Όλο και πιο λίγο Ευρώπη, όλο και πιο πολύ Βαλκάνια

ΚΑΜΤΣΙΠ

 

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ 16.1.2019 |Πηγή: www.lifo.gr

 

Από τη στιγμή που το κόμμα των Ανεξάρτητων Ελλήνων αποχώρησε, έστω αποδεκατισμένο, από την κυβέρνηση, ο Τσίπρας ήταν υποχρεωμένος να αναζητήσει νέο σύμμαχο, προκειμένου η κυβέρνησή του να διαθέτει κοινοβουλευτική πλειοψηφία και πολιτική νομιμοποίηση.

Στις ευρωπαϊκές δημοκρατίες αυτό γίνεται με θεσμικό τρόπο. Καλείς, δηλαδή, τον πρόεδρο του κόμματος με τον οποίο εκτιμάς ότι μπορεί να υπάρξει σύγκλιση και συζητάς επί των αρχών, ώστε να προκύψει μια πολιτική συμφωνία με συγκεκριμένο περιεχόμενο. Αν δεν υπάρξει συμφωνία, προχωράς στον επόμενο.

Δεν πάει πολύς καιρός που παρακολουθήσαμε τη διαδικασία συγκρότησης κυβέρνησης στη Γερμανία, όταν μετά τις εκλογές δεν προέκυψε αυτοδυναμία του πρώτου κόμματος. Η συζήτηση εκεί διεξήχθη θεσμικά στο προσκήνιο, με μόνο ζητούμενο την πολιτική σύγκλιση πάνω σε ένα πολιτικό πρόγραμμα για τη διακυβέρνηση της χώρας.

Αυτό που συμβαίνει στη χώρα μας τελευταία είναι πολύ μακριά από την αυτονόητη θεσμική διαδικασία που ακολουθούν τα ευρωπαϊκά δημοκρατικά κράτη σε αντίστοιχες περιπτώσεις, αλλά πολύ κοντά στον τρόπο λειτουργίας του πολιτικού συστήματος των γειτονικών βαλκανικών χωρών.

 

Ο Αλέξης Τσίπρας, αντί να αναζητά με τον θεσμικό τρόπο νέο κυβερνητικό σύμμαχο ή να προσφύγει στις κάλπες, παζαρεύει την ψήφο μεμονωμένων βουλευτών με ανταλλάγματα, όπως ομολόγησε και δημόσια ακόμα και ο πρώην κυβερνητικός του εταίρος.

 

Οι περισσότεροι από τους βουλευτές αυτούς, μέχρι πρότινος, εξέφραζαν άλλες απόψεις και στις τελευταίες εκλογές ζήτησαν την ψήφο των πολιτών με διαφορετικές θέσεις από αυτές που ετοιμάζονται να υπερασπιστούν σήμερα.  Στο παζάρι αυτό, το μεγάλο παιχνίδι το κάνει ο πρωθυπουργός, αλλά, πλην ΚΚΕ, συμμετέχουν σχεδόν όλοι οι άλλοι.

Τα μικρά κόμματα, που, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις πιθανόν να μην ξαναμπούν στη Βουλή, έχουν λεηλατηθεί από τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας και με το ζόρι πλέον συγκροτούν κοινοβουλευτική ομάδα.

Όταν ολοκληρωθεί και η δεύτερη κρίσιμη ψηφοφορία στη Βουλή για τη Συμφωνία των Πρεσπών, το πρώτο βήμα στον νέο οδικό χάρτη του Αλέξη Τσίπρα θα έχει γίνει.

 

Το επόμενο βήμα θα είναι η ολοκλήρωση της αλλαγής της πολιτικής φυσιογνωμίας του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να γίνει το νέο ΠΑΣΟΚ στη θέση του παλιού ΠΑΣΟΚ. Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα του Τσίπρα, που με τα έως τώρα δεδομένα (και χάρη στην αδυναμία του πραγματικού ΠΑΣΟΚ να ανασυγκροτηθεί) φαίνεται να το κερδίζει.

Αυτό θα τον διασώσει πολιτικά (για τα επόμενα αρκετά χρόνια ελπίζει), καθώς, ακόμα και αν χάσει τις εκλογές, θα τον κρατήσει μέσα στο παιχνίδι ως τον άλλο πόλο, με την προοπτική να επιστρέψει στην εξουσία.

Αν η Νέα Δημοκρατία δεν κερδίσει τις επόμενες εκλογές με αυτοδυναμία, η επιστροφή του Τσίπρα θα γίνει πολύ σύντομα, λένε στο Μαξίμου. Κι αυτό γιατί τον Κυριάκο Μητσοτάκη τον περιμένουν δύο μεγάλα εμπόδια. Το ένα είναι ο εκλογικός νόμος της απλής αναλογικής με τον οποίο θα γίνουν οι μεθεπόμενες εκλογές, αν δεν πάρει αυτοδυναμία σε αυτές, και το άλλο είναι η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, για την οποία χρειάζονται 180 ψήφοι.

 

Ακόμα κι αν χάσει, λοιπόν, αυτές τις εκλογές, ο Τσίπρας δεν θα τελειώσει αν καταφέρει να κυριαρχήσει στην κεντροαριστερά. «Θα είναι εδώ για πολλά χρόνια ακόμα» διαβεβαιώνουν οι συνεργάτες του.

 

Η Συμφωνία των Πρεσπών επιχειρήθηκε να αξιοποιηθεί ως μέσο για την πολιορκία της κεντροαριστεράς με την εκδήλωση που έγινε την Κυριακή στο Μέγαρο Μουσικής. Στο κάλεσμα ανταποκρίθηκαν οι Ν. Μπίστης, Σπ. Δανέλλης, Γ. Ραγκούσης, Μ. Ρεπούση και Στ. Τζουμάκας, αλλά τις εντυπώσεις έκλεψαν οι (δεν τους λες κεντροαριστερούς) Τέρενς Κουίκ και Θάνος Παπαχριστόπουλος, που έσπευσαν να δηλώσουν την υποστήριξή τους στον πρωθυπουργό, αγκαλιάζοντάς τον και σηματοδοτώντας την αλλαγή του πολιτικού τους στρατοπέδου.

ΤΣΙΚΑΜ

Ο Πάνος Καμμένος, παρότι δηλώνει ότι αγαπά ακόμα τον Αλέξη Τσίπρα και συνεχίζει να εγκωμιάζει τη συνεργασία τους, όταν του ζητήθηκε να σχολιάσει το άνοιγμα του Τσίπρα στην κεντροαριστερά, αναρωτήθηκε με σκωπτικό ύφος «αν η κεντροαριστερά είναι η κ. Κουντουρά που ο πατέρας της έγραψε τον ύμνο της χούντας».   Κλείνοντας το θέμα της Συμφωνίας των Σκοπίων και ολοκληρώνοντας την πολιτική στροφή, από τις επόμενες μέρες το Μέγαρο Μαξίμου θα επιχειρήσει να αλλάξει το κλίμα, μειώνοντας τη διαφορά με τη ΝΔ, αν και οι ίδιοι υποστηρίζουν ότι στόχος είναι η πλήρης ανατροπή των συσχετισμών που αποτυπώνουν οι δημοσκοπήσεις.

 

Ο χρόνος δουλεύει υπέρ μας», λένε, «καθώς το επόμενο διάστημα θα ανακοινώσουμε την αύξηση του κατώτατου μισθού και τις 120 δόσεις». Σχετικά με τον χρόνο των εκλογών, επιθυμία τους παραμένει η εξάντληση της θητείας, αλλά αυτό που θα επηρεάσει την τελική τους κρίση είναι η εκτίμηση για το αν θα μπορέσουν ή όχι να αντιστρέψουν το κλίμα στην περίπτωση πιθανής ήττας στις ευρωεκλογές. Αν εκτιμήσουν ότι δεν θα μπορέσουν (όπως προβλέπουν οι περισσότεροι πολιτικοί αναλυτές), τότε θα τις κάνουν τον Μάιο.   Παρότι κάποια κυβερνητικά στελέχη επικαλούνται δικές τους μυστικές δημοσκοπήσεις, που ισχυρίζονται ότι είναι πιο αισιόδοξες γι’ αυτούς, γνωρίζουν στην κυβέρνηση πως αν γίνονταν τώρα εκλογές, θα τις έχαναν. Μόνος τρόπος για να αλλάξει το κλίμα θεωρούν ότι είναι να μείνουν όσο περισσότερο γίνεται, προχωρώντας σε παροχές και αναδεικνύοντας παλιά σκάνδαλα, υπαρκτά και μη, ώστε να πείσουν ότι οι πολιτικοί τους αντίπαλοι είναι χειρότεροι από αυτούς.

