Η μεγάλη νίκη της ΝΔ και η μικρή ήττα του ΣΥΡΙΖΑ

Lif.PNG

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ 8.7.2019 Lifo

Το 2012 όταν το κύμα της λαϊκής αγανάκτησης άρχισε να σηκώνει τον Αλέξη Τσίπρα και να τον κατευθύνει προς την εξουσία, εκείνος διαβεβαίωνε ότι θα ασκούσε μία εντελώς διαφορετική πολιτική, σε άλλο πλαίσιο, εκτός μνημονίων, γιατί αν ήταν να συνεχίσει στο ίδιο, όπως έλεγε, ας το έκαναν οι παλιοί, “που ξέρουν τη δουλειά καλύτερα”. Αφού λοιπόν το πλαίσιο τελικά δεν άλλαξε και όπως διαπίστωσε όταν του δόθηκε η εξουσία, αυτά που έλεγε ήταν μια “αυταπάτη”, οι πολίτες μετά την ολοκλήρωση της θητείας του, αποφάσισαν να δώσουν την εξουσία σε αυτούς που “ξέρουν τη δουλειά καλύτερα”, σύμφωνα με τη ρήση του ιδίου (παρότι φεύγοντας υπονόησε ότι τώρα την έμαθε κι αυτός τη δουλειά).

Χωρίς καμία αμφιβολία, πρόκειται για μια καθαρή νίκη της Νέας Δημοκρατίας που καταφέρνει να επιστρέψει στα προ κρίσης ποσοστά της και η οποία πιστώνεται στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Από την άλλη, ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να ηττήθηκε, αλλά δεν συνετρίβη και κατάφερε να πετύχει ένα σημαντικό ποσοστό, χάρη στο οποίο κανείς δεν θα μπορέσει να αμφισβητήσει τον Αλέξη Τσίπρα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι λοιπόν ο νικητής της εκλογικής αναμέτρησης, αλλά και ο Αλέξης Τσίπρας αν και ηττήθηκε, δεν είναι και τόσο χαμένος.

Η Νέα Δημοκρατία πέτυχε μία άνετη κοινοβουλευτική αυτοδυναμία, η οποία δεν ήταν καθόλου δεδομένη. Ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε ότι μπορούσε για να μειώσει τη διαφορά και σε ένα βαθμό το πέτυχε, χωρίς όμως να καταφέρει να ανακόψει την αυτοδυναμία. Η “κινδυνολογία” των τελευταίων ημερών φαίνεται ότι είχε αποτέλεσμα, ειδικά στους νέους ψηφοφόρους και κατάφερε να συσπειρώσει στο μέγιστο βαθμό το λεγόμενο αντιδεξιό χώρο. Η ΝΔ επέμενε μέχρι τέλους στο κατενάτσιο, με την ηγεσία της να αρνείται κατηγορηματικά να κάνει επιθετικό παιχνίδι, κάτι για το οποίο υπήρξε και κάποια γκρίνια από όσους πίστευαν ότι με μια επιθετική τακτική θα συνέτριβαν και όχι απλώς θα νικούσαν τον ΣΥΡΙΖΑ. Ήθελε όμως στα αλήθεια ο Κυριάκος Μητσοτάκης την συντριβή του ΣΥΡΙΖΑ; Δεν είναι καθόλου βέβαιο κάτι τέτοιο, αλλά αυτό θα φανεί στην πορεία.

 

Ο Αλέξης Τσίπρας μετά την ήττα παρουσιάστηκε ήδη αρκετά αλλαγμένος. Για πρώτη φορά έδειξε ότι επιθυμεί να αποκτήσει μια πιο θεσμική συμπεριφορά. Πήγε στο Ζάππειο και συνεχάρη τον Μητσοτάκη, επιχειρώντας να δείξει ένα πιο ώριμο και υπεύθυνο πολιτικό προφίλ από αυτό που είχε ως τώρα. Ο πρώην πρωθυπουργός μέχρι πριν από 2-3 μήνες δεν φανταζόταν ότι μπορεί να χάσει και μάλιστα με αυτή τη διαφορά. “Εσύ από τον Κυριάκο δεν χάνεις” του έλεγαν οι συνεργάτες του και το είχε πιστέψει.

Κατάφερε όμως να σταθεί όρθιος μετά το σοκ της ήττας των ευρωεκλογών και να μειώσει και τη διαφορά. Επίσης, στην πράξη, αποδείχθηκε ότι δεν ήταν τόσο λάθος η αποφασή του να γίνουν πρώτα οι ευρωεκλογές και μετά οι εθνικές εκλογές, καθώς ο κόσμος πράγματι εκτονώθηκε στις πρώτεςκαι ο ΣΥΡΙΖΑ είχε τον χρόνο να αυξήσει την συσπείρωση του μετά το καμπανάκι που χτύπησε.   Στο εσωτερικό του κόμματος του κανείς δεν θα μπορέσει να αμφισβητήσει τον Αλέξη Τσίπρα μετά από αυτό το αποτέλεσμα και στην κεντροαριστερά, στην οποία θέλει να ηγεμονεύσει, παίζει χωρίς αντίπαλο.

Το ΚΙΝΑΛ μπορεί να κατάφερε να κρατήσει κάποια ποσοστά, ωστόσο είναι πολύ αδύναμο για να διεκδικήσει την ηγεμονία στον πολιτικό του χώρο. Από τη στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ σύρθηκε στην πολιτική που κατήγγειλε και το ΚΙΝΑΛ δεν μπόρεσε να επιστρέψει στα ποσοστά που είχε ως ΠΑΣΟΚ προ κρίσης (όπως κατάφερε η ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη) το παιχνίδι της ηγεμονίας έχει χαθεί. Η Φώφη Γεννηματά δεν μπόρεσε να αξιοποιήσει την ευκαιρία, παρότι ο Τσίπρας ως τώρα δεν κατάφερε να πείσει “το όλον” πρώην ΠΑΣΟΚ να πάει μαζί του. Το ΚΙΝΑΛ δεν κατάφερε να ανανεωθεί όσο ο Τσίπρας ήταν απασχολημένος παλεύοντας να διατηρήσει την εξουσία, χάνοντας την ευκαιρία που είχε. Οι δυσκολίες τους όμως δεν τελειώνουν εδώ, γιατί θα συνεχίσουν να δέχονται πιέσεις, τόσο από τη ΝΔ, όσο και από τον ΣΥΡΙΖΑ καθώς αμφότεροι επιθυμούν να αλώσουν τον κεντρώο χώρο. Θα καταφέρει το ΚΙΝΑΛ να μην διασπαστεί; Θα φανεί στην πορεία.

Αυτό που διεφάνη πάντως από τις δηλώσεις του Τσίπρα είναι ότι σκοπεύει να φτιάξει ένα μεγάλο και μαζικό κόμμα, εγγράφοντας νέα μέλη και φτιάχνοντας οργανώσεις βάσης. Κάτι που δεν έκαναν αυτά τα τέσσερα χρόνια και το αναγνωρίζουν ως λάθος τους σήμερα. Το εγχείρημα δεν θα είναι τόσο εύκολο και από την έκβαση του θα κριθούν πολλά. Ενα βασικό ερώτημα που προκύπτει είναι για την πολιτική φυσιογνωμία που θα έχει το νέο κόμμα που θέλει να φτιάξει ο Τσίπρας, αν και στην ουσία μιλάμε για την μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ, που σχεδόν προανήγγειλε.

 

Ως τώρα μιλάνε για “προοδευτική παράταξη” ή “κεντροαριστερή παράταξη”. Αλλά αναρωτιέται κανείς ποιον πολιτικό χαρακτήρα μπορεί ένα έχει ένα πολιτικό κόμμα που συστεγάζει από πρώην αριστεριστές και το παλιό 3% του ΣΥΡΙΖΑ, μέχρι πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ (από τσοχατζοπουλικά, μέχρι στελέχη της πιο δεξιάς πτέρυγας του ΠΑΣΟΚ) αλλά και δεξιούς που προέρχονται από ΝΔ και ακροδεξιούς που στεγάστηκαν εκεί μετά τη διάλυση των ΑΝΕΛ.   Η Νέα Δημοκρατία κατάφερε να κερδίσει τις εκλογές αυτοδύναμη, κάτι που είχε να συμβεί πάνω από δέκα χρόνια, επιστρέφοντας στην πρό κρίσης κατάσταση. Κανένας, ούτε ο ίδιος ο Τσίπρας, δεν αμφισβητεί τη νίκη του Μητσοτάκη.

Μια ισχυρή αντιπολίτευση ωστόσο, θεωρητικά τουλάχιστον, βοηθά στην αποτροπή φαινομένων αλαζονείας και συμβάλλει στην καλύτερη διακυβέρνηση. Η ΝΔ παρά τη μεγάλη νίκη και την κυριαρχία του μπλε στον χάρτη όμως, είχε σοβαρές αδυναμίες στους νέους ψηφοφόρους και στις λαϊκές περιοχές.Αν αδιαφορήσει για εκείνους, αυτό μπορεί να αποδειχθεί μια κοινωνική βόμβα. Γιατί οι νέοι και οι φτωχότεροι θα είναι οι πρώτοι που θα εξεγερθούν με την πρώτη αφορμή, αν η διακυβέρνηση της ΝΔ επιδεινώσει τη θέση τους. Είναι βέβαιο και το γνωρίζουν ότι περίφημη “περίοδος χάριτος” των παλαιών εποχών, δεν υπάρχει.

https://www.lifo.gr/articles/opinions/243979/i-megali-niki-tis-nd-kai-i-mikri-itta-toy-syriza?fbclid=IwAR3Gl4WKszfKxJsknV5MAv3XLTz0C1Q_5Z8Gi9TeSZ4gqS5Nm2uLRBW7V2w

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

Τα χρυσά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ

Λεφτά

Δύο δημόσιες θέσεις και συμμετοχή σε εταιρεία για εκλεκτή της κυβέρνησης

ισ

Παρίσταναν την αριστερή εσωκομματική αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά έσπευδαν να πάρουν το καλύτερο μερίδιο στη νομή της εξουσίας. Υπερασπίζονταν τα επιδόματα φτώχειας, βαφτίζοντας τα σωτηρία των φτωχών και οι ίδιοι απολάμβαναν κρατικούς μισθούς πολλών χιλιάδων ευρώ το μήνα. Οι πιο “έξυπνοι” κατάφεραν αυτές τις μέρες να τακτοποιηθούν σε θέσεις 4ετούς, 5ετούς ή και 6ετούς θητείας, με απολαβές golden boy και golden girl, αυτά που κατήγγειλαν επί προηγούμενων κυβερνήσεων. Τελικά ο αντιμνημονιακός αγώνας αποδείχθηκε μια χρυσή ευκαιρία γα μερικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Χιλιάδες κόσμου πνίγηκε στα χημικά τότε, για να έρθουν τελικά κάποιοι και να φέρουν άλλο ένα μνημόνιο και να κάνουν τις κρατικές καριέρες που κατήγγειλαν.
Για κάποιους το “αντιμνημόνιο” υπήρξε πολύ προσοδοφόρο όπως αποδεικνύουν και οι τραπεζικοί λογαριασμοί και οι θυρίδες τους.

 

insidestory.gr

Ο σύζυγος είναι βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και μέλος της ομάδας των 53. Η σύζυγος, συνταξιούχος της Alpha Bank και ιδιοκτήτρια συμβουλευτικής εταιρείας από το 2010. Το 2016 διορίστηκε στο Yπερταμείο (Ε.Ε.ΣΥ.Π.), ενώ προσφάτως τον Απρίλιο του 2019 διορίστηκε για εξαετή θητεία στην Τράπεζα της Ελλάδος.

