτζιά από το αξίωμα του υπουργού Εξωτερικών, κάποιοι αναρωτήθηκαν γιατί  δεν άντεξε να παραμείνει στη θέση του μερικούς μήνες ακόμα, αφού η κυβέρνηση διανύει τον τελευταίο της χρόνο. Για όσους γνωρίζουν το ιδιαίτερο ταμπεραμέντο του όμως, το ερώτημα είναι πως κατάφερε να παραμείνει 3,5 χρόνια και σχετικά αδιατάρακτα.

 

Η σχέση του με τον Αλέξη Τσίπρα δεν υπήρξε ποτέ φιλική και ήταν πάντα μία σχέση πολιτικής συνεργασίας με αρκετές δυσκολίες.  Τον τελευταίο χρόνο είχε δοκιμαστεί από πολλά περιστατικά και αρκούσε μία ασήμαντη αφορμή, σαν αυτή που τελικά βρέθηκε, για να διαρραγεί.

Αντιθέτως, η σχέση του Αλέξη Τσίπρα με τον Πάνο Καμμένο, την  “πέτρα του σκανδάλου”, ήταν -και ως τώρα παραμένει- στενή. Δεν είναι απλώς κυβερνητικοί εταίροι εξ ανάγκης, υπάρχει προσωπική χημεία μεταξύ τους, ο ένας αποδέχεται τον άλλο. Είναι χαρακτηριστικό το σχόλιο που έκανε στο τουίτερ ο Γιάννης Βαρουφάκης, ο οποίος είχε εκπλαγεί δυσάρεστα το καλοκαίρι του 2015, όταν διαπίστωσε ότι ο πρωθυπουργός απολάμβανε πραγματικά την παρέα του Πάνου Καμμένου, περισσότερο από ότι πολλών άλλων υπουργών και συντρόφων του:  “Κάποτε πίστεψα ότι επρόκειτο για συμμαχία ανάγκης. Στις 24/6/2015 διαπίστωσα ότι οι δύο τους είχαν περισσότερα κοινά απ’ όσα ήθελα να πιστέψω…”.

Στο Μέγαρο Μαξίμου επισημαίνουν συχνά ότι ο Πάνος Καμμένος έχει κάνει πάρα πολλές υποχωρήσεις και αυτό ο πρωθυπουργός το αναγνωρίζει.  Ο Καμμένος, σε αντίθεση με τον Κοτζιά, όπως αναφέρουν κυβερνητικά στελέχη, αναγνώριζε πάντα την πρωτοκαθεδρία του Τσίπρα και ήταν ευγνώμων που του έδωσε το υπουργείο Άμυνας.

Ο Κοτζιάς θεωρούνταν αλαζονικός και ο Τσίπρας τελευταία όλο και πιο συχνά δεν έδειχνε ικανοποιημένος από την ενημέρωση που του παρείχε για τα διπλωματικά. Τρία γεγονότα ωστόσο, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στο να διαρραγεί η σχέση τους: η κόντρα του πρώην υπουργού Εξωτερικών με τον διπλωματικό σύμβουλο του πρωθυπουργού Βαγγέλη Καλπαδάκη, η αποπομπή του εξαδέλφου του Γιώργου Τσίπρα από το υπουργείο Εξωτερικών,  όπου ο πρωθυπουργός τον είχε τοποθετήσει ως γενικό γραμματέα Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων και η διαχείριση της πρόσφατης κρίσης με τη Ρωσική Κυβέρνηση.

 

ΚοτζΚαμ

Η σχέση Κοτζιά-Καμμένου την πρώτη περίοδο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ήταν πολύ θερμή. Την περίοδο που αποκαλύφθηκε η  υπόθεση της απόπειρας πώλησης βλημάτων στη Σαουδική Αραβία, ο Νίκος Κοτζιάς τον υπερασπίστηκε δημόσια και προσπάθησε να τον καλύψει, προειδοποιώντας έμμεσα τους διπλωμάτες στις χώρες που  εμπλέκονταν ο φερόμενος ως μεσάζοντας, να μην μιλήσουν.

 

Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, ο υπουργός Άμυνας είχε υπόνοιες τότε ότι ο υπουργός Εξωτερικών κράτησε διπλή στάση. Αν και από την πρώτη στιγμή η γραμμή του ΥΠΕΞ ήταν “πλήρης κάλυψη του Καμμένου” με τους διπλωμάτες στις επίμαχες πρεσβείες να παίρνουν τα αντίστοιχα  μηνύματα, στον υπουργό Άμυνας έφταναν πληροφορίες που τον ήθελαν να βρίσκεται πίσω από διαρροές σε ΜΜΕ, οι οποίες τον εξέθεταν και έφεραν τον Νίκο Κοτζιά να κρατάει αποστάσεις και να διαφοροποιείται, κάτι όμως που δεν έκανε ποτέ δημόσια. Εκείνη την εποχή ξεκίνησε η κόντρα ανάμεσα στους δύο υπουργούς και οι υποψίες της μιας πλευράς για την άλλη σχετικά με τη διαχείριση των απόρρητων δαπανών, που είναι γνωστά ως “μυστικά κονδύλια”.

 

Και τα δύο υπουργεία διαχειρίζονται εκατομμύρια ευρώ ως απόρρητες δαπάνες για “εθνικούς λόγους”, όπως είναι η επίσημη αιτιολογία και για αυτό δεν είναι υποχρεωμένοι να αποδίδουν λογαριασμό τι τα κάνουν.

 

Πάντα και με όλες τις κυβερνήσεις, υπήρχαν υποψιες (μερικές φορές και κάτι παραπάνω από αυτό) ότι κάποια από τα χρήματα αυτά χρησιμοποιούνται από τον εκάστοτε υπουργό για να πληρώνει δημοσιογράφους να του γράφουν αυτά που θέλει. Είτε προβάλλοντας τον ίδιο, είτε υπονομεύοντας τους αντιπάλους του. Ετσι κάθε φορά που εμφανίζονται δημοσιεύματα, τα οποία πλήττουν τους πολιτικούς αντιπάλους των υπουργών που διαχειρίζονται απόρρητες δαπάνες ή εγκωμιάζουν τους ίδιους, ή απλώς παρουσιάζουν  μονόπλευρα τη δική τους εκδοχή για τα πράγματα, τότε καλλιεργούνται οι υπόνοιες ότι μπορεί να υπάρχει κάποια συνδιαλλαγή από πίσω, που να σχετίζεται με τα μυστικά κονδύλια.

ΚοΚαμ

Σε αυτό το πλαίσιο κινήθηκαν και οι αλληλοκατηγορίες μεταξύ των Κοτζιά και Καμμένου, όταν άναψαν τα αίματα στο τελευταίο υπουργικό συμβούλιο πριν την παραίτηση Κοτζιά.

Όταν ο Αλέξης Τσίπρας τοποθέτησε στο υπουργείο Εξωτερικών τον Νίκο Κοτζιά και στο Άμυνας τον Πάνο Καμμένο, η τάση των “53” του ΣΥΡΙΖΑ (και όχι μόνο) είχε ενοχληθεί, καθώς μέχρι τότε κατηγορούσε και τους δύο ως εθνικιστές. Επειδή η ομάδα των “53” όμως, διαπραγματεύτηκε με τον πρωθυπουργό συνολικά και πήρε ανταλλάγματα σε θέματα νομής εξουσίας, σιώπησε και δεν δημιούργησε προβλήματα.  

Στελέχη του Πάνου Καμμένου λένε ότι ο Νίκος Κοτζιάς τον είχε προσεγγίσει στην αρχή για να του εκφράσει την ικανοποίηση του που στα δύο αυτά κρίσιμα για τα εθνικά θέματα υπουργεία τοποθετήθηκαν εκείνοι που ήταν και οι δύο πατριώτες και πως  θα πρέπει να προσέχουν τους “εθνομηδενιστές” του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή ήταν η λέξη με την οποία χαρακτήριζε ο παραιτηθής υπουργός Εξωτερικών την τάση των “53” και γενικά τους “αντιεθνικιστές” του ΣΥΡΙΖΑ.

 

Ο Πάνος Καμμένος μετά από καιρό υποψιάστηκε ότι ο Κοτζιάς προσπαθούσε να τον έχει από κοντά, αλλά ότι ταυτόχρονα τον κατηγορούσε εν αγνοία του, πίσω από την πλάτη του.

 

Όταν ήρθε η υπόθεση της συμφωνίας των Πρεσπών, ο Καμμένος έδειξε κατανόηση για την στάση του Τσίπρα και ο Τσίπρας για τη θέση του Καμμένου. Και οι δύο συμφώνησαν τότε, ότι θα έπρεπε να το διαχειριστούν έτσι ώστε και ο πρωθυπουργός να κερδίσει αυτά που ήθελε και ο υπουργός Άμυνας να μην χάσει. Χρειαζόταν λοιπόν συνεννόηση στη διαχείριση της Συμφωνίας. Σε αυτό το θέμα ο Καμμένος θεώρησε πάλι ότι ο Νίκος Κοτζιάς δεν έκανε ότι μπορούσε για να τον προστατεύσει, παρότι η πρόθεση του πρωθυπουργού είχε εκφραστεί.

Kotzi

Οι δηλώσεις του Πάνου Καμμένου κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του στις ΗΠΑ, όπως ήταν αναμενόμενο, αξιοποιήθηκαν από τους πολιτικούς αντιπάλους της κυβέρνησης και επιχείρησαν να οξύνουν την ένταση μεταξύ των δύο υπουργών.  Η ενόχληση του Νίκου Κοτζιά ενισχύθηκε και από τα δημοσιεύματα που τον παρουσίαζαν να “καπελώνεται” από τον Πάνο Καμμένο. Κάπως έτσι φτάσαμε στα υπονοούμενα και στους διαπληκτισμούς του τελευταίου υπουργικού συμβουλίου.

 

Η διένεξη για τα μυστικά κονδύλια

 

Ο Πάνος Καμμένος στο θυελλώδες υπουργικό συμβούλιο της Δευτέρας, ξεκίνησε με σαφείς αιχμές προς τον Νίκο Κοτζιά για τα μυστικά κονδύλια που διαχειρίζεται και ο Νίκος Κοτζιάς του απάντησε (και μέσω διαρροών την επόμενη μέρα) ότι εκείνος δίνει λογαριασμό στη Βουλή, σε αντίθεση με εκείνον που δεν λογοδοτεί πουθενά για  τις απόρρητες δαπάνες του υπουργού Εθνικής Άμυνας.

 

Αυτά που ισχυρίζεται όμως το περιβάλλον του Νίκου Κοτζιά και ο πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούτσης, δεν είναι απολύτως ακριβή. Πράγματι, οι απόρρητες δαπάνες του υπουργείου Εθνικής Άμυνας δεν ελέγχονται στη Βουλή, (όπως και άλλων) και όντως με πρωτοβουλία του πρώην υπουργού Εξωτερικών γίνεται κάποια  ενημέρωση στη Βουλή για τις απόρρητες δαπάνες του ΥΠΕΞ. Εκείνο που δεν λένε όμως, είναι ότι η ενημέρωση αυτή είναι εντελώς προσχηματική και δεν έχει καμία σχέση με αυτά που έλεγε ο ίδιος ή ο ΣΥΡΙΖΑ ότι θα κάνουν πριν κυβερνήσουν, αλλά ούτε και με όσα είχε εξαγγείλει ο Κοτζιάς το 2015.

 

Η Βουλή δεν έχει ελέγξει ποτέ τον λογαριασμό απορρήτων δαπανών του ΥΠΕΞ στην Τράπεζα της Ελλάδος. Ούτε τις εισροές από άλλους κωδικούς του προϋπολογισμού, καθώς και τις αναλήψεις μετρητών.

Ο γ.γ του υπουργείου επί Νίκου Κοτζιά, ο πρέσβης κ. Παρασκευόπουλος, (ο οποίος ήταν και στο στενό επιτελείο του Γιώργου Παπανδρέου) είχε αναλάβει το καθήκον να ενημερώνει τη διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής. Παρόλα αυτά, ποτέ δεν έφερε στη Βουλή στοιχεία, ούτε καν για το σύνολο της δαπάνης, ούτε παραστατικά κίνησης του λογαριασμού των απορρήτων δαπανών στην Τράπεζα της Ελλάδας. Η διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής δέχεται απλώς όσα τους αναφέρει ο συνεργάτης του υπουργού και δεν έχει κανέναν τρόπο να ελέγξει αν οι ισχυρισμοί του είναι ακριβείς ή όχι, ούτε αν χάνονται χρήματα στις διαδρομές κτλ. Διπλωματικές πηγές αναφέρουν ότι για το 90% των απόρρητων δαπανών δεν υπάρχουν παραστατικά.

Η σύσταση της τριμελούς Κοινοβουλευτικής Επιτροπής που είχε εξαγγείλει ο πρώην υπουργός ότι θα σύστηνε και θα έλεγχε τις δαπάνες του ΥΠΕΞ, ουδέποτε συστάθηκε και ουδέποτε ενημερώθηκαν τα κόμματα της αντιπολίτευσης.  

Αυτό που έγινε από τον Νίκο Κοτζιά είναι ότι όρισε τα μέλη μιας τριμελούς “Επιτροπής Ειδικών Δαπανών” του υπουργείου Εξωτερικών,  η οποία δεν είναι ανεξάρτητη ούτε πολυκομματική, αλλά διορίζεται από τον εκάστοτε υπουργό και είναι έμπιστοι υπαλληλοι του. Περίπου ότι γινόταν και πριν δηλαδή.

Η διάσκεψη των προέδρων πριν από μερικούς μήνες είχε συμφωνήσει  ότι η ενημέρωση από τον συνεργάτη του κ.Κοτζιά ήταν ελλιπής και ο Νίκος Βούτσης αναγκάστηκε να ζητήσει την επόμενη φορά να προσκομιστούν περισσότερα στοιχεία.

Είναι εντελώς αμφίβολο πλέον -και σε κάθε περίπτωση αξίζει να το παρακολουθήσει κανείς-  αν θα υπάρξει επόμενη ενημέρωση του ΥΠΕΞ για απόρρητες δαπάνες μέχρι το τέλος της θητείας της κυβέρνησης αυτής.

ΚοτζΝεταν

Η αιτία της παραίτησης

 

Ήταν λοιπόν τα “μυστικά κονδύλια” η αιτία της παραίτησης Κοτζιά; Σε καμία περίπτωση. Στην πραγματικότητα ο λόγος της παραίτησης δεν ήταν καν πολιτικός, αλλά καθαρά προσωπικός και στην ουσία “δια ασήμαντον αφορμήν”.

Παλιός συνεργάτης του Γιώργου Παπανδρέου σχολίαζε ότι και από το περιβάλλον του πρώην πρωθυπουργού του ΠΑΣΟΚ για προσωπικό  λόγο τα είχε σπάσει. Επειδή ο τότε πρωθυπουργός προτίμησε τον νεότερο και πιο άπειρο Δημήτρη Δρούτσα για τη θέση του υπουργού Εξωτερικών.

 

Ο Νίκος Κοτζιάς είναι ένας εκρηκτικός χαρακτήρας, αρκετά αυταρχικός και οξύθυμος και ήταν θέμα χρόνου να συγκρουστεί με τον εξαιρετικά παρμητικό και συχνά επιθετικό, ειδικά όταν νομίζει ότι βάλλεται, Πάνο Καμμένο. Για την ακρίβεια, η σύγκρουση των δύο μάλλον άργησε πολύ.

Ο πραγματικός λόγος της εν θερμώ παραίτησης του Νίκου Κοτζιά, που μάλλον δεν περίμενε να γίνει δεκτή, ήταν η έντονη πικρία (“δυσφορία” λέγεται ότι τη χαρακτήρισε ο ίδιος) που ένιωσε όταν είδε τον πρωθυπουργό να μην τον υπερασπίζεται στο υπουργικό συμβούλιο. Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών ένιωθε ότι λόγω των εύσημων που έχει πάρει η κυβέρνηση από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ για τη στάση της στη Συμφωνία των Πρεσπών είχαν  ανέβει και οι πολιτικές μετοχές του, ειδικά έναντι του Πάνου Καμμένου, που τελευταία αντιμετωπιζόταν ως “πρόβλημα” για το ίδιο θέμα.

 

Γνωρίζοντας τη σημασία που είχε για τον Αλέξη Τσίπρα να φτάσει ως το τέλος τη Συμφωνία, ήταν βέβαιος πως του ήταν πιο απαραίτητος από ποτέ. Αγνόησε όμως, την ειδική σχέση που έχει ο πρωθυπουργός με τον Πάνο Καμμένο.