 

Για την ώρα, βέβαια, το θέμα των σκανδάλων έχει γυρίσει μπούμερανγκ στην κυβέρνηση, καθώς δεν έχουν παρουσιάσει ακόμα όλα εκείνα τα νέα στοιχεία για την υπόθεση της Novartis που είχαν προαναγγείλει ότι θα αποδείκνυαν την εμπλοκή των Σαμαρά, Γεωργιάδη, Βενιζέλου, Πικραμμένου κ.ά., αλλά υπάρχουν οι καταγγελίες του πρώην προστατευόμενου μάρτυρα που λέει ότι δεχόταν πιέσεις για να εμπλέξει πολιτικούς. Επιπλέον, καθημερινά βγαίνουν νέα στοιχεία που τους επιβαρύνουν για το σκάνδαλο ΔΕΠΑ – Λαυρεντιάδη, καθώς και την υπόθεση πλουτισμού του πρώην οδηγού υπουργού και τις συνεργασίες του με διαπλεκόμενους επιχειρηματίες.

ΤσίπραςΚουικάρας

Αρκετά στελέχη πλέον εισηγούνται τις τετραπλές εκλογές τον Μάιο, με βασικό επιχείρημα το μαοϊκό «μεγάλη αναταραχή, θαυμάσια κατάσταση». Στο εξής, θα κορυφωθεί η αντιδεξιά ρητορεία ώστε να συσπειρώσουν όσους δεν θα ψηφίσουν ΝΔ και να ενεργοποιηθούν τα αντιδεξιά αντανακλαστικά. Βέβαια, ο Τσίπρας έχει πλέον κοντά του πολλά δεξιά στελέχη, όπως ο Τέρενς Κουίκ και η Έλενα Κουντουρά, συν όσους έχει ήδη στην κυβέρνηση και θα είναι λίγο δύσκολο να πείσει, αλλά πάντα κατάφερνε να παίζει ταυτόχρονα σε δύο ταμπλό.   Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, «θα ακολουθήσουν κι άλλες εκδηλώσεις σαν αυτήν του Μεγάρου Μουσικής για τη Συμφωνία των Πρεσπών», όπου θα επιδεικνύονται οι μεταγραφές από το ΠΑΣΟΚ και το ΠΟΤΑΜΙ, ώστε να δίνεται η εικόνα ότι τα κόμματα αυτά φυλλορροούν και ότι ο κόσμος τους συσπειρώνεται στον ΣΥΡΙΖΑ.   Είναι χαρακτηριστικό ότι το πιο θερμό χειροκρότημα των συριζαίων στο Μέγαρο Μουσικής το απέσπασε ο Σπύρος Δανέλλης, ενώ κάποιοι δεν δίστασαν να αγκαλιάσουν και τον Τέρενς Κουίκ, λέγοντάς του «συγχαρητήρια, απέδειξες ότι φοράς παντελόνια».   Το πολιτικό παιχνίδι παίζεται πλέον με όλο και λιγότερους κανόνες. Ο πολιτικός χρόνος έχει ξανά συμπυκνωθεί και επιχειρείται άλλη μια ανασύνθεση του πολιτικού σκηνικού. Με τα ίδια υλικά όμως, τα οποία έχουν μπει όλα στο μίξερ.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO Πηγή: www.lifo.gr

 

Advertisements

Η έξοδος του Καμμένου: Μία προδιαγεγραμμένη μη κρίση

 

lifoanalysis

Mία προδιαγεγραμμένη μη κρίση. Αυτό παρακολουθήσαμε σήμερα, με τον πρωθυπουργό να ανακοινώνει ότι θα ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή και τον κυβερνητικό του εταίρο να δηλώνει ότι δεν θα του την δώσει, χωρίς όμως να τον αμφισβητεί και διαβεβαιώνοντας ότι η σχέση τους παραμένει άριστη.

Ο Πάνος Καμμένος αναγνωρίζοντας στην πράξη ότι είναι ο αδύναμος εταίρος και ο πιο ανίσχυρος παίκτης, αντιμετώπισε με ρεαλισμό τα νέα δεδομένα, παίρνοντας ό,τι μπορούσε να πάρει ως χαμένος. Δεν δραματοποίησε την έξοδό του από την κυβέρνηση και προσπάθησε να αντιμετωπίσει με χιούμορ την «αποστασία» όσων στελεχών του δεν θα τον ακολουθήσουν, με αμήχανες ατάκες τόσο για την κ. Κουντουρά όσο και για τον κ. Κόκκαλη.   Ο Αλέξης Τσίπρας ζητάει ψήφο εμπιστοσύνης, αφού έχει εξασφαλίσει τις ψήφους που χρειάζεται, ώστε να ενισχύσει τη θέση του.   Η «κυβερνητική κρίση» είναι η πιο προβλέψιμη κυβερνητική κρίση που έχει υπάρξει ποτέ και στην ουσία μη κρίση.   Από τη στιγμή που ο Αλέξης Τσίπρας αποφάσισε να κλείσει το Μακεδονικό με τη Συμφωνία των Πρεσπών, ο Πάνος Καμμένος γνώριζε ότι θα «καιγόταν», αφού το κόμμα του είχε εκλεγεί με σημαία τα εθνικά θέματα.

 

Όταν το 2015 είχε ανακοινώσει στους ψηφοφόρους του ότι θα συνεργαστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ, δικαιολόγησε την απόφασή του αυτή λέγοντας ότι το κάνει για να τον συγκρατήσει στα εθνικά θέματα και στο μεταναστευτικό.   Για τον Καμμένο και τους ψηφοφόρους τους, η αποδοχή σύνθετου ονόματος, όπως το «Βόρεια Μακεδονία», χαρακτηριζόταν ως προδοσία. Παρόλα αυτά, ήλπιζε ότι η Συμφωνία δεν θα περνούσε από τα Σκόπια και έτσι εκείνος δεν θα ερχόταν σε δύσκολη θέση.   Παρότι γνώριζε τις θέσεις του Νίκου Κοτζιά, δεν είχε διαφωνήσει μαζί του όσο διαρκούσαν οι διαπραγματεύσεις, αντιθέτως δήλωνε ότι του έχει εμπιστοσύνη. Ούτε στον πρωθυπουργό ζήτησε ποτέ να κάνει πίσω. Κυβερνητικές πηγές διαβεβαιώνουν  ότι ο Πάνος Καμμένος δεν δημιούργησε ποτέ εμπόδια στην ολοκλήρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών, παρά μόνο είχε ομολογήσει στον Αλέξη Τσίπρα ότι αυτό θα τον έφερνε σε δύσκολη θέση.

Έτσι τώρα, που η κυβέρνηση ετοιμάζεται να φέρει την κύρωσή της και στην ελληνική βουλή, με βαριά καρδιά, προκειμένου να διατηρήσει κάποιες πιθανότητες να ξαναμπεί στη Βουλή, ο Καμμένος ανακοίνωσε την έξοδο του από την κυβέρνηση. Αυτή είχε συμφωνηθεί εδώ και καιρό, αλλά ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ είχε μείνει με την εντύπωση ότι η κυβέρνηση θα προσπαθούσε να την καθυστερήσει μέχρι τον Μάρτιο και δεν θα την έφερνε τόσο σύντομα.   Ο Καμμένος γνώριζε επίσης ότι ο Τσίπρας θα χρειαζόταν ενδεχομένως και κάποιους δικούς του βουλευτές για να την περάσει, αν δεν έβρισκε από αλλού όσες ψήφους είχε ανάγκη.   Το πρόβλημά του τώρα ήταν να μη μείνει με λιγότερους από πέντε βουλευτές, ώστε να συνεχίσει να έχει τα προνόμια του πολιτικού αρχηγού. Αυτό φαίνεται ότι θα προσπαθήσει να το πετύχει δείχνοντας ανοχή σε κάποιους βουλευτές που δεν θα ακολουθήσουν την κομματική γραμμή.   Ο ίδιος όταν ανακοίνωσε ότι οι ΑΝΕΛ δεν θα δώσουν ψήφο ανοχής, διευκρίνισε αμέσως μετά λέγοντας «εγώ, η Κόλλια και ο Κατσίκης». Μετά εξήγησε ότι όσοι είναι υπουργοί και ψηφίσουν υπέρ, δηλαδή Κουντουρά και Κόκκαλης, θα διαγραφούν, ενώ οι Ζουράρις και Παπαχριστόπουλος που δεν είναι υπουργοί και θα ψηφίσουν υπέρ δεν θα διαγραφούν.