 

Την ώρα που το Μαξίμου και ο ΣΥΡΙΖΑ επαίρονται για τα επιδόματα των 50-350 ευρώ το μήνα που η κυβέρνηση δίνει σε κάποιες κατηγορίες φτωχοποιημένου πληθυσμού (παρότι αυτά είχαν ξεκινήσει να δίνονται από την προηγούμενη κυβέρνηση), τοποθετούν τα δικά τους παιδιά σε κρατικές θέσεις με μισθούς πολλών χιλιάδων ευρώ και πολυετή θητεία, ώστε να μην επηρεαστούν από τυχόν αλλαγή κυβέρνησης μετά τις εκλογές.

Η «τακτοποίηση» βέβαια, είχε ξεκινήσει από την επομένη της ανάληψης της εξουσίας. Αυτή τη φορά όμως, αφορά την επόμενη μέρα και πολύ συγκεκριμένα πρόσωπα, τα οποία το Μαξίμου θέλει να τοποθετήσει σε θέσεις κλειδιά, ώστε να παραμείνουν στην κρατική μηχανή, ακόμα και αν ο ΣΥΡΙΖΑ χάσει στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές.

Οι τελευταίες τακτοποιήσεις είναι στρατηγικής σημασίας. Αφορά στρατηγικές θέσεις με ισχύ, όπως αυτή της Επιτροπής Ανταγωνισμού, όπου τοποθετήθηκε η κυρία Βασιλική Θάνου, καθώς το Μαξίμου θέλει να έχει τα επόμενα χρόνια δικό του άνθρωπο εκεί. Μια άλλη κατηγορία αφορά την προσωπική διάσωση φίλων και στελεχών του πολιτικού περιβάλλοντος του Αλέξη Τσίπρα, σε θέσεις κύρος, προνόμια και πολύ μεγάλους μισθούς. Πρόκειται για τον προσωπικό πολιτικό στρατό του, που θα χρειαστεί να διατηρήσει ακμαίο την επόμενη μέρα μιας πιθανής πολιτικής ήττας.

Στο Συμβούλιο της Τράπεζας της Ελλάδος με εξαετή θητεία

Σε αυτό το πνεύμα, ο πρωθυπουργός τον περασμένο μήνα στις 16 Απριλίου 2019 τοποθέτησε στο Γενικό Συμβούλιο και στο Συμβούλιο Νομισματικής Πολιτικής της Τράπεζας της Ελλάδος (ΤτΕ) την κυρία Όλγα Χαρίτου, προσωπική φίλη του Αλέξη Τσίπρα και σύζυγο του Χριστόφορου Παπαδόπουλου, βουλευτή Β’ Αθηνών του ΣΥΡΙΖΑ.

Το Γενικό Συμβούλιο είναι το ανώτατο όργανο της Τράπεζας της Ελλάδος, από το οποίο περνούν σημαντικές αποφάσεις της κεντρικής τράπεζας. Είναι επιφορτισμένο με τη γενική διαχείριση των υποθέσεων της τράπεζας, υπεύθυνο προς τη Γενική Συνέλευση. Αποτελείται από τον Διοικητή, τους δύο Υποδιοικητές, τα λοιπά (τρία) μέλη του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής και έξι Συμβούλους.

Η κυρία Χαρίτου συμμετέχει στο Γενικό Συμβούλιο ως μέλος του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής της Τράπεζας της Ελλάδος. Στο φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως, με ημερομηνία 19 Απριλίου  μπορεί να βρει κανείς τον διορισμό της –αφορά θέμα του υπουργείου Οικονομικών– με την υπογραφή του πρωθυπουργού (ο διορισμός έγινε στις 16 Απριλίου 2019).

Το Συμβούλιο Νομισματικής Πολιτικής είναι αρμόδιο να αναλύει τις οικονομικές και νομισματικές εξελίξεις και να εξετάζει την επίδραση της νομισματικής πολιτικής που χαράσσεται στο πλαίσιο του Ευρωσυστήματος, και να αποφασίζει επί θεμάτων που αφορούν την άσκηση της συναλλαγματικής πολιτικής, τη λειτουργία και αποτελεσματικότητα των συστημάτων και μέσων πληρωμών, καθώς και την έκδοση των τραπεζογραμματίων ευρώ. Όπως είναι γνωστό η ΤτΕ μετά την υιοθέτηση του ενιαίου νομίσματος, οι εθνικές κεντρικές τράπεζες δεν ασχολούνται με θέματα νομισματικής πολιτικής. Και η κυρία Χαρίτου δεν έχει πολλές αρμοδιότητες. Ωστόσο, οι αμοιβές των μελών του Νομισματικού Συμβουλίου ξεπερνούν τις 100.000 ευρώ ετησίως. Η κυρία Χαρίτου προτάθηκε από τον υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο.

 

Σύμφωνα με το καταστατικό της Τράπεζας της Ελλάδος «τα µέλη του Συµβουλίου Νοµισµατικής Πολιτικής επιλέγονται µεταξύ προσώπων αναγνωρισµένου κύρους και επαγγελµατικής εµπειρίας σε νοµισµατικά ή τραπεζικά θέµατα και είναι πλήρους απασχόλησης».

Η κυρία Χαρίτου δεν είναι οικονομολόγος αλλά έχει εμπειρία από τράπεζες. Εργάστηκε στην Alpha Bank στο τμήμα πληροφορικής και προήχθη σταδιακά σε διευθύντρια του τμήματος πληροφορικής της τράπεζας. Έχει σπουδάσει μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Πατρών και κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών στον τομέα Computing Mathematics and Statistics από το Πανεπιστήμιο της Ουαλίας στη Μεγάλη Βρετανία.

Αντικατέστησε τον Χάρη Σταματόπουλο η θητεία του οποίου έληξε και ο οποίος είχε ανώτερες σπουδές και πιο σχετικές με το αντικείμενο ενώ είχε και επαγγελματική εμπειρία σε ανώτατες θέσεις σε τράπεζες και εταιρείες δημοσίου ενδιαφέροντος.

Στο Υπερταμείο

Ωστόσο, η παραπάνω τοποθέτηση δεν είναι η μόνη δημόσια θέση, που κατέχει. Μπορεί να είναι η πιο αποδοτική, λόγω των υψηλότατων αποδοχών, αλλά δεν είναι η μόνη. Η πρώτη δημόσια θέση ήταν η τοποθέτησή της –πάλι από τον υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο– στο «τρισκατάρατο» Υπερταμείο ή Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας (Ε.Ε.ΣΥ.Π.), όπως λέγεται. Στο Υπερταμείο τοποθετήθηκε το 2016 όταν συγκροτήθηκε το Εποπτικό Συμβούλιο το οποίο είναι υπεύθυνο για την εποπτεία του διοικητικού συμβουλίου της Ε.Ε.ΣΥ.Π. Οι αμοιβές των μελών του εποπτικού συμβουλίου προσεγγίζουν τις 60.000 ευρώ ετησίως (το 2018 ο τότε βουλευτής του Ποταμιού, Γιώργος Αμυράς είχε καταγγείλει στην Βουλή ότι σε κάθε συνεδρίαση του Δ.Σ. λάμβαναν 1.000 ευρώ.)

 

 

.. και ιδιοκτήτρια συμβουλευτικής εταιρείας

Η κυρία Χαρίτου έχει και μία ακόμα επαγγελματική ιδιότητα. Είναι ιδιοκτήτρια της εταιρείας Omikron Συμβουλευτική η οποία έχει τη νομική μορφή της Μονοπρόσωπης ΕΠΕ (δηλαδή έχει έναν και μοναδικό εταίρο). Όπως διαβάζουμε στο βιογραφικό που περιλαμβάνεται στην Ετήσια Έκθεση του 2017  (Ετήσια Έκθεση 2017 Εποπτικού Συμβουλίου| Ε.Ε.ΣΥ.Π. ) του Εποπτικού Συμβουλίου της ΕΕΣΥΠ (ημερομηνία σύνταξης της ετήσιας έκθεσης είναι η 31/8/2018) είναι «ιδιοκτήτρια και διευθύντρια της εταιρείας OMIKRON Συμβουλευτική».

Για την εταιρεία Omikron αναφέρεται πως: «Πρόκειται για εταιρεία παροχής υπηρεσιών σε θέματα Στρατηγικού σχεδιασμού καθώς και για πλατφόρμες, εφαρμογές και διαδικασίες σε σχέση με εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον Τραπεζικό και Ασφαλιστικό τομέα καθώς και διάφορα Funds, Hedge Funds, Asset and Wealth Management Funds και εταιρείες Εναλλακτικών Επενδύσεων που δραστηριοποιούνται κυρίως στον Ιδιωτικό τομέα. Οι δραστηριότητες της OMIKRON έχουν επεκταθεί πέραν της Ελλάδος σε χώρες της ΕΕ, την Αφρική και τη Μέση Ανατολή.».

Η επέκταση της Omikron σε Ε.Ε., Αφρική, και Μέση Ανατολή, οι δουλειές με τα επενδυτικά funds και τα hedge funds και ο διπλασιασμός του τζίρου της εταιρείας σε 41.000 ευρώ το 2017 από 22.000 ευρώ το 2016 (τα νούμερα είναι όντως ολοστρόγγυλα στις οικονομικές καταστάσεις  της 31ης Δεκεμβρίου 2017| Γ.Ε.Μ.Η.), δεν οδήγησαν την κυρία Χαρίτου στο να επικεντρωθεί στην εταιρεία της, όπως συνηθίζεται από χιλιάδες επιχειρηματίες, που δημιουργούν εταιρείες και εργάζονται νυχθημερόν για την εξέλιξη και ανάπτυξή τους.

Προτίμησε το διορισμό της από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, σε καλά αμειβόμενες δημόσιες θέσεις (με την ευρεία έννοια του όρου, δηλαδή θέσεις σε νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, που αφορούν σε θέματα, όπως η δημόσια περιουσία, οι τράπεζες, η οικονομία γενικότερα).

Το άρθρο 35Α του καταστατικού της Τράπεζας της Ελλάδος

Δεδομένου ότι σύμφωνα με το καταστατικό της Τράπεζας της Ελλάδος (άρθρο 35ΑΣυμβούλιο Νομισματικής Πολιτικής | Τράπεζα της Ελλάδος) «υπάλληλοι του ∆ηµοσίου ή νοµικού προσώπου δηµοσίου ή ιδιωτικού δικαίου δεν µπορούν να διατηρήσουν τη θέση τους, εφόσον αποδεχθούν το διορισμό τους ως µελών του Συµβουλίου Νοµισµατικής Πολιτικής», φαίνεται εκ πρώτης όψεως να υπάρχει θέμα σύγκρουσης συμφερόντων στο πρόσωπο της κυρίας Χαρίτου αφού εμφανίζεται ως γενική διευθύντρια ιδιωτικής εταιρείας και μέλος του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής.

Ωστόσο, μια προσεκτική ματιά στην εξέλιξη των εταιρικών θεμάτων μπορεί να σηματοδοτεί το ξεπέρασμα του σκοπέλου. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Γενικού Εμπορικού Μητρώου, η εταιρεία Omikron Συμβουλευτική βρίσκεται σε διαδικασία μετατροπής της νομικής της μορφής από Μονοπρόσωπη Ε.Π.Ε. σε Ι.Κ.Ε., δηλαδή σε Ιδιωτική Κεφαλαιουχική Εταιρεία. Και γι’ αυτό το λόγο έχει προβεί σε έκθεση αποτίμησης της αξίας της. Η έκθεση αποτίμησης έγινε μετά από σχετική αίτηση του διαχειριστή και εκπροσώπου της εταιρείας, δηλαδή της κυρίας Όλγας Χαρίτου, όπως αναφέρεται στην έκθεση αποτίμησης (η έκθεση αποτίμησης φέρει ημερομηνία 9 Μαΐου 2019, δηλαδή ένα μήνα μετά τον διορισμό της στο Συμβούλιο Νομισματικής Πολιτικής της Τράπεζας της Ελλάδος).