Ο Αλέξης Τσίπρας δεν ένιωσε καμία ανάγκη να πάρει το μέρος κανενός κατά τη διάρκεια του τσακωμού τους. Είχε προσπαθήσει όμως να καθησυχάσει τον Πάνο Καμμένο την προηγούμενη μέρα και εκνευρίστηκε όταν είδε τον Κοτζιά να τον ερεθίζει με την επίθεση που του έκανε. Σύμφωνα με άλλα μέλη του υπουργικού συμβουλίου, ο Καμμένος γνωρίζοντας τον οξύθυμο χαρακτήρα του Νίκου Κοτζιά, ήταν εκείνος που τον παρέσυρε σε αυτό το ξέσπασμα “για να βγει από πάνω, καθώς ήταν προφανές στους Ανεξάρτητους Έλληνες, ότι μετά την συνάντηση του με τον Τσίπρα στη Λέσχη Αξιωματικών, είχε υποχωρήσει για άλλη μια φορά”.

ΚοτζιάςΘάτσι

Ο Νίκος Κοτζιάς ενοχλήθηκε με την ουδέτερη στάση του Αλέξη Τσίπρα, την οποία  ερμήνευσε ως κάλυψη στον Καμμένο, αλλά εξερράγη την επόμενη μέρα όταν πληροφορήθηκε τη δήλωση του Δημήτρη Τζανακόπουλου.

 

Τόσο ο ίδιος, όσο και όλοι όσοι ήταν σε θέση να γνωρίζουν τα τεκταινόμενα, κατάλαβαν ότι φωτογράφιζε εκείνον όταν έλεγε ότι “Το τρένο της κυβέρνησης προχωρά και θα φτάσει στον προορισμό του. Από κει και πέρα, όποιος δεν θέλει να φτάσει σε αυτόν τον προορισμό ή όποιος δυσφορεί στη διαδρομή μπορεί να κατέβει από το τρένο”.

Ο λόγος ήταν ότι ο Νίκος Κοτζιάς ήταν εκείνος  που είχε εκφράσει τη “δυσφορία” του την προηγούμενη μέρα μέσω διαρροών και ήταν αυτός που φωτογράφισε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος όταν μίλησε για αυτό : “Δεν υπάρχει κανένας λόγος προς δυσφορία. Από εκεί και πέρα βεβαίως, αν κάτι τέτοιο συνέβαινε, είμαι απολύτως βέβαιος ότι ο κ. Κοτζιάς δεν θα το επικοινωνούσε αυτό μέσω διαρροών. Η κυβέρνηση δεν επικοινωνεί με διαρροές. Θα το έλεγε ευθέως στον πρωθυπουργό με τον οποίο έχει καθημερινή και τακτική επικοινωνία. Δεν ξέρω ποιος είναι αυτός ο οποίος κάνει διαρροές».  Στην ίδια ενημέρωση που “κάρφωσε” και έθιξε ξεκάθαρα τον Νίκο Κοτζιά, ο Δ.Τζανακόπουλος, άρα και ο Τσίπρας μέσω αυτού, κάλυψε για άλλη μια φορά τον Καμμένο: “Ο κ. Καμμένος διατηρεί την διαφωνία του αλλά δεν συμπλέει με τη ΝΔ. Ο κ. Καμμένος είπε ότι δεν υπάρχει περίπτωση να συμπλεύσει με τη ΝΔ και να αποσταθεροποιηθεί η χώρα».

 

Οι δηλώσεις αυτές ξεχείλισαν το ποτήρι για τον Νίκο Κοτζιά που έσπευσε εν θερμώ και χωρίς δεύτερη σκέψη να δηλώσει παραίτηση. Κυβερνητικά στελέχη υποστηρίζουν ότι αυτό έχει ξανασυμβεί, αλλά ο πρωθυπουργός δεν το είχε πάρει στα σοβαρά. Τα ίδια στελέχη εκτιμούν ότι και αυτή τη φορά ο Νίκος Κοτζιάς ίσως ήλπιζε πως η παραίτηση δεν θα γινόταν δεκτή. Αν σκέφτηκε έτσι, έκανε λάθος.

 

Στο Μέγαρο Μαξίμου υπήρχαν τουλάχιστον δύο άνθρωποι που ήθελαν να γίνει οπωσδήποτε δεκτή η παραίτηση του: ο διπλωματικός σύμβουλος του πρωθυπουργού, ο Βαγγέλης Καλπαδάκης και ο ξάδερφός του Γιώργος Τσίπρας. Με τον πρώτο είχε πολύ έντονη κόντρα για πολλά, αλλά κυρίως για το κυπριακο και στο Μαξίμου είχαν φτάσει πληροφορίες ότι μιλούσε άσχημα για αυτόν και έκανε διαρροές στα φιλικά του ΜΜΕ εναντίον του κι επί προσωπικού. Ο Β.Καλπαδάκης “πήρε την εκδίκηση του” πρόσφατα με τη διαχείριση των ελληνορωσικών σχέσεων, τη βελτίωση των οποίων πήρε πάνω του το Μαξίμου.  αφήνοντας εντελώς απέξω τον Νίκο Κοτζιά.

 

Τον ξάδερφο του πρωθυπουργού ο Κοτζιάς τον είχε εκδιώξει από το υπουργείο Εξωτερικών,  καθώς υπήρχαν πληροφορίες ότι επιχειρούσε να εξυπηρετήσει διάφορους επιχειρηματίες μέσω πρεσβειών, ακομα και υπόδικους, εκθέτοντας το αλλά υπουργείο και την ίδια την κυβέρνηση. Για αυτό και ο πρωθυπουργός δεν του είπε τίποτα, δέχθηκε την απομάκρυνση του από το υπουργείο Εξωτερικών και τον πήρε ο ίδιος ως σύμβουλο του στο Μαξίμου με το ίδιο αντικείμενο, τις διεθνείς οικονομικές σχέσεις.

 

Η σχέση Κοτζιά με τον Τσίπρα

 

Ο Νίκος Κοτζιάς προσέγγισε τον Αλέξη Τσίπρα με τη μεσολάβηση της Νάντιας Βαλαβάνη μετά το 2012, όταν ήταν πλέον ξεκάθαρο ότι το ρεύμα τον οδηγούσε στην ανάληψη της εξουσίας. Ο στόχος του ήταν εξαρχής το υπουργείο Εξωτερικών, το οποίο κατάφερε τελικά να πάρει παραμερίζοντας τη Νάντια Βαλαβάνη, την οποία προόριζε ο Τσίπρας για τη θέση αυτή, αλλά και τον διπλωματικό σύμβουλο του Αλέξη Τσίπρα, Γιώργο Αϋφαντή που βρέθηκε “εξόριστος” στην πρεσβεία του Ιράν. 

Ομιλίες από την εκδήλωση του Πράττω για την Εξωτερική Πολιτική (video)

 

ΚοτζΤσιπ

Με τον πρώην διπλωματικό σύμβουλο του πρωθυπουργού, παρότι διατηρούσε πολύ καλή σχέση πριν την ανάληψη της εξουσίας, όταν έγινε υπουργός Εξωτερικών τον έθεσε σε δυσμένεια και στη συνέχεια τον “καταδίωξε” με μεθόδους που θυμίζουν καταστάσεις σαν αυτές που περιγράφει ο Κάφκα. Ολα αυτά είναι ελάχιστα γνωστά, καθώς ο πρέσβης Αυφαντής επέλεξε να υπομένει  σιωπηλά περιμένοντας. “Ο Γιώργος είναι καλός, αλλά μιλάει πολύ” έλεγε ενοχλημένος ο Νίκος Κοτζιάς για τον πρώην διπλωματικό σύμβουλο του πρωθυπουργού, ο οποίος σύμφωνα με κυβερνητικές πληροφορίες “βομβάρδιζε” με επιστολές τόσο τον υπουργό, όσο και τον πρωθυπουργό για όλα τα “κακώς κείμενα”. Αλλά ο κ.Αυφαντής δεν είναι μόνος πρέσβης με τον οποίο ήταν φίλος και στην πορεία “καταδίωξε”. Σχεδόν όλοι όσοι ήταν φίλοι του, στην πορεία στοχοποιήθηκαν ως εχθροί, στο διπλωματικό σώμα, ειδικά οι ελάχιστοι αριστεροί διπλωμάτες.

 

Τον Αλέξη Τσίπρα τον ενοχλούσε πάντα ο πατερναλιστικός τρόπος με τον οποίο τον αντιμετώπιζε ο Νίκος Κοτζιάς. Είχε ακουστεί κάποια στιγμή ότι υπήρχαν σκέψεις να τον αντικαταστήσει με τον Γιάννη Ρουμπάτη, διοικητή της ΕΥΠ. Τα τρία αυτά χρόνια δεν έλειψαν οι κατηγορίες που έφταναν στο Μαξίμου εναντίον του, οι οποίες αναφέρονταν κυρίως στον αυταρχισμό και τον συγκεντρωτισμο του. Μεγάλη αναστάτωση υπήρξε και πριν από μερικούς μήνες  με το νομοσχέδιο Οργανισμού του ΥΠΕΞ, με το οποίο ο Κοτζιάς κατηγορήθηκε ότι επιχειρεί να “πρωθυπουργοποιηθεί”.  https://www.tovima.gr/2018/04/28/politics/feoydarxis-kotzias-sto-ypoyrgeio-ekswterikwn/

Πριν από τις επιθέσεις του Πάνου Καμμένου για τη διαχείριση των απόρρητων δαπανών και τις υπόνοιες ότι τις χρησιμοποιεί προς όφελος του, είχαν ακουστεί και από τον ΣΥΡΙΖΑ γκρίνιες στο Μέγαρο Μαξίμου από στελέχη που άφηναν παρόμοιες υπόνοιες για τους πόρους της πολιτικής του κίνησης, το “Πράττω”. Αποδείξεις για όλα αυτά δεν υπήρξαν και ούτε θα μπορούσαν εύκολα να υπάρξουν,  από τη στιγμή που η αναφορά είναι για απόρρητες δαπάνες που γίνονται χωρίς παραστατικά. “Όπου υπάρχει αδιαφάνεια, υπάρχουν πάντα και υποψίες. Δίκαιες, αλλά ενδεχομένως και άδικες. Αν υπήρχε διαφάνεια όμως και λογοδοσία, δεν θα μπορούσαν να στηριχθούν πουθενά παρόμοιες κατηγορίες” αναφέρει πρώην κυβερνητικός αξιωματούχος.

 

Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που ποτέ δεν είδαν με καλό μάτι τον Νίκο Κοτζιά, υποστήριζαν ότι ο λόγος που παρέμενε στο υπουργείο Εξωτερικών ήταν ότι έμμεσα “εκβίαζε” πολιτικά τον Αλέξη Τσίπρα πως χωρίς την ομάδα του (στην οποία περιελάμβανε εκτός από τον ίδιο, τον Ν.Τόσκα και τη Γεωργία Γεννιά) η κυβέρνηση του δεν θα μπορούσε να σταθεί. Η Γ.Γεννιά είχε ρίξει μάλιστα κατά καιρούς αρκετές προειδοποιητικές βολές, θυμίζοντας την παρουσία τους με κάποιες διαφοροποιήσεις (π.χ στην αλλαγή της ταυτότητας φύλου  ή στην περικοπή επιδομάτων στους τρίτεκνους).

Toska

Ο Νίκος Τόσκας  -το έτερο μέλος της κίνησης “Πράττω”-  βγήκε και αυτός πρόσφατα από την κυβέρνηση μετά την παταγώδη αποτυχία στον συντονισμό της αντιμετώπισης της πυρκαγιάς στο Μάτι. Από την κυβέρνηση για τον ίδιο λόγο εκδιώχθηκε και ο γενικός γραμματέας της Πολιτικής Προστασίας, επίσης μέλος του “Πράττω”.  Κάπως έτσι, όλη η ομάδα βρέθηκε εκτός κυβέρνησης.

Ο Νίκος Κοτζιάς φερόταν περίπου ως κυβερνητικός εταίρος, με την πολιτική του κίνηση, που εμφάνισε ως πολιτικό σχήμα για να συμμετέχει στην κυβέρνηση. “Στην πραγματικότητα το Πράττω δεν είναι παρά το προσωπικό όχημα του Νίκου Κοτζιά που φτιάχτηκε για να μπει στην κυβέρνηση και μέσω αυτού να έρθουν και κάποιοι ακόμα,  προερχόμενοι από το ΠΑΣΟΚ”, αναφέρουν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.

 

Ο Νίκος Κοτζιάς έπαιξε τα ρέστα του με την παραίτηση του, για την οποία ίσως περίμενε να μην γίνει αποδεκτή. Πολιτικό μέλλον δεν φαίνεται να υπάρχει για εκείνον. Όσοι τον γνωρίζουν, δίνουν ελάχιστες πιθανότητες να μην απασφαλίσει το επόμενο διάστημα.

“Θα αρχίσει αντάρτικο” προβλέπει ένας παλιός του σύντροφος. “Δεν έχει προοπτική ένταξης σε ψηφοδέλτιο, ούτε καν  στο ΠΑΣΟΚ, άρα ούτε ελπίδα πολιτικής επιβίωσης…” αναφέρει.

 

Το 2004 όταν ο Νίκος Κοτζιάς ανέλαβε αρμοδιότητες ως εμπειρογνώμων στο ΥΠΕΞ, ρωτήθηκε “Πόσο δύσκολος ήταν ο δρόμος από το ΚΚΕ εώς το υπουργείο Εξωτερικών;” “Εγώ ξέρω ότι είμαι εντάξει” απάντησε. “Απλώς οι παρεξηγήσεις δεν μου αρέσουν γιατί διαταράσσουν το “όμορφα περάσαμε”.

https://insidestory.gr/article/kotzias-vs-tsipras?token=R21L5B56Z3&utm_source=twitter&utm_medium=post&utm_campaign=op&utm_content=%2Farticle%2Fkotzias-vs-tsipras&fbclid=IwAR2nlXZQ8qJJz_s2nsrgiEj1aVH8xV75y04rpn86XL6yZWkyHg9RfXSDkXc

 

 

Link – βίντεο για τον Νίκο Κοτζιά

Άφιξη και υποδοχή Ερντογάν στο αεροδρόμιο

«Good diplomacy, ε;» -Το αστείο του Κοτζιά για τη γραβάτα που του χάρισε ο Ερντογάν

Ο Ν. Κοτζιάς με τους υπουργούς Εξωτερικών του ΝΑΤΟ τραγουδάνε “We Are the World”

 

 

 

Advertisements

Δημοψήφισμα αλά βαλκανικά: προκαταλήψεις, άγνοια και ευσεβείς πόθοι

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ   3.10.2018   Lifo.gr
φωτομακ

Το θέμα της επίσημης ονομασίας του κράτους της ΠΓΔΜ είναι ένα πρόβλημα που απασχολεί τα Σκόπια και την Αθήνα εδώ και πάρα πολλά χρόνια, από την εποχή της ανεξαρτησίας της μικρής αυτής χώρας, που ανήκε κάποτε στην ενιαία Γιουγκοσλαβία.

 

Η διένεξη αυτή ήταν πάντα μια ενοχλητική υπόθεση για την ΕΕ και τις ΗΠΑ που επιθυμούσαν να κλείσει, για λόγους χρησιμότητας της ΠΓΔΜ κυρίως, χωρίς να μπαίνουν ποτέ στη ουσία της υπόθεσης. Το εάν η Ελλάδα είχε ή όχι δίκιο στους ισχυρισμούς της ήταν κάτι που δεν ενδιέφερε κανέναν πολιτικό στη Δύση. Το ίδιο και η ιστορία της Μακεδονίας. Τα επιστημονικά ιστορικά στοιχεία βεβαίως, είναι αντικειμενικά και αδιάψευστα. Από την άλλη, οι κάτοικοι της ΠΓΔΜ από αποκαλούνταν πάντα Μακεδόνες κι έτσι όσοι βρίσκουν αρκετά πολύπλοκη την ουσία του μακεδονικού ζητήματος, θεωρούσαν και θεωρούν παράλογη την απαίτηση της Ελλάδας να μην αποκαλούνται με αυτό το όνομα.

 

Στην Ελλάδα, παρά τα χρόνια που έχουν περάσει, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ένα ζήτημα που πολλοί θεωρούσαν ξεχασμένο, συγκινεί τη συντριπτική  πλειοψηφία των πολιτών, η οποία αντιτίθεται στη χρήση του ονόματος της Μακεδονίας από την ΠΓΔΜ. Την ίδια στιγμή, στη γειτονική χώρα, επίσης η συντριπτική πλειοψηφία των Σλαβομακεδόνων (το 70% περίπου των κατοίκων είναι Σλαβομακεδόνες και το 25%-30% Αλβανοί) δεν επιθυμεί τον παραμικρό συμβιβασμό στο θέμα του ονόματος.