 

Με αυτό τον τρόπο ο Τσίπρας παίρνει αυτό που θέλει και ο Καμμένος (κάνει πως) έχει κοινοβουλευτική ομάδα (για την οποία χρειάζονται τουλάχιστον πέντε μέλη) ώστε να μην χάσει στη Βουλή το στάτους του πολιτικού αρχηγού.   Με δυο λόγια, ο Καμμένος διευκόλυνε τον Αλέξη Τσίπρα και του έδωσε ό,τι χρειαζόταν, προσπαθώντας να πάρει και αυτός ό,τι μπορεί, επιδεικνύοντας ρεαλισμό, μακριά από συμπεριφορές τύπου «Κούγκι».   Αναγνωρίζει στον Τσίπρα την ισχύ και ξέρει ότι δεν του έχει μείνει κανένας πολιτικός σύμμαχος, άρα δεν έχει πλέον επιλογές.   Όλα όσα θα ακολουθήσουν τις επόμενες μέρες είναι επίσης μέρος της προδιαγεγραμμένης μη κρίσης. Η Κατερίνα Παπακώστα που εξελέγη με τη ΝΔ και βρέθηκε στην κυβέρνηση Τσίπρα ήταν γνωστό (και όρος) ότι θα ψήφιζε υπέρ της Συμφωνίας των Πρεσπών. Μαζί με τον Σπύρο Δανέλη του Ποταμιού, που συζητάει με τον ΣΥΡΙΖΑ καιρό τώρα, έχουν εξασφαλίσει ήδη στον Τσίπρα τις απαιτούμενες πλειοψηφίες που χρειάζεται. Το Ποτάμι και ο Θεοχαρόπουλος του ΠΑΣΟΚ μέχρι τελευταία στιγμή δεν ξεκαθάριζαν, παίζοντας και στα δύο ταμπλό, αλλά η αλήθεια είναι ότι αν και ο Αλέξης Τσίπρας θα τους δεχόταν με ικανοποίηση, δεν τους χρειάζεται πια.

https://www.lifo.gr/articles/opinions/222263/i-eksodos-toy-kammenoy-mia-prodiagegrammeni-mi-krisi

 

Ανησυχεί η κυβέρνηση για την εξέλιξη της υπόθεσης Novartis – φόβοι να μη στραφεί εναντίον της

ΦΩΤΟΜΠΛΟΓΚ

 

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ 6.1.2019 | Πηγή: www.lifo.gr

Με την «υπόθεση Πετσίτη» αποχαιρετήσαμε τη χρονιά που έφυγε, με τη «Novartis» υποδεχτήκαμε τη νέα και είναι προφανές ότι αυτά τα δύο θέματα θα κυριαρχήσουν και το 2019 στην πολιτική ζωή, καθώς νέα στοιχεία έρχονται συνεχώς στη δημοσιότητα. Όσο κι αν με την πρώτη ματιά δεν φαίνεται, ο εκλογικός χρόνος έχει άμεση σχέση με την εξέλιξη των συγκεκριμένων υποθέσεων.

 

Αυτές τις μέρες αποκαλύφθηκε η ταυτότητα και των άλλων δύο «προστατευόμενων μαρτύρων», με τον καθηγητή της Σχολής Δημόσιας Υγείας, Νίκο Μανιαδάκη, να καταγγέλλει ότι πιεζόταν να καταθέσει εναντίον των Σαμαρά, Στουρνάρα και Γεωργιάδη και το πρώην στέλεχος της Novartis, Φιλίστωρα Δεστεμπασίδη, που φέρεται ως ο δεύτερος «ανώνυμος» μάρτυρας εκ των τριών που κατέθεσαν εναντίον πολιτικών, να δηλώνει στο site newpost ότι δεν γνωρίζει τίποτα για χρηματισμούς πολιτικών στελεχών (ο κ. Δεστεμπασίδης σε ανακοίνωσή του παραδέχεται ότι συνομίλησε με δημοσιογράφο του newpost, αλλά ιδιωτικά και χωρίς να δώσει την έγκρισή του να δημοσιοποιηθεί η συνομιλία).   Ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας, Παύλος Πολάκης, πριν από μερικούς μήνες είχε αποκαλύψει για τους «προστατευόμενους μάρτυρες», πάνω στους οποίους στηρίχθηκε η δικογραφία εναντίον των πολιτικών προσώπων, ότι «πιάστηκαν με αδικαιολόγητο πλουτισμό και αναγκάστηκαν να κελαηδήσουν».

 

Ο αντιπρόεδρος της ΝΔ, Άδωνις Γεωργιάδης, αποκάλυψε με τη σειρά του ότι υποψιαζόταν πως ο μάρτυρας «Γιάννης Αναστασίου» ήταν ο Νίκος Μανιαδάκης και τον είχε ρωτήσει, αλλά εκείνος το αρνούνταν, παρότι του είχε πει ότι δεχόταν πιέσεις να καταθέσει εναντίον του.   Οι μάρτυρες που είναι ενταγμένοι σε καθεστώς προστασίας και έχουν καταθέσει με ψευδώνυμο, είναι εύλογο να αρνούνται την αλήθεια, αλλιώς δεν θα είχε νόημα η απόκρυψη της ταυτότητάς τους. Βέβαια η όλη διαδικασία της προστασίας των μαρτύρων έχει καταρρεύσει και η ταυτότητα τους είναι πλέον γνωστή σε όλους και ειδικά σε όσους θέλουν να τους διώξουν νομικά για όσα κατέθεσαν.   Όσο αποφασισμένοι και αν ήταν κάποιοι από αυτούς, όταν ξεκίνησε η διαδικασία, ανεξάρτητα από τα κίνητρά τους, είναι εύλογο να ανησυχούν, μετά από την τροπή που έχει πάρει η εξέλιξή της υπόθεσης, ειδικά αν δεν στοιχειοθετήσουν τις κατηγορίες τους.

Όπως αποδείχθηκε με την περίπτωση Μανιαδάκη, δεν είναι δύσκολο τελικά από «προστατευόμενος» μάρτυρας, να απενταχτείς και να βρεθείς κατηγορούμενος. Αν και οι άλλοι δύο χάσουν την προστασία τους κάποια στιγμή, οι θιγόμενοι από τις καταθέσεις τους πολιτικοί έχουν δηλώσει πολλές φορές ότι θα τους διώξουν δικαστικά και είναι φυσικό να ανησυχούν ότι θα βρεθούν σε δύσκολη θέση, ειδικά αν δεν μπορέσουν να στοιχειοθετήσουν όσα έχουν καταθέσει.

 

Είναι ωστόσο γεγονός ότι, παρά τις προ μηνών κυβερνητικές εξαγγελίες για αποκαλύψεις και τις προαναγγελίες για αδιάψευστα στοιχεία και βίντεο που θα έρχονταν στο φως, τίποτα δεν έχει στοιχειοθετηθεί ως τώρα εναντίον των συγκεκριμένων πολιτικών αντιπάλων της κυβέρνησης που έχει στοχοποιήσει εδώ και ένα χρόνο. Κανένα νέο στοιχείο δεν υπάρχει μέχρι αυτήν τη στιγμή, πλην των καταθέσεων των τριών μαρτύρων, με τον Ν. Μανιαδάκη να λέει ότι πιεζόταν και τον Φ. Δεστεμπασίδη να λέει τώρα ότι δεν ξέρει τίποτα για πολιτικούς.   Η αξιοπιστία των μαρτυριών αυτών έχει δεχθεί σοβαρό πλήγμα μετά από αυτές τις εξελίξεις και η υπόθεση είναι σε οριακό σημείο. Η ΝΔ μιλάει για δικαίωσή της στις καταγγελίες της περί σκευωρίας, ενώ η κυβέρνηση επιχειρεί να παρουσιάσει τον πρώην προστατευόμενο μάρτυρα Ν. Μανιαδάκη ως άνθρωπο της ΝΔ.

 

Η κυβέρνηση Τσίπρα, όσον αφορά την πολιτική διαχείριση της υπόθεσης Novartis, ακροβατεί, καθώς προσπαθεί να πλήξει μόνο την κυβέρνηση Σαμαρά, αφήνοντας έξω την κυβέρνηση Καραμανλή, κατά την περίοδο της οποίας γινόταν το μεγάλο πάρτι των φαρμακευτικών με την εκτόξευση των δαπανών.   Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, για τους μόνους πολιτικούς που φέρεται να υπάρχουν στοιχεία είναι για δύο πρώην υπουργούς της ΝΔ, αλλά δεν πρόκειται για πρόσωπα που ενδιαφέρουν την κυβέρνηση και γι’ αυτό οι συγκεκριμένοι είναι σε μεγάλο βαθμό στο απυρόβλητο.

 

Από την άλλη, θέμα υπάρχει και με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και τον Π. Κουρουμπλή, που καθυστέρησε το θέμα της μείωσης των τιμών των φαρμάκων το 2015, με συνέπεια να κερδίσουν από την καθυστέρηση αυτή αρκετά χρήματα οι φαρμακευτικές εταιρείες. Επίσης, ο Ν. Μανιαδάκης όπως συνεργαζόταν με τους Γεωργιάδη και Λοβέρδο, συνεργαζόταν και με τον Π. Κουρουμπλή. Δεν ήταν κυβερνητικός αξιωματούχος, ούτε υπάλληλός τους, αλλά σύμβουλος εξ οφίτσιο και τεχνοκράτης που συζητούσε με την τρόικα για την υπόθεση του φαρμάκου στην Ελλάδα.   Στην κυβέρνηση αυτή την περίοδο υπάρχει εκνευρισμός με τη (μη) εξέλιξη της υπόθεσης, που εκφράστηκε δημόσια και μέσα από την παρέμβαση του Παύλου Πολάκη, ο οποίος επιτέθηκε στους δικαστικούς που χειρίζονται την υπόθεση, ενώ στο Μαξίμου υπάρχει έντονη δυσαρέσκεια για την εισαγγελέα κατά της διαφθοράς, Ελένη Τουλουπάκη.