Να σημειώσουμε, πως όπως λένε λογιστές, η νομική μορφή της ΙΚΕ έχει το χαρακτηριστικό να μοιάζει με την λειτουργία μιας Α.Ε. με περισσότερους του ενός μετόχους και με διακριτές ιδιότητες μεταξύ των μελών της διοίκησης και των μετόχων. Οπότε σε ενδεχόμενη παραίτηση της κυρίας Ολγας Χαρίτου από τα διοικητικά καθήκοντα της Omikron Συμβουλευτικής, ο σκόπελος με το καταστατικό της ΤτΕ ξεπερνιέται. Πάντως, μέχρι τις 9 Μαΐου 2019 δεν είχε γίνει τέτοια παραίτηση.

 

Το inside story επικοινώνησε ως όφειλε με το γραφείο της κυρίας Όλγας Χαρίτου στην Τράπεζα της Ελλάδος το πρωί της Παρασκευής 31/5/2019 για να ρωτήσει σχετικά με τον διορισμό και την εταιρεία της για να ξεκαθαριστεί η κατάσταση με τις πολλαπλές ιδιότητες. Όπως μας ενημέρωσαν, η κυρία Χαρίτου δεν ήταν στο γραφείο της, αλλά μας διαβεβαίωσαν ότι θα κρατήσουν τα στοιχεία και θα επικοινωνήσουν μαζί μας. Μέχρι την ώρα της δημοσίευσης δεν έχει υπάρξει επικοινωνία.

Η σχέση με το κόμμα και τον Αλέξη Τσίπρα
ΧαρίτουΤσίπρας

Η Όλγα Χαρίτου με τον σύζυγό της Χριστόφορο Παπαδόπουλο ανήκουν και στη γνωστή παρέα της Αίγινας και μάλιστα στον στενό πυρήνα της που συναποτελείται από το ζεύγος Φλαμπουράρη και το πρωθυπουργικό. Ο Αλέκος Φλαμπουράρης αρχικά είχε ένα σπίτι στο Σφεντούρι της Αίγινας, όπου φιλοξενούσε ως γνωστόν τον Αλέξη Τσίπρα. Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Το Βήμα του 2015, «ο Αλέκος Φλαμπουράρης αργότερα αποφάσισε να μετακομίσει πιο κοντά στην πόλη της Αίγινας, στη Ράχη Μοσχονά, όπου κατασκεύασε τρία πανομοιότυπα σπίτια. Ένα κράτησε για τον εαυτό του και τα δύο άλλα πουλήθηκαν. Αγοραστής του ενός ήταν το ζεύγος της Όλγας Χαρίτου και του Χριστόφορου Παπαδόπουλου, δυναμικών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ».

Στη μέση ακριβώς από τα δύο σπίτια, το δικό του και του Χριστόφορου Παπαδόπουλου, στην ιδιοκτησία όμως του Αλέκου Φλαμπουράρη, είχε φτιάξει μία αυτόνομη μικρή βίλα για να φιλοξενεί τον Αλέξη Τσίπρα όποτε τον επισκέπτονταν. Εκεί λοιπόν τα τρία ζεύγη έχουν μοιραστεί πολλές στιγμές διακοπών. Είναι γνωστό ότι ο Αλέξης Τσίπρας έχει διοργανώσει εκεί δικο του πάρτι γενεθλίων αλλά και των παιδιών του. Οι γείτονες έχουν δει να δίνουν το παρών πολλά πολιτικά στελέχη (όχι μόνο από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ακόμα και από την δεξιά, καθώς και ηθοποιούς όπως τον Γ. Κιμούλη και δημοσιογράφους όπως τον Δ. Βερύκιο και άλλους).

Η κυρία Όλγα Χαρίτου ήταν γνωστή συνδικαλίστρια της δεκαετίας του ‘80 που συνδικαλιζόταν στην πλειοψηφική παράταξη του σωματείου εργαζομένων της Alpha Bank (τότε Τράπεζα Πίστεως). Πρώην σύντροφοί της την παρουσιάζουν ως μία πολύ μαχητική συνδικαλίστρια, η οποία όμως από το 1993 και μετά άλλαξε, επιλέγοντας να προωθήσει την προσωπική της καριέρα, διατηρώντας το αριστερό προφίλ της εκτός του επαγγελματικού χώρου.

«Από τη στιγμή που άλλαξε, η εξέλιξή της ήταν εντυπωσιακή. Υπήρξε μία από τις ελάχιστες γυναίκες που έφτασε σε θέση διευθύντριας διευθύνσεως της τράπεζας ήδη από το 2002. Οι ανώτατες αυτές θέσεις μεταφράζονται σε ετήσιες αμοιβές της τάξεως των 150.000 ετησίως και συνοδεύονται και από άλλες παροχές: χρυσές κάρτες, αυτοκίνητα κ.λπ. Μια σύγκριση: ένας αντίστοιχος υπάλληλος σε χρόνια και μορφωτικά προσόντα λάμβανε τότε μικτές αμοιβές της τάξεως των 28.000-29.000 ευρώ το χρόνο μικτά-φορολογητέα», λένε πρώην σύντροφοι.

Ο σύζυγός της, Χρ. Παπαδόπουλος, συνταξιούχος και αυτός του τραπεζικού τομέα τα τελευταία χρόνια έπαιξε ως κομματικό στέλεχος και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ καθοριστικό ρόλο ως «εσωτερική αντιπολίτευση» στο κόμμα. «Όταν από το καλοκαίρι του 2013, την επομένη του ιδρυτικού συνεδρίου, διάφορα μέλη της ευρείας πλειοψηφίας που βλέπαμε τον κίνδυνο του αρχηγισμού, της ανάθεσης, του αστικού τρόπου άσκησης πολιτικής, την μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ σε εκλογικό μηχανισμό, μαζευτήκαμε και πιέσαμε να φτιάξουμε τάση πέραν του Τσίπρα», αναφέρει στέλεχος της αριστεράς που τότε ήταν στον ΣΥΡΙΖΑ. «Ο Παπαδόπουλος, ενώ συμμετείχε με πρωταγωνιστικό ρόλο, κωλυσιεργούσε τεχνηέντως», αναφέρει και προσθέτει: «Ο Παπαδόπουλος ως επικεφαλής των “53” (σ.σ. το συγκεκριμένο στέλεχος ήταν πάντα ο πραγματικός αρχηγός των “53” και όχι ο Ευκλείδης Τσακαλώτος όπως λανθασμένα εμφανίζεται να είναι τα τελευταία 2-3 χρόνια από πολλά ΜΜΕ), μετά το δημοψήφισμα κατάφερε να αδρανοποιήσει στελέχη, ώστε να φύγουν με καθυστέρηση. Και κάποιους τους έπεισε να μείνουν. Αυτοί φυσικά, όπως ο Δρίτσας η Χριστοδουλοπούλου και ο Τσακαλώτος, ακυρώθηκαν πλήρως».

Εν κατακλείδι, η κυρία Χαρίτου φεύγοντας από την τράπεζα στη οποία εργαζόταν, αφού έλαβε το υψηλό εφάπαξ, στη συνέχεια ιδιώτευσε. Από το 2015 που ο ΣΥΡΙΖΑ κατέλαβε την εξουσία, ήταν πάντα στο περιβάλλον Μαξίμου. Το 2016 προτάθηκε από την κυβέρνηση για να αναλάβει μία από τις τρεις επιτελικές θέσεις στο Υπερταμείο Αποκρατικοποιήσεων. Πριν από λίγες μέρες διορίστηκε και στην Τράπεζα της Ελλάδος, με θητεία έξι ολόκληρων ετών. Η εξέλιξή της συμπυκνώνει ίσως όλη την πολιτική φιλοσοφία του κυβερνητικού ΣΥΡΙΖΑ. Και με το σύστημα και απέναντι.

Αυτά από το «κόμμα των πολλών», που στην πράξη κάνει πολλά για λίγους.

https://insidestory.gr/article/eklekti-kyvernisis?token=3R57EX57F7&utm_source=twitter&utm_medium=post&utm_campaign=op&utm_content=%2Farticle%2Feklekti-kyvernisis&fbclid=IwAR3MrHlKDD5AaoBVcZFTbqVaZSCkNOvM4r9tb99aG1OHGvvhN1Wdiz4t-5s

 

 

 

 

Να τελειώνουμε με τα ψέμματα

Να τελειώνουμε με τα ψέμματα και τις υποκρισίες. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ είχε συμφωνήσει την παράταση του μνημονίου πριν ακόμα γίνει κυβέρνηση και είχε δώσει και τις σχετικές διαβεβαιώσεις εκεί που έπρεπε να τις δώσει. Όλα τα υπόλοιπα ήταν θέατρο και τακτικισμοί μέχρι να καταφέρουν να κάνουν την στροφή χωρίς να χάσουν την εξουσία.  Οι άλλες απώλειες δεν τους ενδιέφεραν.

Από τις 20 Φεβρουαρίου του 2015 κιόλας, ο Τσίπρας με τον Βαρουφάκη στις Βρυξέλλες, διαβεβαίωναν ότι σκοπός της κυβέρνησης ήταν η παράταση της υπάρχουσας συμφωνίας/σύμβασης (μνημόνιο) και όλα τα μέτρα θα λαμβάνονταν κατόπιν εγκρίσεως της τρόικας που απλώς την βάφτισαν “θεσμούς”.

      Στο εσωτερικό της χώρας έλεγαν ότι έδιωξαν την τρόικα και στις Βρυξέλλες υπέγραφαν ότι δεν θα έκαναν τίποτα χωρίς την έγκριση της. Εδώ μας έλεγαν ότι τελειώσαμε με τις αξιολογήσεις και στις Βρυξέλλες αποδέχονταν ότι μόνο με την ολοκλήρωση της αξιολόγησης θα έπαιρναν την επόμενη δόση. Στην Ελλάδα μιλούσαν για  ρήξη και κατήγγειλαν τα “ματωμένα πλεονάσματα” και την ίδια ακριβώς ώρα ο Βαρουφάκης και ο Τσίπρας στις Βρυξέλλες ενέκριναν ότι: ” Οι ελληνικές αρχές επαναλαμβάνουν την αδιαμφισβήτητη δέσμευσή τους να τηρήσουν τις δανειακές υποχρεώσεις προς όλους τους πιστωτές, πλήρως και έγκαιρα…Οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται επιπλέον να διασφαλίσουν τα πρέποντα πρωτογενή πλεονάσματα…Οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται να απόσχουν από κάθε ανατροπή μέτρων ή μονομερείς αλλαγές… “. Αν αυτό δεν είναι πολιτική απάτη, τότε πως αλλιώς λέγεται; Φυσικά αυτές τις αποφάσεις του Eurogroup τις αποσιωπούσαν και δεν ενημέρωναν τον ελληνικό λαό, ώστε να μπορούν να ισχυρίζονται τα αντίθετα. Τα ντοκουμέντα όμως υπάρχουν. Αρκεί να μπει κανείς στην ιστοσελίδα με τις ανακοινώσεις του Eurogroup για την Ελλάδα και να δει με τα μάτια του σε ποιες πολιτικές έδιναν την έγκριση τους την ώρα που εδώ πουλούσαν αντίσταση και σκληρή διαπραγμάτευση.