Ο Ζόραν Ζάεφ είναι ο πρώτος πρωθυπουργός που δέχεται να κάνει έναν αμοιβαίο συμβιβασμό με την Ελλάδα, πηγαίνοντας κόντρα στη βούληση των πολλών στο θέμα αυτό και με προσωπικό ρίσκο.

Συμφώνησε να υποχωρήσει στο όνομα και η χώρα του να λέγεται επισήμως “Βόρεια Μακεδονία” και ο Αλέξης Τσίπρας συμφώνησε να υποχωρήσει η Ελλάδα στην υπηκοότητα και στη γλώσσα, που θα τις αποκαλούν “Μακεδονικές”. Για αυτό και ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ λέει συχνά τελευταία ότι εκείνοι θα συνεχίσουν να είναι πάντα οι Μακεδόνες για όλο τον κόσμο.

Το πρόβλημα είναι ότι οι δύο λαοί δεν φαίνεται να αποδέχονται τον συμβιβασμό αυτό, (που διατυπώνεται μεταξύ πολλών άλλων στη Συμφωνία των Πρεσπών). Και οι δύο πλευρές -όσο αφορά στους πολίτες-  επιθυμούν να υποχωρήσει μόνο η άλλη πλευρά.

 

Το θέμα λίμναζε για πολύ καιρό,  αλλά ξαναήρθε τους τελευταιους μήνες στην επικαιρότητα για πολλούς λόγους:  α) η συγκυρία να είναι πρωθυπουργοί και στις δύο χώρες πολιτικοί που δεν θεωρούνται ανυποχώρητοι σε παρόμοια εθνικά θέματα β) Ζάεφ και Τσίπρας είναι αμφότεροι για ΗΠΑ και ΕΕ συνεργάσιμοι γ) οι ΗΠΑ θέλουν άμεση ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ για διάφορους λόγους, αλλά και για να μειώσουν τη ρωσική επιρροή δ) για λόγους συμβολισμού και γοήτρου των ΗΠΑ μετά και την κόντρα με τη Ρωσία για την επιρροή στα Βαλκάνια και ε) για τα επιχειρηματικά σχέδια με αγωγούς, ενέργεια και κατασκευαστικά που πρέπει να προχωρήσουν και αποτελούν επίσης μέρος της συμφωνίας. Στα επιχειρηματικά αυτά σχέδια θα πάρουν μέρος μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα της Ελλάδας που στηρίζουν με κάθε τρόπο τη Συμφωνία των Πρεσπών,  η οποία τα συμπεριλαμβάνει (παρότι σχεδόν κανείς δεν μιλάει για αυτό).

 

Τα έχει πει πάντως, με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο πριν από λίγο καιρό, ο αμερικανός υφυπουργός Εξωτερικών Γουές Μίτσελ, ο οποίος εξήγησε το πλαίσιο και τόνισε το ρόλο που είχαν οι  ΗΠΑ στην επίτευξη της συμφωνίας: «Δώσαμε ιδιαίτερη έμφαση στην ενίσχυση των χωρών στην πρώτη γραμμή της Ευρώπης, που είναι περισσότερο ευάλωτες στη ρωσική γεωπολιτική πίεση. Στην Ουκρανία και στη Γεωργία καταφέραμε να άρουμε περιορισμούς προηγούμενων κυβερνήσεων στην απόκτηση αμυντικών όπλων για την αντίσταση στη ρωσική εδαφική επιθετικότητα. Στα Βαλκάνια, η αμερικανική διπλωματία διαδραμάτισε κεντρικό ρόλο στην επίλυση της διαφοράς Ελλάδας – Μακεδονίας για το ονοματολογικό και ενεργοποιείται για να προωθήσει τον υπό την Ε.Ε. διάλογο ανάμεσα στη Σερβία και στο Κόσοβο».

 

Στο δημοψήφισμα της περασμένης Κυριακής στην ΠΓΔΜ, για να είναι έγκυρο και δεσμευτικό, έπρεπε να συμμετείχε παραπάνω από το 50% των εγγεγραμμένων που είναι 1.784.416. Ο Ζόραν Ζάεφ, λαμβάνοντας τα μηνύματα όσο πλησίαζε η ώρα της κάλπης, είχε σπεύσει να δηλώσει ότι το δημοψήφισμα θα είχε συμβουλευτικό χαρακτήρα και ότι σημασία θα είχε το αποτέλεσμα. Οι άνθρωποί του έλεγαν ότι και λίγο κάτω από το 50% να ήταν η συμμετοχή,  δεν θα είχε σημασία. Τελικά η συμμετοχή ήταν 36,9% και οι πολίτες που ψήφισαν 666.734 με το 91,46% από αυτούς να ψηφίζει “Ναι”.

 

Το ερώτημα από την κυβέρνηση του Ζόραν Ζάεφ τέθηκε ως εξής:

 

«Είστε υπέρ της ένταξης της χώρας στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ, αποδεχόμενοι τη συμφωνία μεταξύ της Δημοκρατίας της Μακεδονίας και της Ελλάδας;»

 

Πολλοί ενοχλήθηκαν από τον τρόπο που διατυπώθηκε το ερώτημα και θεώρησαν ότι το ΝΑΤΟ και η ΕΕ ήταν το “τυράκι στη φάκα” για την αλλαγή του ονόματος, που ήταν το ουσιαστικό διακύβευμα.  Και είναι γεγονός ότι σχεδόν όλοι στην ΠΓΔΜ επιθυμούν την ένταξη της χώρας τους στην ΕΕ, αλλά δύσκολα βρίσκει κανείς Σλαβομακεδόνες που δέχονται να αποκαλούνται “Βορειομακεδόνες”. “Ολος ο κόσμος μας αποκαλεί “Μακεδόνες”. Γιατί να αλλάξουμε; επειδή έτσι θέλουν οι Έλληνες;” είναι η πιο συνηθισμένη απάντηση τους, συχνά και με επιθετικό τόνο από κάποιους, ειδικά αν πρόκειται για οπαδούς του εθνικιστικού κόμματος VΜRO -που παρότι βρίσκεται στην αντιπολίτευση, είναι το κόμμα που ήρθε πρώτο (και) στις τελευταίες εκλογές. (Ηταν το αλβανικό κόμμα του Αλί Αχμέτι που συμμάχησε αυτή τη φορά με τον Ζάεφ, προσφέροντας του την απαιτούμενη πλειοψηφία και αφήνοντας στην αντιπολίτευση το VMRO).

 

Η αντιπολίτευση προέκρινε την αποχή αντί του “οχι”,  καθώς το VMRO συμφωνεί και υπερθεματίζει με την ένταξη σε ΝΑΤΟ και ΕΕ, αλλά διαφωνεί κάθετα με τη Συμφωνία των Πρεσπών, που το δημοψήφισμα ζητούσε από τους πολίτες να εγκρίνουν με αυτόν τον τρόπο.

Δεν ήταν όλοι όσοι απείχαν όμως, ψηφοφόροι του VMRO.

Αδιαμφισβήτητα “νικητής” ήταν η αποχή και ήταν αυτή που έστειλε το μήνυμα που βγήκε από τις κάλπες, το οποίο δεν ήταν άλλο από το προφανές: η πλειοψηφία των πολιτών της ΠΓΔΜ αγνόησε το δημοψήφισμα, με το οποίο ο Ζόραν Ζάεφ ζητούσε τη λαϊκή νομιμοποίηση της Συμφωνίας των Πρεσπών.

 

Η αποχή ωστόσο, είχε πολλές αιτίες: η σημαντικότερη ήταν ότι η πλειοψηφία των Σλαβομακεδόνων δεν επιθυμεί κανέναν συμβιβασμό με την Ελλάδα στο θέμα του ονόματος και δεν τους ενδιαφέρει καθόλου αν κάνει υποχωρήσεις και η ελληνική κυβέρνηση. Υπήρχαν όμως και αυτοί που θεώρησαν “στημένο” το δημοψήφισμα και οι οποίοι πίστευαν πως ότι και να ψήφιζαν, οι πολιτικοί της χώρας είχαν προαποφασίσει τη συνέχεια.

Πολλοί στη γειτονική χώρα πιστεύουν ότι η ψήφος τους δεν έχει καμία αξία και ότι ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, δεν θα άλλαζε τίποτα. Και αυτό γιατί στην ΠΓΔΜ υπάρχει μεγάλη απογοήτευση για το πολιτικό προσωπικό της χώρας. Για πολλούς η αποχή ήταν μια μορφή διαμαρτυρίας και για άλλους αδιαφορίας,  λόγω της εκτίμησης ότι η ψήφος τους δεν θα αλλάξει τίποτα.

 

Οι Αλβανοί της ΠΓΔΜ  ήταν η μεγαλύτερη έκπληξη. Η συμμετοχή τους αναμένονταν γύρω στο 80%, αφού επιθυμούν διακαώς την ένταξη στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ, αλλά τους είναι αδιάφορο το θέμα του ονόματος. Εκείνοι αισθάνονται εθνικά Αλβανοί και όχι εθνικά Μακεδόνες, για αυτό και στις συζητήσεις τους όταν μιλάνε για “Μακεδόνες” εννοούν τους Σλαβομακεδόνες.  Η συμμετοχή και στον αλβανικό πληθυσμό όμως. ήταν χαμηλή, παρότι υψηλότερη από αυτή του σλαβικού πληθυσμού.

Οπως εξηγούσαν πολλοί από αυτούς, το θέμα της ονομασίας τους ήταν αδιάφορο και δεν αποτέλεσε κίνητρο για να προσέλθουν στις κάλπες, Όσο για το θέμα της ένταξης στο ΝΑΤΟ, το θεωρούν δεδομένο ότι θα γίνει έτσι κι αλλιώς. Για κάποιους άλλους, αρνητικό ρόλο έπαιξε ότι της καμπάνιας του “ΝΑΙ” στους αλβανόφωνους ηγήθηκε ο Αλί Αχμέτι (κυβερνητικός εταίρος του Ζόραν Ζάεφ) που θεωρείται διεφθαρμένος. Η αποχή ήταν και μια μορφή διαμαρτυρίας απέναντί του, καθώς το “ναι” μπορεί να εισπράττονταν  και ως επιδοκιμασία του, όπως ανέφεραν κάποιοι Αλβανοί αναλυτές.

 

 

simaia

Ο Ζόραν Ζάεφ επιχείρησε  να αγνοήσει την αποχή και πλέον παίζει τα ρέστα του, ταυτίζοντας το πολιτικό του μέλλον με τη Συμφωνία των Πρεσπών. Δεν είναι λίγοι αυτοί που τον κατηγορούν ότι προδίδει τη χώρα του και είναι βέβαιο, ότι ανεξάρτητα αν θα του βγει ή όχι στο τέλος, για την ώρα εισπράττει πολιτικό κόστος. Είναι επίσης γεγονός,  ότι πιο μετριοπαθής πολιτικός ηγέτης από τον Ζάεφ, σε σχέση με την ελληνική διένεξη, δεν υπάρχει στους Σλαβομακεδόνες. Και είναι μάλλον απίθανο να υπάρξει και στο μέλλον. Αυτός είναι ο πιο διαλλακτικός που υπάρχει.

 

Το -ας πούμε- επιχείρημα που διατυπώνεται από ορισμένους και λέει ότι: “Αν η συμφωνία ήταν κακή για τους Έλληνες, γιατί δεν την θέλουν οι Σλαβομακεδόνες” υποδηλώνει άγνοια (άσχετα με το τι πιστεύει ο καθένας για το ποιος έχει δίκιο). Και αυτό γιατί οι Σλαβομακεδόνες απορρίπτουν τη Συμφωνία, επειδή δεν επιθυμούν κανένα συμβιβασμό, όσες υποχωρήσεις και αν κάνει η Ελλάδα.

 

Οι δικαιολογίες πολιτικών που ακούστηκαν για την αποχή ήταν πολλές, όπως ότι λείπουν πολλοί στο εξωτερικό και ότι οι εκλογικοί κατάλογοι της ΠΓΔΜ δεν έχουν εκκαθαριστεί. Τις επικαλέστηκε μάλιστα και ο έλληνας υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς. Οι δικαιολογίες αυτές ωστόσο, αν και έχουν κάποια βάση, δεν ισχύουν. Πράγματι, λείπουν πολλοί εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι της ΠΓΔΜ στη Γερμανία και αλλού, αλλά οι πολίτες της γειτονικής χώρας -σε αντίθεση με τους Έλληνες- έχουν τη δυνατότητα να ψηφίζουν στις χώρες που ζουν. Ο Ζόραν Ζάεφ έκανε μεγάλη εκστρατεία στη Γερμανία και στις χώρες που ζουν συμπολίτες του, για το λόγο αυτό. Άρα αυτή η δικαιολογία δεν ευσταθεί. Όσο για την εκκαθάριση, όντως δεν έχει γίνει, αλλά οι αριθμοί που επικαλούνται διάφοροι εδώ για τον πραγματικό αριθμό των ψηφοφόρων είναι αβάσιμοι.

Στις εκλογές που έγιναν πριν από σχεδόν δύο χρόνια στην ΠΓΔΜ προσήλθαν στις κάλπες, παρά την αποχή, 1.191.832 ψηφοφόροι και αυτό μπορεί να είναι ένα μέτρο. Στο δημοψήφισμα της περασμένης Κυριακής προσήλθαν 666.743. Οι αριθμοί και τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους αντί άλλης αποδείξεως. Τέλος, όποιος έκανε μια βόλτα στα καφέ των μεγάλων πόλεων της ΠΓΔΜ την Κυριακή του δημοψηφίσματος, θα έβλεπε ότι ήταν γεμάτα από νέους που δεν πήγαν να ψηφίσουν.

 

Στην Ελλάδα, όπως και στις περισσότερες βαλκανικές χώρες, μετά από κάθε διαδικασία που περιλαμβάνει κάλπες,  ακολουθεί διένεξη για το “ποιος νίκησε”. Οι πολιτικοί των χωρών αυτών, της δικής μας συμπεριλαμβανομένης, ερμηνεύουν τα όποια αποτελέσματα με βάση τα στερεότυπα, τις προκαταλήψεις και τους τους ευσεβείς τους πόθους. Όπως κάνουν και τώρα με το δημοψήφισμα στην ΠΓΔΜ. Αν η πραγματικότητα δεν συμφωνεί μαζί τους, δεν είναι κάτι που τους απασχολεί. Αρκεί να μην χαλάσει η προκατασκευασμένη αφήγηση.

https://www.lifo.gr/print/eptaimero/209977/dimopsifisma-ala-valkanika-prokatalipseis-agnoia-kai-eyseveis-pothoi?fbclid=IwAR1L-O2Y68XPiw5EacrjDfWrYFw2TKaLdv4rrCEh7lQg4iU_jghPG-B90Co

 

 

 

Οι Αλβανοί της ΠΓΔΜ

Αποστολή –Τέτοβο

 

Albphoto.PNG

 

Μπαίνοντας στο Τέτοβο, η φωνή του μουεζίνη, που ακούγεται παντού και καλεί τους πιστούς για την απογευματινή προσευχή, μας επιβεβαιώνει ότι βρισκόμαστε στην “πρωτεύουσα” των Αλβανών της ΠΓΔΜ, με την διακριτή πολιτισμική της ταυτότητα.

 

Εδώ η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι μουσουλμάνοι Αλβανοί, αν και υπάρχουν και σλαβομακεδόνες και πολλές άλλες εθνοτικές ομάδες, ακόμα και Τούρκοι, οι οποίοι πριν από αρκετές δεκαετίες αποτελούσαν περίπου το ένα τέταρτο των κατοίκων.

Όσο παράξενο κι αν ακούγεται σήμερα, μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ‘70 οι Σλαβομακεδόνες ήταν πλειοψηφία στο Τέτοβο, αλλά στην πορεία του χρόνου αυτό ανετράπη λόγω των υψηλών γεννήσεων, αλλά και της εισόδου στη χώρα Αλβανών από το Κοσσυφοπέδιο και την Αλβανία. Με βάση τον παράγοντα της γεννητικότητας- η οποία είναι πολύ υψηλή στους Αλβανούς και χαμηλή στους Σλαβομακεδόνες, αναμένεται, (αν συνεχιστούν οι ίδιοι ρυθμοί), η σύνθεση του πληθυσμού να αλλάξει με τον ίδιο τρόπο και στην ΠΓΔΜ συνολικά σε μερικές δεκαετίες.

 

Το Τέτοβο αποτελεί και το πολιτικό κέντρο των Αλβανών της ΠΓΔΜ, αφού εδώ βρίσκονται οι έδρες των αλβανικών πολιτικών κομμάτων: Δημοκρατική Ένωση για Ενσωμάτωση (DUI),  Δημοκρατικό Κόμμα των Αλβανών (DPA) και Κόμμα Δημοκρατικής Ευημερίας (PDP).