 

Το άλλο θέμα που απασχολεί την κυβέρνηση, καθώς θα κρίνει εν πολλοίς και τον χρόνο των εκλογών, είναι η κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών. Όπως έχει γράψει η LiFO, ο Αλέξης Τσίπρας με τον Πάνο Καμμένο, έχουν κάνει μία συμφωνία: ο Τσίπρας να καθυστερήσει να φέρει τη συμφωνία στη Βουλή μέχρι τον Μάρτιο και ο Καμμένος όταν αυτή έρθει, να φύγει από την κυβέρνηση, αλλά να συνεχίσει να τη στηρίζει.   Εδώ και λίγο καιρό, έχουν αρχίσει να κυκλοφορούν πληροφορίες ότι ο Τσίπρας τελικά θα τη φέρει πολύ νωρίτερα, ως το τέλος του Ιανουαρίου, καθώς οι ξένοι επείγονται. Ο Καμμένος, όμως, θεωρεί κάτι τέτοιο ως αθέτηση της συμφωνίας (που θα του κοστίσει δύο μήνες παραμονής στην εξουσία) και γι’ αυτό φροντίζει να του κοινοποιεί με έμμεσους ως τώρα τρόπους τη δυσαρέσκειά του .

Το ερώτημα είναι αν ο Τσίπρας δεν τηρήσει το δικό του σκέλος της συμφωνίας και φέρει τελικά μέσα στον Ιανουάριο τη Συμφωνία των Πρεσπών, ο Καμμένος θα τηρήσει το δικό του; Στον ΣΥΡΙΖΑ για την ώρα φαίνεται ότι κάποιοι πιστεύουν ότι θα μπορούσαν να τον «ξεφορτωθούν» μια ώρα αρχύτερα, ώστε να το κεφαλαιοποιήσουν και πολιτικά, χωρίς «αντίποινα» από την πλευρά του. «Έχει δεσμευτεί στο υπουργικό συμβούλιο ότι δεν θα ρίξει την κυβέρνηση. Δεν μπορεί να το κάνει» αναφέρει κυβερνητικός αξιωματούχος.   Υπάρχουν ωστόσο και αυτοί που δεν αισθάνονται την ίδια σιγουριά και αναφέρουν την περίπτωση του Χάρη Θεοχάρη, που μέχρι πρότινος η κυβέρνηση υπολόγιζε μέσα σε αυτούς που θα ψήφιζαν τη συμφωνία.

 

Άλλη κυβερνητική πηγή ισχυρίζεται ότι η Συμφωνία θα έρθει προς κύρωση στην ελληνική βουλή αμέσως μετά την ολοκλήρωση της συνταγματικής αναθεώρησης στα Σκόπια, δηλαδή «σίγουρα τον Ιανουάριο», και ότι το Μαξίμου εκτιμά ότι θα ψηφιστεί από 153 βουλευτές, σύμφωνα με τις επαφές που έχουν κάνει οι κυβερνητικές δυνάμεις.

 

Κατά τ’ άλλα, η κυβέρνηση τα δίνει όλα για να ενισχύσει την επιρροή της στη Μακεδονία όπου δεν φαίνεται να τα πάει καλά και σύμφωνα με επιβεβαιωμένες πληροφορίες έχουν γίνει πάρα πολλές κρούσεις για μεταγραφές στελεχών του ΠΑΣΟΚ στο ΣΥΡΙΖΑ, τις οποίες έχουν αναλάβει ο Μ. Μπόλαρης (που προειδοποιούσε ότι δεν θα ψηφίσει την Συμφωνία των Πρεσπών αλλά μετά την υπουργοποίηση του δεν ξαναέθεσε θέμα) με τον Χρ. Βερναρδάκη. Πηγή: www.lifo.gr

https://www.lifo.gr/articles/opinions/221350/anisyxei-i-kyvernisi-gia-tin-ekseliksi-tis-ypothesis-novartis-fovoi-na-mi-strafei-enantion-tis

 

 

 

Κατεβαίνοντας τα σκαλιά της εξουσίας

Λαιφοφωτο2

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ 30.12.2018 |  Πηγή: www.lifo.gr

Στην ελληνική πολιτική σκηνή, ειδικά την τελευταία δεκαετία, η κατάσταση είναι εντόνως πολεμική και περίπου όλοι είναι εχθροί όλων. Φιλίες δεν υπάρχουν. Μόνο ευκαιριακές συμμαχίες και λυκοφιλίες. Σκοπός όλων είναι η (προσοδοφόρα) επιβίωσή τους σε ένα ασταθές, διαρκώς μεταβαλλόμενο τοπίο και το μεγάλο έπαθλο είναι η εξουσία και το κράτος που αντιμετωπίζεται σταθερά ως λάφυρο. Αυτή είναι μια βασική και κοινή διαπίστωση.

Μια άλλη παράμετρος που πρέπει να έχει υπόψη του κάθε πολίτης που θέλει να κατανοεί τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα είναι η χρήση των λεγόμενων «διαρροών» στα ΜΜΕ. Κάθε τόσο η κυβέρνηση και τα κόμματα εξουσίας διακινούν πληροφορίες ή βγάζουν κάποιον «λαγό» να κάνει μια δήλωση, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα θέμα μόνο και μόνο για να επηρεάσει τις υπόγειες συναλλαγές που γίνονται.

  Ένα διαρκές ντιλάρισμα, αυτό είναι που κυρίως συμβαίνει στην ελληνική πολιτική σκηνή και σχεδόν τα πάντα εντάσσονται στο πλαίσιο αυτό. Ντιλάρισμα που αφορά τη νομή της εξουσίας από τις ομάδες που τη νέμονται ήδη ή τη διεκδικούν.

Πολύ συχνά, πληροφορίες που κυκλοφορούν από κυβερνητικούς παράγοντες, π.χ. για το πότε θα γίνουν εκλογές, και μετατρέπονται σε «ειδήσεις» απλώς εξυπηρετούν σκοπιμότητες, ας πούμε να πιέσουν προς μια απόφαση κάποιους που δεν θέλουν πρόωρες εκλογές και με τους οποίους βρίσκονται σε παρασκηνιακή συναλλαγή. Κανένας δεν μπορεί να διαβάσει σωστά τις πολιτικές εξελίξεις στη χώρα, εάν δεν έχει διαρκώς υπόψη του τα παραπάνω.

 

Αυτή την περίοδο βλέπουμε να μετατρέπονται συχνά σε ειδήσεις τα τζαρτζαρίσματα του Καμμένου προς τον Τσίπρα ή του Τσίπρα προς τον Καμμένο, προκειμένου όσα έχουν συμφωνήσει μεταξύ τους να έχουν την αίσια έκβαση που θέλει ο καθένας για τον εαυτό του.     Ο Τσίπρας έχει δεσμευτεί για τη Συμφωνία των Πρεσπών σε ΗΠΑ και Γερμανία και δεν έχει κανένα περιθώριο να αθετήσει αυτήν τη δέσμευση.

Ο Καμμένος αυτό το έχει κατανοήσει εξαρχής, αλλά γνώριζε ότι τυχόν δική του δημόσια συμφωνία θα εξαφάνιζε εντελώς τον πολιτικό του φορέα (ΑΝ.ΕΛ.) που έχει ως σημαία τα εθνικά θέματα. Άρα, ήταν υποχρεωμένος να διαφωνήσει ή να κάνει ότι διαφωνεί, ακόμα και αν το θέμα τού είναι αδιάφορο.

Είναι γνωστό ότι έχει συμφωνήσει με τον Τσίπρα εδώ και καιρό η Συμφωνία των Πρεσπών να έρθει όσο πιο αργά γίνεται στην ελληνική Βουλή, ώστε να παραταθεί η παραμονή του στην κυβέρνηση κατά το δυνατόν περισσότερο. Γιατί, όταν έρθει, θα υποχρεωθεί να παραιτηθεί. Είχαν συμφωνήσει όμως ότι οι ΑΝΕΛ του Καμμένου θα συνέχιζαν να στηρίζουν κανονικά την κυβέρνηση, διασφαλίζοντας ότι δεν θα κινδυνεύσει να χάσει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία.    Αυτό λύνει πολλαπλώς τα χέρια του Τσίπρα, καθώς θα έχει τη δυνατότητα ανασχηματισμού, βάζοντας μερικούς ακόμα δικούς του υπουργούς, αλλά και να πλασάρει επικοινωνιακά «ανανέωση» της κυβέρνησης και «αναβάπτισή» της σε «αριστερή-προοδευτική», χωρίς το βαρίδι των ΑΝ.ΕΛ. Όλα αυτά, βέβαια, μόνο επικοινωνιακή αξία έχουν, αλλά στην κυβέρνηση τους δίνουν μεγάλη σημασία.