Ιδού η πρώτη απόφαση του Eurogroup που αποδέχθηκε ο Βαρουφάκης τον Φεβρουάριο του 2015 στις Βρυξέλλες, με την σύμφωνη γνώμη του Τσίπρα φυσικά. Ο καθένας μπορεί να την διαβάσει και να διαπιστώσει πόσο διαφορετικά έπρατταν στις Βρυξέλλες σε σχέση με όσα έλεγαν στην Αθήνα. 

OΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΤΟΥ EUROGROUP

Το Eurogroup επαναλαμβάνει την εκτίμησή του για τις αξιοσημείωτες προσπάθειες προσαρμογής που έχουν γίνει από την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό.
Κατά τη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων είχαμε μαζί με τους Θεσμούς, έναν εντατικό και εποικοδομητικό διάλογο με τη νέα ελληνική κυβέρνηση και σήμερα καταλήξαμε σε κοινό έδαφος.

Το Eurogroup σημειώνει, στο πλαίσιο της υπάρχουσας διευθέτησης, το αίτημα της Ελλάδας για παράταση της Κύριας Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης, η οποία διέπεται από μία σειρά δεσμεύσεων.

Ο σκοπός της επέκτασης είναι η επιτυχής ολοκλήρωση της αξιολόγησης στη βάση των όρων της υπάρχουσας διευθέτησης (συμφωνίας), και με την καλύτερη δυνατή χρήση της υπάρχουσας ευελιξίας που θα επιθεωρηθεί από κοινού με τις ελληνικές αρχές και τους θεσμούς.

Η παράταση αυτή θα παράσχει επίσης τη γεφύρωση του χρόνου για τις συζητήσεις προς μία πιθανή επόμενη διευθέτηση (συμφωνία) μεταξύ του Eurogroup, των θεσμών και της Ελλάδας.

Οι ελληνικές αρχές θα παρουσιάσουν μία πρώτη λίστα των μεταρρυθμιστικών μέτρων, βασισμένων στην τρέχουσα συμφωνία, έως το τέλος της Δευτέρας 23 Φεβρουαρίου.

Οι θεσμοί θα παράσχουν μία πρώτη άποψη για το κατά πόσον αυτά είναι επαρκή για να υπάρξει ένα έγκυρο σημείο έναρξης για την επιτυχή ολοκλήρωση της αξιολόγησης.

Η λίστα αυτή θα διευκρινισθεί περαιτέρω και μετά θα συμφωνηθεί με τους θεσμούςστα τέλη Απριλίου.

Μόνο με την ολοκλήρωση της αξιολόγησης αυτής της παρατεινόμενης συμφωνίας από τους θεσμούς θα επιτραπεί την εκταμίευση της δόσης που απομένει από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) και τη μεταφορά των κερδών του 2014 από τα ελληνικά ομόλογα που διακρατούν οι κεντρικές τράπεζες της ευρωζώνης (SMP). Και τα δύο χρειάζονται εκ νέου έγκριση από το Eurogroup.

Εν αναμονή της αξιολόγησης από τους θεσμούς, το Eurogroup συμφωνεί ότι τα κεφάλαια που είναι διαθέσιμα ως απόθεμα του Ελληνικού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (HFSF) θα πρέπει να παραμείνουν δεσμευμένα από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) και εκτός της δικαιοδοσίας τρίτου μέρους κατά τη διάρκεια της περιόδου παράτασης της δανειακής σύμβασης (MFFA). Τα κεφάλαια αυτά θα είναι διαθέσιμα καθ όλη τη διάρκεια της επέκτασης της δανειακής σύμβασης και μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο για την ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών και το κόστος των αποφάσεων. Θα αποδεσμευτούν μόνο με αίτημα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Υπό αυτό το φως, καλοσωρίζουμε τη δέσμευση των ελληνικών αρχών να εργαστούν σε συμφωνία με τους ευρωπαϊκούς και διεθνείς θεσμούς και εταίρους. Στο πλαίσιο αυτό, υπενθυμίζουμε την ανεξαρτησία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Συμφωνούμε επιπλέον ότι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα συνεχίσει να παίζει το ρόλο του.

Οι ελληνικές αρχές εξέφρασαν την ισχυρή δέσμευσή τους να διευρύνουν και να εμβαθύνουν τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που στοχεύουν στη βελτίωση της ανάπτυξης και των προοπτικών απασχόλησης, διασφαλίζοντας σταθερότητα και ανθεκτικότητα του δημοσιονομικού τομέα και ενισχύοντας τη κοινωνική δικαιοσύνη. Οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται να εφαρμόσουν μακροπρόθεσμες μεταρρυθμίσεις για την πάταξη της φοροδιαφυγής και τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της δημόσιας διοίκησης. Σε αυτό το πλαίσιο, οι ελληνικές αρχές υπόσχονται να χρησιμοποιήσουν με το βέλτιστο τρόπο τη συνεχιζόμενη διάθεση τεχνικής βοήθειας.

Οι ελληνικές αρχές επαναλαμβάνουν την αδιαμφισβήτηση δέσμευσή τους να τηρήσουν τις δανειακές υποχρεώσεις προς όλους τους πιστωτές, πλήρως και έγκαιρα.

Οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται επιπλέον να διασφαλίσουν τα πρέποντα πρωτογενή πλεονάσματα ή τα οικονομικά έσοδα που απαιτούνται για τη βιωσιμότητα του χρέους, σύμφωνα με την απόφαση του Eurogroup του Νοεμβρίου του 2012. Οι θεσμοί θα λάβουν υπόψιν τις οικονομικές συνθήκες του 2015 για τον στόχο του πρωτογενούς πλεονάσματος του 2015.

Υπό το φως αυτών των δεσμεύσεων, καλωσορίζουμε ότι σε έναν αριθμό τομέων, οι προτεραιότητες της ελληνικής πολιτικής μπορούν να συνεισφέρουν σε μια ενίσχυση και καλύτερη εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας. Οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται να απόσχουν από κάθε ανατροπή μέτρων ή μονομερείς αλλαγές στις πολιτικές αυτές και στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που θα είχαν αρνητικές συνέπειες στους δημοσιονομικούς στόχους, στην οικονομική ανάκαμψη ή τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, όπως αξιολογούνται από τους θεσμούς.

Επί τη βάσει αυτού του αιτήματος των δεσμεύσεων των ελληνικών αρχών , των συμβουλών των Θεσμών και της σημερινής συμφωνίας, θα ξεκινήσουμε τις εθνικές διαδικασίες με σκοπό να πετύχουμε μία τελική απόφαση για την επέκταση της τρέχουσας EFSF Κύριας Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης, για έως και 4 μήνες από το Διοικητικό Συμβούλιο του EFSF.

Προσκαλούμε επίσης τους θεσμούς και τις ελληνικές αρχές να ξεκινήσουν αμέσως την εργασία που θα επιτρέψει την επιτυχή ολοκλήρωση της αξιολόγησης.

Παραμένουμε δεσμευμένοι να παράσχουμε επαρκή υποστήριξη στην Ελλάδα, ωσότου κατακτήσει πλήρη πρόσβαση στην αγορά και εφόσον τιμήσει τις δεσμεύσεις της εντός του συμπεφωνημένου πλαισίου.

Eurogroup statement on Greece

https://www.consilium.europa.eu/en/press/press-releases/2015/02/20/eurogroup-statement-greece/

Eurogroup, 20/02/2015

Main results

https://www.consilium.europa.eu/en/meetings/eurogroup/2015/02/20/

 

Το παρασκήνιο πίσω από τους νέους διορισμούς στην ηγεσία του Άρειου Πάγου

Δημοσιεύθηκε στο insidestoty.gr στις 8 Ιουνίου 2019

Το παρασκήνιο πίσω από τις αλλαγές στην ηγεσία του Άρειου Πάγου

Σε κρίσιμο πολιτικό ζήτημα εξελίσσεται τις τελευταίες μέρες το θέμα της επιλογής ηγεσίας του Άρειου Πάγου (η θητεία της παλιάς ολοκληρώνεται στις 30 Ιουνίου 2019), καθώς ο πρωθυπουργός αποφάσισε να ορίσει νέα πρόεδρο και εισαγγελέα, αγνοώντας τις ενστάσεις τόσο της αντιπολίτευσης όσο και της πλειοψηφίας του νομικού κόσμου της χώρας.
Πάκης
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ

Ως γνωστόν, η ηγεσία στις ανώτατες θέσεις της Δικαιοσύνης διορίζεται από το υπουργικό συμβούλιο, καθώς η εκάστοτε εκλεγμένη κυβέρνηση θεωρείται εκφραστής της λαϊκής βούλησης.

Από τη στιγμή όμως, που ο πρωθυπουργός (μιας κυβέρνησης μειοψηφίας έτσι κι αλλιώς) έχει αναγνωρίσει μετά την μεγάλη ήττα των ευρωεκλογών της 26ης Μαΐου 2019 πως έχει απολέσει την εμπιστοσύνη του εκλογικού σώματος και έχει προαναγγείλει τη διεξαγωγή εθνικών εκλογών, υπάρχει έντονη αμφισβήτηση –νομική και πολιτική– για το κατά πόσο νομιμοποιείται να ορίσει τη νέα ηγεσία του Άρειου Πάγου.

Ο Αλέξης Τσίπρας από τη μία αναγνωρίζει ότι η κυβέρνησή του δεν εκφράζει πλέον τη λαϊκή βούληση, από την άλλη κάνει χρήση του προνομίου του διορισμού της νέας ηγεσίας της Δικαιοσύνης, ως εκφραστής της.

Το θέμα αυτό πυροδότησε την αντιπαράθεση μεταξύ κυβέρνησης και Νέας Δημοκρατίας, η οποία μίλησε για «θεσμικά παράνομη και αντισυνταγματική ενέργεια της απερχόμενης κυβέρνησης» και εξέφρασε την εμπιστοσύνη της στην κρίση του Προέδρου της Δημοκρατίας, που θα αποφασίσει αν θα εγκρίνει τους διορισμούς.

 

Ο υπουργός Δικαιοσύνης Μιχάλης Καλογήρου, σε μια προσπάθεια να ρίξει τους τόνους και αναγνωρίζοντας ότι υπάρχει πολιτικό ζήτημα (όχι όμως και συνταγματικό), απέστειλε επιστολή στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κυριάκο Μητσοτάκη, με την οποία του απεύθυνε πρόσκληση να προχωρήσει η διαδικασία πλήρωσης θέσεων των ανωτάτων δικαστικών λειτουργών μετά από συμφωνία με την αξιωματική αντιπολίτευση.

https://www.efsyn.gr/politiki/197636_epistoli-kalogiroy-pros-mitsotaki-gia-synainesi-stin-epilogi-igesias-tis

Ο τομεάρχης Δικαιοσύνης της Ν.Δ., Νίκος Παναγιωτόπουλος, του απάντησε πως η Νέα Δημοκρατία δεν είναι δυνατόν να συναινέσει σε μια εξόφθαλμα αντιθεσμική διαδικασία. «…Ο διορισμός της ανώτατης Δικαιοσύνης από την παρούσα κυβέρνηση θα ήταν πράξη αντισυνταγματική και παράνομη. Αντισυνταγματική, γιατί μια κυβέρνηση που έχει προκηρύξει εκλογές είναι επί της ουσίας υπηρεσιακή και ως εκ τούτου μπορεί να προβαίνει μόνον σε πράξεις διαχείρισης τρεχουσών υποθέσεων ενόψει των εκλογών. Και παράνομη διότι ο νόμος 2190/94  ( ΦΕΚ Α’/28/1994)  ρητά απαγορεύει, κατά την προεκλογική περίοδο, οποιονδήποτε διορισμό σε θέση δημοσίου υπαλλήλου ή λειτουργού, πολλώ δε μάλλον στην ηγεσία των ανωτάτων δικαστηρίων. Με τα δεδομένα αυτά, ακόμη και αν υπάρξει διακομματική συναίνεση για το ζήτημα αυτό, το Σύνταγμα και ο νόμος δεν επιτρέπουν να ληφθεί μια τέτοια απόφαση». https://www.efsyn.gr/politiki/197636_epistoli-kalogiroy-pros-mitsotaki-gia-synainesi-stin-epilogi-igesias-tis

Το ερώτημα όλων πλέον είναι τι θα πράξει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος, ο οποίος ως τώρα υπήρξε σε πλήρη σύμπνοια με το Μέγαρο Μαξίμου. Θα είναι έτσι όμως και αυτήν τη φορά; Υπάρχουν συγκεκριμένοι λόγοι για τους οποίους πιθανολογείται ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, μπορεί να διαφοροποιηθεί για πρώτη φορά και να μην υπογράψει το Προεδρικό Διάταγμα.