 

Ο 28χρονος Καντίρ, υπάλληλος σε μία από τις δυτικές επιχειρηματικές αλυσίδες που έχουν ανοίξει στην πόλη, ήταν εξαιρετικά προβληματισμένος από την απροσδόκητα χαμηλή συμμετοχή που είχε στο δημοψήφισμα και το Τέτοβο. “Εγώ πήγα και ψήφισα “Ναι”, καθώς το θεωρούσα αυτονόητο. Πάρα πολλοί Αλβανοί όμως δεν πήγαν. Δεν ξέρω τι έπαθαν. Ακόμα και φίλοι μου. Οι περισσότεροι δεν πήγαν. Τους ρωτούσα γιατί και ήταν σαν να μην τους αφορούσε”.

Την ώρα που έκλειναν οι κάλπες, όλοι αγωνιούσαν για τη συμμετοχή των σλαβομακεδόνων, αλλά όχι των Αλβανών, καθώς θεωρούσαν βέβαιο ότι θα συμμετείχαν μαζικά, υπερψηφίζοντας το “Ναι”. Να όμως που και οι Αλβανοί δεν έδειξαν τον αναμενόμενο ενθουσιασμό.

 

Οι Αλβανοί της ΠΓΔΜ έχουν ως πρώτη προτεραιότητα αυτή τη στιγμή την ένταξη της χώρας στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ η διαμάχη για το όνομα, τη γλώσσα και την εθνικότητα δεν τους συγκινεί καθόλου. Εκείνοι δεν δηλώνουν άλλωστε “εθνικά Μακεδόνες”,  αλλά “Αλβανοί της Μακεδονίας” και η γλώσσα τους είναι η αλβανική. Στις καθημερινές τους συζητήσεις, όταν λένε “οι Μακεδόνες” εννοούν τους Σλαβομακεδόνες. Οι ίδιοι προσδιορίζονται πάντα ως Αλβανοί. Δεν είναι σπάνιο αυτές τις μέρες να βρεις Αλβανούς στο Τέτοβο που δίνουν δίκιο στους Έλληνες για το όνομα, κάτι που πολύ δύσκολα θα βρεις στο σλαβικό πληθυσμό.

“Πολλοί συνομήλικοι μου  δεν πήγαν να ψηφίσουν γιατί πιστεύουν πως ότι είναι να γίνει, θα γίνει. Υπάρχει μία απογοήτευση από τους πολιτικούς που εκφράστηκε με αυτόν τον τρόπο” λέει ο 25χρονος Φλοριάν.

 

 

Την άποψη αυτή μας επιβεβαίωσε και ένας από τους πιο ενεργούς Αλβανούς πολιτικούς ακτιβιστές, εξέχων στέλεχος της λεγόμενης  κοινωνίας των πολιτών, με ξεκάθαρα φιλοδυτική στάση, ο οποίος όμως δεν ήθελε να μιλήσει επωνύμως για το θέμα αυτό, επειδή φοβόταν πως αν μιλούσε ελεύθερα δημοσίως, αυτό ενδεχομένως να είχε δυσάρεστες συνέπειες για τον ίδιο. Στην ερώτηση του “insidestory” για το αν υπάρχει ελευθερία έκφρασης, αντί άλλης απάντησης, κοιτάζει χαμογελώντας και ρωτάει: “Αυτό είναι αστείο;”.

Η δική του ερμηνεία για τη μεγάλη (αν και όχι όσο των Σλαβομακεδόνων) αποχή των Αλβανών στο δημοψήφισμα, είναι ότι πρόκειται για έμμεση αποδοκιμασία του ηγέτη των Αλβανών της ΠΓΔΜ, Αλί Αχμέτι. “Την καμπάνια του “Ναι” στους Αλβανούς την έκανε ο Αλί Αχμέτι, για τον οποίο υπάρχει μεγάλη δυσαρέσκεια στον αλβανικό πληθυσμό. Πολλοί ήθελαν να πάνε και να ψηφίσουν “Ναι”,  αλλά δεν πήγαν, γιατί εκτίμησαν ότι το “Ναι” τους θα ερμηνευόταν σαν ψήφος υποστήριξης στον Αχμέτι, κάτι που δεν θα ήταν αληθές. Για αυτό προτίμησαν να μην πάνε καθόλου”.

alb2

 

Το δεξιό φιλοευρωπαϊκό-φιλονατοικό αλβανικό κόμμα του Αλί Αχμέτι, το DUI, έχει συμμαχήσει με το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα του πρωθυπουργού Ζόραν Ζάεφ και συμμετέχει ως εταίρος στη διακυβέρνηση της χώρας, παρότι συμμετείχε και στην προηγούμενη κυβέρνηση του δεξιού, εθνικιστικού VMRO, που κατηγορείται για σκάνδαλα διαφθοράς και παράνομων παρακολουθήσεων.

Ο ίδιος δεν έχει βγει αλώβητος από τις αποκαλύψεις που είχαν συνταράξει τη χώρα πριν από δύο χρόνια. Το πολιτικό προφίλ του Αλί Αχμέτι έχει τρωθεί αρκετά, “ειδικά μετά τις αποκαλύψεις των μαγνητοφωνημένων συνομιλιών του με την ηγεσία της προηγούμενης κυβέρνησης του VMRO,  όπου ακούγονται να μιλάνε για “δουλειές”” όπως μας εξηγεί ο συνομιλητής μας.

 

“Οι ιδιωτικές τηλεφωνικές συνομιλίες στελεχών του DUI που κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο ήταν κατασκευασμένες και αποσκοπούσαν να πλήξουν το κόμμα μας” ήταν η επίσημη δικαιολογία, η οποία φαίνεται όμως ότι δεν έπεισε πολύ κόσμο.  

Το κόμμα του Αλί Αχμέτι, είναι το μεγαλύτερο αλβανικό κόμμα στην ΠΓΔΜ και είναι αυτό που συμμετέχει σε όλες τις κυβερνήσεις των τελευταίων ετών, καθώς θεωρείται απαραίτητη η συμμετοχή ενός αλβανικού κόμματος στην κυβέρνηση που σχηματίζεται κάθε φορά.  

 

“Πριν από 2-3 χρόνια στο Τέτοβο υπήρξαν σημαντικές εκδηλώσεις διαμαρτυρίας εναντίον του Αλί Αχμέτι, ο οποίος ωστόσο παραμένει πολιτικά πανίσχυρος και αυτό προκαλεί μεγάλη απογοήτευση στον κόσμο” αναφέρει ο Αλβανός ακτιβιστής που μίλησε στο insidestory.

“Ειδικά οι νέοι Αλβανοί στην ΠΓΔΜ δεν εμπιστεύονται το παλαιό πολιτικό σύστημα και αυτούς που εμφανίζονται ως πολιτική ηγεσία των Αλβανών της χώρας” υποστηρίζει. Δεν κρύβει τη συμπάθεια του για τον Ζόραν Ζάεφ,  αλλά και για τον Αλέξη Τσίπρα. “Χρειαζόμαστε κι εμείς έναν αλβανό Ζάεφ. Έναν μοντέρνο πολιτικό που αντιλαμβάνεται τη σημερινή πραγματικότητα και δεν ενισχύει τους εθνικισμούς” λέει.

 

Στο παζάρι του Τετόβου, μέρος εμπορίου, αλλά και συναντήσεων και πολιτικών συζητήσεων,όλοι συζητούν ήρεμα και κανείς δεν δείχνει ιδιαίτερα προβληματισμένος ή φορτισμένος, παρά την έντονη πολιτική επικαιρότητα αυτής της περιόδου.

“Αυτό που πρέπει να γίνει,  είναι να ενταχθεί η χώρα άμεσα στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ και όλα τα προβλήματα θα λυθούν” μας λέει μία παρέα ηλικιωμένων Αλβανών που πίνει τον καφέ της συζητώντας τις πολιτικές εξελίξεις μετά το δημοψήφισμα. Όλοι τους σε αυτή την παρέα συμμετείχαν και ψήφισαν “Ναι”. Εκτός από έναν, που έχει χάσει τα εκλογικά του δικαιώματα, όπως μας είπε, από την εποχή που έκανε “αγώνα κατά της Γιουγκοσλαβίας”. Αναγκάστηκε τότε, όπως ισχυρίστηκε,  να φύγει στις ΗΠΑ, όπου έμεινε για πάρα πολλά χρόνια και όταν επέστρεψε, δεν τον έβρισκαν σε κανέναν κατάλογο. Ένας άλλος από την παρέα μας λέει ότι έχει πολεμήσει με τον UCK.

 

Ολοι τους συμφωνούσαν ότι ο Ζάεφ έπρεπε να φέρει γρήγορα τη συμφωνία των Πρεσπών στη Βουλή και αυτή να υπερψηφιστεί για να μπει η χώρα στο ΝΑΤΟ.

“Εμείς είμαστε Αλβανοί” λένε. “Το πρόβλημα για το όνομα το έχουν οι Μακεδόνες, όχι εμείς”.

Όταν τους ρωτάμε γιατί δεν αποκαλούν τους εαυτούς τους  Μακεδόνες, απαντούν ότι κι αυτοί είναι, αλλά διευκρινίζουν ότι αυτοί είναι Αλβανοί της Μακεδονίας.

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης που έχουμε μαζί τους, μας θυμίζουν το μεγάλο ξεσηκωμό των Αλβανών της ΠΓΔΜ και την ένοπλη σύγκρουση  που έγινε το 2001, από την οποία προέκυψε η “Συμφωνία της Αχρίδας”. Η συμφωνία αυτή, που ήταν μία νίκη των Αλβανών, μετά και από πιέσεις των ΗΠΑ και της ΕΕ,  τους έδωσε πολλά από τα δικαιώματα που διεκδικούσαν, όπως την αναγνώριση τους ως συνταγματικό έθνος, την ισοτιμία της αλβανικής γλώσσας, την ανάρτηση της αλβανικής σημαίας και την αναγνώριση των αλβανικών πανεπιστημίων της ΠΓΔΜ ως τέτοια.

 

Στο Τέτοβο σήμερα υπάρχουν δύο αλβανικά πανεπιστήμια, ένα κρατικό κι ένα ιδιωτικό.

Άλλο ένα βασικό αίτημα τους ήταν η εκπροσώπησή τους στις δημόσιες υπηρεσίες, το στρατό και την αστυνομία, το οποίο ικανοποιήθηκε σε ένα βαθμό,  αλλά όχι σε απόλυτη αντιστοιχία με τον πληθυσμό τους, όπως ζητούσαν.

Στην ΠΓΔΜ είχε συγκροτηθεί ο λεγόμενος ‘’Εθνικός Απελευθερωτικός Στρατός’’ στα πρότυπα του αντίστοιχου των Κοσσοβάρων. Πολιτικός εκπρόσωπός του και ιδρυτικό στέλεχος ήταν ο (νυν και πρώην κυβερνητικός εταίρος)  Αλί Αχμέτι, που τότε ήταν 43 ετών και άγνωστος στην ΠΓΔΜ, καθώς έλλειπε για 20 χρόνια στην Ελβετία και στο Κόσοβο (όπου είχε επίσης πολεμήσει με τον UCK εναντίον των Σέρβων).

Η κυβέρνηση Γκεοργκιέβσκι, κατόπιν πιέσεων, είχε χορηγήσει αμνηστία στους αλβανούς  αντάρτες που κατηγορούνταν για αδικήματα που αφορούσαν στη συμμετοχή τους στον “Εθνικοαπελευθερωτικό Στρατό”. Παρά τις έντονες αντιδράσεις των Σλαβομακεδόνων τότε,  το σχετικό νομοσχέδιο ψηφίστηκε από τη Βουλή με οριακή πλειοψηφία το Μάρτιο του 2002.

Δεν είναι κάτι που συζητιέται πολύ ανοιχτά και δημόσια,  αλλά αρκετοί Αλβανοί του Τετόβου έχουν πολεμήσει και στη Συρία ως εθελοντές στο πλευρό των Τζιχαντιστών. Κάποιοι από αυτούς, που έχουν επιστρέψει, παρακολουθούνται από τις αρχές της ΠΓΔΜ και υπάρχει σχετική ενημέρωση ξένων πρεσβειών.

 

Έντονη είναι και η τουρκική παρουσία στο Τέτοβο. Από το πλήθος των επιχειρήσεων και των τουρκικών καταστημάτων που υπάρχουν εκεί, μέχρι τους τουρίστες από την Τουρκία που το επισκέπτονται καθημερινά όπως άλλωστε και τα Σκόπια. Μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα το Τέτοβο κατοικούνταν από μία μεγάλη κοινότητα Τούρκων,  η οποία κάποια στιγμή ήταν η μεγαλύτερη πληθυσμιακά, για αυτό και η πόλη είχε και το τουρκικό όνομα “Καλκαντελέν”.

 

Περιοχή όπου οι Αλβανοί είναι πλειοψηφία και οι Σλαβομακεδόνες μειοψηφία είναι και το Γκόστιβαρ, στο οποίο κυματίζει η αλβανική σημαία. Πρόκειται για μεγάλο εμπορικό κέντρο, στο οποίο έχουν εγκατασταθεί έμποροι από τον 19ο αιώνα. Κι εδώ η αποχή ήταν μεγάλη όπως μας λένε οι ντόπιοι, αλλά κυρίως λόγω του ότι πάρα πολλοί ζουν κι εργάζονται στο εξωτερικό. “Ένα σημαντικό τμήμα της οικονομίας της περιοχής κινείται από τα εμβάσματα που στέλνουν οι μετανάστες”, μας λένε.

Στο Κίτσεβο, τόπο καταγωγής του ηγέτη των Αλβανών της ΠΓΔΜ, Αλί Αχμέτι, με το που φτάνεις, βλέπεις ένα τεράστιο πανό με το πορτρέτο του έξω από γραφεία. Αναζητούμε ένα καφέ για να συνομιλήσουμε με ψηφοφόρους του,  αλλά τελικά καθόμαστε στο μοναδικό καφέ στέκι Σλαβομακεδόνων του Κίτσεβο στο κέντρο. Όλοι γύρω ήταν Σλάβοι, αλλά το καταλάβαμε μετά. Τον πρώτο που συναντήσαμε εδώ και νομίζαμε ότι ήταν Αλβανός, μας είπε ότι δεν ψήφισε στο δημοψήφισμα γιατί δεν τον ενδιέφερε,  όπως δεν τον ενδιαφέρει και η καταγωγή του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ο δεύτερος -πάλι Σλάβος- μας είπε ότι δεν πήγε να ψηφίσει γιατί δεν δέχεται να αποκαλούν την πατρίδα του “Βόρεια Μακεδονία”. Στο καφέ αυτό υπήρχαν και γυναίκες, που σπάνια συναντάς στα αλβανικά καφέ,  τα οποία είναι γεμάτα κυρίως από άντρες.

Δύο Αλβανοί, γύρω στα σαράντα, που πίνουν καφέ δίπλα από το κτίριο με το αναρτημένο πανό του Αλί Αχμέτι, δηλώνουν οπαδοί του και αισιόδοξοι ότι τελικά θα βρεθεί λύση.

Στο Κίτσεβο, που απέχει 110 χιλιόμετρα από τα Σκόπια, βλέπεις αλβανικές σημαίες και τζαμιά. Η φτώχεια είναι εμφανώς πιο αισθητή εδώ από την πρωτεύουσα και από δήμους,  όπως αυτόν της Στρώμνιτσα του Ζόραν Ζάεφ.

 

Σήμερα πάντως, παρότι η κατάσταση είναι ήρεμη και δεν υπάρχουν συγκρούσεις ανάμεσα στις δύο μεγάλες εθνικές κοινότητες, δεν υπάρχει ουσιαστική συμβίωση. Οι δύο κοινότητες, αλβανική και σλαβομακεδονική, ζουν παράλληλους βίους στις δικές τους γειτονιές και στα δικά τους στέκια η κάθε μία. “Ελπίζω κι εύχομαι σε μερικά χρόνια να έχουμε μικτούς γάμους και όλα αυτά που σήμερα μας φαίνονται μακρινά,  να είναι καθημερινότητα. Μόνο τότε θα συμβιώσουμε όλοι ειρηνικά” μας λέει, χαμογελώντας με αισιοδοξία, ο αλβανός ακτιβιστής.

Για την ώρα,  η ΠΓΔΜ παραμένει ένα κράτος χωρίς συνοχή και για αυτό ελπίζει ότι η ένταξή της στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση θα της επιτρέψει να σταθεί στα πόδια της και μέσα από εκεί να λύσει και τα προβλήματα της.