 Φαίνεται, όμως, ότι η συμφωνία Τσίπρα-Καμμένου είχε και κάποιες γκρίζες ζώνες και άλλα ζητήματα, κρίσιμα για τις δύο πλευρές. Ένα από αυτά είναι ότι ο Τσίπρας είχε μεν αποδεχτεί την (βολική) αποχώρηση των ΑΝ.ΕΛ. και κατανοούσε την απόφαση της κεντρικής γραμμής για «όχι» στη Συμφωνία, αλλά μετρούσε και κάποιους βουλευτές των ΑΝ.ΕΛ. στα «ναι» που χρειάζεται για να την περάσει και δεν θεωρούσε πρόβλημα να σπάσουν κάποιοι τη γραμμή.

Φαίνεται, όμως, ότι όσο πλησιάζει η ώρα της αποχώρησης των ΑΝ.ΕΛ. από την κυβέρνηση ο Καμμένος αντιλαμβάνεται πόσο διευκολύνει την άλλη πλευρά και διεκδικεί καλύτερους όρους. Και σίγουρα δεν είναι «άνετος» με την ψήφιση της Συμφωνίας και από δικούς του βουλευτές, τους οποίους το Μαξίμου δείχνει να χρειάζεται ως τώρα.    Κάπως έτσι ο Καμμένος αφήνει υπονοούμενα ή βάζει κάποιον δικό του να πετάξει κάτι που να στέλνει το μήνυμα ότι δεν είναι δεδομένοι και η άλλη πλευρά τού απαντάει, μέσω διαρροών που παίζουν ως ειδήσεις, ότι μπορεί να φέρει τη Συμφωνία πολύ νωρίτερα (πράγμα που δεν θέλει με τίποτα, φυσικά, ο Καμμένος). Όλα αυτά λέγονται απλώς για να βελτιώσει ο καθένας τη θέση του στη συναλλαγή που διεξάγεται.

 

Σε αυτά ξοδεύεται η ενέργεια των πολιτικών μας και όχι στο να σπάνε το κεφάλι τους για να σχεδιάσουν το μέλλον της χώρας. Φαίνεται άλλωστε και από το αποτέλεσμα. Το Μαξίμου στην πραγματικότητα θέλει εκλογές το αργότερο δυνατό. Κανένας τους δεν τις θέλει πριν από τον Οκτώβριο του 2019. Ο μόνος λόγος που εξετάζουν το ενδεχόμενο των τριπλών εκλογών τον Μάιο είναι ο φόβος της πανωλεθρίας, αν κάνουν τις εθνικές εκλογές μετά τις ευρωεκλογές, στις οποίες προεξοφλείται απ’ όλους ότι θα καταποντιστούν.

 

Για την ώρα, ο επικοινωνιακός σχεδιασμός που έκαναν δεν τους έχει βγει. Υπολόγιζαν ιδιαιτέρως στο σκάνδαλο Novartis, για το οποίο είχαν προαναγγείλει δικαστικές εξελίξεις και αποκαλύψεις για πολιτικά πρόσωπα. Σχεδίαζαν ότι θα πήγαιναν έτσι από το φθινόπωρο μέχρι τις εκλογές. Μέχρι τώρα όμως δεν έχει παρουσιαστεί κάτι. Αντιθέτως, έχει προκύψει το σκάνδαλο ΔΕΠΑ-Λαυρεντιάδη για το οποίο διώκεται πλέον από τη Δικαιοσύνη για απιστία το στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, Θεόδωρος Κιτσάκος, που είχε τοποθετηθεί ως διευθύνων σύμβουλος στη ΔΕΠΑ από τον Πάνο Σκουρλέτη.

 

Σοβαρές είναι και οι καταγγελίες για επιχείρηση παράνομης ανταλλαγής ακινήτων προς συμψηφισμό των χρεών της επιχείρησης του Λαυρεντιάδη προς τη ΔΕΠΑ, ενώ κάθε τόσο προκύπτουν νέα στοιχεία, με τον Κιτσάκο να ισχυρίζεται ότι δεν έκανε τίποτα χωρίς άνωθεν εντολές και ότι όλοι οι αρμόδιοι υπουργοί γνώριζαν τα πάντα.   Κι ενώ η κυβέρνηση Τσίπρα βρισκόταν ήδη στη δίνη του σκανδάλου της ΔΕΠΑ, έσκασε και η υπόθεση του Μανώλη Πετσίτη, η οποία την έφερε σε ακόμα πιο δύσκολη θέση. Οι αποκαλύψεις κι εδώ είναι σχεδόν καθημερινές. Είναι εξαιρετικά δύσκολο για την κυβέρνηση να απαντήσει στα εύλογα ερωτήματα που γεννώνται.

 

Ο Πετσίτης είναι ένας άνθρωπος χωρίς σπουδές και χωρίς καμία εξειδίκευση, που δούλευε όλα τα χρόνια στη νύχτα, μέχρι το 2012, που τον πήρε κοντά του ως οδηγό ο Νίκος Παππάς και τον χρησιμοποιούσε ως το «παιδί για όλες τις δουλειές», με αποτέλεσμα να μπαινοβγαίνει στην Κουμουνδούρου και στο Μαξίμου.    Πώς αυτός ο άνθρωπος τα τελευταία δύο χρόνια αύξησε το εισόδημά του κατά εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ με αμοιβές που προέρχονται κυρίως από επιχειρηματίες της διαπλοκής με προνομιακές σχέσεις με το Μαξίμου;

 

Το αστείο επιχείρημα ότι ένας άνθρωπος χωρίς σπουδές και γνώσεις που δούλευε γκαρσόνι και πόρτα έγινε σύμβουλος επιχειρήσεων και τον χρυσοπληρώνουν ο Κοντομηνάς και ο Λαυρεντιάδης με χιλιάδες ευρώ δεν πείθει κανέναν. Ειδικά όταν αυτή η εκτίναξη της καριέρας του συμπίπτει με την περίοδο που ήταν ο άνθρωπος για όλες τις δουλειές για υπουργούς του Μαξίμου.   Εξίσου δύσκολο για το Μαξίμου είναι να εξηγήσει τη σχέση του με τις οffshore, για τις οποίες υπάρχει ήδη πλήθος δημοσιευμάτων, και τον Αρτέμη Αρτεμίου, δικηγόρο οffshore, γνωστό από το διαβόητο ταξίδι στη Βενεζουέλα με τον Νίκο Παππά, τον οποίο ο φακός έχει συλλάβει να βγαίνει από το Μέγαρο Μαξίμου.    Μέσα σε όλα, το υπόδικο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, Θ. Κιτσάκος, έχει ομολογήσει ότι ο Μ. Πετσίτης τον επισκεπτόταν όσο ήταν διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΠΑ και ότι «λειτουργούσε ως εκπρόσωπος υπηρεσιών του Μεγάρου Μαξίμου».

 

Σε κάθε περίπτωση έχουν ανοίξει μεγάλα ζητήματα για την κυβέρνηση, που θέτουν σοβαρά ερωτήματα και περί νόμιμου και περί ηθικού.   Η κυβέρνηση Τσίπρα κέρδισε τις προηγούμενες εκλογές καταγγέλλοντας, μεταξύ άλλων, τον περίφημο δικηγόρο και συνεργάτη του Αντώνη Σαμαρά, Σταύρο Παπασταύρου, ότι σχετιζόταν με οffshore. Σήμερα, αποκαλύπτεται ότι η ίδια έχει εμπλακεί σε μια περίεργη σχέση με έναν άλλο δικηγόρο, τον Αρτέμη Αρτεμίου, που διαχειρίζεται επίσης οffshore και ο ρόλος του παραμένει μη φωτισμένος, αφού αποφεύγει να δώσει οποιαδήποτε απάντηση.

 

Κατά τ’ άλλα, η κυβέρνηση εξακολουθεί να κάνει αυτά που κορόιδευε όταν ήταν αντιπολίτευση. Όπως να εγκαινιάσει το μετρό της Θεσσαλονίκης που θα χρειαστούν τουλάχιστον άλλα δύο χρόνια για να λειτουργήσει.