Η αξιολόγηση των υποψηφίων

Παρότι ο Μιχάλης Καλογήρου ζήτησε με την επιστολή του τη συναίνεση της ΝΔ, στην πράξη δεν έδειξε να υπολογίζει την αξιολόγηση των υποψηφίων, όπως αυτή έγινε από την διακομματική Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής (η οποία έτσι κι αλλιώς ελέγχεται από τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι ωστόσο διακομματική), καθώς σε ό,τι αφορά τη μία από τις δύο ανώτατες θέσεις, δεν την έλαβε καθόλου υπόψη. https://www.hellenicparliament.gr/Organosi-kai-Leitourgia/Diaskepsi-Proedron/

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Σύμφωνα με το Σύνταγμα, οι δικαστές που θα προαχθούν στις ηγετικές θέσεις των ανώτατων δικαστηρίων επιλέγονται από το υπουργικό συμβούλιο. Ο νόμος προβλέπει ότι με εισήγηση του υπουργού Δικαιοσύνης και απόφαση του υπουργικού συμβουλίου προεπιλέγεται ένας αριθμός δικαστικών για κάθε θέση. Στη συνέχεια, γνωμοδοτεί επ’ αυτών η Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής και στο τέλος, λαμβάνοντας υπόψη τη γνωμοδότηση, η οποία δεν είναι δεσμευτική, το υπουργικό συμβούλιο κάνει την τελική επιλογή.

διάσκεψη

Ο υπουργός Δικαιοσύνης, Μ. Καλογήρου, κίνησε τη διαδικασία στις αρχές Μαΐου και λίγες μέρες μετά η Διάσκεψη των Προέδρων έκανε την αξιολόγηση. Όλα αυτά όμως πριν από τις ευρωεκλογές, μετά τις οποίες ο Αλέξης Τσίπρας αναγνώρισε ότι έχασε την εμπιστοσύνη του εκλογικού σώματος.

Η Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής είχε αξιολογήσει και προτείνει τρεις δικαστικούς λειτουργούς για τη θέση του Προέδρου του Άρειου Πάγου και τρεις για τη θέση του Εισαγγελέα του Άρειου Πάγου. Συγκεκριμένα για τις δύο κορυφαίες θέσεις προτάθηκαν τρεις δικαστίνες και ένας εισαγγελέας, δηλαδή 4 υποψήφιοι για 6 υποψηφιότητες, αφού οι δύο ήταν κοινές και για τις δύο θέσεις.

Για την θέση του Προέδρου του Άρειου Πάγου, οι τρεις αντιπρόεδροι του Άρειου Πάγου που πρότεινε η Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής ήταν η Διονυσία Μπιτζούνη, η Ειρήνη Καλού και η Δήμητρα Κοκοτίνη. Στην ψηφοφορία, οι κυρίες Μπιτζούνη και Καλού έλαβαν από 15 ψήφους, ενώ η κυρία Κοκοτίνη 13.

Για τη θέση του Εισαγγελέα του Άρειου Πάγου η Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής πρότεινε τους Χαράλαμπο Βουρλιώτη, Διονυσία Μπιτζούνη και Ειρήνη Καλού. Πρώτος με 15 ψήφους ήρθε ο Χ. Βουρλιώτης, ο οποίος είχε διενεργήσει την προκαταρκτική εξέταση για την υπόθεση της Χρυσής Αυγής το 2012, ενώ είχε σχολιαστεί πολύ θετικά η αγόρευσή του για να μην εκδοθούν στην Τουρκία οι 8 αξιωματικοί που ήρθαν στη χώρα μας μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα.

Εν τω μεταξύ η Ένωση Εισαγγελέων Ελλάδος στις 14/5/2019 εξέδωσε δελτίο τύπου με το οποίο εξέφραζε τη θέση της ότι στην ηγεσία της Εισαγγελίας του Άρειου Πάγου θα έπρεπε να τοποθετηθεί εισαγγελέας και όχι δικαστής: «Η τυχόν προτίμηση της από το Σύνταγμα διαζευκτικής επιλογής για τη θέση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου από τα μέλη του Αρείου Πάγου, πλήττει καίρια την ομοίως συνταγματικά κατοχυρωμένη πλήρη ισοτιμία μεταξύ δικαστικών και εισαγγελικών λειτουργών, αλλά και το εισαγγελικό γόητρο, καθώς η προαγωγή στην εν λόγω θέση αποτελεί τη θεμιτή υπηρεσιακή κορύφωση κάθε εισαγγελικού λειτουργού και ιδίως των άξιων για την πλήρωσή της αντεισαγγελέων Αρείου Πάγου», υποστήριξαν. http://enosieisaggeleon.gr/%CE%B4%CE%B5%CE%BB%CF%84%CE%B9%CE%BF-%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%85-1452019/

Παρόλα αυτά ούτε η Ένωση εισακούσθηκε, ούτε η Διάσκεψη των Προέδρων και επελέγη δικαστικός, παρότι ο εισαγγελέας Χ. Βουρλιώτης ήταν πρώτος στην αξιολόγηση από τη Βουλή.

Το υπουργικό συμβούλιο επέλεξε τελικά πριν από λίγες μέρες την ηγεσία του Ανώτατου Δικαστηρίου. Νέα πρόεδρος του Άρειου Πάγου, για να διαδεχθεί τον Βασίλειο Πέππα, επελέγη η Ειρήνη Καλού και νέα εισαγγελέας του Άρειου Πάγου η Δήμητρα Κοκοτίνη, που ήταν η επιλογή της κυβέρνησης για να διαδεχθεί την Ξένη Δημητρίου.

Τα πράγματα θα ήταν αρκετά καλύτερα για την κυβέρνηση, και θα αποδυναμωνόταν η επιχειρηματολογία της ΝΔ, εάν ο Αλέξης Τσίπρας είχε τουλάχιστον σεβαστεί την αξιολόγηση των δικαστικών, όπως αυτή έγινε από την διακομματική επιτροπή της Διάσκεψης των Προέδρων της Βουλής.

Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, για τη θέση του Εισαγγελέα του Ανωτάτου Δικαστηρίου, τις περισσότερες ψήφους είχε συγκεντρώσει ο Χ. Βουρλιώτης, που έλαβε 15 ψήφους, τον ψήφισαν δηλαδή τα 4/5 της Διάσκεψης των Προέδρων. Αντ’ αυτού όμως, η κυβέρνηση επέλεξε την υποψήφια που ήρθε τέταρτη στην αξιολόγηση, τη Δήμητρα Κοκοτίνη, η οποία δεν ήταν καν στην τριάδα που πρότεινε η Διάσκεψη των Προέδρων για τη θέση του Εισαγγελέα του Άρειου Πάγου.

Κοκοτίνη

Για τη θέση του προέδρου του Αρείου Πάγου ωστόσο, το υπουργικό συμβούλιο επέλεξε την Ειρήνη Καλού, που είχε γίνει γνωστή από την υπόθεση του Βατοπεδίου και η οποία στην αξιολόγηση της Διάσκεψης των Προέδρων της Βουλής για τη θέση του Προέδρου του Αρείου Πάγου, είχε έρθει πρώτη με 15 ψήφους, μαζί με την Αρεοπαγίτη Διονυσία Μπιτζούνη.

Το υπουργικό συμβούλιο δεν δεσμεύεται βέβαια από τον νόμο να επιλέξει σύμφωνα με την αξιολόγηση της Διάσκεψης των Προέδρων, αλλά εθιμικά δεν παρεκκλίνει από αυτήν, εάν θέλει οι επιλογές του να θεωρούνται αξιοκρατικές και συναινετικές.

Η κυρία Καλού και το πρόβλημα των καραμανλικών

Το εντονότερο πρόβλημα όμως που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση στο παρασκήνιο είναι για την Πρόεδρο του Αρείου Πάγου, την Ειρήνη Καλού, η οποία όπως αναφέρθηκε –σε αντίθεση με την Δ. Κοκοτίνη– ήρθε πρώτη για τη θέση αυτή στην Διάσκεψη των Προέδρων.

Ποιο είναι το πρόβλημα της κυβέρνησης εδώ; Οι αντιρρήσεις των λεγόμενων «καραμανλικών», για τους οποίους η συγκεκριμένη αποτελεί κόκκινο πανί εδώ και χρόνια, επειδή ήταν η εφέτης ανακρίτρια στην υπόθεση του Βατοπεδίου, για την οποίαν είχε κατηγορηθεί η κυβέρνηση Καραμανλή. Προ διετίας μάλιστα, σύμφωνα με το δικαστικό ρεπορτάζ, είχαν μπει εμπόδια στην προαγωγή της εξαιτίας της αντίδρασης των Πάνου Καμμένου και Δημήτρη Παπαγγελόπουλου.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι με την περίπτωση αυτή έχει ενοχληθεί ο ίδιος ο Κώστας Καραμανλής, αλλά και ο Προκόπης Παυλόπουλος, οι οποίοι λέγεται ότι ενστερνίζονται τις αντιρρήσεις των «καραμανλικών» για το πρόσωπό της κ. Καλού. Ίσως μάλιστα η συνάντηση που ζήτησε και είχε ο Κώστας Καραμανλής με τον Κυριάκο Μητσοτάκη να μην ήταν άσχετη με την υπόθεση αυτή.

Κάπως έτσι λοιπόν, αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον το τι θα κάνει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος, μετά τις 30 Ιουνίου που λήγει η θητεία του Προέδρου του Άρειου Πάγου και θα πρέπει να τοποθετηθεί ο καινούργιος – όχι επειδή σκόπευε να διαφωνήσει επί της αρχής με τον Αλέξη Τσίπρα, αλλά επειδή η συγκεκριμένη δικαστικός, η κυρία Καλού, έχει ενοχλήσει τα στελέχη της κυβέρνησης Καραμανλή.

Δικηγορικοί Σύλλογοι: Να αλλάξει ο τρόπος ανάδειξης

Στο θέμα της επιλογής ηγεσίας της Δικαιοσύνης πήραν θέση πρόσφατα και οι δικηγόροι, με ανακοίνωση της Συντονιστικής Επιτροπής των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος, οι οποίοι ζητούν να αλλάξει ο τρόπος ανάδειξης των επικεφαλής των δικαστηρίων, αναφέροντας ότι η όποια πολιτική ή άλλη αντιπαράθεση σχετικά με το θέμα αυτό είναι απαξιωτική για τη Δικαιοσύνη και τους λειτουργούς της και προσβάλλει την ανεξαρτησία και το κύρος της, κατά το μέρος που δημιουργεί στην κοινωνία την εντύπωση ότι το κυρίως ζητούμενο είναι το δικαίωμα επιλογής των αρεστών και όχι κατ’ ανάγκην των αρίστων.