 

Στις γενέτειρες πόλεις του Γκιόργκε Ιβάνοφ και του Ζόραν Ζάεφ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΒΑΛΚΑΝΙΑ

Ελάχιστες ώρες πριν το κρίσιμο δημοψήφισμα στην ΠΓΔΜ κάναμε ένα οδοιπορικό στις πόλεις όπου γεννήθηκαν ο πρόεδρος της χώρας και ο πρωθυπουργός της και μεταφέρουμε τις τελευταίες εικόνες και σκέψεις των κατοίκων.

apostoli1.PNG

Ο Γκιόργκε Ιβάνοφ είναι από το ΒαλάντοβοΒαλάντοβο, μια μικρή πόλη στην νοτιοανατολική Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, που μοιάζει περισσότερο με χωριό. Πρόεδρος της ΠΓΔΜ από το 2009, επανεξελέγη το 2014.

Ο Ζόραν Ζάεφ, πρωθυπουργός της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας από τις 31 Μαΐου 2017, ήταν δήμαρχος της ΣτρώμνιτσαςΣτρώμνιτσα (ή Στρούμιτσα στα σλαβομακεδονικά), από τις μεγάλες πόλεις της ΠΓΔΜ, από το 2005 έως το 2016.

Φτάνοντας το πρωί του Σαββάτου 29 Σεπτεμβρίου στο Βαλάντοβο των 5.000 κατοίκων, μόλις μισή ώρα από τα ελληνικά σύνορα, καταλαβαίνεις γιατί ο πρόεδρος της χώρας, Γκιόργκε Ιβάνοφ, είχε πει κάποτε σε μια συνέντευξή του πως όταν ήταν νέος πήγαινε πιο συχνά στη Θεσσαλονίκη, παρά στα Σκόπια. Λογικό, αφού η γενέτειρά του, το Βαλάντοβο, είναι πολύ πιο κοντά στη Θεσσαλονίκη.

simaia

Μπαίνοντας κάποιος στη μικρή αυτή πόλη, στην είσοδό της βλέπει να κυματίζει υψωμένη μια μεγάλη σημαία. Τίποτα ωστόσο μέχρι εχθές δεν μαρτυρούσε ότι οι κάτοικοί της βρίσκονταν λίγες μόνο ώρες μακριά από το άνοιγμα της κάλπης για ένα κρίσιμο δημοψήφισμα. Όποιος περίμενε το Βαλάντοβο να είναι το προπύργιο του «Όχι» ή του μποϊκοτάζ, επειδή είναι η πόλη του προέδρου Ιβάνοφ που αντιτίθεται στην συμφωνία, θα κάνει λάθος.

Στην κεντρική πλατεία της πόλης, στην οποία τα μισά σχεδόν σπίτια είναι εγκαταλελειμμένα, βλέπει κανείς πολλούς άνδρες να παίζουν τάβλι αμέριμνοι σαν να μην τρέχει τίποτα. Ελάχιστοι συζητάνε για το δημοψήφισμα και ακόμα λιγότεροι είναι διατεθειμένοι να μιλήσουν δημόσια για το τι πιστεύουν και πολύ περισσότερο να μιλήσουν σε ξένους δημοσιογράφους.

 

Ο 27χρονος Γκότσε έχει ένα καφέ στην πλατεία του Βαλάντοβο, το οποίο άνοιξε μαζί με έναν φίλο του. Ο ίδιος έχει σπουδάσει αρχαιολόγος στα Σκόπια, αλλά ήταν πολύ δύσκολο να βρει δουλειά πάνω στο αντικείμενο των σπουδών του, μας αναφέρει. «Χρειαζόταν να είσαι στο κόμμα και να κάνεις πράγματα που δεν ήμουν διατεθειμένος να κάνω», λέει αφήνοντας υπονοούμενα.

Ήταν αποφασισμένος από καιρό ότι δεν θα πήγαινε να ψηφίσει στο δημοψήφισμα. Όχι επειδή θέλει να το μποϋκοτάρει, αλλά επειδή δεν πιστεύει ότι μπορεί να αλλάξει κάτι στη ζωή τους, όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα. «Όλοι οι πολιτικοί είναι ίδιοι. Δεν πιστεύω κανέναν. Εδώ οι νέοι δουλεύουν για 200 ευρώ το μήνα. Τι θα αλλάξει αν πάω να ψηφίσω;».

bal;antobo

Στην ερώτηση αν τον ενδιαφέρει η ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας του, απαντά: «Έχω φίλους στη Βουλγαρία, η οποία είναι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τίποτα δεν άλλαξε για τον κόσμο εκεί. Δεν βελτιώθηκε η ζωή τους. Έχω φίλους στη Σλοβενία. Η κατάσταση εκεί είναι μια καταστροφή. Όλοι οι νέοι φεύγουν και πάνε να γίνουν υδραυλικοί στη Γερμανία».

Μια παρέα νέων γυναικών που κάθεται στο καφέ του Γκότσε, αρνείται να μιλήσει για το δημοψήφισμα και τη συμφωνία των Πρεσπών. «Είναι ιδιωτική υπόθεση η γνώμη μας για τα θέματα αυτά», λένε. Και δεν είναι οι μόνες. Πολλοί άνθρωποι στην ΠΓΔΜ φοβούνται να μιλήσουν δημόσια και να πουν τις απόψεις τους. Και αυτό προξενεί εντύπωση. Κάτι άλλο που διαπιστώνει κανείς εύκολα είναι ότι οι ψηφοφόροι του «Ναι» το λένε πολύ πιο θαρρετά. Αντίθετα, οι περισσότεροι από όσους διαφωνούν με την συμφωνία των Πρεσπών, όλες αυτές τις μέρες έλεγαν ότι δεν ξέρουν τι θα κάνουν.

 

Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες και φιλόξενες οικογένειες που συναντήσαμε στο Βαλάντοβο είναι αυτή του Ζντράβκο Μποσνιάσκι. Ο Ζντράβκο, ένας συνταξιούχος γεωπόνος και νοσταλγός του Τίτο, είναι ένθερμος υποστηρικτής του «Ναι». Η σύζυγος του Μήτα, επίσης συνταξιούχος εκπαιδευτικός, είναι με το κόμμα της αντιπολίτευσης (VMRO), που αντιτίθεται στη συμφωνία. Ο γιος τους, ο 35χρονος Γκιόρκε, οικογενειακός γιατρός στο Βαλάντοβο λέει ότι δεν ξέρει τι θα ψηφίσει και θα το αποφασίσει σε λίγο που θα πάει στην κάλπη. Η οικογένεια έχει ακόμα μία κόρη, η οποία όμως είναι στη Γερμανία όπου εργάζεται ως οδοντίατρος.

Ο Ζντράβκο αστειεύεται και λέει ότι τώρα που ανοίγεται η ευρωπαϊκή προοπτική για την χώρα του, θα αλλάξει το όνομά του σε «Ντέιβιντ». Δηλώνει ότι είναι υπέρ του «Ναι» γιατί λέει «Ναι» στην Ευρώπη. Θέλει να έχει ευρωπαϊκό διαβατήριο και να μπορεί να πηγαίνει παντού. Νιώθει νοσταλγία για την Γιουγκοσλαβία κι ας έχει διαλυθεί εδώ και τόσα χρόνια και δηλώνει ότι και ο ίδιος αισθάνεται Γιουγκοσλάβος. Κατά την άποψή του ήταν πολύ καλύτερα επί Τίτο και με το διαβατήριο που είχε τότε ως Γιουγκοσλάβος είχε ταξιδέψει στην Γερμανία, την Αυστρία, την Ρωσία…. και μπορούσε να πάει παντού, λέει. Θυμάται ότι έχει έρθει πολλές φορές για διακοπές στην Ελλάδα, κυρίως στον Πλαταμώνα και στην Λεπτοκαρυά.

Όσο μιλάμε, η σύζυγος του Μήτα μας προσφέρει σταφύλια από το αμπέλι τους και καφέ. Ο Ζντράβκο από τότε που βγήκε στη σύνταξη αποφάσισε να καλλιεργεί δέκα στρέμματα γης που έχει, με αμπέλια και κηπευτικά, για τις ανάγκες της οικογένειας. «Είμαστε φτωχοί άνθρωποι», λέει χαμογελώντας. Η σύνταξή του είναι 400 ευρώ το μήνα, το ίδιο και της γυναίκας του. «Μαζί παίρνουμε 800 ευρώ το μήνα», λένε. Οι τιμές στην ΠΓΔΜ πάντως είναι πολύ χαμηλότερες από αυτές στην Ελλάδα. Η ζωή εδώ είναι πολύ πιο φθηνή. Του λέμε ότι πολλοί Έλληνες έρχονται εδώ για να βάλουν βενζίνη ή για να φτιάξουν τα δόντια τους. «Το ξέρω», απαντάει. «Ο οδοντίατρός μας στο Βαλάντοβο έχει συνέχεια Έλληνες πελάτες».

Ο γιος του ο Γκιόργκε αναρωτιέται γιατί οι Έλληνες έχουν πρόβλημα με το όνομα και γιατί τους απασχολεί τόσο πολύ σε ποιον ανήκει ο Μέγας Αλέξανδρος. «Πρόκειται για μια οικουμενική προσωπικότητα. Είχε φτάσει να κατακτήσει μέχρι και χώρες της Ασίας. Γιατί δεν τον διεκδικούν και αυτές;» ρωτάει. Η διαφωνία του με την συμφωνία των Πρεσπών και με την αλλαγή του ονόματος είναι προφανής: «Είναι σαν να πετάμε στα σκουπίδια τους αγώνες των παππούδων μας και την ιστορία των προγόνων μας. Κάποιοι πολέμησαν για να αποκτήσει ανεξαρτησία αυτή η χώρα» αναφέρει, αλλά ο πατέρας του δεν φαίνεται να συμμερίζεται τις απόψεις του. Κι έχει ενδιαφέρον που μέσα σε μια οικογένεια που φαίνεται τόσο αγαπημένη, συνυπάρχουν τόσο διαφορετικές απόψεις χωρίς να μαλώνουν και να έχουν πρόβλημα με αυτό.

Ο Γκιόργκε, που σπούδασε στη Βουλγαρία ιατρική, μας απαντά όταν τον ρωτάμε ότι έχει και βουλγαρικό διαβατήριο, όπως έχουν και άλλοι στην ΠΓΔΜ. Ρωτάμε και για την γλώσσα, αν μοιάζει με τη βουλγαρικήΕίναι οι Σλαβομακεδόνες Βούλγαροι;, και μας λέει ότι είναι παρόμοια και ότι η συνεννόηση είναι πολύ εύκολη. Επόμενη ερώτηση μας είναι για την επιρροή της Ρωσίας. Αν έχει πράγματι επιρροή στη χώρα τους κατά τη γνώμη τους. «Αυτοί που έχουν ωφεληθεί πάρα πολύ από την Ρωσία είναι οι αγρότες της χώρας, καθώς μετά το μποϊκοτάζ της Ε.Ε., οι Ρώσοι αγοράζουν τα δικά μας αγροτικά προϊόντα. Οι αγρότες της χώρας είναι φιλορώσοι, κυρίως για τον λόγο αυτό», εξηγεί ο Ζντράβκο και ο γιος του συμπληρώνει ότι είναι κι αυτοί σλάβοι, ομόθρησκοι και η γλώσσα τους συγγενική.

Λίγο πριν αποχωρήσουμε από το Βαλάντοβο, συναντάμε ακόμα έναν νέο άνθρωπο που αρνείται να πει τη γνώμη του για τη συμφωνία των Πρεσπών. «Έχεις πρόβλημα να αποκαλείσαι βορειομακεδόνας;» ρωτάμε κι αυτός με τη σειρά του ρωτάει: «Εσύ δεν θα είχες πρόβλημα αν σου ζητούσαν να αποκαλείσαι νοτιοελληνίδα;»

stromnitsa
Στην πόλη του Ζόραν Ζάεφ

Επόμενη στάση η Στρώμνιτσα wikipedia.org(στα σλαβομακεδονικά Στρούμιτσα), γενέτειρα του πρωθυπουργού Ζόραν Ζάεφ και η πόλη στην οποία υπήρξε δήμαρχος από το 2005 έως το 2016. Η Στρώμνιτσα είναι πολύ μεγαλύτερη από το Βαλάντοβο και γεμάτη κίνηση. Κι εδώ άλλοι θέλουν να μιλήσουν, πολλοί όμως φοβούνται. Κάποιοι δεν συμφωνούν με την αλλαγή του ονόματος και άλλοι θεωρούν πολύ πιο σημαντική την ένταξη της χώρας στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ. Υπάρχουν και κάποιοι πιο επιθετικοί. Όπως μία παρέα που αναφέρει ότι «δεν πρόκειται να δώσει καμία πληροφορία σε ξένους δημοσιογράφους» και ότι το μόνο που δηλώνουν είναι πως «είναι πολίτες της Μακεδονίας». Δίπλα τους ένας εύσωμος νεαρός άνδρας φορά μία μαύρη μπλούζα η οποία στα μανίκια έχει τη σημαία της ΠΓΔΜ.

Ο Κονσταντίν, 21 ετών, εργάζεται στην Ελβετία σε ένα εργοστάσιο με πλαστικά κι έχει έρθει στην Στρώμνιτσα για διακοπές. Παρότι βρίσκεται στη χώρα, δεν ενδιαφέρεται να ψηφίσει, γιατί όπως λέει «όλοι οι πολιτικοί είναι διεφθαρμένοι». Για τον Ζόραν Ζάεφ ως δήμαρχο της πόλης του, ωστόσο, λέει ότι ήταν ένας πολύ καλός δήμαρχος. Το ίδιο υποστηρίζει και ένας ταξιτζής, ο Μάργιαντ και ένας σερβιτόρος, ο Μετόντι, λίγο πάνω από τα 50 και οι δύο, που τον επαινούν και ως πρωθυπουργό και δηλώνουν ανοιχτά υπέρ της συμφωνίας των Πρεσπών. Αυτοί δεν κρύβουν ότι στηρίζουν το «Ναι».

Το βράδυ στην Στρώμνιτσα, λίγες ώρες πριν ανοίξουν οι κάλπες, ο κεντρικός πεζόδρομος μετατρέπεται σε ένα τεράστιο πάρτι με εκκωφαντική μουσική. Κανείς από τους νέους που διασκεδάζουν εκεί δεν μοιάζει να αγωνιά για την επόμενη μέρα και σίγουρα δεν αγωνιούν να ξυπνήσουν νωρίς, για να πάνε να ψηφίσουν.

 

https://insidestory.gr/article/geneteires-ivanof-zaef?token=RSFSLS7OT6&utm_source=twitter&utm_medium=post&utm_campaign=op&utm_content=%2Farticle%2Fgeneteires-ivanof-zaef&fbclid=IwAR3tipexGtHmT9eqGcSlHvT4Sv7HnVQjcGJZw2gDBUN1U79U59NdhkxH7wU

 

 

 

 

 

 

Οι πολίτες της ΠΓΔΜ γύρισαν την πλάτη στο δημοψήφισμα

Αποστολή #FYROM

ins1.PNG

 

 

H λαϊκή νομιμοποίηση που επιθυμούσε ο Ζόραν Ζάεφ για να προχωρήσει με τις αλλαγές του Συντάγματος και τη Συμφωνία των Πρεσπών δεν επετεύχθη. Ο προβληματισμός και η απογοήτευση των πολιτών της ΠΓΔΜ, που ήταν εμφανής όλες τις προηγούμενες μέρες, εκφράστηκε τελικά με την αποχή τους από το δημοψήφισμαΆμεση Ανάλυση: Η επόμενη μέρα μετά το δημοψήφισμα | Η Καθημερινή. Αυτό όμως σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί νίκη του εθνικιστικού κόμματος της αντιπολίτευσης VMROVMRO-DPMNE και των διοργανωτών του μποϊκοτάζ. Ήταν χαρακτηριστική η εικόνα εχθές το βράδυ στο κέντρο των Σκοπίων, όπου οι συγκεκριμένοι είχαν συγκέντρωση για να γιορτάσουν το υψηλό ποσοστό της αποχής και μοίραζαν φαγητό (για να προσελκύσουν κόσμο), αλλά μόλις μερικές εκατοντάδες μόνο προσήλθαν.

ins3.PNG

To αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος δεν είναι άσπρο ή μαύρο και η ερμηνεία του δεν είναι απλή. Το βασικό μήνυμα το στέλνει η αποχή. Οι λόγοι όμως, είναι περισσότεροι από ένας και δεν είναι όλα όπως μπορεί να φαίνονται.