 

 

Ο πρωθυπουργός εξήγγειλε επίσης στη Θεσσαλονίκη την ίδρυση του «Νέου Διεθνούς Πανεπιστημίου Ελλάδας με έδρα τη Θεσσαλονίκη και τμήματα σε 6 πόλεις της Βόρειας Ελλάδας». Στην πραγματικότητα, πρόκειται απλώς για την υποβάθμιση του ήδη υπάρχοντος (εδώ και μια δεκαετία) Διεθνούς Πανεπιστημίου και τη συνένωσή του με τα ΤΕΙ Κεντρικής Μακεδονίας και Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.    Το Διεθνές είναι το νεότερο ελληνικό δημόσιο ΑΕΙ, παρ’ όλα αυτά σε αυτό γινόταν σημαντική δουλειά, αναγνωρισμένη εντός κι εκτός συνόρων, το μόνο ελληνικό ΑΕΙ στο οποίο όλα τα προγράμματα σπουδών διδάσκονταν αποκλειστικά στα αγγλικά. Μέσα σε λίγα χρόνια είχε αποκτήσει εξαιρετική φήμη και η αλήθεια ήταν ότι θεωρούνταν «μπουτίκ», κάτι που δεν άρεσε στον υπουργό Παιδείας και σε πολλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.

 

Η κυβέρνηση Τσίπρα προέβη στη συνένωσή του με τα ΤΕΙ από τις Σέρρες, την Καβάλα, το Κιλκίς, τη Δράμα και την Κατερίνη και το ονόμασε «Νέο Διεθνές Πανεπιστήμιο», παρουσιάζοντάς το ως κάτι καινούργιο. Οι πληροφορίες θέλουν τον καθηγητή Κώστα Γραμμένο, πρόεδρο του Διεθνούς Πανεπιστημίου, να είναι αντίθετος με τη συνένωση και να έχει υποβάλει ήδη την παραίτησή του, η οποία δεν έχει ανακοινωθεί από την κυβέρνηση.    Πολλοί συνεργάτες του Διεθνούς Πανεπιστημίου συμμερίζονται τη θέση του κ. Γραμμένου και εκτιμούν ότι τα ΤΕΙ Σερρών, Καβάλας κ.λπ. δεν έχουν το ίδιο επίπεδο ούτε μπορούν να υποστηρίξουν αντίστοιχα ξενόγλωσσα προγράμματα και ότι το αποτέλεσμα θα είναι η εξίσωση προς τα κάτω. Άλλοι, ακόμα πιο απαισιόδοξοι και επικριτικοί, μιλούν για την αρχή του τέλους του Διεθνούς Πανεπιστημίου, όπως το ξέραμε.    Πηγή: www.lifo.gr

https://www.lifo.gr/print/eptaimero/220639/katevainontas-ta-skalia-tis-eksoysias

 

 

Το μεγάλο (πολιτικό) παζάρι!

Ένας μεγάλος «πλειστηριασμός» διεξάγεται εδώ και λίγο καιρό στην πολιτική ζωή της χώρας

Λαιφοφωτο

 

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ 20.12.2018 | Πηγή: www.lifo.gr

 

Ενας μεγάλος «πλειστηριασμός» διεξάγεται εδώ και λίγο καιρό στην πολιτική ζωή της χώρας, καθώς αρκετοί βουλευτές μικρών κομμάτων που είναι μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας (Ποτάμι, ΑΝΕΛ, Ένωση Κεντρώων) αλλά και όσοι έχουν ανεξαρτητοποιηθεί, δέχονται τις προσφορές των δύο μεγαλύτερων κομμάτων, ενώ κάποιοι άλλοι προσπαθούν με δική τους πρωτοβουλία να πετύχουν ένα καλό ντιλ.

Η κατάσταση θυμίζει πάρα πολύ το 2014, τότε που η ΝΔ αναζητούσε βουλευτές για να ψηφίσουν τον Σταύρο Δήμα ως Πρόεδρο της Δημοκρατίας και ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούσε να τους πείσει να μην το κάνουν. Τα όπλα των δύο κομμάτων τότε ήταν από καλοπιάσματα και ταξίματα, μέχρι κατηγορίες περί προδοσίας, ενώ είχαν διατυπωθεί και υπονοούμενα περί εκβιασμών και εξαγορών για κάποιες περιπτώσεις.

Νικητής σε εκείνη την αναμέτρηση τότε, που τα είχε όλα και κάποιοι μετήλθαν κάθε μέσου, αναδείχθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εποχής εκείνης, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ σε κάποιες περιπτώσεις τήρησε τις υποσχέσεις της και σε κάποιες όχι. Ορισμένοι από τους βουλευτές που δεν ψήφισαν τον Σταύρο Δήμα, βρέθηκαν στα ψηφοδέλτια του κόμματος και κάποιοι έγιναν και υπουργοί, ενώ άλλοι έμειναν κρεμασμένοι στο τηλέφωνο που δεν χτύπησε ποτέ ή άργησε πάρα πολύ (τουλάχιστον σε μία περίπτωση που είχε καταντήσει σχεδόν πολιτικό ανέκδοτο).

 

Σήμερα η ιστορία επαναλαμβάνεται. Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε κάνει εγκαίρως πλήθος παρασκηνιακών συνεννοήσεων και γι’ αυτό η ηγεσία του δήλωνε σίγουρη ότι έχουν, όχι μόνο τους 151, αλλά και αρκετούς παραπάνω. Είχαν μεταγράψει τη Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου από το κόμμα του Λεβέντη, ενώ συζητούσαν και με άλλον έναν τουλάχιστον από τους «Κεντρώους». Έβαλαν στην κυβέρνηση την Κατερίνα Παπακώστα (που αποκαλούσε τους μετανάστες κατσαρίδες) με τον σκοπό αυτό και θεωρούσαν βέβαιους τους Παπαχριστόπουλο και Κουντουρά των ΑΝΕΛ, με τους οποίους είχαν συμφωνήσει, όπως ανέφεραν πηγές του ΣΥΡΙΖΑ το προηγούμενο διάστημα, ενώ εξίσου σίγουρους θεωρούσαν τον Χάρη Θεοχάρη, τον Σταύρο Θεοδωράκη και άλλους τρεις βουλευτές από το Ποτάμι κι έναν από το ΚΙΝΑΛ.

 

Η απώλεια του Χάρη Θεοχάρη, που τελικά προσχώρησε στη ΝΔ, για τον οποίο κάποιοι κυβερνητικοί είχαν πάρει γραμμή να του φτιάξουν προφίλ φιλικό προς τον ΣΥΡΙΖΑ, τους αιφνιδίασε δυσάρεστα.   Στην κυβέρνηση ισχυρίζονται ότι τελευταία άρχισε να κινείται δυναμικά και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, τον οποίο κατηγορούν ότι τάζει θέσεις στα ψηφοδέλτια της ΝΔ. Αυτό ήταν κάτι που δεν υπολόγιζαν και τόσο πριν, καθώς πίστευαν ότι η ΝΔ κατά βάθος επιθυμεί να περάσει η κυβέρνηση τη Συμφωνία των Σκοπίων.   «Η προοπτική της εκλογικής νίκης της ΝΔ κάνει ελκυστικότερες τις δικές της “προσφορές”. Από εκεί και πέρα, όποιος δώσει τα περισσότερα» σχολίαζε σκωπτικά συνεργάτης βουλευτή που δεν συμμετέχει στο «μεγάλο παζάρι», αλλά το παρατηρεί καθώς εξελίσσεται.

Ο φόβος ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα κάνει καλύτερη «προσφορά» στον Σταύρο Θεοδωράκη, μαζί με τις αντίστοιχες φήμες που διακινούσαν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ την περασμένη εβδομάδα, ήταν αυτό που εκνεύρισε το Μέγαρο Μαξίμου, με αποτέλεσμα να αποστείλει ένα δελτίο τύπου με το οποίο εξέφραζαν τον σχετικό προβληματισμό τους, εκδηλώνοντας ταυτόχρονα και μια νευρικότητα.

Είναι γνωστό, πάντως, ότι ο Αλέξης Τσίπρας με τον Σταύρο Θεοδωράκη είχαν επαφές εδώ και καιρό, με τον αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ πρόθυμο να του προσφέρει μία υποψηφιότητα ευρωβουλευτή (που δεν του διασφαλίζει ωστόσο την εκλογή, αν είναι με σταυρό) ενώ ο ίδιος, έλεγαν οι πληροφορίες, ενδιαφερόταν για τον δήμο της Αθήνας.

 

Πολλοί από τους βουλευτές που έχουν ανεξαρτητοποιηθεί, αλλά και από τους βουλευτές των μικρότερων κομμάτων που δεν φαίνεται να ξαναμπαίνουν στη Βουλή, αναζητούν τρόπους επιβίωσης, καθώς δεν επιθυμούν να εγκαταλείψουν την πολιτική.

 

Όσοι δεν έχουν θέμα αντίθεσης πολιτικών αρχών γνωρίζουν ότι ο ασφαλέστερος τρόπος επιβίωσης είναι να πετύχουν μια καλή συμφωνία με ένα από τα δύο μεγάλα κόμματα. Και ξέρουν ότι τώρα είναι η ευκαιρία, που τους έχουν και οι δύο πλευρές ανάγκη: η κυβερνητική γιατί ψάχνει βουλευτές να σχηματίσει πλειοψηφία για να ψηφιστεί η Συμφωνία των Πρεσπών και της αξιωματικής αντιπολίτευσης για να μην βρεθεί η απαιτούμενη πλειοψηφία και να πέσει η κυβέρνηση.