Η ώρα της αλήθειας για την κυβέρνηση Τσίπρα

λεζαντα

LifoHώρατης Αλήθειας

Είναι γεγονός ότι σε αυτές τις κάλπες θα κριθεί για πρώτη φορά ο “κυβερνητικός” ΣΥΡΙΖΑ. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ζήτησε από τον λαό με την ψήφο του να καταδικάσει την κυβερνητική πολιτική. Ο Αλέξης Τσίπρας, αφού ταλαντεύθηκε,  αποδέχθηκε τελικά την πρόκληση του προέδρου της ΝΔ, ζητώντας από τον ελληνικό λαό ψήφο εμπιστοσύνης, παρότι μπορούσε να την αποφύγει υποστηρίζοντας ότι οι ευρωεκλογές είναι για να εκλέγονται ευρωβουλευτές.

 

Εστω και αν δεν είναι εθνικές, οι εκλογές αυτές είναι οι πρώτες μετά από τέσσερα χρόνια στις οποίες θα αξιολογηθεί η κυβέρνηση Τσίπρα. Τέσσερα χρόνια κατά τα οποία δεν βρήκε το παραμικρό εμπόδιο, πέρα από εκείνα που δημιούργησε μόνη της. Mε τεράστια υποστήριξη από τους δανειστές λόγω της εντυπωσιακής υποχωρητικότητας που επέδειξε, αλλά και από το ελληνικό επιχειρηματικό και εφοπλιστικό κεφάλαιο. Οι εξαιρεσεις ήταν ελάχιστες και όχι για πολιτικούς λόγους.

 

Μαζικές λαϊκές διαμαρτυρίες, όπως των ετών 2010-2012, επί κυβερνήσεων Γ.Παπανδρέου και Λ.Παπαδήμου, δεν υπήρξαν όλα αυτά τα χρόνια. Ο Τσίπρας κυβέρνησε ανενόχλητα, χωρίς τον κόσμο στους δρόμους παρότι συνέχισε την ίδια πολιτική και αυτό είναι κάτι που οι δανειστές του πιστώνουν ως επιτυχία. Έντονη λαϊκή αντίδραση επί διακυβέρνησης Τσίπρα υπήρξε μόνο για τη Μακεδονία, καθώς μεγάλο τμήμα των πολιτών, ειδικά στη Βόρεια Ελλάδα, υποστήριξε ότι δεν είχε την λαϊκή νομιμοποίηση για να δώσει τη λύση που έδωσε, κατηγορώντας τον για εθνική υποχώρηση.

 

Η κυβέρνηση Τσίπρα βέβαια, μετά την αποχώρηση του Πάνου Καμμένου, έχει ένα συνολικότερο πρόβλημα πολιτικής νομιμοποίησης. Ο ελληνικός λαός δεν έδωσε ποτέ στον ΣΥΡΙΖΑ αυτοδυναμία και εντολή για να σχηματίσει μόνος του κυβέρνηση. Με την απώλεια του κυβερνητικού του εταίρου, έχει μετατραπεί εκ των πραγμάτων σε κυβέρνηση μειοψηφίας. Στηρίζεται σε μεμονωμένες ψήφους βουλευτών (από ακροδεξιούς μέχρι βουλευτές της πάλαι ποτέ ανανεωτικής αριστεράς”) που εξελέγησαν με άλλα κόμματα και κατηγορούνται για συναλλαγή.

 

Στις εκλογές αυτές θα διαπιστωθεί για πρώτη φορά αν ο λαός επιδοκιμάζει ή αποδοκιμάζει τον Αλέξη Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ αφότου πήρε την εξουσία. Στις προηγούμενες εκλογές ψηφίστηκε για όσα υποσχέθηκε. Σε αυτές θα κριθεί για τις πράξεις και τις παραλείψεις του, άρα θα είναι η πρώτη ουσιαστική αξιολόγηση του ΣΥΡΙΖΑ ως κυβερνών κόμμα.

 

Πετυχημένος πολιτικός άλλωστε είναι αυτός που επιδοκιμάζεται από τον λαό για τη δουλειά και το έργο του. Αυτός που παίρνει εντολή για να συνεχίσει.  Αν μετά από την πρώτη κυβερνητική θητεία, την ώρα της αξιολόγησης ο λαός δείξει την έξοδο, σίγουρα έχει αποτύχει.

Η ώρα της αλήθειας λοιπόν πλησιάζει και φαίνεται ότι προκαλεί εκνευρισμό στο Μαξίμου, παρότι κατήγγειλαν τις δημοσκοπήσεις που έδειχναν λαϊκή αποδοκιμασία του ΣΥΡΙΖΑ και άνετη επικράτηση της ΝΔ.

Τα κυβερνητικά στελέχη όλο το διάστημα της προεκλογικής περιόδου επικαλούνταν μυστικές δημοσκοπήσεις που έδειχναν τη διαφορά μεταξύ 1% -2%. “Μπορεί ακόμα και να τις κερδίσουμε” έλεγαν.  

Σκορίνης

Τα “δώρα” της τελευταίας στιγμής που σχεδιάζονταν προσεκτικά εδώ και πολύ καιρό, ήταν βέβαιοι ότι θα έκλειναν οριστικά την ψαλίδα. Οι δημοσκοπήσεις κατέδειξαν ένα μικρό κλείσιμο της, μένει να διαπιστωθεί στην κάλπη αν ισχύει και αν μπορεί να ανατρέψει το αποτέλεσμα που παρουσίαζαν.

 

Η επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης άλλαξε ρότα πολλές φορές τελευταία. Η αντιπολίτευση της υπενθύμισε πως στις προηγούμενες Ευρωεκλογές, όταν έχασε η ΝΔ με σχεδόν 4%, ο Αλέξης Τσίπρας ζήτησε εθνικές εκλογές, ερμηνεύοντας το αποτέλεσμα ως απώλεια της λαϊκής νομιμοποίησης.

https://www.youtube.com/watch?time_continue=6&v=bGBnAKzoog4

Η κυβέρνηση -δια των στελεχών της- υποστήριξε τώρα τα αντίθετα, επαναλαμβάνοντας όσα έλεγε τότε ο Αντώνης Σαμαράς.   

Τις τελευταίες μέρες ο Αλέξης Τσίπρας άλλαξε ξανά τη μέχρι πρότινος τακτική του που υποβάθμιζε το ενδεχόμενο μιας ήττας, ταυτίζοντας καθαρά την ψήφο στις ευρωεκλογές με ψήφο εμπιστοσύνης και δηλώνοντας ότι σε αυτές τις κάλπες θα κριθεί το πολιτικό σχέδιο της κυβέρνησης για τη χώρα.

 

Απείλησε μάλιστα, ότι στην περίπτωση που χάσει ο ΣΥΡΙΖΑ τις ευρωεκλογές, «με οποιοδήποτε ποσοστό ήττας του ΣΥΡΙΖΑ ή στήριξης της ΝΔ” όπως διευκρίνισε, η χώρα θα μπει σε περιπέτεια και άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο ακύρωσης των προεκλογικών παροχών.

Η Νέα Δημοκρατία, από την άλλη, ζήτησε από τους ψηφοφόρους με την ψήφο τους στις Ευρωεκλογές να καταδικάσουν την κυβερνητική πολιτική.

 

Για όσους παρακολουθούν την πολιτική πορεία του Αλέξη Τσίπρα πάντως, ο οποίος είναι μετρ του τακτικισμού, ήταν έκπληξη ότι απόδέχθηκε την πρόκληση του Κυριάκου Μητσοτάκη ζητώντας ψήφο εμπιστοσύνης από τον λαό, καθώς τώρα το αποτέλεσμα θα τον δεσμεύσει. Αν ο λαός τον επιδοκιμάσει, δεν θα έχει κανένα πρόβλημα να συνεχίσει ολοκληρώνοντας τη θητεία του. Αν ο λαός όμως τον αποδοκιμάσει, θα έχει ομολογήσει εκ των προτέρων ότι έχασε την εμπιστοσύνη του λαού.  

 

ΕυρωεκλογέςΤσίπρας

ΤσίπραςΕυρωεκλογέςΑΠΕ

Μητσοτάκης

 

Τα βιογραφικά των πολιτικών και η διαφάνεια στην πολιτική

kathimerini

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ

Θεμελιώδεις προϋποθέσεις διαφάνειας στην πολιτική

kathimerini.gr ΠΟΛΙΤΙΚΗ 
Οι ψηφοφόροι συχνά επιλέγουν να στείλουν κάποιον στη Βουλή με τα ίδια σχεδόν κριτήρια που εκλέγουν οι μαθητές τα δεκαπενταμελή συμβούλια. Ωστόσο ακόμα και αυτοί που δεν ψηφίζουν ελαφρά τη καρδία στερούνται επαρκούς ενημέρωσης για τους υποψηφίους. Κάθε πολιτευτής παρουσιάζει τον εαυτό του όπως θέλει και μόνο εάν για κάποιο λόγο βρεθεί στο στόχαστρο του πολιτικού αντιπάλου μπορεί να έρθουν στο φως κρυφές αλήθειες.

Οι ψηφοφόροι πηγαίνουν στην κάλπη χωρίς να γνωρίζουν πολύ βασικά πράγματα για τους υποψήφιους, όπως π.χ. αν έχουν εργαστεί στη ζωή τους ή αν έχουν καταδικαστεί για απάτες. Το πολιτικό σύστημα –αν ήθελε– μπορούσε με μερικές πολύ απλές κινήσεις να ανταποκριθεί στο δικαίωμα του πολίτη για πληροφόρηση.

Η υποχρέωση κάθε υποψηφίου να δίνει στη δημοσιότητα αναλυτικά, ακριβή στοιχεία για το βιογραφικό και τις δραστηριότητές του θα μπορούσε να αποτελέσει ένα πρώτο βήμα για την αναβάθμιση της πολιτικής ζωής στην Ελλάδα. Ακολούθως, μπορεί να γίνεται έρευνα για τα πραγματικά περιουσιακά στοιχεία κάθε πολιτευτή και να αναζητείται ο τρόπος απόκτησής τους. Το παράδειγμα του πρώην υπουργού του ΠΑΣΟΚ Ακη Τσοχατζόπουλου επιβεβαίωσε τις υποψίες ότι κάποιοι πολιτικοί μπορεί να έχουν πολυτελή ακίνητα και εκατομμύρια ευρώ στην κατοχή τους, αλλά να μην τα δηλώνουν και να μην φαίνονται στα «πόθεν έσχες» τους. Στις εκλογές του 2015 ψηφίστηκαν πρόσωπα που δεν είχαν εργαστεί ποτέ στη ζωή τους κι άλλοι οι οποίοι στο παρελθόν είχαν «γκρίζες» συναλλαγές με το Δημόσιο. Εξελέγησαν επίσης αρκετοί που έκρυβαν ότι διαθέτουν πλούτο, μεταξύ των οποίων και κάποιοι για τους οποίους ακόμα δεν γνωρίζουμε πώς τον απέκτησαν. Οι περισσότεροι ψηφοφόροι όταν τους ψήφιζαν δεν είχαν ιδέα για όλα αυτά. Κατά πάσα πιθανότητα δεν έχουν ούτε και τώρα. Το πολιτικό σύστημα λειτουργεί με τέτοιο τρόπο, ώστε ο πολίτης καλείται να επιλέξει μεταξύ υποψηφίων για τους οποίους δεν ξέρει σχεδόν τίποτα, πέρα από αυτά που ο ίδιοι δηλώνουν για τον εαυτό τους. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα υπουργού που ακόμα και στην ιστοσελίδα του υπουργείου του έχει αναρτήσει ένα βιογραφικό με ανακριβείς πληροφορίες, δίνοντας μια εικόνα διαφορετική από την πραγματική. Πρώην υπουργός της κυβέρνησης Τσίπρα, στον οποίο είχαν ανατεθεί μερικά πολύ σημαντικά υπουργεία, ανέλαβε κυβερνητικά αξιώματα έχοντας ελάχιστη εργασιακή εμπειρία και δύο αποτυχημένες επιχειρηματικές απόπειρες στο ενεργητικό του.