Το δημοψήφισμα έγινε για να εγκριθεί η Συμφωνία των Πρεσπών, αλλά με την ακόλουθη διατύπωση, που δεν άρεσε καθόλου στους πολίτες: «Είστε υπέρ της ένταξης της χώρας στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ, αποδεχόμενοι τη συμφωνία μεταξύ της Δημοκρατίας της Μακεδονίας και της Ελλάδας;».

Στιπ, Σκόπια

Όλες αυτές τις ημέρες δεν συναντήσαμε ούτε έναν πολίτη της χώρας που να διαφωνεί με την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ελάχιστους μόνο που έλεγαν ότι τους είναι αδιάφορο, γιατί δεν ελπίζουν ότι θα λύσει τα προβλήματα τους. Για το ΝΑΤΟ υπάρχει μικρότερο ενδιαφέρον. Όμως δεν βρήκαμε ούτε έναν από τους Σλαβομακεδόνες (οι Αλβανοί αντιδρούν λίγο διαφορετικά) που να λέει ότι η υπόθεση του ονόματος τους είναι αδιάφορη. Αντιθέτως, εννέα στους δέκα από όσους συναντήσαμε, δεν θέλουν να δεχτούν τον παραμικρό συμβιβασμό στο θέμα του ονόματος.

ins2

«Είμαστε Μακεδόνες και πολίτες της Μακεδονίας», λένε οι περισσότεροι, δίνοντας έμφαση στο Μακεδονία «σκέτο», (ειδικά όταν καταλαβαίνουν ότι μιλάνε σε Έλληνες δημοσιογράφους), χωρίς κανέναν προσδιορισμό. Και ειλικρινά, τόσα χρόνια μετά, φαίνεται να τους είναι ακόμα πολύ δύσκολο να κατανοήσουν τις αντιρρήσεις της Ελλάδας. «Γιατί να αλλάξουμε το όνομά μας; Επειδή έτσι θέλουν οι Έλληνες; Αφού είμαστε Μακεδόνες» λέει ο 43χρονος επιχειρηματίας Σάσα (από το Αλεξάντερ) στην ιστορική πόλη Στιπ, όπου η συμμετοχή ήταν επίσης μικρή.

Ο ίδιος δεν πήγε να ψηφίσει, η γυναίκα του ωστόσο πήγε και ψήφισε «Ναι». «Πηγαίνω συχνά για διακοπές στην Ελλάδα και κάθε φορά που με ρωτάνε από πού είμαι, σκέφτομαι και ξανασκέφτομαι πριν τους απαντήσω. Τελικά τους λέω: “είμαι από την Μακεδονία”. “Η Μακεδονία είναι ελληνική” μου απαντάνε», αφηγείται σαν να περιγράφει κάποια παράλογη ιδιοτροπία των Ελλήνων. «Τι φοβούνται; Ότι θα πάμε να τους κατακτήσουμε; Ότι θα προσαρτήσουμε κανένα τμήμα της χώρας τους; Δεν υπάρχει αυτή η περίπτωση».

 

«Η διατύπωση του ερωτήματος ήταν προσβλητική και υποτιμούσε τη νοημοσύνη μας», είπε εμφανώς θυμωμένη η 30χρονη Άννα από τα Σκόπια, η οποία δεν πήγε να ψηφίσει. «Προσωπικά είμαι υπέρ της ένταξης της χώρας και στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ. Αν όμως πηγαίναμε όλοι και ψηφίζαμε “ναι”, θα έμπαινε η χώρα αύριο στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Όχι. Οι διαπραγματεύσεις θα άρχιζαν και κανείς δεν ξέρει πότε θα μπαίναμε. Το όνομα όμως θα άλλαζε αμέσως. Αυτή θα ήταν η μόνη άμεση συνέπεια του δημοψηφίσματος. Τα άλλα ερωτήματα θα πάρουν την πορεία τους έτσι κι αλλιώς». Η Άννα επισημαίνει ότι δεν είναι οι ψηφοφόροι του VMRO μόνο που διαφωνούν. «Είναι πολλοί και από το κόμμα των σοσιαλδημοκρατών του Ζάεφ που έχουν την ίδια άποψη», υποστηρίζει.

 

Η διάσταση με τους Αλβανούς
ins4

Πολλοί Σλαβομακεδόνες δεν καταφέρνουν να κρύψουν την ενόχλησή τους για τους Αλβανούς της ΠΓΔΜ, επειδή εκείνοι δεν ενδιαφέρονται τόσο για το αν θα έχει ή όχι το όνομα γεωγραφικό προσδιορισμό. «Φαινόταν ότι η συμμετοχή δεν θα ξεπερνούσε το 40% σε εμάς, χωρίς να περιλαμβάνω τις μειονότητες» μας είπε η Άννα, η οποία απέφυγε να το παραδεχτεί, αλλά ήταν προφανές ότι ήταν οι Αλβανοί κυρίως, που εννοούσε ως μειονότητα – κάτι που δεν αρέσει καθόλου στους Αλβανούς της χώρας, που δεν θέλουν να αντιμετωπίζονται ως τέτοια. Πολλοί Σλαβομακεδόνες θεωρούν ότι αυτοί αποτελούν τον βασικό κορμό του κράτους τους και οι υπόλοιποι είναι μειονότητες, που δεν μπορούν να αποφασίζουν για λογαριασμό τους.

Ο Ζόραν Ζάεφ πάντως, είναι ένας πολιτικός αρκετά συμπαθής στο αλβανικό στοιχείο της ΠΓΔΜ. Είναι χαρακτηριστικό ότι το κόμμα του έχει πάνω από 30.000 μέλη Αλβανούς. Κάπου 10%, αν σκεφτεί κανείς ότι το κόμμα συνολικά έχει πάνω από 300.000 μέλη – οι αριθμοί είναι εντυπωσιακοί, δεδομένου ότι στην Ελλάδα των 11 εκατομμυρίων πολιτών, το πρώτο κόμμα, ο ΣΥΡΙΖΑ, δηλώνει ότι έχει 30-35.000 μέλη και από αυτά δεν είναι ενεργά ούτε τα μισά.

«Πολλοί εδώ στο Τέτοβο εύχονται να υπήρχε ένας Αλβανός Ζάεφ» μας λέει Αλβανός αναλυτής, ο οποίος αναφέρει ότι υπάρχει μεγάλη λαϊκή απογοήτευση για τον φερόμενο ως ηγέτη των Αλβανών της ΠΓΔΜ, πρόεδρο του συγκυβερνώντας κόμματος DUI, Αλί ΑχμέτιAli Ahmeti: Rebel Turned Politician | BalkanInsight. «Ένας από τους λόγους που οι Αλβανοί δεν πήγαν μαζικά στις κάλπες, όπως αναμενόταν, ήταν ότι της καμπάνιας του “Ναι” στους Αλβανούς ηγήθηκε ο Αχμέτι. Η αποχή ήταν μία μορφή διαμαρτυρίας απέναντί του, γιατί πολλοί θεώρησαν ότι εάν συμμετείχαν και υπερψήφιζαν, το “ναι” θα μεταφραζόταν και ως επιδοκιμασία του Αχμέτι, τον οποίο πολλοί κατηγορούν για διαφθορά και τον χαρακτηρίζουν “μαριονέτα του Γκρούεφσκι”».

 

Βέλες

Στο Βέλες εχθές, την ημέρα του δημοψηφίσματος, τα καφέ ήταν γεμάτα από νέους. Οι περισσότεροι δεν πήγαν να ψηφίσουν. «Δεν θα αλλάξει τίποτα. Δεν ενδιαφέρονται για τη γνώμη μας, σόου κάνουν» έλεγαν πολλοί από αυτούς. «Ό,τι και να ψηφίζαμε, οι πολιτικοί θα κάνουν αυτά που έχουν αποφασίσει. Υπάρχει μεγάλη διαφθορά στους πολιτικούς μας και κανείς δεν ενδιαφέρεται για το μέλλον της χώρας, παρά μόνο για το δικό τους», λέει ο 22χρονος Αντρέι και η κοπέλα του, Στέφη, συμφωνεί μαζί του. Κανείς τους δεν πήγε να ψηφίσει.

Είναι εντυπωσιακό ότι οι περισσότεροι ηλικιωμένοι στην ΠΓΔΜ έδειχναν μεγαλύτερο ενδιαφέρον για το δημοψήφισμα από τους νέους, που θα περίμενε κανείς να τους ενδιαφέρει περισσότερο, αφού αφορά άμεσα το μέλλον τους. Είναι πεισμένοι όμως ότι τίποτα καλό δεν έχουν να περιμένουν από τους πολιτικούς και δεν εντυπωσιάστηκαν καθόλου ούτε από την άφιξη όλων αυτών των δυτικών πολιτικώνWestern leaders line up to visit Macedonia before referendum | AP στη χώρα τους τις παραμονές του δημοψηφίσματος. Αντιθέτως, σχολιάζουν μάλλον ειρωνικά όλες αυτές τις επισκέψεις που έγιναν τις προηγούμενες μέρες και οι οποίες φαίνεται ότι δεν λειτούργησαν ενθαρρυντικά.

Πριν από μερικά χρόνια, με δυσκολία θα έβρισκε κανείς ομοιότητες μεταξύ Ελλάδας και ΠΓΔΜ. Πλέον υπάρχουν αρκετές.

https://insidestory.gr/article/tholonoyn-nera-prespon?token=7HAK46F1SW&fbclid=IwAR1o4GEaRA3eKUlEz3iDNrFc0WEE3eA3w6T-PlB8PbZXSnLS49q-vPWK6_A

 

 

Μεταμνημονιακή κυβέρνηση Τσίπρα με μνημονιακούς υπουργούς ΝΔ και ΠΑΣΟΚ

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ 29.8.2018  www.lifo.gr

 

Ο Αλέξης Τσίπρας πραγματοποίησε τον αναμενόμενο ανασχηματισμό της κυβέρνησής του, σχηματίζοντας, σύμφωνα με την αφήγηση του Μεγάρου Μαξίμου, την πρώτη «μεταμνημονιακή κυβέρνηση». Πλην όμως, με «μνημονιακούς» υπουργούς όλων των αποχρώσεων, ανακυκλώνοντας παλιά και φθαρμένα πολιτικά πρόσωπα των κυβερνήσεων Σαμαρά, Παπανδρέου, Καραμανλή και Σημίτη. Εκείνων, δηλαδή, που κατήγγελλε ως το «παλιό» που έφερε την κρίση.

 

μαριλίζα

 

Τα πολιτικά πρόσωπα που επέλεξε για να σηματοδοτήσουν τη διεύρυνση και τη νέα εποχή (Παπακώστα, Ξενογιαννακοπούλου κ.ά.) είναι πρόσωπα ταυτισμένα απολύτως με το παλιό πολιτικό σύστημα. Ουδέποτε διαφώνησαν με τις πολιτικές επιλογές των κυβερνήσεών τους και πρόκειται για πρόσωπα με μηδενική πολιτική επιρροή, τόσο στην κεντροδεξιά όσο και στην κεντροαριστερά.   Οι στόχοι που επιδίωκε ο Αλέξης Τσίπρας να πετύχει, ή τουλάχιστον έτσι να φανεί προς τα έξω, αποτυπώνονται στο σχετικό τουίτ του Χριστόφορου Βερναρδάκη, στενού συνεργάτη του, που φέρει την ιδιότητα του υπουργού Επικρατείας, υπεύθυνου για τον συντονισμό του κυβερνητικού έργου.

ΒερναρδάκηςΑνασχηματισμός

Τα πρόσωπα της νέας γενιάς που βρέθηκαν στην κυβέρνηση, ωστόσο, είναι κυρίως τα λεγόμενα «παιδιά του κομματικού σωλήνα». Νέοι άνθρωποι που δεν δυσκολεύτηκαν, όπως οι συνομήλικοί τους, και που βρέθηκαν να καταλαμβάνουν μεγάλα αξιώματα, χωρίς να έχουν ούτε διοικητική ούτε εργασιακή εμπειρία. Όσο για τη διεύρυνση της πολιτικής βάσης του ΣΥΡΙΖΑ με τα πρόσωπα που επέλεξε γι’ αυτό, δεν υπάρχει ούτε ένας που να ισχυρίζεται βάσιμα πως οι κυρίες Παπακώστα και Ξενογιαννακοπούλου μπορούν να διεμβολίσουν τα παλιά τους κόμματα και να φέρουν στον ΣΥΡΙΖΑ νέους ψηφοφόρους. Αυτό μπορούσαν να το κάνουν, και το έκαναν το 2012 και το 2015, ο Μανόλης Γλέζος και η Σοφία Σακοράφα, που ακολουθήθηκαν και ψηφίστηκαν από μερικές εκατοντάδες χιλιάδες, αλλά ήταν άλλου βεληνεκούς πρόσωπα και ήταν άλλες εποχές.   Όσο για το «αντισύριζα μέτωπο» που ελπίζουν ότι θα συρρικνωθεί επειδή έβαλαν στην κυβέρνηση πρόσωπα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, μάλλον το αντίθετο θα πετύχουν.

Ο ορατός κίνδυνος είναι να συρρικνωθεί η απήχηση που είχε ως τώρα η προπαγάνδα τους για «αντιδεξιό μέτωπο» και μέτωπο απέναντι στο παλιό, με το οποίο φιλοδοξούν να πάνε στις εκλογές.   Πώς θα πείσουν όμως ότι είναι το καινούργιο που μάχεται το παλιό, όταν η μισή κυβέρνηση αποτελείται από το παλιό που καταγγέλλουν; Πρόκειται, μάλιστα, για πρόσωπα απόλυτα ταυτισμένα με τις πολιτικές που ακολουθήθηκαν, τις οποίες και υποστήριζαν θερμά. Πώς θα πείσει ο ΣΥΡΙΖΑ  για την αναγκαιότητα ενός «αντιδεξιού μετώπου», όταν ο κυβερνητικός τους εταίρος εξακολουθεί να είναι –και μετά την ολοκλήρωση των μνημονίων– ένα σκληρά δεξιό πολιτικό πρόσωπο και πλήθος ακόμα δεξιών έχουν τοποθετηθεί σε κυβερνητικές θέσεις-κλειδιά; Και πλέον δεν είναι μόνο το περιβάλλον Καραμανλή με το οποίο ο Τσίπρας διατηρεί από καιρό μια «ανίερη» συμμαχία. Η κ. Παπακώστα που υπουργοποίησε ήταν μέλος της κυβέρνησης Σαμαρά και μάλιστα υφυπουργός υπό τον κ. Βορίδη.

Κατά τα άλλα, η είδηση που βγαίνει από τον τελευταίο ανασχηματισμό είναι ότι ο μέχρι τώρα παντοδύναμος εσωκομματικά Τσίπρας αποδυναμώθηκε ελαφρώς, καθώς του έβαλαν βέτο διάφορες  ομάδες, ακυρώνοντάς του πολλές επιλογές, ενώ αρκετά τσουρουφλισμένος, για πρώτη φορά από το 2015, βγαίνει από τον ανασχηματισμό και ο Νίκος Παππάς, που δεν πέτυχε να υλοποιήσει τις επιδιώξεις του και να μεγαλώσει την ισχύ του.

Ο Αλέξης Τσίπρας δεν κατάφερε να βάλει χέρι στα οικονομικά υπουργεία, όπου ήθελε να πειράξει ελαφρώς τις ισορροπίες, καθώς η de facto συμμαχία των Δραγασάκη, Τσακαλώτου, Χουλιαράκη, Σταθάκη δεν του το επέτρεψε.   Ο Τσακαλώτος, εμφανιζόμενος ως επικεφαλής της –υποτίθεται– αριστερής αντιπολίτευσης του ΣΥΡΙΖΑ (στην ουσία πρόκειται για τη δεύτερη μεγαλύτερη ομάδα νομής εξουσίας μετά τους προεδρικούς), κατάφερε στις διεργασίες που προηγήθηκαν στο παρασκήνιο να περάσει σχεδόν όλους τους όρους του.

Ο Νίκος Παππάς ήθελε να πάρει άλλο ένα υπουργείο –το Ανάπτυξης λένε οι πληροφορίες ότι ζητούσε, αλλά και το Εσωτερικών το ήθελε–, αφήνοντας στο πόδι του, στο Ψηφιακής Πολιτικής, το δεξί του χέρι (και ανύπαρκτο κομματικά-πολιτικά) Λευτέρη Κρέτσο. Πράγμα που σήμαινε ότι θα συνέχιζε να το εποπτεύει ο ίδιος, μαζί με τα νέα του καθήκοντα. Η αντίδραση όμως ήταν τεράστια, σύμφωνα με πληροφορίες από την Κουμουνδούρου, με αποτέλεσμα να ακυρωθούν οι φιλοδοξίες του και το μόνο αίτημα που μπόρεσε να ικανοποιήσει ήταν να γίνει υφυπουργός ο φίλος του και κουμπάρος (όπως λένε παλιοί του συνεργάτες) Λευτέρης Κρέτσος.