Πρόβλημα στην κυβέρνηση πιθανόν να δημιουργήσει και ο Πάνος Καμμένος. Το Μαξίμου θεωρούσε ότι δεν θα τον ενοχλούσε να τους «δανείσει» δύο-τρεις βουλευτές, οι οποίοι θα έβγαιναν εκτός γραμμής ψηφίζοντας τη Συμφωνία, αλλά τελευταία κυκλοφόρησε η πληροφορία ότι τους έβαλε βέτο για την Κουντουρά, η οποία άλλωστε θα ήταν και εξαιρετικά δύσκολο να ενταχθεί σε ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, θα μπορούσε όμως (και αυτό είχε συμφωνηθεί) να μείνει στην κυβέρνηση και να μην αποχωρήσει από αυτήν μαζί με τον Πάνο Καμμένο, όταν η Βουλή θα κύρωνε τη Συμφωνία των Πρεσπών.   Εκτός από την Ελενα Κουντουρά, μήλο της έριδος είναι και ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος ο οποίος, σύμφωνα με πληροφορίες, δέχεται κι αυτός στενό μαρκάρισμα από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και «απειλητικές» προειδοποιήσεις από την ηγεσία του ΚΙΝΑΛ, με την οποία «παζαρεύει» ταυτόχρονα την έδρα του ψηφοδελτιου Επικρατείας.

 

Το σχέδιο του Τσίπρα ήταν να περάσει τη συμφωνία και μετά την αποχώρηση των ΑΝΕΛ να κάνει τον τελευταίο και προεκλογικό ανασχηματισμό, συνεχίζοντας να κυβερνάει ως κυβέρνηση μειοψηφίας,  αλλά χωρίς να αποκλείει  το σενάριο των τριπλών εκλογών τον Μάιο.   Στην κυβέρνηση κανείς δεν πιστεύει τις δημοσκοπήσεις και ότι το παιχνίδι έχει χαθεί. Ισχυρίζονται ότι έχουν άλλες δικές τους μυστικές που δείχνουν να μειώνεται η διαφορά. Θεωρούν σίγουρους ψηφοφόρους όσους παίρνουν επιδόματα και ιθαγένεια, αλλά και τους δημόσιους υπαλλήλους που θα πάρουν πίσω αναδρομικά τις περικοπές. «Η λεγόμενη μεσαία τάξη και οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα που δεν ωφελούνται από την πολιτική μας είναι πολύ λίγοι αριθμητικά», υποστηρίζουν, «κι έτσι κι αλλιώς δεν ήταν δικοί μας ψηφοφόροι αυτοί».

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, πάντως, προχώρησε κι εκείνος στην «παροχολογία» που πριν κατήγγειλαν στελέχη του κόμματός του, εξαγγέλλοντας επιδόματα αλλά και αυξήσεις μισθών.   Ο Αλέξης Τσίπρας, παρότι δεν έχει ακόμα αποφασίσει οριστικά πότε θα κάνει τις εκλογές, επιθυμεί να έχει το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού, πράγμα δύσκολο εκ των πραγμάτων, αφού πλέον όλοι τα περιμένουν όλα.

Η προεκλογική προετοιμασία έχει αρχίσει σε όλα τα κόμματα και στα υπουργεία μπαινοβγαίνουν ήδη από καιρό επικοινωνιολόγοι και μαρκετίστες οι οποίοι ασχολούνται με το «προσωπικό προφίλ» των υπουργών. Ένας από αυτούς που χρησιμοποιούν στελέχη της κυβέρνησης, επέστρεψε μετά από μεγάλο διάστημα απουσίας, καθώς είχε εξαφανιστεί μετά την πτώχευση της εταιρείας του. Ο συγκεκριμένος αποκαλούνταν και «εθνικός διαφημιστής» επί ΠΑΣΟΚ, καθώς σάρωνε τις κρατικές διαφημίσεις.   Τίποτα δεν έχει αλλάξει, όλα είναι ξανά όπως παλιά, πλην της φτωχοποίησης που βαθαίνει για την πλειοψηφία των πολιτών και της πόλωσης που ανεβαίνει σε νέα ύψη.

https://www.lifo.gr/articles/opinions/219416/to-megalo-politiko-pazari

 

Οι αποκαλύψεις για τον Μανόλη Πετσίτη ανησυχούν τον ΣΥΡΙΖΑ

 

ΠΕΤΣΠΑΠ

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ 12.12.2018 |Πηγή: www.lifo.gr

Ένας μεγάλος μπελάς της κυβέρνησης, και ειδικά του ΣΥΡΙΖΑ, ακούει στο όνομα «Μανώλης Πετσίτης», μαζί με τις αποκαλύψεις που συνόδευσαν το όνομα του αυτή την εβδομάδα. Ο Μανώλης Πετσίτης, όπως θυμούνται νυν και πρώην στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, άρχιζε να εμφανίζεται στην Κουμουνδούρου, στη Βουλή αλλά και σε κάποιες συναντήσεις συριζαίων σε ταβέρνες και αλλού ως «οδηγός» του Νίκου Παππά. Τουλάχιστον έτσι τον σύστηνε. «Όταν τον πρωτοείδα, ρώτησα τον Παππά αν ήταν αστυνομικός με πολιτικά και μου είπε ότι ήταν ένα φτωχό παιδί από την Καισαριανή, παλιός γνωστός του, που τον έχει πάρει ως οδηγό για να τον συνοδεύει στις δουλειές του κόμματος και του δίνει ένα μεροκάματο» αναφέρει πρώην υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ. «Ο Μανώλης του Παππά», έτσι τον ήξεραν όλοι στο κόμμα. Έτσι τον έμαθαν σύντομα και πολλοί επιχειρηματίες, αυτοί που συνομιλούσαν με τους συνεργάτες του Αλέξη Τσίπρα από το 2012 και μετά.

Ο Μανώλης Πετσίτης ή Μάνος ή «Μανόλο», πειραχτικά για κάποιους φίλους, ήταν ένα φτωχό παιδί, χωρίς παιδεία, που γράφει ακόμα και τώρα ανορθόγραφα, αλλά με αγάπη για τη νύχτα, τα μπουζούκια, τα ποτά και την ταχύτητα. Κάποτε δούλευε ως σερβιτόρος, ενώ στον ΣΥΡΙΖΑ ισχυρίζονται ότι δούλευε και πόρτα σε νυχτερινά μαγαζιά. Ο Πετσίτης δεν έγινε ποτέ συμπαθής στον ΣΥΡΙΖΑ (πλην λίγων εξαιρέσεων π.χ. Φλαμπουράρης, Σκούτας κ.ά.) και είναι γεγονός ότι οι περισσότεροι τον κοιτούσαν με μισό μάτι και με τις φήμες να οργιάζουν, ειδικά στο στρατόπεδο των «53», των εσωκομματικών αντιπάλων του Νίκου Παππά. Όλα αυτά όμως δεν έβγαιναν πιο έξω. Ήταν ένα απαγορευμένο θέμα. Πριν από λίγες μέρες το site Newsbomb δημοσίευσε τα έσοδα του Μανώλη Πετσίτη για το 2016 και 2017 και όλοι διαπίστωσαν έκπληκτοι ότι ο «Μανώλης του Παππά» δεν είναι πια ούτε φτωχόπαιδο ούτε συνεχίζει να μένει στην Καισαριανή. Παρότι δεν έχει καμία εξειδίκευση ή παιδεία, φέρεται να λαμβάνει μισθούς διευθυντικού στελέχους πολυεθνικών από εταιρείες των υπόδικων Λαυρεντιάδη και Κοντομηνά, αλλά και άλλες, όπως η Forthnet και η TAF Sports Marketing. Τεράστιο θέμα (όχι ότι τα άλλα είναι μικρής σημασίας) είναι αυτό της ELFE του Λαυρεντιάδη, από την οποία φέρεται να έχει πάρει πάνω από 200.000 ευρώ σε δύο χρόνια, την ώρα που αυτή επιδίωκε προνομιακή μεταχείριση από την κυβέρνηση για να συνεχίσει να φεσώνει τη ΔΕΠΑ, και μάλιστα την περίοδο που οι (πραγματικοί) εργαζόμενοι απολύονταν ή έμεναν απλήρωτοι. Οι συνδικαλιστές της αρμόδιας ομοσπονδίας καταγγέλλουν, πάντως, ότι ουδέποτε εργάστηκε στην εταιρεία του Λαυρεντιάδη ο Πετσίτης, πράγμα που είναι εύκολο να διαπιστώσει η Δικαιοσύνη. Το Μέγαρο Μαξίμου για την ώρα δεν έχει δώσει καμία απάντηση (παρότι ο Πετσίτης μπαινόβγαινε και φωτογραφιζόταν σε αυτό), ενώ ο Νίκος Παππάς περιορίστηκε να πει ότι στη ΝΔ (που του ζήτησε απαντήσεις, όπως και το ΚΙΝ.ΑΛ.) σκανδαλολογούν και «ψειρίζουν τη μαϊμού». Επί της ουσίας, δεν δόθηκε καμία απάντηση ούτε διάψευση για τις αποκαλύψεις υπήρξαν. Το βέβαιο είναι ότι το εν λόγω σκάνδαλο έχει μεγάλη συνέχεια, εφόσον δεν έχει φωτιστεί πλήρως, και το περίφημο «ηθικό πλεονέκτημα», αν υπήρξε ποτέ, έχει γίνει προ πολλού παρελθόν.