Νυν υπουργός, με έντονα αντιμνημονιακό προφίλ την εποχή των «Αγανακτισμένων», υπήρξε  συνεργάτης της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου την οποία κατήγγειλε. Το πρωί ήταν στα υπουργικά γραφεία και το μεσημέρι έβγαζε πύρινους λόγους στο Σύνταγμα. Αλλη αντιμνημονιακή βουλευτής δεν είχε εργαστεί σχεδόν ποτέ, καθώς λάμβανε για χρόνια τη σύνταξη της «άγαμης θυγατέρας». Υπάρχουν επίσης υπουργοί που –πριν εκλεγούν βουλευτές– είχαν επιχειρήσεις οι οποίες έβγαζαν κέρδη μέσω της διαπλοκής τους με το κράτος. Για όλα αυτά δεν υπήρχε η παραμικρή πληροφορία στο βιογραφικό τους. Και φυσικά δεν ήταν οι μόνοι.

Ολες οι απαραίτητες πληροφορίες θα ήταν γνωστές στους ψηφοφόρους εάν οι υποψήφιοι υποχρεώνονταν να δημοσιεύσουν τα πλήρη βιογραφικά τους – βιογραφικά των οποίων η ακρίβεια θα ελέγχεται με ποινή ακύρωσης της υποψηφιότητας, αν κάποιος κρύψει στοιχεία ή παραπλανήσει. Ετσι θα αποφεύγονταν και δυσάρεστες καταστάσεις σαν αυτές που πέρασε ο ΣΥΡΙΖΑ πρόσφατα με την κ. Λοΐζου.

Πλήρες και αναλυτικό βιογραφικό λοιπόν, με έμφαση στην εργασιακή εμπειρία και υποχρέωση λεπτομερούς δήλωσης εάν έχουν λάβει χρήματα από το ελληνικό Δημόσιο ή κάποιο ευρωπαϊκό φορέα (ακόμα και αν πρόκειται για ένα ευρώ), είτε ως άτομα είτε ως επιχείρηση στην οποία συμμετείχαν. Υποχρεωτική θα πρέπει να είναι και η ανάρτηση στον ιστότοπό τους του «πόθεν έσχες» των τελευταίων ετών, το εάν χρωστούν και πόσα σε τράπεζες και στο Δημόσιο και το αν έχουν καταδικαστεί από τη Δικαιοσύνη. Πρόκειται για μια απλή διαδικασία που εξασφαλίζει ένα μίνιμουμ διαφάνειας, η οποία έως τώρα δεν υπάρχει. Σε μια δημοκρατία που λειτουργεί υποδειγματικά, όλα αυτά θα ήταν αυτονόητα. Σε μια δημοκρατία όμως που δεν λειτουργεί, τα αυτονόητα είναι ζητούμενα.

 

http://www.kathimerini.gr/1018214/opinion/epikairothta/politikh/8emeliwdeis-proupo8eseis-diafaneias-sthn-politikh?fbclid=IwAR3rFHds8N9g2nDT3TSvl2rdjnZZUgTe9ES3CV6nfrkNfOzGUUZcY6xy754

 

 

Μυστικά και ψέματα για το προσφυγικό

 

ΒΑΣΙΟΥΤΗ

γρις

21.3.2019 Πηγή: www.lifo.gr

Το μεταναστευτικό-προσφυγικό έχει τεθεί πλέον στην καθημερινή ατζέντα της Ευρώπης και η αποτυχημένη ως τώρα διαχείριση του ενίσχυσε τους ευρωσκεπτικιστές κάθε απόχρωσης, αλλά και τα ακροδεξιά, εθνικιστικά και λαικιστικά κόμματα, τα οποία αμφισβητούν εντόνως την πολιτική γραμμή της ΕΕ. Αυτός άλλωστε είναι και ο μεγάλος φόβος των κυρίαρχων δυνάμεων ενόψει των ευρωεκλογών,  η περαιτέρω αύξηση της ισχύος των συγκεκριμένων πολιτικών δυνάμεων. Στην Ελλάδα, παρότι το θέμα αφορά τη χώρα άμεσα, συζητιέται λιγότερο από οπουδήποτε αλλού και κανένα κόμμα δεν έχει ξεκάθαρες και συγκεκριμένες προτάσεις για την αντιμετώπιση του.

Τρία χρόνια μετά την αποκαλούμενη “Συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας” που θα έλυνε το ζήτημα, τίποτα δεν λύθηκε ενώ η χώρα έχει μετατραπεί σε κρατητήριο προσφύγων και μεταναστών.

 

Με αφορμή τη συμπλήρωση των τριών χρόνων από την λεγόμενη συμφωνία (που όμως δεν είναι συμφωνία) μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Τουρκίας για το προσφυγικό,  25 οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων με επιστολή τους προς τους Ευρωπαίους ηγέτες κατήγγειλαν ότι αυτή έχει οδηγήσει σε επικίνδυνες και αναποτελεσματικές πολιτικές στην Ελλάδα.

Οι οργανώσεις αυτές που ασχολούνται με το προσφυγικό (μεταξύ των οποίων και το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες, η Amnesty International, οι Γιατροί του Κόσμου κ.α ) αναφέρονται στις άθλιες συνθήκες στις οποίες μένουν οι πρόσφυγες  και κατηγορούν την ευρωπαϊκή πολιτική “που παγιδεύει τους αιτούντες άσυλο στα “hotspot” των ελληνικών νησιών”.

Ενώ ο αριθμός αιτήσεων ασύλου στην Ευρώπη τα τελευταία τρία χρόνια έχει μειωθεί, ο αριθμός αιτήσεων ασύλου που υποβλήθηκαν στην Ελλάδα αυξήθηκε κατακόρυφα” αναφέρουν και “μόνο στη Λέσβο, για παράδειγμα, ο αριθμός των αιτήσεων ασύλου υπερδιπλασιάστηκε μεταξύ 2016 (5.000 αιτήσεις) και 2018 (17.270 αιτήσεις)”.

Οι συγκεκριμένες οργανώσεις καταγγέλλουν επίσης ότι οι αιτούντες άσυλο παρεμποδίζονται να εγκαταλείψουν τα  ελληνικά νησιά και να μεταφερθούν στην ευρωπαϊκή ηπειρωτική χώρα όπως οι ίδιοι επιθυμούν και ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις “ασκούν υπερβολική πίεση στους κατοίκους των νησιών, στις τοπικές αρχές και στην Ελλάδα, ενώ οι συνθήκες υποδοχής, μεταξύ των οποίων και οι μηχανισμοί προστασίας των αιτούντων άσυλο, εξακολουθούν να είναι υποβαθμισμένοι”.

https://www.gcr.gr/el/news/press-releases-announcements/item/1063-anoixti-epistoli-25-organoseon-stous-evropaious-igetes-tria-xronia-meta-tin-koini-dilosi-ee-tourkias

Άλλη μία αξιοσημείωτη διαπίστωση τους είναι πως “Η προσδοκία ότι οι περισσότεροι νεοαφιχθέντες θα μπορούσαν να επιστραφούν στην Τουρκία στο πλαίσιο της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας, αποδείχθηκε επικίνδυνα μη ρεαλιστική”.

Στο ίδιο πνεύμα και η ανακοίνωση των Γιατρών Χωρίς Σύνορα,  αναφέρει ότι “Τα τελευταία τρία χρόνια, η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας έχει εγκλωβίσει χιλιάδες άντρες, γυναίκες και παιδιά σε υπερπλήρεις χώρους που χαρακτηρίζονται από έλλειψη υγιεινής και ασφάλειας, απαράδεκτες συνθήκες και περιορισμένη πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες υγείας, με αποτέλεσμα την επιδείνωση της υγείας τους και εκτεταμένη δυστυχία…”. Σύμφωνα με τον Εμανουέλ Γκουέ, επικεφαλής της αποστολής των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στη χώρα μας, «Η Ελλάδα έχει γίνει αποθήκη για τους άντρες, τις γυναίκες και τα παιδιά που απέτυχε να προστατεύσει η Ευρωπαϊκή Ένωση». https://msf.gr/magazine/tria-hronia-meta-i-symfonia-ee-toyrkias-diaionizei-ton-egklovismo-kai-tin-apognosi-ton

Η “συμφωνία” που έγινε ανάμεσα στους ηγέτες των 28 της ΕΕ και τον Αχμέτ Νταβούτογλου προέβλεπε την έναρξη της επαναπροώθησης παράτυπων μεταναστών από τα ελληνικά νησιά στην Τουρκία από την Κυριακή 20 Μαρτίου 2016 και χρηματοδότηση της Άγκυρας με 3+3 δισεκατομμύρια ευρώ.

Γιατί εγκλωβίζουν τους πρόσφυγες στα νησιά

Το βασικό συμπέρασμα που προκύπτει από τις διαπιστώσεις που κάνουν οι ανθρωπιστικές οργανώσεις που ασχολούνται με το προσφυγικό είναι ότι τρία χρόνια μετά αποδείχθηκε ότι η “συμφωνία” ΕΕ-Τουρκίας λειτουργεί σε βάρος τόσο των προσφύγων, όσο και της Ελλάδας η οποία έχει γίνει αυτό που απεύχονταν, μια “αποθήκη” μεταναστών και προσφύγων, διευκολύνοντας την υπόλοιπη Ευρώπη και ειδικά την κεντρική Ευρώπη και τη Γερμανία που τους θέλει εγκλωβισμένους εδώ, μακριά από τα σύνορά τους .

Η Τουρκία από την άλλη, λαμβάνει σημαντικά οικονομικά ανταλλάγματα, κάνοντας ότι δήθεν συμβάλλει στην επίλυση. Παρότι δημοσίως οι Ευρωπαίοι την επαινούν για την συμβολή της, όπως και την Ελλάδα, στην πραγματικότητα πιστεύουν ότι εκείνοι σταμάτησαν τις ροές κυρίως με το κλείσιμο του λεγόμενου βαλκανικού διαδρόμου.

Το μεγάλο βάρος ωστόσο στην ΕΕ το σηκώνει αναμφίβολα η Ελλάδα -και όχι επιτυχώς-  ενώ τα ελληνικά νησιά, όπως όλοι ομολογούν, δέχονται μεγάλη πίεση.

Η ελληνική κυβέρνηση δεν εξήγησε ποτέ καθαρά για ποιον λόγο υποχρεώνει τους πρόσφυγες και μετανάστες να μένουν στα νησιά και τους απαγορεύει να μετακινηθούν στην ηπειρωτική Ελλάδα. Ο πρώτος υπουργός Μεταναστευτικής πολιτικής, Γιάννης Μουζάλας, αναφερόταν πάντα με μισόλογα στο θέμα αυτό, αποφεύγοντας να αναφέρει τον πραγματικό λόγο. Αρχικά είχε μάλιστα αφήσει να εννοηθεί ότι αυτό ήταν υποχρέωση της Ελλάδας η οποία προέκυπτε από τη “Συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας”, αλλά κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Καμία συμφωνία δεν δεσμεύει την Ελλάδα να τους κρατάει στα νησιά. Αυτό έχει ζητηθεί στην ελληνική κυβέρνηση από τους Ευρωπαίους και ειδικά από τη γερμανική κυβέρνηση, προκειμένου να μην είναι εύκολο το πέρασμα των προσφύγων στην Ευρώπη. Η αλήθεια δηλαδή που αποφεύγουν όλοι να πουν,  είναι ότι η ευρωπαϊκή ηγεσία έχει ζητήσει από την Ελλάδα να μετατρέψει στην πράξη τα ελληνικά νησιά σε “κρατητήρια” για τους πρόσφυγες. Και αυτό δεν προκύπτει από καμία δεσμευτική συμφωνία με νομική ισχύ. Η ελληνική κυβέρνηση απλώς δέχθηκε να κάνει ότι (ατύπως) της ζήτησαν.