 

Αίσθηση έκανε και η αυτονόμηση του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη από το υπουργείο Εσωτερικών, καθώς η κίνηση αυτή θεωρείται δεξιά πολιτική. Η παράδοση της αριστεράς, ακόμα και της σοσιαλδημοκρατίας, θέλει το υπουργείο αυτό, που έχει στην αρμοδιότητά του τα σώματα Ασφαλείας, να υπάγεται στο υπουργείο Εσωτερικών ώστε να υπόκειται σε πολιτικό έλεγχο. «Πρόκειται για καθαρά δεξιά πολιτική» σχολίαζαν έκπληκτοι παλιοί και πρώην σύντροφοι του κόμματος, προσθέτοντας ότι «όχι μόνο το αυτονόμησε αλλά τοποθέτησε εκεί και μια δεξιά πολιτικό, η οποία έχει παρομοιάσει τους πρόσφυγες και τους μετανάστες με κατσαρίδες».

Η ενίσχυση της παρουσίας του ΠΑΣΟΚ και της δεξιάς στη νέα κυβέρνηση Τσίπρα δημιουργεί σημαντικό πρόβλημα στη γραμμή του Μαξίμου, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί το ανάχωμα σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, καθώς και ότι αποτελεί το νέο στην πολιτική ζωή του τόπου.     Η επιλογή του Τσίπρα να ξεκινήσει τη «μεταμνημονιακή» εποχή με «μνημονιακούς» υπουργούς του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ θα κριθεί από τους πολίτες στις εκλογές.

Πάνος Σκουρλέτης: Ο υπουργός που βγαίνει από το κάδρο των πολιτικών ευθυνών

Έχει καθίσει σε τέσσερις υπουργικές καρέκλες σε λιγότερα από τέσσερα χρόνια, αλλά δεν έχει αφήσει έργο.

Βασιλική Σιούτη  insidestory.gr

σκουρλφωτο

 

Τα τελευταία χρόνια καλλιεργεί  το προφίλ της αριστερής συνείδησης του κόμματος και προσπαθεί να ασκεί μία “αντισυστημική” ρητορεία, η οποία συχνά έρχεται σε αντίθεση με την πολιτική του στην πράξη. Φαίνεται να διατηρεί προβάδισμα για την επόμενη μέρα (αν και πολλοί αμφισβητούν αν θα υπάρχει τέτοια) με ισχυρό πλεονέκτημα τους κοινούς πολιτικούς μέντορες με τον Αλέξη Τσίπρα.

Η “φυγάδευσή” του στο κόμμα πιθανόν θεωρεί ότι είναι ικανή να τον διασώσει. Το να δραπετεύσει από τις κυβερνητικές ευθύνες, κρίνεται ως μία τακτική κίνηση, ειδικά μετά την εμπειρία του από το υπουργείο Εσωτερικών, όπου κατάλαβε πόσο βαριές είναι, καθώς και ότι το υπουργείο εσωτερικών δεν είναι μόνο οι εκλογές και τα εκλογομαγειρέματα.

 

Το επιχείρησαν όλοι, αλλά μόνο ένας κατάφερε να βγάλει τον εαυτό του από το κάδρο των ευθυνών για την καταστροφική πυρκαγιά: ο υπουργός Εσωτερικών, Πάνος Σκουρλέτης. Πρόκειται για τον υπουργό που ήταν προϊστάμενος του παραιτηθέντα (Παραιτήθηκε ο Νίκος Τόσκας | Η Καθημερινή ) αναπληρωτή υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Νίκου Τόσκα και του επίσης παραιτηθέντα (Παραιτήθηκε ο γγ Πολιτικής Προστασίας Γιάννης Καπάκης | CNN Greece ) γενικού γραμματέα Πολιτικής Προστασίας Γιάννη Καπάκη. Παρότι πολιτικά έχει ίσως τις περισσότερες ευθύνες, ως τώρα δεν του τις καταλόγισε κανείς και, επικοινωνιακά τουλάχιστον, κατάφερε να περάσει στα μέσα ενημέρωσης ότι δεν είχε καμία σχετική αρμοδιότητα.

ΜΕ ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ

Γενικότερα μετά την καταστροφή στο Μάτι, η προσπάθεια αποποίησης των ευθυνών των αρμόδιων υπουργών, αυτοδιοικητικών, κρατικών αξιωματούχων και λειτουργών ήταν αυτή που κυρίως προκάλεσε την οργή της κοινής γνώμης. Όλοι τα έκαναν όλα καλά και κανένας δεν έφταιγε για τίποτα. Αυτή ήταν περίπου η εικόνα που προσπάθησαν να περάσουν οι αρμόδιοι για τον εαυτό τους. Από τον Τσίπρα και την Δούρου, μέχρι τον Τόσκα, τον Ψινάκη, τον γενικό γραμματέα Πολιτικής Προστασίας και τον επικεφαλής της Πυροσβεστικής. Κανένας τους όμως δεν φαίνεται να κατάφερε να πείσει την κοινή γνώμη ότι δεν ευθυνόταν, όσο κι αν προσπάθησαν να τα ρίξουν όλα στην κλιματική αλλαγή και στα αυθαίρετα, καθώς λίγες μέρες μετά την καταστροφή υπήρξαν καταγγελίες, μαρτυρίες, αλλά και στοιχεία ότι ο κρατικός μηχανισμός ήταν ανέτοιμος και σχεδόν τίποτα δεν λειτούργησε σωστά σχετικά με την Πολιτική Προστασία.

Σε πρόσφατη συνέντευξή του στο ραδιόφωνο του Real FM, ο Πάνος Σκουρλέτης έσπευσε να ισχυριστεί ότι η Πολιτική Προστασία και η Πυροσβεστική δεν είναι στην άμεση δομή του υπουργείου Εσωτερικών, αλλά στο Δημόσιας Τάξης και ότι το υπουργείο Εσωτερικών και το Δημόσιας Τάξης είναι δύο διαφορετικά υπουργεία (Όταν ένας Υπουργός δεν ξέρει ούτε το Υπουργείο του…| airetos.gr. ) Αποσιώπησε δηλαδή ότι το Δημόσιας Τάξης (νυν Προστασίας του Πολίτη) υπάγεται – με απόφαση αυτής της κυβέρνησης – στο ΕσωτερικώνΥπουργείο  ( Εσωτερικών| ypes.gr ) και ότι ο υπουργός είναι ένας, ο Πάνος Σκουρλέτης, ενώ ο Νίκος Τόσκας ήταν αναπληρωτής υπουργός, υφιστάμενός του.

Οργανόγραμμα.PNG

Ο Πάνος Σκουρλέτης, εκτός από την προσπάθειά του να πείσει ότι δεν έχει σχέση με την Πολιτική Προστασία (που υπάγεται στο υπουργείο Εσωτερικών και με τη νέα της δομή, αυτήν της Εθνικής Υπηρεσίας Διαχείρισης Εκτάκτων Αναγκών που ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωσε (Εθνική Υπηρεσία Διαχείρισης Έκτακτων Αναγκών στα ευρωπαϊκά και αμερικανικά πρότυπα| avgi.gr ) την Πέμπτη 9 Αυγούστου 2018), προσπάθησε επίσης να πείσει ότι κάνουν λάθος όσοι μιλούν για «κακή οργάνωση, μη ανταπόκριση και έλλειψη μέσων» – παρότι υπάρχουν μαρτυρίες και γεγονότα που τα στοιχειοθετούν.

Κατά τη διάρκεια της τελετής παράδοσης-παραλαβής του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη το Σάββατο 4 Αυγούστου 2018, όπου ο Π. Σκουρλέτης ανέλαβε ο ίδιος και τις αρμοδιότητες του κ. Τόσκα, ανέφερε ότι η κυβέρνηση και εκείνος θα προχωρήσουν στον ριζικό ανασχεδιασμό της Πολιτικής Προστασίας, σε σύγκρουση με τα συμφέροντα, αναφερόμενος προφανώς στα αυθαίρετα, τα οποία όμως και η κυβέρνησή του προστάτευε επί 3,5 χρόνια που είναι στην εξουσία.

Ποιος λοιπόν είναι ο Πάνος Σκουρλέτης που διοικεί το πρώτο τη τάξει υπουργείο, στο οποίο έχουν έχουν ενσωματωθεί άλλα δύο (Προστασίας του Πολίτη και Μακεδονίας Θράκης);

Μία ανοδική πολιτική πορεία

Το Εσωτερικών είναι το τρίτο υπουργείο που του έχει αναθέσει η κυβέρνηση (Κυβέρνησις ΑΛΕΞΙΟΥ Π. ΤΣΙΠΡΑ| ggk.gov.gr ) του Αλέξη Τσίπρα. Προηγήθηκαν το Εργασίας στην πρώτη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και το Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας που πήρε αντικαθιστώντας τον Παναγιώτη Λαφαζάνη στις 17 Ιουλίου 2015 και το οποίο στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Περιβάλλοντος και Ενέργειας.

Η υπουργική θητεία του Πάνου Σκουρλέτη επί κυβερνήσεων Αλέξη Τσίπρα (Ιανουάριος 2015 έως σήμερα)

σκουρλθεσεις

Έργο θετικό, που να μνημονεύεται, δεν έχει αφήσει σε κανένα υπουργείο. Υποστήριξε ωστόσο – με τις ενέργειες που έκανε για να προχωρήσει απρόσκοπτα – το έργο της κατασκευής του αγωγού φυσικού αερίου TAP (H ιστοσελίδα του αγωγού | tap-ag.gr, )το οποίο είχε ξεκινήσει από τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Επίσης, εσχάτως ασχολήθηκε με την κατάτμηση της μεγαλύτερης εκλογικής περιφέρειας, της Β’ Αθήνας, και κατέθεσε τροπολογία σε νομοσχέδιο  (Μεταρρύθμιση του θεσμικού πλαισίου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης| parliament.gr ) του υπουργείου Εσωτερικών (Μεταρρύθμιση του θεσμικού πλαισίου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης – Εμβάθυνση της Δημοκρατίας – Ενίσχυση της Συμμετοχής – Βελτίωση της οικονομικής και αναπτυξιακής λειτουργίας των Ο.Τ.Α.- Πρόγραμμα «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ»), η οποία ψηφίστηκε από τα περισσότερα κόμματα. Ο Πάνος Σκουρλέτης, παρά την ανυπαρξία κυβερνητικών επιτευγμάτων, καταφέρνει να επιπλέει κάθε φορά και αυτό είναι το βασικό πολιτικό χαρακτηριστικό του.

Στον τελευταίο ανασχηματισμό της 5ης Νοεμβρίου 2016 (Προεδρικό Διάταγμα 125- Διορισμός Υπουργών, Αναπληρωτών Υπουργών και Υφυπουργών.| ΦΕΚ Α’ 210, 5-11-2016)  πολλοί στοιχημάτιζαν ότι ο Σκουρλέτης δεν θα έμπαινε καν στην κυβέρνηση, όμως αυτός όχι μόνο μπήκε, αλλά αναβαθμίστηκε κιόλας, παίρνοντας ένα από τα κορυφαία υπουργεία και τώρα επιπλέον αρμοδιότητες (του υπουργού Προστασίας του Πολίτη), μετά από την καταστροφική πυρκαγιά του Ιουλίου.

Η πολιτική του καριέρα παραμένει ανοδική, παρά τη δυσαρέσκεια που υπάρχει κατά καιρούς για εκείνον στο Μαξίμου και την κακή σχέση του με τους Δημάρχους και τους αιρετούς – πλην ελαχίστων περιπτώσεων (χαρακτηριστικές ήταν οι αντιδράσεις (Η ΚΕΔΕ επιστρέφει ως «απαράδεκτο», το νομοσχέδιο Σκουρλέτη | Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας ) των δημάρχων κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για τον Κλεισθένη).

Στο Μαξίμου πολλοί θεωρούν την συμπεριφορά του πιεστική (όταν ασκεί κριτική για τις ιδιωτικοποιήσεις) και του έχουν προσάψει ότι τάζει διορισμούς, μονιμοποιήσεις (π.χ. συμβασιούχοι στην καθαριότητα) που δεν έχουν την δυνατότητα να κάνουν, λόγω επιτροπείας.

Πριν τον ΣΥΡΙΖΑ

Ο Πάνος Σκουρλέτης δεν είναι ο μόνος, αλλά είναι ένας από τους υπουργούς που, πριν τους ανατεθεί να διοικήσουν, δεν είχαν να επιδείξουν κάποια ιδιαίτερη επιτυχία στην επαγγελματική τους ζωή. Για την ακρίβεια, έχει εργαστεί για μικρό διάστημα σε οικογενειακές επιχειρήσεις (καφέ και ινστιτούτα ομορφιάς), οι οποίες ατύχησαν και στη συνέχεια έγινε επαγγελματικό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, μέχρι που ανέλαβε καθήκοντα υπουργού.

Η μητέρα του προέρχεται από την εφοπλιστική οικογένεια Λαιμού και ο ίδιος ήταν πάντα οικονομικά ευκατάστατος. Πριν γίνει υπουργός έπαιρνε τον μισθό του επαγγελματικού στελέχους από την Κουμουνδούρου. Σύμφωνα με το Πόθεν Έσχες του, μένει στα βόρεια προάστια σε ένα σπίτι 285 τετραγωνικών (διαθέτει άλλο ένα ακίνητο στην ίδια περιοχή, καθώς κι ένα ακίνητο οκτώ στρεμμάτων στην Πάρο) ενώ διαθέτει και σημαντικές τραπεζικές καταθέσεις. Παρά τις θέσεις του υπέρ της δημόσιας παιδείας, για τα παιδιά του δεν επέλεξε ένα δημόσιο σχολείο, αλλά το Αρσάκειο.

Ο Πάνος Σκουρλέτης προσπαθεί να μην επιδεικνύει την οικονομική του άνεση και είναι χαρακτηριστικό ότι τις πρώτες μέρες που έγινε υπουργός, πήγαινε στο υπουργείο με ένα παλιό φθηνό αυτοκίνητο. (Ο Πάνος Σκουρλέτης φτάνει στο υπουργείο οδηγώντας μόνος ένα φθηνό αυτοκίνητο [βίντεο] Πηγή: Ο Πάνος Σκουρλέτης φτάνει στο υπουργείο οδηγώντας μόνος ένα φθηνό αυτοκίνητο | iefimerida.gr )

Πολιτικά προέρχεται από τον Ρήγα Φεραίο και το ΚΚΕ εσωτερικού και οι πολιτικοί του σύμμαχοι στον ΣΥΡΙΖΑ είναι οι Αλέκος Φλαμπουράρης και Νίκος Βούτσης, ενώ καλές σχέσεις έχει και με τους Νίκο Φίλη και Ευκλείδη Τσακαλώτο. Με τον Νίκο Παππά είχε πάντα σχέση αντιπαλότητας, αλλά αυτός είναι ένας λόγος που διατηρεί τις μετοχές του ανεβασμένες σε ένα μεγάλο τμήμα του κόμματος.

Οι σχέσεις μέσα στο κόμμα

Στο μόνο πόστο που θεωρήθηκε στην Κουμουνδούρου ότι τα πήγε καλά – παρά τον δύσκολο χαρακτήρα του – ήταν σε αυτό του εκπροσώπου τύπου, στο οποίο αντικατέστησε τον Ανδρέα Καρίτζη, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στην αντιπολίτευση.

Όλοι επισημαίνουν ότι έχει πολύ καλές προσβάσεις στα ΜΜΕ, λόγω των σχέσεων που είχε δημιουργήσει όταν ήταν εκπρόσωπος του κόμματος. Οι σχέσεις του Πάνου Σκουρλέτη με τα ΜΜΕ αποτελούν συχνά αντικείμενο συζητήσεων στο κόμμα, καθώς σχολιάζεται ότι «δεν τον χτυπάνε» και απορούν που «μένει ανέγγιχτος». Κάποιοι αναφέρουν ότι ένας από τους λόγους που ήταν έκπληξη ότι έγινε υπουργός και παραμένει, είναι και η πολύ σκληρή κριτική που εμφανιζόταν να κάνει στην τρόικα και τους δανειστές.

 

σκουρ2

 

Οσοι τον ξέρουν καλά και ήταν φίλοι του από την δεκαετία του ’90 στον Συνασπισμό, τότε που ανήκε στην ομάδα των τεσσάρων (Βούτσης, Φλαμπουράρης, Φίλης, Σκουρλέτης), μιλούν για «φαινόμενο Σκουρλέτη».