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητά ξανά από την αντιπολίτευση να τον διατηρήσει στην εξουσία

λιφο

 

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ 12.12.2018 |  Πηγή: www.lifo.gr

 

Το καλοκαίρι του 2015 το Ποτάμι μαζί με το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ κράτησαν τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, ψηφίζοντας το μνημόνιό του, που αρνούνταν να ψηφίσει σχεδόν το ένα τρίτο των βουλευτών του κυβερνώντος κόμματος. Ο Αλέξης Τσίπρας τους ζήτησε τότε να τον «σώσουν» από τους συντρόφους του και να του προσφέρουν την απαιτούμενη κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Σήμερα ζητά πάλι από την αντιπολίτευση να τον σώσει, αυτήν τη φορά από τον συγκυβερνήτη του, που αρνείται να ψηφίσει τη Συμφωνία των Πρεσπών για να μην επωμιστεί το πολιτικό κόστος. Μόνο που τώρα δεν υπάρχει η ίδια προθυμία από την αντιπολίτευση.

Πέρα από πολιτικό παράδοξο, να ζητά κάθε τόσο από την αντιπολίτευση να τον σώσει είτε από τους συντρόφους του (μνημονιακοί νόμοι) είτε από τους συνεργάτες του (γάμοι ομοφυλόφιλων, ιθαγένειες κ.ά.), και πέρα από το ότι αυτό στην πράξη τον καθιστά ξανά κυβέρνηση μειοψηφίας, υπάρχει σοβαρό πρόβλημα συνεννόησης μεταξύ της κυβέρνησης και αντιπολίτευσης.

Είθισται να υπάρχει πάντα ένα μίνιμουμ συνεννόησης μεταξύ των δύο πλευρών, ακόμα και όταν η κατάσταση είναι «πολεμική». Οι παλαιότεροι πρωθυπουργοί, πολλές φορές στα χρόνια της Μεταπολίτευσης, είχαν κάποιες εμπιστευτικές συζητήσεις με τους πολιτικούς αρχηγούς της αντιπολίτευσης, ώστε να υπάρχει συνεννόηση σε βασικά ζητήματα, ειδικά σε αυτά της εξωτερικής πολιτικής, για την οποία τους παρείχαν αναλυτική ενημέρωση. Αυτά τα πολιτικά έθιμα ο ΣΥΡΙΖΑ τα διέκοψε.

 

Το πρώτο ρήγμα στην εμπιστοσύνη των δύο πλευρών επήλθε όταν το καλοκαίρι του 2015 συμφώνησαν να ψηφίσουν το τρίτο μνημόνιο, ζητώντας του όμως διαβεβαιώσεις ότι δεν θα πάει αμέσως μετά σε εκλογές, πράγμα που δέχτηκε, αλλά δεν τήρησε. Έκτοτε, και ειδικά με την εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην ηγεσία της ΝΔ, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν θεωρεί αξιόπιστη καμία διαβεβαίωση του πρωθυπουργού.

Η κατάσταση επιδεινώθηκε όταν ο Αλέξης Τσίπρας αιφνιδίασε τους πολιτικούς αρχηγούς με τη Συμφωνία των Πρεσπών, για την προετοιμασία της οποίας δεν τους είχε καν ενημερώσει. Ακόμα χειρότερα, επιχείρησε να την αξιοποιήσει για να διχάσει και να σπείρει έριδες στην αντιπολίτευση.   Ο Κυριάκος Μητσοτάκης από τότε έχει αποκλείσει κάθε απόπειρα συνεννόησης με τον Αλέξη Τσίπρα, ενώ με τη Φώφη Γεννηματά η σχέση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ είναι ακόμα χειρότερη, καθώς, όπως ισχυρίζονται συνεργάτες της, «την έχει εξαπατήσει περισσότερες φορές και δεν υπάρχει καμία εμπιστοσύνη ότι αν συνεννοηθούν για κάτι θα γίνει έτσι και θα κρατήσει τον λόγο του».

 

Έτσι, το βάρος της «διάσωσης» αυτήν τη φορά πέφτει κυρίως στο Ποτάμι. Στο Μαξίμου λένε ότι ο Τσίπρας είχε λάβει διαβεβαιώσεις από τον Σταύρο Θεοδωράκη πως η εναπομείνασα κοινοβουλευτική του δύναμη θα ψηφίσει τη Συμφωνία των Πρεσπών. Τις τελευταίες μέρες, ωστόσο, στο Μαξίμου υπάρχει έντονη ανασφάλεια και για κάποιο λόγο φοβούνται πως ο Θεοδωράκης μπορεί να υπαναχωρήσει.

Άγνωστο αν είναι πληροφορία ή απλώς εκτίμηση ή σκέτος φόβος, ισχυρίζονται πάντως ότι η ηγεσία της ΝΔ προσφέρει ανταλλάγματα στους βουλευτές της αντιπολίτευσης που το σκέφτονται ακόμα, προκειμένου να μην ψηφίσουν τη Συμφωνία των Πρεσπών. Ακριβώς τα ίδια που λέγονταν και το 2014 για την εκλογή του Σταύρου Δήμα. Πλην του ίδιου του προέδρου του Ποταμιού, πάντως, και του «προεδρικού» βουλευτή Γιώργου Μαυρωτά, όλοι οι άλλοι, πάνω-κάτω, έχουν πει τι θα κάνουν. Και δεν θα κάνουν όλοι το ίδιο. Ο Σπύρος Δανέλλης, που ήταν παλιά στον Συνασπισμό, στη συνέχεια πήγε στο ΠΑΣΟΚ και μετά πήγε στο Ποτάμι, είναι γνωστό ότι τα έχει βρει με τον ΣΥΡΙΖΑ και όχι μόνο για τη Συμφωνία των Πρεσπών. Αντίστοιχα, ο Γ. Αμυράς λέγεται ότι τα έχει βρει με τη Νέα Δημοκρατία και οι πληροφορίες αναφέρουν ότι συζητά «μεταγραφή».

Στον ΣΥΡΙΖΑ φοβούνται ότι ο Σταύρος Θεοδωράκης συζητάει με τον Κ. Μητσοτάκη και αφήνουν να εννοηθεί (με τρόπο ώστε οι κατηγορίες να φτάσουν στα αυτιά του και να ασκήσουν πίεση) ότι μπορεί να του έχει προσφέρει ήδη «υπουργείο στην επόμενη κυβέρνηση», γι’ αυτό και υπάρχει ο πανικός αυτός. Ο Θεοδωράκης τα διαψεύδει όλα αυτά, αλλά το Μαξίμου δεν βρίσκει ικανοποιητικές τις διαψεύσεις του και έφτασε στο σημείο να βγάλει ακόμα και δελτίο Τύπου για να τον ρωτήσει τι θα κάνει.

Πριν από λίγους μήνες τα ίδια ακριβώς έλεγαν και για τη Φώφη Γεννηματά, διαδίδοντας τη φήμη ότι η ΝΔ της πρόσφερε υπουργείο με σκοπό να κάψει την «προσφορά» και να της ασκηθεί πίεση να μην την αποδεχθεί. Επειδή, λοιπόν, φοβούνται ότι η ΝΔ προσφέρει  ανταλλάγματα σε όποιον δεν ψηφίσει τη Συμφωνία, θεωρούν ότι πολλοί από τους βουλευτές που θεωρούνταν σίγουροι, δεν είναι. Δεν είναι γνωστό αν έχει περιέλθει κάποια σχετική πληροφορία εις γνώσιν τους ή απλώς ανησυχούν. Το «άγχος», πάντως, με το οποίο εμφανίστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ για το θέμα, προξενεί απορίες, καθώς, πέρα από τους 145 δικούς του, υποτίθεται ότι είχαν βρει και με το παραπάνω τους άλλους έξι, σύμφωνα με τους δικούς τους ισχυρισμούς.

https://www.lifo.gr/articles/opinions/218548/o-syriza-zita-ksana-apo-tin-antipoliteysi-na-ton-diatirisei-stin-eksoysia