Οι “επικίνδυνες προτάσεις που απέρριψε” ο Τσίπρας

Οι περισσότεροι ίσως θυμούνται ότι ο Αλέξης Τσίπρας μετά τη σύνοδο της ΕΕ  για το προσφυγικό που πραγματοποιήθηκε το 2015, είχε δηλώσει ότι δέχθηκε μία “επικίνδυνη” όπως την είχε χαρακτηρίσει τότε πρόταση, να δημιουργήσει η Ελλάδα στρατόπεδο για να δεχθεί 50.000 πρόσφυγες, αλλά ισχυρίστηκε ότι “την απέκρουσε”. 

τουιτΤσιπ

Πριν από λίγες μέρες ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Δ.Βίτσας, αποκάλυψε ότι «Αυτή τη στιγμή έχουμε περίπου 75.000 στην Ελλάδα” και ότι αν τα πράγματα πάνε όπως πέρυσι από την πλευρά των ροών, το 2019 θα έχουμε “έναν αριθμό περίπου 90.000, ίσως και λίγο παραπάνω». Όλα αυτά με βάση τα επίσημα στοιχεία και όσους καταγράφονται μόνο. https://www.lifo.gr/now/greece/228150/vitsas-perissoteroi-apo-90-000-prosfyges-tha-einai-stin-ellada-eos-to-telos-toy-2019

Πίσω στη τη μίνι Σύνοδο Κορυφής για την αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης πριν από τρία χρόνια, όταν αποχωρώντας ο Αλέξης Τσίπρας είχε δηλώσει εκτός από το ότι απέκρουσε την πρόταση για τους 50.000 πρόσφυγες, ότι αυτός παρέμεινε  στις αρχικές του δεσμεύσεις: “να ολοκληρώσουμε τα hotspots, τα κέντρα υποδοχής στα πέντε νησιά και να πραγματοποιήσουμε το συντομότερο δυνατόν και την υποχρέωσή μας για 10 συν 10 χιλιάδες θέσεις στην ηπειρωτική χώρα”.

Πιο συγκεκριμένα ο πρωθυπουργός είχε πει επίσης ότι “υπήρχαν τρεις παράλογες προτάσεις. Και οι τρεις απερρίφθησαν.” Αυτή για τους 50.000 ήταν η “πρώτη παράλογη πρόταση”. Αντί αυτής, μας είχε πληροφορήσει τότε, “προτείναμε –και έγινε αποδεκτό- να προωθηθεί μελλοντικά και υπό προϋποθέσεις η διαδικασία της επιδότησης με άμεση χρηματοδότηση από την ΕΕ ενοικίου για 20 χιλιάδες πρόσφυγες, πράγμα το οποίο θεωρούμε ότι θα είναι μια ουσιαστική συμβολή στην πραγματική οικονομία”.

Η “δεύτερη παράλογη πρόταση η οποία απορρίφθηκε” σύμφωνα με όσα είχε ισχυριστεί ο Αλέξης Τσίπρας,  ήταν αυτή που αφορούσε τη δυνατότητα μιας χώρας, αν δεν συμφωνεί, να μην επιτρέπει τη διέλευση προσφύγων από μια άλλη χώρα. “Όπως αντιλαμβάνεστε αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα να σταματήσει η ροή και το βάρος να μετατοπίζεται από τη μια μετά την άλλη ως ντόμινο στις χώρες υποδοχής και κυρίως στην Ελλάδα” είχε πει.

 Τρία χρόνια μετά έγινε ακριβώς αυτό που υποτίθεται απέτρεψε και οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες έκλεισαν τα σύνορα για τους πρόσφυγες τους οποίους δέχονται πια με το σταγονόμετρο και το πρόβλημα έμεινε στην Ελλάδα.

Η “τρίτη παράλογη πρόταση που απερρίφθη”, ήταν αυτή που αφορούσε τη δυνατότητα να υπάρξει μια νέα επιχείρηση της Frontex στα βόρεια σύνορά μας ώστε να ελέγχει και να αποτρέπει προσφυγικές ροές προς την ΠΓΔΜ ή πιθανώς αργότερα στην Αλβανία. “Απερρίφθη αυτή η πρόταση καθότι την μοναδική και αποκλειστική δικαιοδοσία για τον έλεγχο των βορείων συνόρων μας τον έχει η χώρα μας, φυσικά σε συνεργασία με γειτονικές χώρες”. Λίγους μήνες μετά εφαρμόστηκε και η “τρίτη παράλογη πρόταση” που …απερρίφθη.

Έως τώρα δεν έχουμε μάθει πάντως  εάν ο Αλέξης Τσίπρας απέκρυψε από την αρχή την αλήθεια για όσα πραγματικά συμφωνήθηκαν τότε ή αν τον “κορόιδεψαν”  οι Ευρωπαίοι, κάνοντας ότι δείχνουν κατανόηση, αλλά φορτώνοντας του το πρόβλημα και αναγκάζοντας τον να αποδεχθεί όλα όσα υποτίθεται ότι είχε απορρίψει.

Η Συμφωνία που δεν είναι συμφωνία αλλά δήλωση!

Τα ελληνικά ΜΜΕ στην πλειοψηφία τους, ακόμα και σήμερα,  επιμένουν να μιλούν για “Συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας” για το προσφυγικό. Οι πλέον αρμόδιοι όμως, όταν μιλούν επίσημα αντί για την λέξη “συμφωνία” χρησιμοποιούν την λέξη “δήλωση”. Η επίσημη ανακοίνωση άλλωστε,  αναφέρεται ξεκάθαρα σε δήλωση και όχι σε συμφωνία (EU-Turkey statement) όπως μπορεί κανείς εύκολα να διαπιστώσει ανατρέχοντας στις πηγές. https://www.consilium.europa.eu/el/press/press-releases/2016/03/18/eu-turkey-statement/

https://www.consilium.europa.eu/en/press/press-releases/2016/03/18/eu-turkey-statement/

Κι αυτό γιατί η αλήθεια είναι ότι δεν υπήρξε ποτέ συμφωνία με νομική ισχύ που να δεσμεύει τα μέρη. Πρόκειται απλώς περί μίας δήλωσης,  την οποία όμως τηρεί ως συμφωνία η Ελλάδα και τα περισσότερα ΜΜΕ έχουν αποφύγει να φωτίσουν το θέμα, εξακολουθώντας να αναφέρονται σε “Συμφωνία”.

ερτ

Το μυστήριο που κανείς δεν προσπάθησε να λύσει  εδώ και τρία χρόνια (το γιατί δηλαδή δεν πρόκειται για  μια πραγματική συμφωνία) καθώς η κυβέρνηση απέφευγε να το θίξει και τα ΜΜΕ δεν ήθελαν να την ενοχλήσουν, αποκάλυψε πρόσφατα στο φόρουμ των Δελφών ο αρμόδιος Επίτροπος Δημήτρης Αβραμόπουλος. Μια αποκάλυψη όμως, που πέρασε σχεδόν  απαρατήρητη.

Οι αποκαλύψεις του Αβραμόπουλου λίγο πριν από τη λήξη της θητείας του

Ο αρμόδιος Επίτροπος σε μια συζήτηση που είχε στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, ανέφερε ότι το θέμα της μετανάστευσης κυριαρχεί στην παγκόσμια ατζέντα και ότι η διαχείριση του μαζί με το θέμα της ασφάλειας είναι αυτά που βάζουν σε κίνδυνο το οικοδόμημα της ενωμένης Ευρώπης.  “…Αυτό το κύμα, το μεταναστευτικό, μην νομίζετε ότι θα τελειώσει από τη μία μέρα στην άλλη.  Ήρθε για να μείνει πάρα πολύ καιρό” είπε, υποστηρίζοντας ότι για εκείνον ο κίνδυνος είναι ο λαϊκισμός και ο εθνικισμός. Ο κ.Αβραμόπουλος υποστήριξε ότι οι ευρωπαϊκές δημοσκοπήσεις δείχνουν την άνοδο των δυνάμεων αυτών, λόγω πρωτίστως του μεταναστευτικού και αποκάλυψε ότι παρότι δεν ειπώθηκε ποτέ δημόσια, στην ΕΕ είχαν γίνει προτάσεις να επανέλθουν συνοριακοί έλεγχοι με την Ελλάδα, καθώς κάποιοι την χαρακτήριζαν “Ανίκανη και αδύναμη να διαχειριστεί τα κοινά ευρωπαϊκά σύνορα”.

https://www.youtube.com/watch?v=CfCspgD1dr4&t=15650s

Η κεντρική Ευρώπη απέδιδε ευθύνες στην Ελλάδα, είπε, αλλά και στην Ιταλία (του Ρέντσι τότε) ότι δεν προστατεύουν τα σύνορα με αποτέλεσμα “να μπουν στην Ευρώπη 1.200.000 πρόσφυγες  από την Ελλάδα και κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες από αλλού”.

Ο Επίτροπος Μετανάστευσης υποστήριξε  πάντως ότι η συνεννόηση με την Τουρκία λειτουργεί, αφού μειώθηκαν οι διελεύσεις, για να παραδεχθεί μετά ότι τα πράγματα δεν είναι καθόλου ιδανικά: “Όσοι δικαιούνται, με βάση την αξιολόγηση της αίτησης τους,  πρέπει να παίρνουν τον δρόμο προς την Ευρώπη. Οι υπόλοιποι πρέπει να επιστρέφουν στην Τουρκία. Αν λειτουργούσε όπως έπρεπε να λειτουργεί η διαδικασία, στα νησιά δεν θα έπρεπε να υπάρχει κανένας. Εκεί είναι που έχει σκοντάψει το θέμα στα νησιά. Υπάρχει μια δυσλειτουργία γραφειοκρατικού τύπου”.

Ο κ.Αβραμόπουλος συμφώνησε ότι τα hot spot, παρότι είναι για να αξιολογούν τις αιτήσεις ασύλου έχουν μετατραπεί λόγω της καθυστέρησης της διαδικασίας σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. “Δεν θα έπρεπε, γιατί έχει δοθεί πάρα πολύ μεγάλη βοήθεια στη χώρα για να μπορέσει να αντιμετωπίσει την κατάσταση εκεί…” είπε.

Στη συνέχεια όμως, επιφύλασσε μια ακόμα αποκάλυψη που θα έριχνε φως στο μυστήριο της (μη) Συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας, όταν έθεσε ένα ερώτημα ρητορικά: “Τι προβλέπει η ευρωτουρκική συνεννόηση; γιατί δεν πρόκειται για συμφωνία,  αφού αν ήταν συμφωνία ή σύμβαση, θα έπρεπε να περάσει και από τα κοινοβούλια και δεν θα πέρναγε ποτέ από τα ευρωπαϊκά κοινοβούλια. Βρήκαμε λοιπόν αυτή τη φόρμα”.

Κι έτσι μάθαμε ότι ο λόγος που η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας δεν έγινε ποτέ συμφωνία, ήταν η εκτίμηση των Ευρωπαίων ότι αυτή δεν θα περνούσε ποτέ από τα κοινοβούλια των ευρωπαϊκών χωρών. Παρόλα αυτά βρήκαν τρόπο να εφαρμοστεί και να κάνουν όλοι σαν να έχει νομική ισχύ και να δεσμεύει την Ελλάδα, σε βάρος της οποίας παράγονται ήδη αποτελέσματα, όπως και σε βάρος των προσφύγων.