«Ο Πάνος είναι πάντα εντός, εκτός κι επί τα αυτά» αναφέρει ένας από τους παλιούς του φίλους, προσπαθώντας να εξηγήσει πώς γίνεται ένα στέλεχος που εμφανίζεται να διαφωνεί με κεντρικές επιλογές του Αλέξη Τσίπρα, να παραμένει υπουργός σε ένα πρώτης γραμμής υπουργείο. «Είχε πάντα το στυλ του εισαγγελέα στις κομματικές διαδικασίες και προσπαθούσε να εμφανίζεται ως η συνείδηση του κόμματος».

Θέλει να διατηρεί προφίλ ριζοσπάστη και ασυμβίβαστου, αλλά σύμφωνα με όσα λένε για αυτόν στο κόμμα, τον έχει συναρπάσει κι εκείνον η εξουσία. «Ενώ φαίνεται ότι συγκρούεται, θέλει να είναι πάντα στην διαχείριση. Στις δημόσιες εμφανίσεις του είναι πάντα επιθετικός και συγκρουσιακός, χωρίς όμως να γίνεται Πολάκης».

ΣΚΟΥΡΛΜΑΝΤΙΛΑ

 

Αρκετοί υποστηρίζουν ότι οι «πλάτες των παππούδων» που έχει παίζουν ρόλο τόσο στο κόμμα, όσο και έξω από αυτό και αναφέρουν χαρακτηριστικά τις σχέσεις του Αλέκου Φλαμπουράρη με τον επιχειρηματικό κόσμο.

Το διάστημα που είναι υπουργός Εσωτερικών έχει καταφέρει όχι μόνο να αποκτήσει κακές σχέσεις με πολλούς δημάρχους, αλλά και να μαλώσει σχεδόν με όλους τους δημάρχους του ΣΥΡΙΖΑ στο λεκανοπέδιο. Η αιτία, σύμφωνα με κάποιους από τους αιρετούς του ΣΥΡΙΖΑ, είναι πως «δεν συνεννοείται και είναι επιθετικός».

Με την Ρένα Δούρου στον ΣΥΡΙΖΑ λένε ότι δεν είχαν ποτέ καλές σχέσεις, αλλά «δεν μπλέκονται ο ένας στις δουλειές του άλλου». Η κόντρα του με τον Νίκο Παππά τον βοηθάει να φαίνεται ως η «αριστερή ψυχή του κόμματος». Ο Πάνος Σκουρλέτης έχει καταφέρει να φέρεται ως ο φυσικός ηγέτης της περίφημης «ομάδας των 53», παρότι δεν ανήκε ποτέ σε αυτήν, απλώς διατηρούσε και διατηρεί συμμαχικές σχέσεις. Κάπως έτσι τον βλέπει και ο Αλέξης Τσίπρας, ως τον κύριο εκφραστή της «αριστερής πτέρυγας» και αυτό αποτελεί οπωσδήποτε επιτυχία του Σκουρλέτη, γιατί κάνει τον πρωθυπουργό – στην προσπάθεια του να διατηρεί τις ισορροπίες – να τον θέλει μέσα στην κυβέρνηση του.

Το έργο του Σκουρλέτη στα τρία υπουργεία

Στο υπουργείο Εργασίας το έργο του πέρασε απαρατήρητο, καθώς δεν ψηφίστηκε ούτε ένα δικό του νομοσχέδιο. Όσες νομοθετικές ρυθμίσεις ήρθαν προς ψήφιση στην Βουλή από το υπουργείο Εργασίας, ήταν του Δ. Στρατούλη και της Θ. Φωτίου. Ο ίδιος, αν και είχε καταρτισμένους συνεργάτες (τους εργατολόγους Γιάννη Κουζή και Απόστολο Καψάλη) δεν κατάφερε να κάνει τίποτα.

Όταν έγινε υπουργός Εργασίας, μιλώντας στον ΑΝΤ1 είχε δηλώσει (Τι σηματοδοτεί η επιλογή Σκουρλέτη στο υπουργείο Εργασίας| euro2day.gr ) ότι μέσα στα πρώτα νομοσχέδια που θα έφερνε, θα ήταν αυτά που σχετίζονται με την προστασία από τις ομαδικές απολύσεις και την επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ. Νομοσχέδια που έκτοτε εξήγγειλε κάθε μήνα, αλλά τελικά δεν έφερε ποτέ. Προς το τέλος Απριλίου 2015 κατέθεσε στη Βουλή νομοσχέδιο με τίτλο «Επαναφορά κατώτερου μισθού, επαναφορά 13ης και 14ης σύνταξης, 13ου και 14ου μισθού. Ρυθμίσεις για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και κατάργηση αντεργατικών διατάξεων» Το σχετικό νομοσχέδιο (|parliament.gr, )  το οποίο δεν ψηφίστηκε ποτέ.

Το μοναδικό νομοσχέδιο που ψηφίστηκε κατατέθηκε στο τέλος Ιουνίου 2015. Ήταν τα «Μέτρα για την ανακούφιση των Ατόμων με Αναπηρία (ΑμεΑ), την απλοποίηση της λειτουργίας των Κέντρων Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕ.Π.Α.), καταπολέμηση της εισφοροδιαφυγής και συναφή ασφαλιστικά ζητήματα και άλλες διατάξεις»Το σχετικό νομοσχέδιο | parliament.gr με πρωτοβουλία του Δημήτρη Στρατούλη. Τελικώς η θητεία του Π. Σκουρλέτη στο υπουργείο Εργασίας ήταν σύντομη (26 Ιανουαρίου 2015 μέχρι 17 Ιουλίου 2015) αφού ο πρωθυπουργός δεν την ανανέωσε μετά την επανεκλογή της κυβέρνησής του τον Σεπτέμβριο του 2015.

Στο υπουργείο Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας ο Πάνος Σκουρλέτης άφησε αντιφατικές εντυπώσεις. Από τη μία φώναζε περισσότερο από κάθε άλλο κυβερνητικό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ ενάντια στην πολιτική των δανειστών και στην ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ – και γενικά ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, που ήταν ο λόγος για τον οποίον είχε επιτεθεί στον Στέργιο Πιτσιόρλα, όταν ο τελευταίος ήταν στο ΤΑΙΠΕΔ. Παρά την επίθεση που δέχτηκε ο Πιτσιόρλας στη συνέχεια έγινε μέλος της κυβέρνησης, στο υπουργείο Οικονομίας. Κάτι άλλο που του καταλογίζουν οι εργαζόμενοι στην ΔΕΗ είναι ότι επί των ημερών του στο υπουργείο, «η Αλουμίνιο της Ελλάδας του ομίλου Μυτιληναίου, –Η ιστοσελίδα του ομίλου Μυτιληναίος| mytilineos.gr – βρέθηκε να παίρνει το ρεύμα σε τιμές κάτω του κόστους, δηλαδή φθηνότερα από όσο κοστίζει στην ΔΕΗ».

Επίσης του προσάπτουν ότι δεν λειτούργησαν οι πρωτοβουλίες του σε άλλες περιπτώσεις, όπως με τα περίφημα ΝΟΜΕ –Οι δημοπρασίες ενέργειας, οι δανειστές και ο λιγνίτης-  («δημοπρασίες» ηλεκτρικού ρεύματος, με βάση το γαλλικό μοντέλο Nouvelle Organisation du Marché de l’Electricité, μέσω των οποίων επιβλήθηκε στη ΔΕΗ να πουλάει φθηνά ηλεκτρικό ρεύμα που προέρχεται από τη λιγνιτική και υδροηλεκτρική παραγωγή της, με στόχο την ανακατανομή μεριδίων στη λιανική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και τη σταδιακή μείωση των μεριδίων της ΔΕΗ κάτω του 50% μέχρι το έτος 2020).

 

Ο Σκουρλέτης χρησιμοποίησε το εργαλείο των ΝΟΜΕ για το άνοιγμα της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, αλλά η τιμή εκκίνησης των δημοπρασιών ορίστηκε στα 37,37 ευρώ ανά μεγαβατώρα (MWh) – όταν το κόστος παραγωγής για την ΔΕΗ είναι στα 52 ευρώ, σύμφωνα με συνδικαλιστές της ΔΕΗ – δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στους ιδιώτες να κερδοσκοπούν σε βάρος της ΔΕΗ και κάνοντας αυτά που κατήγγειλε. Οι ιδιώτες πάντως ισχυρίζονται ότι το κόστος των 52 ευρώ είναι φουσκωμένο, ενώ στην πραγματικότητα είναι χαμηλότερο.

Έχει σημασία να αναφερθεί ότι ακόμα και η διοίκηση της ΔΕΗ αναγκάστηκε (προκειμένου να προφυλαχθεί και νομικά, καθώς δεν διαθέτει ασυλία) να προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατά της απόφασης Σκουρλέτη με την οποία ορίστηκε η τιμή εκκίνησης των δημοπρασιών. Η διοίκηση της ΔΕΗ δεν έκρυψε ότι οι δημοπρασίες ηλεκτρικής ενέργειας ΝΟΜΕ, όπως αυτές διαμορφώθηκαν με τις αποφάσεις Σκουρλέτη, έπλητταν ευθέως την εταιρεία και απειλούσαν τη βιωσιμότητά της. Ανέφερε μάλιστα και στοιχεία, υποστηρίζοντας ότι οι απώλειες από την απόφαση Σκουρλέτη ήταν πάνω από 80 εκατομμύρια ευρώ.

«Μεγαλύτερος εξυπηρετητής των ιδιωτικών συμφερόντων δεν έχει περάσει από το υπουργείο» λένε γι’ αυτόν συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ. «Είναι όμως πανέξυπνος, καθώς εμφανίζεται να καταγγέλλει τους πάντες και τα πάντα, την ώρα που αθόρυβα βάζει την υπογραφή του σε συμφωνίες που μόνο αντισυστημικό πολιτικό δεν δείχνουν».

Ο Πάνος Σκουρλέτης εκτός από τον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό για την τύχη της ΔΕΗ παρενέβη και στη λειτουργία της επιχείρησης, κάτι που δεν είναι στις αρμοδιότητες του υπουργού. Θέλησε να ασκήσει κοινωνική πολιτική, αλλά μέσω της επιχείρησης και όχι μέσω του κράτους, καθιερώνοντας μακροχρόνιες ρυθμίσεις αποπληρωμής απλήρωτων λογαριασμών. Ο τελικός απολογισμός ήταν η ΔΕΗ να φεσωθεί αρκετά δισεκατομμύρια τη περίοδο 2015-2016, όπως καταγράφεται στο στρατηγικό σχέδιο (Στρατηγικό Σχέδιο Ελληνικής Εταιρείας Συμμετοχών και Περιουσίας Α.Ε. Ιανουάριος 2018 )της Ελληνικής Εταιρείας Συμμετοχών και Περιουσίας (Ε.Ε.Σ.Υ.Π). Σύμφωνα με τη σχετική αναφορά, ενδεικτικό είναι ότι παρά το γεγονός ότι το 2015 η ΔΕΗ έλαβε διπλάσιες προβλέψεις για επισφάλειες, το επόμενο έτος του 2016 έλαβε επιπλέον προβλέψεις, γεγονός που αποτυπώνει την ασταμάτητη ροή απλήρωτων λογαριασμών. Πού κατέληξε αυτή η ιστορία; Στο να προσλάβει η ΔΕΗ (ΔΕΗ: Και επισήμως στη Qualco η διαχείριση ληξιπρόθεσμων οφειλών πελατών| capital.gr ) την εταιρεία Qualco προς τα τέλη του 2017, δηλαδή εξειδικευμένη εταιρεία, για να εισπράξει τις απλήρωτες οφειλές που κορυφώθηκαν την περίοδο 2015-2016.

 

Ένα γεγονός που έγινε επί των ημερών του και αρχικά πέρασε απαρατήρητο αλλά στη συνέχεια είχε αρνητικές επιπτώσεις, τόσο οικονομικές όσο και πολιτικές, ήταν ο διορισμός  (Μένει ο Σπανούδης στη ΔΕΠΑ, Διευθύνων Σύμβουλος ο Θόδωρος Κιτσάκος | EnergyPress ) του Θεόδωρου Κιτσάκου, πρώην επιτελικού στελέχους των επιχειρήσεων του επιχειρηματία Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, στη θέση του διευθύνοντος συμβούλου της ΔΕΠΑ (Η ιστοσελίδα της επιχείρισης| depa.gr)  (Δημόσια Επιχείριση Αερίου). Αυτό έγινε τον Δεκέμβριο του 2015. Η ΔΕΠΑ ήταν προμηθευτής της εταιρείας ELFEΕλληνικά Λιπάσματα και Χημικά ELFE, που ήταν ελεγχόμενη από υπεράκτιες εταιρείες συμφερόντων της οικογένειας Λαυρεντιάδη και στην οποία είχε εργαστεί και ο Κιτσάκος πριν πάρει μεταγραφή στην ΔΕΠΑ. Η διοίκηση Κιτσάκου δεν έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι της για να διεκδικήσει χρέη εκατομμυρίων που είχε η ELFE προς την ΔΕΠΑ, όπως είχαν καταγγείλει η Πανελλήνια Οργάνωση Ενέργειας και η Ομοσπονδία Χημικής Βιομηχανίας Ελλάδος.

Το θέμα βγήκε στη δημοσιότητα αλλά ο Σκουρλέτης ως πολιτικά υπεύθυνος δεν έκανε κάποια κίνηση αντικατάστασης της διοίκησης. Αυτό έγινε αργότερα, όταν υπουργός Ενέργειας ανέλαβε ο Γ. Σταθάκης και φυσικά το πρόβλημα δεν μπορούσαν να το κρύβουν κάτω από το χαλί. Ο Κιτσάκος οδηγήθηκε σε παραίτηση (Γιατί ο Σταθάκης καρατόμησε την διοίκηση της ΔΕΠΑ | Liberal ) για να αναλάβει νέα διοίκηση στη ΔΕΠΑ με πρόεδρο τον Βελισσάριο Δότση. Ο τελευταίος κατέθεσε μήνυση (Μήνυση κατά Λαυρεντιάδη για τα χρέη της ELFE από τη νέα διοίκηση της ΔΕΠΑ| energypress.gr ) στην Εισαγγελέα Διαφθοράς Ελένη Τουλουπάκη για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, απάτη και ξέπλυμα βρώμικου χρήματος σε βάρος του Λαυρέντη Λαυρεντιάδη και άλλων 11 προσώπων.

Mία υπόθεση με την οποία ασχολήθηκε ο Πάνος Σκουρλέτης, επιχειρώντας να τονώσει το αριστερό του προφίλ εμφανιζόμενος εναντίον της, ήταν αυτή της επένδυσης της «Ελληνικός Χρυσός» (Μέσα στην επένδυση του χρυσού στη Χαλκιδική ) στην Χαλκιδική. Η εταιρεία προσέφυγε στην διαιτησία και κέρδισε. Βέβαια, και σε αυτή την περίπτωση ο υπουργός είχε αλλάξει. Ο Σκουρλέτης «έπαιξε καθυστέρηση» αφήνοντας να διαχειριστεί την υπόθεση ο επόμενος.

Πριν από λίγες μέρες συναντήθηκε με τον Aμερικανό πρέσβη, Τζέφρι Πάιατ, αλλά στο λακωνικό δελτίο τύπουΤο δελτίο τύπου της 17/8/2018 που εξέδωσε απέφυγε να αναφερθεί στον λόγο της συνάντησης και στα θέματα που συζητήθηκαν. Ο Πάνος Σκουρλέτης είχε συναντηθεί και με τον προηγούμενο πρέσβη των ΗΠΑ, ως υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, όταν εκείνος ενδιαφερόταν να προωθήσει την υπόθεση του TAP, πράγμα για το οποίο όντως μερίμνησε. Στην πρόσφατη συνάντηση δεν δόθηκε καμία πληροφορία για το τι συζητήθηκε, αλλά είναι γνωστό το ενδιαφέρον της πρεσβείας για θέματα δημόσιας τάξης και τρομοκρατίας, τα οποία είναι στην αρμοδιότητα του υπουργού.

Ο Πάνος Σκουρλέτης θεωρείται από τα πρόσωπα που φιλοδοξούν να παίξουν ρόλο στη μετά Τσίπρα εποχή (αν υπάρξει), όπως και η Ρένα Δούρου – και οι δύο τους απόντες στην καταστροφική πυρκαγιά. Ο ίδιος πάντως αναμένεται να το επιδιώξει , αξιοποιώντας το προνόμιο να διαθέτει κοινούς πολιτικούς μέντορες (Φλαμπουράρη-Βούτση)  με τον Αλέξη Τσίπρα.

https://insidestory.gr/article/panos-skoyrletis?token=M45902C5H2